పనిమనిషి పద్మావతి

[sexyswethaa143]

ఎపిసోడ్-119

నేను వెళ్లేసరికే తను చెప్పినట్లు వాటర్ ట్యాంక్ దగ్గర నాకోసం ఎదురుచూస్తున్న ప్రమీలక్కని కలవగానే "చెప్పినచోట ఉండకుండా ఎక్కడికెళ్ళావే తిక్కముండా..." అంటూ గదురుకోవటంతో... అపట్టికీ ఇంకా రంగా మొడ్ద నాపూకులో కోసిన రంపపుకోతకు లోతుల్లో మండిపోతుంటే కంట్రోల్ చేసుకోలేక అల్లాడిపోతున్న నేను, తనకేం సమాధానం చెప్పాలో అర్థంకానిదానిలా బిక్కమొఖం వేసుకుని చూస్తుంటే... ఇబ్బందిగా నిలబడి, కొంగుతో చెమటలు తుడుచుకుంటూ, ఎక్కడ దొరికిపోతానో అన్నట్లు బెదురు చూపులు చూస్తుండగా ఏమనుకుందోయేమో గానీ... దాదాపుగా ఏదో చిలిపిపని చేసొచ్చానని అర్ధమైనట్లు అనుమానంగా ఆపాధమస్తకం గమనిస్తూనే మాకు పార్సిల్ తీసుకొని రావాల్సిన వ్యక్తుల ఫోన్లు పనిచేయటం లేదనీ, కనీసం వాళ్ళ జాడకూడా తెలియలేదనీ, కచ్చితంగా ఏదో పొరపాటు జరిగింటుందని చెప్తూ, నన్ను మళ్ళీ అడవికి తీసుకొని వెళ్ళిపోయింది అక్క బస్సు ఎక్కించి... ఐరా వల్లేమో చాలా త్వరగానే పూకులో రంగా మొడ్డ రేపిన కలకలం తాలూకు నెప్పి తగ్గుముఖం పడుతుండగా, జరిగింది గుర్తొచ్చి మళ్ళీ గొల్లిని అలుముకుంటున్న జిల ప్రభావమేమో... బస్సులోనే అంతలా రెచ్చగొట్టటంతో బాగా కసిరేగిన రంగా పరిస్థితితో పాటు, అంత లావు మొడ్డ పెడితే మొదటిసారి ఆమాత్రం నెప్పి వుండటం సహజమేనని తెలిసికూడా, అలాంటి నెప్పి తరువాత కలిగే సుఖం కోసమే మోజుపడి మరీ వెళ్లిన విషయంగుర్తొచ్చి...  అనవసరంగా వాడి ఒక్కపొటుకే బిత్తరపోయి, తింగరి దానిలా రంగాలాంటి పోటుగాడితో వాయించుకునే మంచి అవకాశం మిస్ చేసుకున్న నా పిరికితనానికి, నాఆడతనం వెక్కిరిస్తూ "ఆ మాత్రం ఓర్చుకోలేని లంజదానివి... వాడి మొడ్ద చూడగానే అంత ఆశ పడటమెందుకే కోజ్జా... ఈ మాత్రం దానికి వాడినంతలా రెచ్చగొట్టి, నాకు గులారేపటమెందుకే గాండు ముండా... రంగా లాంటి వాడితో అట్టాంటి అవకాశం నీబతుక్కు మళ్ళీ దొరికిద్దా... ఆ మంటలేవో అర్పేవరకూ కాసేపు పక్కనే వుండుంటే... తీటతీరా దెంగేవాడు కాదానే ఈపాటికీ ..." అంటూ నన్నే తిట్టిపోస్తుంటే, మనసులో చాలా గిల్టీగా అనిపిస్తుండగా... కనీసం మాట మాత్రం మాట్లాడకుండానే అంతలా కైపెక్కేలా వాడు నామీద చేసిన కసిదాడే గుర్తొస్తూ, పదేపదే వాడినే తలుచుకుంటూ... ఓ మోస్తారు రద్దీగా వున్న ఆ బస్సులో నిలబడి ప్రయాణం చేసినంతసేపూ, అక్కతోపాటు నన్నూ తినేసేలా చూస్తూ కనిపించిన ప్రతోడిలోనూ రంగా కళ్ళల్లోని ఆకలితో పోల్చుకుంటూనే వున్నాను కానీ వాడి టీవి ఎవ్వరిలో కనిపించలేదు...

               వేల మంది రాక్షసుల్లాంటి అన్నలు కనికరం లేకుండా ఇష్టానికి దెంగినాశనం చేసిన నాలాంటి బానిసలంజలో ఇంకా ఏముందని అంతలా ఆశపడ్డాడో పాపం కానీ, అలాంటివాడిని అంతలా రెచ్చగొట్టి వదిలేసి ఎంత తప్పుచేసానో అప్పుడే తెలిసి వచ్చినట్లు "మళ్ళీ అడవిదాటి పట్నానికి ఎప్పుడు వస్తానో... నా రంగా కోరిక తీర్చి ఎప్పటికి నాతప్పు సరిదిద్దుకుంటానో... అసలు మళ్ళీ వాడిని కలుస్తానో లేక వాడి రసాలు మొత్తం నాలోతుల్లో నింపేస్తూ, తృప్తిగా వాడిచ్చే ముద్దుకు నోచుకోకుండానే చచ్చిపోతానో... " అన్న ఆలోచనలతో మనసులోనే మదనపడిపోతూనే... బగ్నహృదయంతో మళ్ళీ భారంగా అడవిలో అడుగు పెట్టింది మొదలు నా మనసుతో ఏమాత్రం సంబంధం లేకుండా, గూడెం చేరేలోపు దారిలో ప్రతీ చెక్ పోస్ట్ దగ్గరా దొరికిందే సందన్నట్లు ఎత్తుకుంటున్న ప్రతోడి సరదా అక్కతోపాటే తీరుస్తూనే ప్రయాణం కొనసాగిస్తూ.... మనసులో రంగానే తలుచుకుంటూ, నాలోతుల్లో కొరకంచులా తెగబడ్డ వాడి మొడ్దతో ప్రతోడి మొడ్ద కొలతలతో పాటు గట్టిదనం ఇంకా వాడి కసిని పోల్చుకుంటూ సాయంత్రానికి ఇంటికి చేరుకున్నాను... ఉదయం పదకొండు గంలకే తిరిగి అడవిని చేరుకున్నా, ఆరు చెక్పోస్టులతో పాటు దారిలో గస్తీకాస్తూ అడ్డుపడ్డ  మదపిసాచాల కింద నలుగుతూ అందర్నీ దాటుకుని గూడెంలో అడుగుపెట్టేసరికి సాయంత్రం ఐదుగంటలు దాటిపోయింది...

