[tweeny_fory]

சங்கர் அவளது திறந்த தொடைகளுக்கு இடையில் நகர்ந்தான். 

அவனது தடிமனான, வளைந்த சுன்னி கடினமாக நிமிர்ந்திருந்தது. 

முந்தைய அமர்வுகளிலிருந்து தலை ஏற்கனவே பாதி வெளிப்பட்டிருந்தது. 
ப்ரீகத்தால் பளபளத்தது. 

அவன் தன்னைத் தாழ்த்தி, பரந்த தலையை அவளது விந்து நனைந்த வாயில் மெதுவாகத் தேய்த்தான். 

அவளது உடலின் வெப்பம் அவனை நடுங்க வைத்தது. 

அவன் தடிமனான, வளைந்த சுன்னி கல் போல் கடினமாக இருந்தது.

டாக்டரின் விந்துவும் அவளது சாறும் கலந்த வழுவழுப்பான கலவை அவனது சுன்னியின் நுனியைப் பூசின. 

அவனது தலையின் அழுத்தத்தால் மென்மையான, வீங்கிய உதடுகள் சற்று பிரிவதை அவன் உணர்ந்தான். 

 
“மெதுவா,” என்று டாக்டர் ரமேஷ் அறிவுறுத்தினார். 

“முதலில் தலை மட்டும். அவசரப்படாதே. உன் முன்தோல் இன்னும் முழுசா திறக்கல. நிலையான அழுத்தம் கொடு. ஆனா கட்டுப்பாட்டோட இரு.” 
 
சங்கர் முன்னால் தள்ளினான். தடித்த தலை வலுவான எதிர்ப்பைச் சந்தித்தது. 

டாக்டரால் நீட்டப்பட்ட பிறகும் பிரியாவின் புண்டை இன்னும் மிகவும் இறுக்கமாக இருந்தது. 

அவன் இன்னும் அழுத்தினான். முன்தோல் மேலும் பின்வாங்க வலுக்கட்டாயப்படுத்தப்பட்டதும், உணர்ச்சி மிகுந்த தலையில் கூர்மையான, எரியும் வலி வெடித்தது. 
 
“ஆஹ்ஹ்ஹ்! அம்மா… வலிக்குது… ரொம்ப டைட்-ஆ இருக்கு… என் ஹெட் எரிகுது…!” சங்கர் கத்தினான். 

முகம் வலியில் திரிந்தது. நெற்றியில் வியர்வை வழிந்தது. அவளுக்கு மேல் தன்னைத் தாங்கியபடி கைகள் நடுங்கின. 
 
பிரியா கீழே நீட்டி அவனது கையை இறுக்கமாகப் பிடித்தாள். கண்களில் ஏற்கனவே கண்ணீர் தெரிந்தது. 
 
“சங்கர்… மெதுவா… அம்மா இருக்கேன்… உன் வலி என் இதயத்தைத் துடிக்க வைக்குது… நான் தாங்குவேன்…… ப்ளீஸ்…” 
 
டாக்டர் ரமேஷ் நெருங்கினார். பிரியாவின் தொடைகளை இன்னும் விரிவாகப் பிடித்து, ஒரு கையால் சங்கரின் சுன்னியை வழிநடத்தி, தடித்த தலையை வாயிலில் இன்னும் உறுதியாக அழுத்தினார். 
 
“தள்ளு சங்கர். நிலையான அழுத்தம். 

மூச்சு விடு. உன் முன்தோல் மெதுவாகத் திறக்கும். 

இந்த வலி தான் குணத்தின் அடையாளம்.” 
 
அவர்களின் இணைந்த முயற்சியுடன், தடித்த தலை திடீரென ஈரமான அனுமதியுடன் உள்ளே பாப் ஆனது. 
 
பிரியாவின் முதுகு  கூர்மையாக வளைந்தது. கூர்மையான, உடைந்த கூச்சல் அவளது தொண்டையிலிருந்து கிழிந்தது. 

