Adultery తడిసిన నైటీ

[Thimmappa]

మరుసటి రోజు ఉదయం.
అన్నయ్య లేచి టీ తాగుతున్నాడు. మేఘన సాధారణంగానే మాట్లాడుతోంది. నవ్వుతోంది. వదిన మాత్రం పూర్తిగా మౌనంగా ఉంది. నా వైపు కూడా చూడటం లేదు.
మేఘన నన్ను చూసి మెల్లగా నవ్వింది.
ఆ నవ్వులో ఏదో గర్వం కనిపించింది.
వదిన వంటగదిలోకి వెళ్లింది. నేను కూడా వెళ్లాను.
ఆమె నన్ను చూసి మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… ఇప్పుడు మనం ఇద్దరం కాదు. ముగ్గురం. ఆమె కోరిక తీరే వరకు… మనం దాస్యం చేయాలి.”
ఆమె కళ్లు తడిగా ఉన్నాయి.
“నేను నిన్ను నిందించడం లేదు. కానీ… నాకు చాలా బాధగా ఉంది.”
నేను ఆమె చేయి పట్టుకోబోయాను. ఆమె తీసేసుకుంది.
“ఇప్పుడు కాదు. ఆమె చూస్తుంది.”
మేఘన వంటగది దగ్గర నిలబడి ఉంది.
మళ్లీ.
మా ఇద్దరినీ చూస్తూ నవ్వుతోంది.మధ్యాహ్నం 1:00.
అన్నయ్య నిద్రపోతున్నాడు. లంచ్ అయిన తర్వాత మేఘన నన్ను చూసి సైగ చేసింది. తన గది వైపు. వదిన అది చూసింది. ముఖం మార్చుకుంది కానీ ఏమీ అనలేదు.
నేను లేచి మేఘన గదిలోకి వెళ్లాను. ఆమె తలుపు మూసేసింది.
“బావ… నిన్న రాత్రి నాకు నచ్చింది. ఇవాళ మధ్యాహ్నం కూడా కావాలి” అని మెల్లగా అన్నది.
నేను నిలబడి ఉన్నాను.
“మేఘన… వదిన…”
“అక్కకి తెలుసు. ఆమె ఏమీ అనదు. నేను చెప్పాను కదా” అని ఆమె నా టీ-షర్ట్ పట్టుకుంది.
నేను ఆమెను ఆపలేదు.
మేఘన తన బట్టలు తీసేసి మంచం మీద పడుకుంది. నన్ను లాగుకుంది. మేము మళ్లీ కలిసిపోయాం. ఈసారి ఆమె ఎక్కువగా నడిపించింది. పైన ఎక్కి కూర్చుని, తన ఇష్టం వచ్చినట్టు కదిలింది. ఆమె అరుపులు కాస్త గట్టిగా వచ్చాయి. నేను ఆమె నోరు మూసాను.
కొంతసేపు తర్వాత ఇద్దరం అలసిపోయి పడుకున్నాం.
మేఘన నా ఛాతీ మీద చేయి పెట్టి అన్నది:
“రోజూ ఇలా కావాలి బావ. నేను ఉన్నంత వరకు.”
నేను ఏమీ మాట్లాడలేదు.సాయంత్రం.
వదిన వంటగదిలో ఒంటరిగా ఉంది. నేను వెళ్లాను.
ఆమె నన్ను చూసి మెల్లగా అడిగింది:
“మళ్లీ చేశావా?”
నేను తల ఊపాను.
ఆమె నవ్వు నవ్వలేదు. కేవలం తల ఊపింది.
“సరే. ఆమె కోరిక తీర్చు. లేదంటే మనం అయిపోతాం.”
ఆమె నా చేయి పట్టుకుని, ఈసారి తీసేయలేదు.
“రాహుల్… నాకు నువ్వు కావాలి. కానీ ఇప్పుడు… ఆమె ముందు నేను ఏమీ చేయలేను. నువ్వు ఆమెను చూసుకో. నన్ను కూడా మరిచిపోకు.”
ఆమె కళ్లు తడిగా ఉన్నాయి.
నేను ఆమెను కౌగలించుకున్నాను. ఆమె కూడా పట్టుకుంది. కొన్ని సెకన్లు మాత్రమే.
అప్పుడు మేఘన వంటగది దగ్గర నిలబడి ఉంది.
మా ఇద్దరినీ చూస్తూ నవ్వింది.
“అక్కా… బావ… మీరు ఇంకా దగ్గరగా ఉన్నారు కదా. నాకు ఇష్టమే. కానీ రాత్రి నా వంతు మరిచిపోకండి” అని చెప్పి వెళ్లిపోయింది.
వదిన నా ఛాతీ మీద నుంచి తల ఎత్తింది.
“ఇప్పుడు మనం ఆమె చేతిలో ఉన్నాం రాహుల్.”సాయంత్రం 6:00.
అన్నయ్య టీ తాగుతూ కూర్చొని ఉన్నాడు. మేఘన టీవీ చూస్తోంది. స్వాతి అతని దగ్గరకు వచ్చి కూర్చుంది.
“విక్రం…” అని మెల్లగా పిలిచింది.
“ఏమిటి?” అని అన్నయ్య అడిగాడు.
స్వాతి అన్నది:
“మేఘన ఇంకా కొన్ని రోజులు ఉండాలనుకుంటోంది. ఆమె మా పిన్ని కూతురు కదా… నేను ఒప్పుకున్నాను. నీకు ఇబ్బంది లేదు కదా?”
అన్నయ్య తల ఊపాడు.
“ఇబ్బంది ఏముంది. నా చిన్న అత్తయ్య కూతురు కదా. ఉండనివ్వు. ఎన్ని రోజులైనా ఉండవచ్చు.”
మేఘన అక్కడే ఉంది. ఆ మాటలు విని నవ్వింది.
“థాంక్స్ మామయ్య.”
స్వాతి నా వైపు ఒకసారి చూసింది.
నేను కూడా చూశాను.
అన్నయ్య లేచి గదిలోకి వెళ్లాడు.
మేఘన నన్ను చూసి మెల్లగా నవ్వింది.
స్వాతి వంటగదిలోకి వెళ్లింది. నేను కూడా వెళ్లాను.
“రాహుల్… ఇప్పుడు అధికారికంగా ఆమె ఇంకా ఉంటుంది” అని మెల్లగా అన్నది.