              పట్నంవెళ్లిన నాకోసమే గాబరాగా ఎదురు చూస్తున్నట్లు, మమ్మల్ని చూడగానే ప్రాణం లేచోచ్చినట్లు పరుగున వచ్చి హత్తుకుని నేను ప్రాణాలతో వచ్చానని ఎంతో సంతోషంగా వున్న అమ్మ వాలకం చూడగానే మాకు అర్థమైపోయింది... అన్నలు చెప్పిన పనిమీద మొదటి సారి అడవిదాటి వెళ్లిన నాకేమవుతుందోనన్న బెంగతో పనికి వెళ్లకుండా అక్కడే వుండి ఎదురుచూడటానికి ఎంత బారీ మూల్యం చెల్లించుకుందోనని... దాంతో అక్కతో పాటు నేనూ కంగారుగా ఏమైందని అడగటంతో మధ్యాహ్నం కంతా వస్తామని రాత్రి అన్నయ్య మాటలను బట్టీ నేనే చెప్పటంతో, ఆలస్యమైతే నాకు మళ్ళీ తింటానికి వుంటుందో లేదోనని... నాకోసం అన్నం పల్లెంలో పెట్టి, కుక్కలు తినేస్తాయేమోనని కాపలా కూర్చున్న మాయమ్మ బాధ పట్టించుకోకుండా...  పనికి వెళ్లలేదన్న సోడ్డుతో రాక్షసంగాగా ప్రవర్తిస్తూ కుక్కకంటే అద్దుమానంగా హింసిస్తూ దెంగిదెంగి ప్రాణం తీశారట కాపలాకాసే ఇరవై మందితో కలిసి మిగతా లమిడికొడుకులు కూడా... ఎంతకీ నేను రాకపోవటంతో నాకేమైందో అన్న భయంతో అమ్మని వెతుక్కుంటూ వచ్చిన నాచెల్లి నెమలి ఎనిమిది నెలల గర్భవతన్న ఇంగితం కూడాలేకుండా దాని పూకు మాత్రం వదిలి గుద్దా నోరూ కూడా మొడ్డలతో మూయించి దెంగుతూ చేతుల్లో మొడ్డలు పట్టిస్తూ నానాయాగీ చేసారంట మానవత్వంలేని లంజకొడుకులు... అప్పటికీ కసి తీరక గుద్దలో కర్రలు చెక్కి మరీ మోకాళ్ళ మీద నిల్చొబెట్టి పిర్రలు వాచిపోయేలా బెల్టుతో కట్టారంట ఎంత ప్రాధేయపడినా జాలి చూపించ కుండా... కాసేపటి క్రితమే చివరి చెక్పోస్టు దాటి వస్తున్నామని తెలిసి వదిలేసారని చెప్తుంటే కడుపు రగిలిపోతుండగా, ఆలంజకొడుకులు కొట్టిన దెబ్బలకు ఒళ్ళంతా కమిలిపోయిన అమ్మా, నెమళ్ళని చూసి ఏడవకుండా వుండలేకపోయాను...  అలా నా వాళ్ళని చూసిన ప్రమీలక్క కూడా చలించిపోయిందేమో, సాటి ఆడదానిగా ఆ అడవిలో మేము ఎలాంటి దుర్భర జీవితం గడుపుతున్నామో అర్ధమైన దానిలా కళ్లు చెమ్మగిల్లుతుండగా "ఐరా తినిపిస్తే కాస్త తేలిక పడుతుందేమో... తయారు చేసి తెస్తాను ఆగండి..." అంటూ తనకు తెలిసిన మార్గంలో సహాయం చేయటానికి వెళ్ళబోతుంటే... అమ్మ వెంటనే కలగజేసుకుంటూ "గర్భవతులకు ఐరా పెట్ట కూడదు ప్రమీలా... అలా చేస్తే కడుపులో బిడ్డతో పాటు తల్లి ప్రాణానికి కూడా ప్రమాదం..." అనటంతో... అర్ధంకానట్లు నా వైపు చూస్తున్న అక్కతో "అవునక్కా... నీకు ఐరా గురించి పూర్తిగా తెలిసినట్లు లేదు... ఐరా రోజూ తీసుకునే వాళ్లకు అసలు కడుపేరాదు... ఇప్పుడు గానీ తనకి ఐరా ఇస్తే నిద్రలోనే మళ్ళీ తన శరీరం మనలా యవ్వన స్థితికి చేరుకునే ప్రయత్నం చేస్తుంది... తల్లితీసుకున్న ఐరా కడుపులో వున్న బిడ్డపైన కూడా ప్రభావం చూపుతుంది కాబట్టి... ఆ పిండం కూడా సంపూర్ణ ఆరోగ్యంగా మారటం మొదలు పెడుతుంది... ఒకేసారి ఇద్దరి శరీరంలో జరిగే మార్పు కారణంగా... తల్లి బిడ్డల శరీరాలు పరస్పరం విబేదించుకోవటం మొదలెట్టి... పదిహేను నిమిషాల్లో పొట్ట పగిలి తల్లీ... అసంపూర్ణంగా బయట పడ్డ పిండం ఇద్దరూ ఒకేసారి చనిపోతారు..." అని వివరంగా చెప్పటంతో...  మాచెల్లికి ఎలా సహాయం చేయాలో పాలుపోనట్లు గందరగోళంగా చూస్తుంటే తన అమాయకత్వానికి నవ్విన అమ్మ, ప్రమీలక్కతో "అరే ఎందుకు కంగారు పడతావ్ దొరసానీ... నా బిడ్డ ఇంకో పదినిమిషాల్లో కోలుకుంటుందిలే... దానికి నేను మందు వేసానుగా..." అంటూ దైర్యం చెప్తుంటే... అదేంటో అర్థంకాక ఆశ్చర్యంగా చూసిన అక్క "అంత త్వరగా ఎలా కోలుకుంటుందీ... ఏమ్మందు ఇచ్చారు మీరూ..." అంటూ నెమలి గురించిన కంగారుతగ్గి ఆమందు ఏంటో తెలుసుకోవాలన్న కుతూహలంతో అడగటంతో... ఆ మందుగురించి తెలిసిన నేను వెంటనే చెప్పేద్దామని అత్యుత్సాహంలో చెప్పబోతుంటే వెంటనే ఆపిన అమ్మ "చూడు ప్రమీలా... మీకు ఐరా గురించి చెప్పి ఈ విషయం చెప్పలేదంటే... ఏదో కారణం వుండేవుంటుంది... ఎల్లుండి ఎలాగో నా నెలసరి