உள்ளே இருந்து ஒரு தடித்த, மென்மையான கம்பு அவளைக் கிழிப்பது போல் உணர்ந்தது. 

வலி ஆழமாகவும் எரிச்சலாகவும் இருந்தது — பிரசவத்தின் போது உடல் திறந்த உணர்வைப் போலவே, ஆனால் அதைவிடக் கூர்மையாகவும் குவிந்ததாகவும். அவளது சொந்த மகனின் பெரிய தலையைச் சுற்றி சுவர்கள் வலுக்கட்டாயமாகப் பிரிக்கப்பட்டன. 

கண்களின் மூலைகளிலிருந்து கண்ணீர் முடியில் வழிந்தது. 
 
“ஐயோ… என் புண்டை… உன் சுன்னி ஹெட்… முழுசா உள்ளே… ரொம்ப பெருசா… வலிக்குது… ஆனா… ம்ம்ம்ஹ்… உள்ளே இருக்கு…!” 
 
சங்கரின் கண்கள் நசுக்கும், எரியும் வலியால் நீர்மயமாகின. 

அவனது முன்தோல் இதற்கு முன் எப்போதும் இல்லாத அளவுக்குப் பின்வாங்கியிருந்தது. தலை மட்டும் உள்ளே இருந்தது. 

ஆனால் அது சூடான இரும்பு வளையம் அவனைப் பிழிவது போல் உணர்ந்தது. வெப்பமும் இறுக்கமும் தாங்க முடியாதவை. 
 
அவன் அவர்களின் உடல்களுக்கு இடையே கீழே பார்த்தான் — மற்றும் உறைந்தான். 
 
நீட்டப்பட்ட முன்தோலின் ஓரத்தில் சிறிய பிரகாசமான சிவப்பு இரத்தத் துளிகள் தெரிந்தன. 
 
பீதி உடனே அவனைத் தாக்கியது. அவன் உடனே வெளியே இழுத்தான். 
 
“அம்மா… ரத்தம்… என் சுன்னில ரத்தம் இருக்கு… ஆஹ்ஹ்ஹ்… வலிக்குது…!” அவன் அழுதுவிட்டான். 

வலியிலும் பயத்திலும் குரல் உடைந்தது. உடல் நடுங்கியது. 
 
பிரியா ரத்தத்தையும் மகனின் முகத்தில் இருந்த தீவிர பயத்தையும் கண்டாள். அவள் உடனே முடிந்த அளவுக்கு எழுந்து, அவனைத் தன் அரவணைப்புக்குள் இழுத்து, அவனுடன் சேர்ந்து அழத் தொடங்கினாள். 
 
“என் பையன்… என் கண்மணி… ஐயோ… நீ வலிப்பட்டுட்டு இருக்க… அம்மா இருக்கேன்…” 
 
டாக்டர் ரமேஷ் பிரியாவின் கண்களைப் , கூர்மையான, தெளிவான சமிக்ஞை கொடுத்தார். 
 
பிரியா உடனே புரிந்துகொண்டாள். அவள் தன் சொந்த வலியைக் காட்டுவதை நிறுத்தினாள். 

சங்கரின் முகத்தை இரு கைகளாலும் பிடித்து, ஈரமான கன்னங்களை மீண்டும் மீண்டும் முத்தமிட்டு, நடுக்கம் மட்டுமே கொண்ட வலுவான, அன்பான குரலில் பேசினாள். 
 
“அழுயாதே என் பையன்… ப்ளீஸ் அழுயாதே. 