సమయం వస్తుంది... అప్పుడు ఎలాగో నీలాగే నేను కూడా మాయలోకం చేరుకొని పెద్ద మహారాజుగారిని కలుస్తాను కాదా... అప్పుడు ఆయనని అడిగి ఒకవేళ అంగీకరిస్తే కచ్చితంగా చెప్తాను... అప్పటివరకు నువ్వు కూడా స్వాతహాగా ఈ విషయం గురించి తెలుసుకునే ప్రయత్నం చేయకు..." అని అదేదో పెద్ద గండికోట రహస్యంలా చెప్పింది కానీ... ఆ మందు గురించి నాకు తెలిసని అర్ధమైన ప్రమీలక్క ఎలాగోలా నానుంచి ఆవిషయం రాబట్టుకోవచ్చని అమ్మతో అలాగే అని చెప్పిందని, ఆమె మొఖంలో బావాలు చదివిన నేను అర్థం చేసుకోగలిగాను... చూస్తుండగానే రాత్రి నాతో పాటే తిన్న ఐరా ప్రభావంతో అమ్మ శరీరం మునుపటి కాంతి సంతరించుకుంటుండగా, అమ్మ ఇచ్చిన లేహ్యం కారణంగా నెమలి కూడా నిద్రలోనే కోలుకోవటం చూసి రిలాక్స్ అయిన ప్రమీలక్క, అప్పుడే గుర్తొచ్చినట్లు... సూరన్నని వెంటనే కలవాల్సిన విషయం గుర్తుచేస్తూ నాతోపాటు అమ్మని కూడా వెంట బెట్టుకుని నేరుగా సూరన్న దగ్గరికి తీసుకొనివెళ్లి పార్సిల్ అందలేదన్న విషయం చెప్తుండగా... ముందే సమాచారం చేరినట్లు ఎలాంటి కంగారూ లేకుండా హుందాగానే విన్న అన్నయ్య, నన్నూ అమ్మని బయటకు వెళ్ళమని చెప్పాడు ప్రమీలక్కతో ఏదో రహస్యం మాట్లాడాలన్నట్లు... దాంతో "మీ బోడి రహస్యాలు ఎలా వినాలో మాకూ తెలుసులేవోయ్... బొచ్చులోది..." అనుకుంటూ అమ్మలాగే నేనూ సరే అంటూ బయటవచ్చాను... కానీ నాగన్న చచ్చేదాకా తన రహస్యం ప్రమీలక్కకు తెలియనివ్వద్దని రాత్రి ఫోన్లో ఎవడితోనో చెప్పిన అన్నగాడు, మాకు తెలియకుండా ఆమెతో ఏంకథలు నడుపుతున్నాడో, అసలు లోపలేం మాట్లాడుతున్నారో తెలుసుకోవాలన్న కుతూహలం కల్గిందేమో... అప్పటికే సమయం ఆరు దాటటంతో ఎలాగో చీకటి పడిందన్న దైర్యంతో పాటూ, సెక్యూరిటీ షిఫ్టులు మారే సమయం కూడా కావటంతో మమ్మల్ని చుసేకి చుట్టూ ఎవరూ లేకపోవటం అదునుగా చేసుకుని... సూరన్న ఆఫీస్గా చేసుకుని వుంటున్న మాగుడిసె వెనుక వైపుగా అమ్మను కూడా తోడుగా తీసుకొని వెల్లి కిటికీ మాటుగా నిలబడి వినటం మొదలెట్టాను గుట్టుచప్పుడు కాకుండా... దాంతో మొదట ల్యాండ్ ఫోన్ తీసుకొని సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకు ఫోన్ చేసిన అన్నయ్య, పాకిస్తాన్ నుండి ఆయుధాలతో పాటు కొత్తరకం మాదకద్రావ్యాల సాంపిల్స్ తీసుకొని రావాల్సిన బొట్ని నేవీ వాళ్ళు పట్టుకున్నారో లేక లోకల్ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకు  అనుమానాస్పదంగా ఎవరైనా పట్టు బడ్డారో అదీకాకపోతే గుండాలు ఎవరైనా బారీ స్థాయిలో ఆయుధాలూ, మాదకద్రవ్యాలూ డీల్ చేశారేమో ఎంక్వయిరీ చేయమని ఎవరినో అడిగాడు... అది చూడగానే, ఎలాంటి పరిస్థుల్లో ఆ పార్సిల్స్ సంఘవిద్రోహుల చేతికి దొరక్కుండా చెయ్యాలని ప్రయత్నంచేస్తున్న అన్నయ్య నిజాయితీకి అమ్మా నేనూ ఇద్దరం ఎంతో సంతోషపడ్డాము కానీ... అంతలోనే తననే అనుమానంగా చూస్తున్న ప్రమీలక్క వైపు తిరిగి కర్కషంగా నవ్విన అన్నయ్య "మనలో వాళ్ళ గుడచారులున్నట్లు... డిపార్ట్మెంట్లో మన ఇన్ఫ్వార్మర్స్ కూడా వుంటారు కదా కామ్రేడ్..." అంటూ ఆమెను కౌగిట్లోకి తీసుకోగానే... అన్నయ్యని ఎప్పట్లా నిజంగానే నక్షల్స్ కోసం పని చేస్తున్నాడనుకుంటున్న ఆమె, అన్నయ్య భుజమ్మీద తల వాల్చగానే ఆమె మొఖంలో సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల్లో వున్న ఆ ఆగంతుకుడు ఎవడో తెలుసుకోవాలన్న తపనతో పాటు టెంక్షన్ కూడా కనిపిస్తుండగానే "ఈ మాత్రం నాలెడ్జ్ నాక్కూడా ఉందిలే కామ్రేడ్... డిపార్ట్మెంట్లో చిల్లరకు అమ్ముడు పోయే కుక్కల్ని చూస్తూ అందరిలా పెరిగిన దాన్నే నేను కూడా... ఇలాంటి లంచగొండీలు, బూస్వాముల కొంగుకాయటంతో సర్వంకోల్పోయి అడవిబాట పట్టిన బాధిత సహోదరినే నేను కూడా అనే విషయం మరచిపోకండి..." అంటూనే, చేత్తో ఆయన జిప్పుమీదుగా మొడ్డలేపి మరీ తన మాయలో పడేసికుని విషయం రాబట్టటానికన్నట్లు రుద్దుతూ అంది... దాంతో "స్స్... వ్యవస్థ పట్ల నీకున్న కోపం మొత్తం నీ కళ్ళల్లో తెలుస్తుంది కామ్రేడ్... ఆ కసి తీరే దాకా చేతులకు బదులు, నీ తేనె పెదవులుతో నాలో నావేశాన్ని కూడా అదుపు చేయగలవేమో ప్రయత్నించు సహోదరీ... నాలో అట్టుడుకుతున్న బడభాగ్నిని లావాలా కక్కేస్తేగానీ, నీలాంటి వాళ్ళ గుండెల్లో మండుతున్న ఆగ్రహ జ్వలలు చల్లారేలా బుద్ధికి పని చెప్పలేనేమో..."అన్న సూరన్న మాటలు అర్ధమైన ప్రమీలక్క అతన్నో నిజమైన మావోలా భావిస్తూ... అక్కడికక్కడే అన్నయ్యని చంపేయాలన్నంత కోపంగా చూసింది కాస్తా వెంటనే నవ్వి భుజమ్మీద నుండి తల వెనక్కి తీసి, అయన కళ్ళల్లోకి ప్రేయసిలా చూసి నవ్వుతూ "నీ ఆవేశం చల్లారితే చాలా డియర్... కోడెనాగులా బుసలుకొట్టే నా రౌద్రం కూడా తగ్గేలా ఇద్దరం కలసి పోరాడితే నేనూ మిలా ఆలోచించే అవకాశం దొరికిద్ది కదా..." అంటూ కిందకు జారి మోకాళ్ళమీదుగా కూర్చుంటుంటే... వాళ్ళ దెంగులాట చూసి మళ్ళీ గులరేపుకోవటం ఎందుకనిపించి వెళ్లిపోదాం అనుకునే లోపే వాకీటాకీ తీసి డయల్ చేస్తున్న అన్నయ్యని చూసి ఆగిపోయాను అమ్మ ఆపేయటంతో... అన్నయ్య ముందు గొంతికూర్చున్న ప్రమీల లేని కసి నటిస్తూనే, వాడి మొడ్దని జిప్పుగుండా బయటకులాగి చేత్తో పిలకలా పట్టుకొని జాడిస్తూ అన్నవైపు చూస్తుండగా... అవతల ఎవరో ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసినట్లు.. "ఆ పాకీ గాళ్ళను నమ్మటం మన తప్పేమో మామా..." అనటంతోటే నాగన్నతో మాట్లాడుతున్నాడని అర్థమై నిషితంగా గమనిస్తుంటే... ప్రమీలక్క వాడి సగంకూడా లెగవని మొడ్డని నోటి నిండా పెట్టుకుని చీకుతున్నా, అదేం పట్టనట్లు "వాట్... ఎక్కడ దాచారు... అయినా... తెచ్చిన వాళ్ళు దాచటం ఎందుకు మామా... మనవాళ్ళకి నేరుగా అప్పగిస్తే పోయేదిగా... కనీసం లొకేషన్ అయినా చెప్పాల్సింది వెధవలు..." అనటంతో... పార్సిల్ తెచ్చిన వాళ్ళు దాన్ని ఎక్కడో దాచాకే ఏదో జరిగిందని అర్థమైంది... దాంతో మరింత ఆతురత నిండి చూస్తుండగా, ప్రమీలక్క నోట్లో అంతకంతకూ లేపుతున్న తన మొడ్డని ఆమె నోట్లోకి తోస్తూ "అలా ఎలా నమ్మగలం... పార్సిల్ పట్టుకున్న తరువాతే నేవీ వాళ్ళు బోట్ని బ్లాస్ట్ చేసుండచ్చు కదా..." అంటూ... ప్రమీలక్క నోటిపనికి పూర్తిగా మొడ్ద నిగుడుకోవటంతో, ఇక చాల్లన్నట్లు ఆమె వైపు చూసి జుట్టు పట్టుకొని పైకి లాగుతుండగానే... తన కుచ్చుళ్ళు పట్టుకొని తనే లాగేసుకుని పైకి లేస్తూనే కాళ్ళ చుట్టూ కుప్పలా పడిన చీరని పక్కకు తన్నేస్తూ జాకెట్టు హుక్కులు విప్పుతుంటే "అదెలా మామా అరవైరెండు కిలోమీటర్ల పొడవున్న విశాలమైన తీరంలో ఎక్కడని వెతికిస్తాం... ఇది సాధ్యమయ్యే పనేనా... పైగా ఆ మహారాజు పెంపుడు కుక్కల హడావిడి ఈ మధ్య చాలా ఎక్కువైంది... మనవాళ్ళు ఎక్కడ దొరికితే అక్కడ చంపేస్తున్నారు... నిన్నే చూసావుకాదా సముద్రం మార్గంకూడా హ్యాండోవర్ చేసుకున్నారు..." అంటూ జాకెట్టు విప్పేసి తన షర్ట్ బటన్స్ విప్పుతున్న ప్రమీలక్క వైపు అవసరం లేదన్నట్లు చూసిన అన్న... తన చేతిలో వున్న ఆమె జుట్టు అలాగే పట్టుకొని గిర్రునతిప్పి తన ముందున్న బాల్లా మీద ఒంగో బెట్టగానే... తనే ఒడుపుగా తన లంగా అంచులు పట్టుకొని పైకి లేపి, అవసరానికి మించి బారీగా పెంచిన తన విశాలమైన నున్నని గుద్దలనీ, పసిమి ఛాయలో మెరుస్తున్న తన బలిసిన పిరుదుల మధ్యలో నల్లగా వూరిస్తున్న దాని కర్రిపూకునీ అన్నయ్యకు కనిపించేలా నడుము కింద మాత్రమే కదిలేలా లేపి చూపిస్తూ జీరగా నవ్వగానే... సరిగ్గా గుద్దగాడి మధ్యలో పెయింటిగ్ బ్రష్ నుండి జారిపడిన నల్లని పెయింట్ చుక్కలా కనిపిస్తున్న ఆమె గుద్ద కన్నానికి, అన్నయ్య తన మొడ్డని జత చేస్తూ "లాల్ సలాం కామ్రేడ్... అలాగే చేద్దాం..." అంటూ వాకీ కాల్ కట్ చేసి ఆమె గుద్దలో దూర్చేయటంతో, అరగంట క్రితమే అన్నకంటే లావుగా పొడవుగా వున్న మొడ్డలు ఒకేసారి మూడు దిగేసుకున్న