என்னைப் பார். எனக்கு வலியை விட இன்பம் தான் அதிகம்… 

நான் உன்னை விரும்புறேன்… உன்னை சரியாக எனக்குள்ள உணர விரும்புறேன்… 

ப்ளீஸ் மறுபடியும் முயற்சி பண்ணு… 

அம்மா உனக்கு ரெடி… 

எனக்கு நீ உள்ளே வேணும்… 

ப்ளீஸ் சங்கர்… 

அம்மாவுக்காக பண்ணு…” 
 
அவள் அவனை முத்தமிட்டுக்கொண்டே இருந்தாள் — நெற்றி, கண்கள், உதடுகள் — நிர்வாண முலைகளுக்கு எதிராக இறுக்கமாக அணைத்து, முதுகை வருடி, மெல்லிய வார்த்தைகளைக் கிசுகிசுத்து, 

அவனது பீதியான மூச்சு மெதுவாக அமைந்தது வரை. அவளது சொந்தக் கண்ணீர் தொடர்ந்து விழுந்தது. ஆனால் குரலை உடைய விடவில்லை. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் சங்கரின் சுன்னியைக் கவனமாகப் பரிசோதித்து, சிறிய அளவு ரத்தத்தைச் சுத்தமான துணியால் துடைத்தார். 
 
“உன் முன்தோல் இப்போ தான் முதல் முறையாக முழுசா திறந்திருக்கு,” என்று அவர் அமைதியாகச் சொன்னார். 

“உன் தலை பெரிசா இருக்கிறது. சின்ன வயசுல சரியாக மாஸ்டர்பேட் பண்ணாததால் சிறிய கிழிசல் ஏற்பட்டிருக்கு. 

உன் நிலையில் இருக்கும் இளைஞர்களுக்கு இது சாதாரணம். ரத்தம் கொஞ்சம் தான். 

கவனமா தொடர்வோம். வலி மெதுவாகக் குறையும்.” 
 
சங்கர் கண்ணீருடன் தலையாட்டினான். இன்னும் நடுங்கினான். பிரியா அவனை நெருக்கமாகப் பிடித்திருந்தாள். அவளது சொந்தக் கண்ணீர் அமைதியாக அவனது தோளில் விழுந்தது. ஆனால் அவளது குரல் உறுதியாகவும் ஊக்கமூட்டுவதாகவும் இருந்தது. 

பிரியாவின் எண்ணங்கள்:

ஐயோ கடவுளே… என் மகன் தலை என் புண்டையைக் குத்திக்கிட்டு இருக்கு… 

இது உள்ளே போனா என்ன ஆகும்னு நினைச்சுக்கூட முடியல…

 டாக்டர் விந்து விட்ட பிறகும் கூட என் புண்டை இன்னும் வலிக்குது… 

ஆனா நான் தாங்கணும்… என் மகனுக்காகத் தாங்கணும்…


பிரியா சங்கரை இறுக்கமாக அணைத்து, அவனது முகத்திலும் கன்னத்திலும் முத்தமிட்டுக்கொண்டே மென்மையான ஆனால் உறுதியான குரலில் சொன்னாள்.

“டேய் சங்கர்… அம்மாவுக்குச் சுகமா இருக்குடா… 

என் வாழ்க்கையிலேயே இவ்வளவு பெரிய சுன்னியை நான் பார்த்ததே இல்ல… 

உன்னை விரும்புறேன் டா… நீ என்னைப் புணரணும்னு ஆசைப்படுறேன் டா… 

ப்ளீஸ் வலியைத் தாங்காதே… அம்மாவை நினை… 

எனக்கு நீ உள்ளே உணர வேணும்… ப்ளீஸ்…”

டாக்டர் ரமேஷ் சங்கருக்குப் பின்னால் நின்றுகொண்டு சிறிது புன்னகைத்தார். 

அவளைப் பார்த்து தலையாட்டி, உறுதியூட்டினார்.

சங்கர் அம்மாவை இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டு, கண்ணீருடன் பதிலளித்தான்.

“ஆமா அம்மா… நான் தாங்குவேன்… 

நீ வாழ்க்கை முழுக்க எல்லா கஷ்டத்தையும் தாங்கி வந்திருக்க… 

நான் உனக்காகத் தாங்குவேன்… ப்ளீஸ் டாக்டர்… சொல்லுங்க… 

எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணுங்க… நான் என் அம்மாவைப் புணரணும்… 

அவளுக்கு உலகத்திலேயே பெரிய இன்பத்தைக் கொடுக்கணும்… 

ப்ளீஸ் ஹெல்ப் பண்ணுங்க…”