ప్రమీలక్క... తనలోతుల్లో అన్నయ్య మొడ్ద పెను తుఫాన్ సృష్టించి నట్లు అరమోడ్పు కళ్ళతో వాడి వైపు చూస్తూ "ఎలాగూ అక్కడెక్కడో కోపం నా గుద్దలో చూపిస్థారు కాదా కామ్రేడ్... ఇలా మొహమాటంగా కాకుండా ఇంకాస్త బలంగా ప్రయత్నిస్తే మీ సొమ్మేంపోయిందీ... మీ సహోదరి బాధపడుతుందని జాలి చూపిస్తున్నారా..." అంటూ చూపులకూ ప్రవర్తనకూ సంబంధం లేనట్లు ఇంకా గట్టిగా చెక్కమని రెచ్చగొట్టేలా అన్న మాటకు... అన్న సంగతి ఎలాగున్నా ఆరున్నరసైజు పొడవుతో మూడు వేళ్ళ మందం వున్న వాడి మొడ్డని అమాంతం మింగేసి కూడా సరిపోనట్లు చూస్తున్న ఆమెనే చిత్రంగా చూస్తుంటే... ఆమె మాటలకు నవ్విన అమ్మవైపు చూడగానే "ఈవిషయంలో వీడికస్సలు వాళ్ల నాయన పోలికలు రాలేదే బిజ్జీ... గురిచూసి దమ్మున చెక్కితే వట్టలు పూకుమీద వేసే తాండవానికి గొల్లి గుల గులలాడేలా పడాలిరా దెబ్బా... అప్పుడు గానీ దెంగులాటలో మజా వుండదని ఎన్నోసార్లు నేనే ఎక్కి దిగేసుకుని చూపించినా ఇంతే వెదవ... మీ నాన్న మాదిరే మరీ సుకుమారంగా దెంగుతాడు మనలాంటి మదమెక్కిన లంజల్ని కూడా..." అంటూ అర చేత్తో నా పూకుని పట్టి రుద్దుతూ గులెక్కి చూస్తున్న అమ్మని... అంతవరకూ ప్రమీలక్కా అన్నయ్యల సయ్యాట చూస్తూ రెచ్చిపోయిన దాన్ని కాస్తా దిమ్మ మీద చెయ్యి పడగానే బగ్న ప్రేమికురాలిలా హత్తుకుని ఆమె సళ్ళకు నా యదను తాపడం చేసుకుంటూనే పంగ తెరిచి సహకరిస్తూ "మా నాన్న చిన్న రాజా వారికంటే పెద్ద రాజవారే గట్టిగా చేసేవారామ్మా... మాయాలోకంలో నా ఒళ్ళు మంత్రాదీనంలో వుండటం వల్లేమో నెప్పేమీ అనిపించలేదు నాకు..." అంటుండగానే పక్కకు లాక్కెల్లిన అమ్మ "కామ శాస్త్రం పట్టులన్నీ ప్రయోగిస్తూ సుకుమారంగా గుచ్చే మీ నాన్నా గట్టొడే... మూరడు మొడ్డని పిసరంతకూడా మిగలకుండా గుండెల్లో తాకేలా కస్సున చెక్కి అద్ది అద్ది పూబిళ్ల అద్దిరిపోయేలా గుద్దే పెద్ద రాజా వారి వాటమూ మంచిదే... ఏసైజు మొడ్డతో ఎట్టా దెంగినా ఆడది కోరుకునేది ప్రేమించిన మగాడి మధురమైన స్పర్శలో దొరికే సుఖమేనే బిడ్డా... ఇట్టాంటి మనసు చంపుకొని చేసే రంకు ఎవ్వరాల్లో భరితెగించిన ఆడదాన్ని లొంగదీయాలంటే మగాడి తరంకాదు... అందుకే కుత్త చిరిగిపోయేలా దెంగి ఒళ్ళు హూనం చెస్తేగానీ మాట వినదు లంజబుద్ది... ఆయనా ఎంత మంత్రాదీనంలో వున్నా పెద్దరాజావారి దెబ్బలకు తనివితీరి మైమరచిపోయాక కూడా మళ్ళీ నెప్పిలేదన్న బాధ ఎందుకోచ్చిందే నీకూ..." అంటూ ఆరా తీస్తున్నట్లు చూస్తూ అనుమానంగా అడుగుతూ ఆ సందు నుండి బయటకు లాక్కొచ్చిన అమ్మ వైపు అయోమయంగా చూస్తూ... చాలా కాలం తరువాత పొద్దున్న రంగా దెబ్బకు కలిగిన నెప్పి గురించి పూర్తిగా చెప్పి "ఇంకా గెలక్కే అమ్మా.... అసలే వాడిది గుర్తొచ్చినప్పుడల్లా తెగ కాలిపోతాంది ఒళ్ళు... ఇప్పుడు గానీ మొదలెడితే ఓ పట్టాన నాలెక్క తేలేలా లేదు... అసలే మళ్ళీ ప్రమీలక్క బయటకు రాగానే ఆమె వెంట వేరే పనిమీద వెళ్ళాలి..." అని నీరసంగా అనగానే... బాహ్య ప్రపంచంలో అలాంటి మొడ్ద వుంటుందంటే నమ్మలేనట్లు చూసిన అమ్మ కచ్చితంగా వాడిని మళ్ళీ కలిసినప్పుడు నామోజు తీరాలని ఆకాంక్షిస్తూనే, రాత్రి అన్నయ్య అప్పగించిన పనిగురించి నేను చెప్పింది అప్పుడే గుర్తొచ్చినట్లు నవ్విన అమ్మ... ప్రామిలక్కని అన్న దెంగటం చూడటం వల్లో, రంగా మొడ్దగురించి నేను చెప్పిన వివరాలను బట్టీ ఉహించుకుందో గానీ మళ్ళీ దూలెక్కిన దానిలా నేరుగా గూడెం మధ్యలో వుండే రచ్చబండమీదకు వెళ్ళింది, దారేంటా ఒంటిమీదున్న బట్టలు విప్పేసుకుంటూ... దాంతో అప్పుడే గస్తీ విధుల్లో ఎక్కుతున్న అన్నలు, ఆరోజు నేనూ ప్రమీలక్క ఇద్దరం రంగం తెరవకపోవటం వల్లో, రోజూ దెంగే మాకు కుత్తలకు బదులు మరో కసిలంజ దొరికిందనో గానీ... అమ్మలంగా పూర్తిగా జారి నేలని తాకేలోపే పరుగున వెళ్లిమరీ నగ్నంగా వున్న అమ్మని ఎత్తుకుని, ఒకవేళ అన్నయ్య బయటకు వచ్చినా కనిపించకుండా పక్కనేవున్న సందులోకి అప్పనంగా ఎత్తుకెళ్ళిపోయారు కరువు ముండాకొడుకులు... దాంతో చేసేదేమీలేక బ్యారెక్కులోకి వెళ్లి స్నానం చేస్తూ పూకులో తెడ్డుకట్టె దూర్చుకుని మరీ రంగాని వూహించుకుంటూ గెలుక్కుని, రెండంటే రెండే నిమిషాల్లో అవగొట్టుకున్నాను, వాడి మొడ్డని తలచుకున్న మాత్రానికే... గబగబా స్నానంచేసి అడవిలో కొమ్మలూ, ముళ్ళులూ గీక్కోకుండా నడవటానికీ, చెట్లమధ్యలో నక్కినా పొరపాటున కూడా అనుమానం రాకుండా ఆకుల్లో కలిసిపోయేలానే కాకుండా పరిగేట్టేకి కూడా అనుకూలంగా వుండే అన్నల యూనిఫామ్ వేసుకుని బయటకు వచ్చేసరికే... అన్నయ్యతో అవ్వగొట్టుకుని కుత్తా మొఖం కడుక్కుని నాలాగే అన్నలలాంటి ప్యాంటు షర్టులో బయటకు వచ్చింది కాస్తా, నిండా బుల్లెట్లున్న రెండు పిస్తోల్లతో సహా యుద్దానికి రెడీ అన్నట్లు, ఏమాత్రం భయంలేకుండా... మొగుడితో తొలిసారి తిరునాళ్లకు వెళ్తున్న కొత్తకోడలికి మల్లే సంబరంగా చూసిన ఆమె వాలకం చిత్రంగా చూస్తూ "ఒక స్థావరమ్మీద దాదాపు యుద్దానికి తీసిపోని పోరుకు పోతూకూడా ఇంత దైర్యంగా వుందేంట్రా బాబూ... అస్సలు భయమే తెలీదేమో అక్కకి... దేవుడా నువ్వేకాపాడాలి మమ్మల్ని... " అనుకుంటూ బండ్లో ఆమె వెనకాల భయంభయంగా ఎక్కగానే బైక్ స్టార్ట్ చేసి ముందుకు పోనిచ్చింది అక్క...  

             వెళ్లే దారిలో సుమారు నాలుగు చెక్పోస్ట్లలో కాపలాకాసే అన్నల్ని మైమరపించి ఏ అర్ధరాత్రికో అలసిపోయి అడవి చీకటి దారుల్లో తారాడుతూ వెళ్లాల్సిన ముప్పైయ్యైదు కిలోమీటర్ల ప్రయాణానికి బదులుగా... గత కొన్నిరోజులుగా నాతో తిరుగుతుండటం వల్లేమో, మా అడవి బాగా అలవాటైనట్లు కేవలం ఒకే చెక్పోస్ట్లో వున్న నలుగురి రసాలు తనతో పాటు నాకూ రుచి చూపించి మరీ తృప్తిగా రెండే గంటల్లో యాభై కిలోమీటర్లు తీసుకొని వెళ్లి ఒక మొహరీ దగ్గర ఆపటంతో సంతోషించాల్సింది పోయి... దిక్కులుచూస్తూ "వెళ్లాల్సిన చోటుకి ఇంకా చాలా దూరం వుంటే,ఇక్కడ ఆపిందేమిటబ్బా..." అనుకుంటూ బైక్ దిగుతుండగా మూడు సార్లు డిండిప్పర్ కొట్టడంతో, అదే సిగ్నల్ అన్నట్లు మొహరీ కింద నుండి రౌడీల్లాంటి పర్సనాలిటీలతో ఇద్దరు బయటకు వచ్చారు... మాదగ్గరకి రాగానే పలకరింపుగా నవ్వి బైక్ తీసుకుని వెళ్లి చెట్లమాటుగా ఆకులు కప్పి వచ్చిన ఇద్దరి పేర్లు అంకాలూ మరియూ మారన్నలనీ, సల్మాగారికి ముఖ్యమైన అనుచరులనీ, ఒకప్పటి మా దక్షిణం దిక్కున్న గూడెంవాసులని కూడా తెలుసుకున్నాను, వారి వెంట నడిచిన ఇరవయ్యైదు నిమిషాల ప్రయాణంలోనే అక్క చెప్తుండగా వాళ్ళు కూడా శృతి కలపడంతో... అంతేనా గురుస్వామి గారీ మరియూ సల్మా, సైదాల మరణాలకు ప్రతీకారం తీర్చుకోవటానికి సహాయంగారితో కలిసి పనిచేస్తున్నారనే కాకుండా, నక్షల్స్ వళ్ళ అన్నీ కోల్పోయి కళ్లు అమ్ముకుంటున్న సుబ్బులూ, హోటల్లో పనిచేస్తున్న శివంగులను సహాయంగారి టీమ్లో చేర్చింది కూడా వాళ్లే అని కూడా తెలిసింది... చిన్నప్పటి నుండీ పెరిగిన ఆ అడవిమొత్తం బాగా తెలిసిన దాన్నే కావటంతో ఎర్ర చెరువు మూడు రోడ్ల కూడలి దగ్గరికి రాబోతుండగా, ప్రమీలక్క చెప్పిన స్థావరం ఇంకెంతో దూరంలేదని అర్థమై మెల్లగా ఒంట్లో భయం మొదలవుతుంటే చుట్టూ చూస్తూ నడుస్తుండగా... రావిచెట్ల మొలకలు గోడల్లోనుండి పెరిగి గుబురుగా వున్న పాడు బడ్డ బ్రిటిష్  కాలంనాటి వాచ్ టవర్ దగ్గరికి చేరుకోగానే అందరం పైకెక్కి రావిచెట్టు మాటుగా దాక్కుని కూర్చున్నాం... చిన్నప్పుడు ఎన్నోసార్లు తేనెకోసం వేటకోసం అమ్మానాన్నలతో వచ్చి ఆడుకున్న చోటే అయినా, చాలా కాలంగా ఎవరూ పట్టించుకోక పోవటంతో మొక్కలు పెరిగి బయటనుండి అక్కడో వాచ్ టవర్ వుందని కూడా ఎవరూ గుర్తుపట్టలేనంతగా మారిపోవటమే చిత్రం అనుకుంటే... దాదాపు నలభై అడుగుల ఎత్తులో వున్న వాచ్ రూమ్ బేస్ కీ భూమికీ మధ్యలో మూడంతస్తులుగా వున్న పిల్లర్ల మధ్యలో చివరి అంతస్థు ఎవరో బాగా శుభ్రం చేసి వుండటమే కాక... అక్కడికి చేరుకునేలోపే మేము తినటానికి చపాతీలూ కూరా, దాహం తీర్చుకోవటానికి నీళ్లు, అన్నలతో పోరాడేకి సరిపడా ఎక్సట్రా బుల్లెట్లూ, బాంబులూ మరికొన్ని వింత వస్తువులు అన్నీ అక్కడ సిద్ధం చేసి వుండటం గమనించిన నేను ఆశ్చర్యంగా చూస్తుండగానే...  ఆ వస్తువుల మధ్యలో అప్పటి దాకా నేనెప్పుడూ కనీవినీ ఎరుగని ఓ బుల్లి వస్తువు తీసి నొక్కుతూ చెవిదగ్గర పెట్టుకుని వింటున్న ఆమెను "ఏంవింటుందా..." అని ఆశ్చర్యంగా చూస్తుంటే... నా మనసు తెలిసిన దానిలా నవ్వి "దీన్ని సెల్ ఫోన్ అంటారే... ఫోన్ చేసి మన వాళ్లకి, మన గురించి సమాచారం చేర వేస్తున్నాను దీంతో..." అని చెప్పి... అవతల ఎవరో తన మాటలు వింటున్నట్లు "హెల్లో..." అంటూ వాల్లు అడిగిన దానికి, తన ఎదురుగానే వున్నోళ్లతో మాట్లాడుతున్నట్లు చాలా నెమ్మదిగా మాట్లాడుతుంటే... అప్పటిదాకా అన్నల చేతుల్లో పెద్ద పెద్ద వాకీలతో అవతలి మాటలు "గిజ్ గిజ్" అంటూ పెద్దగా వినిపిస్తుండగా, మాటకు ముందోసారీ తరువాతోసారీ "ఓవర్... ఓవర్..." గట్టిగా అరుస్తూ మాట్లాడటం చూసిన నేను... పక్కన వాళ్లకు వినిపించకుండా చెవిలో రహస్యం చెప్తున్నట్లు, అంత చిన్న వస్తువు అస్సలు డిస్ట్రబెన్స్ లేకుండా మాట్లాడటానికి అనువుగా వుండటం చూసి బలే అనిపించింది నాకు... అలా ఆ ఫోన్ గురించి ఆలోచిస్తుండగానే మాట్లాడి ఫోన్ కట్ చేసిన అక్క అందరూ వచ్చేస్తున్నారని చెప్తూ కొత్తగా వచ్చిన నన్నే కుతిగా చూస్తున్న అంకాలూ, మారెన్నలను తట్టిమరీ పిలిచి వాళ్ళ కోసం కొన్ని చపాతీలు, బుల్లెట్ల బాక్షులూ, బాంబుల సంచి ఇచ్చి "ఈ లంజ సంగతి సంగతి తరువాత చూద్దురుగానీ... అంతా గుర్తుందిగా..." అనగానే గతుక్కుమన్న ఇద్దరూ వెంటనే తేరుకొని తలాడించి "మహా మంత్రి గారికోసం..." అంటూ వాళ్ళ దారిన వాళ్ళు వెళ్ళగానే... నా వైపు చూసిన అక్క నా చేతిలో రాత్రికూడా బాగా కనిపించే బైనాక్యులర్ ఒకటి చేతిలో పెట్టి, మానుండి ఓ కిలోమీటర్ పైగా దూరంలో వున్న నక్షల్ స్తావరం వైపు చూస్తుండమనీ, సౌండ్ రాకుండా వైబ్రేషన్లో పెట్టిన సెల్ ఫోన్ చూపిస్తూ... దాన్ని ఎలా వాడాలో కూడా చెప్పి పైజేబిలో లైట్ కనిపించకుండా తిప్పి పెట్టుకోమని సూచిస్తూనే, సుబ్బులు నాకు తోడుగా వుంటుందనీ, నాకేం హానీ జరగనివ్వదని దైర్యం చెప్తుండగా... అదే వైపుగా మాకు కొద్దిగా దూరంలో సప్తమి నాటి చంద్రుడితో సహా చుక్కలూ ఆకాశం ప్రతిబింబిస్తున్న ఎర్ర చెరువు చాలా ప్రశాంతంగా కనిపించిన వెంటనే మూడేళ్ళ తరువాత ఆ చెరువును చూసిన ఆనందం, గతం తాలూకు జ్ఞాపకాలు ఒక్కసారి కమ్మేయటంతో, గుండెలు బరువెక్కి పోతుండగా చూస్తూ... అన్నలు మాగూడెం ఆక్రమించే ముందురోజే పాలబండి వాళ్ళతో బాగా దెంగిచ్చుకున్న అమ్మ, నా పెళ్లికోసం గుడిసె కట్టడానికి కావాల్సిన డబ్బులు మొత్తం అందిన ఆనందంలో, వెంటనే చిన్న దొరగారిని కలవాలని ఆ చెరువు గట్టునే కూర్చుని ఆతులు గీక్కుని మరీ ఎంతో హాయిగా ఈదులాడుతూ స్నానం చేసిందని బూమ్మతో చెప్పిన విషయం గుర్తొచ్చి ప్రమీలక్కకి చెప్పుకుని ఏడుస్తుంటే... నా బాధచూసి జాలిపడ్డ అక్క దగ్గరికి తీసుకొని నన్ను ఓదార్చే సమయంలో, దాదాపు పది మంది ఆడవాళ్లు, సరుకులు మోయటానికీ, అడవుల్లో నడపటానికీ వీలుగా వెనకాల తొట్టిలాంటి టాలీవుండే బొలెరో బండిలో లైట్లు ఆర్పుకుని మరీ రావటంతో... గబగబా నన్ను వెంటబెట్టుకుని కిందకు తీసుకొని వెళ్లి, ఆ వెహికల్ డ్రైవింగ్ చేస్తున్న సహాయం గారికి నాగురించి చెప్తూనే, నన్ను పైనుండి కిందదాకా తిప్పితిప్పి చూపించి మరీ ఆయన కౌగిల్లో చేర్చటంతో... లతల్లా ఆయన చేతులు చుట్టేస్తుండగా సిగ్గుపడుతున్న నాకు, అందర్నీ పరిచయం చేయటం పూర్తవగానే నా పెదవులతో పెదవులు కలిపి సుతిమెత్తగా ముద్దిచ్చి ఆయన "త్వరలోనే కలుద్దాం బిజిలీ... ఆరోజు ఇంత సులభంగా వదిలేయను నిన్ను..." అంటూ పిర్రలు చీల్చినట్లు చేసి మరీ రెండూ ఘాటుగా పిసికి వదలగానే... చూడటానికి ఎంత బాగున్నారో అంతే సున్నితంగా ప్రవర్తిస్తూనే, కలిసిన తొలిసారే చూసినా ఎంతోకాలంగా నా పరిచయం కోసమే ఎదురుచూసిన వాడికిలా నాపై తన కసిమొత్తం తెలిసేలా బట్టలమీదే ఆయన మొలతో నాదిమ్మని ముద్దాడుతూ గుద్దల్ని రెండుచేతులా పట్టుకొని విడిదీసి మరీ కొలతలు తీసిన ఆయన్నే చిత్రంగా చూస్తుండగా.... ప్రమీలక్క ముందే చెప్పినట్లు సుబ్బులుని నాకు తోడుగా ఉంచేస్తూ, మాయిద్దరికీ జాగ్రత్తలు చెప్పి వాళ్ళతో కలిసి ఆ బండిలో ఎక్కి ఏదో పెళ్లికి వెళ్లినట్లు ఉత్సాహంగా వెళ్లిపోతుంటే చూస్తూ... నావెంటే వాచ్ టవర్ మీద మాకోసం సిద్ధం చేసిన చోటికి వచ్చిన సుబ్బులుతో "అసలేంటక్కా వీళ్లూ... ముప్పైకి పైగా అన్నలతో పాటు నలుగురు బలమైన ప్రత్యేక అనుచరుల రక్షణలో ఎప్పుడూ అప్రమత్తంగా వుండే కమాండర్ వున్న స్థావరంలోకి ఇంత దైర్యంగా వెళ్తున్నారూ... ఎలా ఇంత పెద్ద పని చేద్దామని వచ్చారు, కోకలు బొక్కిట్లో చెక్కిన ఆడాళ్ళంతా పేరంటానికి వెళ్తున్నట్లు ఎగేసుకునీ..." అనగానే నవ్విన ఆమె... నా వైపు చాలా తేలిగ్గా చూస్తూ "వీళ్ళు మామూలు ఆడోళ్ళు కాదమ్మాయ్... మహా ముదురు లంజలు... వాళ్ళల్లో వున్న ఒక్కో లంజదీ డబ్బా వయాగ్రాలేసుకుని కుత్త కోసం పిచ్చెక్కిపోతున్న వందమంది మగాళ్లు ఒకేసారి ఎగబడి దెంగినా తట్టుకోగలదూ... వెయ్యి మంది పోటుగాళ్ళు కూడబలుక్కుని యుద్దానికి వచ్చినా పోటీఇవ్వగలదు... ఒక్క సివంగి తప్ప మిగతా అందరూ గురుస్వామి గారి దగ్గర నేర్చుకున్న అతి భయంకరమైన శతఘాతి వంటి యుద్ధవిద్యల్లో ఆరితేరినవాళ్లే... తుపాకీ, కత్తి, కర్రా, ఈటె ఇంకా అన్నింటికీ మించి వాళ్ళ అందమైన శరీరాన్ని కూడా ఎంతో చాకచక్యం వాడే వీళ్ళ ముందు, అక్కడ పాగా వేసిన ముప్పై మంది నక్షల్స్, ఆ కమాండర్ గాడూ అరనిమిషం కూడా తట్టుకోలేరు... కాకపోతే చాలా కీలకమైన ఈ స్థావరంలో దాడి చేయటమే కష్టం... గుట్టు చప్పుడు కాకుండా ఎలాంటి సాక్షం మిగల్చకుండా చేయటానికే ఇంత ప్లాన్ వేయాల్సి వచ్చింది... లేకుంటే ఇంత మంది అవసరమా... ప్రమీలా ఒక్కటి చాలాదా అందర్నీ లేపేసి రూట్ క్లియర్ చేయటానికి..." అంటూ గుంభనంగా నవ్వుతుంటే... ఆమె మాటలు విని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూనే శతఘాతీ విద్య నేర్చుకున్న విషయం అక్క చెప్తుండగా విన్నట్లు గుర్తొచ్చి "ఏం ప్లానక్కా... ముప్పయ్యయిదు మందిని చంపికూడా సాక్షాలు లేకుండా ఎలా చేయగలరసలు..." అన్నాను ఏంజరగబోతుందో తెలుసుకోవాలి అన్నట్లు... దానికి మరింత తేలిగ్గా చూస్తూ వివరంగా చెప్తున్నట్లు మొఖం పెట్టిన సుబ్బులు సమయం చాలానే ఉండటంవల్లేమో ప్లాన్కి ముందూ వెనుకాల జరిగిన పెద్ద కథ చాలా సింపుల్గా సుత్తిలేకుండా చెబుతుండగా... ప్రమీలక్క చెప్పినవైపు గమనిస్తూనే పూర్తిగావిని ఒక్కసారిగా రిలాక్స్ అయ్యాను, ఇక ఆస్థావరాన్నీ అందులోవున్న అన్నలనీ ఆ దేవుడే దిగొచ్చి కాపాడాలనుకున్నా సహాయంగారు వేసిన స్కెచ్ బారినుండి కాపాడలేడని ఫిక్సయిపోయినట్లు దైర్యంగా కూర్చుని...

*****

              చాలా తెలివిగా వేసిన ఆ ప్లాన్ గురించి మాట్లాడుకుంటే... మహామంత్రి గారు చనిపోయిన మూడవ రోజు తిది రాత్రే, నామాలు పెట్టుకుని ఆయనకు సామ్రాణి వేస్తూ సహాయం, రంగాలతో పాటు వాళ్ళ లంజలు కూడా...  ఎట్టి పరిస్థితుల్లో మహామంత్రిగారి ఆశయం నెరవేర్చి తీరతాం అని గట్టిగా ప్రమాణం చేసి మరీ చిన్న దివసరం కూడు పంచుకున్నారంట ఆయన సమాధి చుట్టూ నిలబడి... ఆ వెంటనే భోజనాలు చేసి అర్ధరాత్రిలోపే మళ్ళీ ఫారెస్ట్ గెస్టుహౌసుకి వచ్చారంట, మహారాజుగారి రికమెండేషన్తో డిపార్ట్మెంట్ పర్మిషన్ తీసుకుని... వచ్చీరావటమే కలిసిన పై అధికారులూ, లోకల్ గూడచారులు, ఫారెస్ట్ గైడ్లతో కలిసి మీటింగ్ పెట్టి అడవికి సంబంధించిన సమాచారం మొత్తం సేకరించి ఫీల్డింగ్ సెట్ చేయటం మొదలెట్టేశారంట కూడా...