Adultery சரண்யா - மனைவியின் மறு பக்கம்

[heygiwriter]

அத்தியாயம் 2 - ஆரம்ப புள்ளி- சரண்யாவின் மறுபக்கம்


பண்ற எல்லாம் பிராடு தனம் ஆனா ஏதோ அவகிட்ட நியாயம் இருக்கிற மாதிரி மூஞ்ச வச்சுக்குவா, பாவமா பேசுவா. நீதி நியாயம் அவளுக்கு ஏத்த மாதிரி மாதிக்குவா.  

அதுல சிலது

1 . கண்டெக்டர் க்கு திமிரு

கல்யாணம் ஆகி, லவ் பண்ண ஆரம்பிச்ச கொஞ்ச நாளுல ஒரு டைம் என்னோட வண்டி  ரிப்பேர் ஆக , பஸ் ல போனோம். பஸ் ல ஏறும் போது சரண்யா நீ டிக்கட் எடுக்காத நான் எடுத்துகிறேன்னு சொல்ல. நானும் சரினு பின்னாடி நின்னேன். கண்டக்டர் பின்னாடி சீட்ல உக்காந்தவாக்குலயே டிக்கெட் டிக்கெட் னு கூவிட்டு இருந்தார் . என்கிட்ட டிக்கெட் கேக்க முன்னாடி னு சொல்லிட்டேன். 4 ஸ்டாப் தள்ளி எங்க ஸ்டாப் வர. நானும் இறங்கிட்டேன்.

நான் : எவளோ டிக்கெட் இப்ப பஸ் ல வந்து ரொம்ப நாள் ஆச்சு
சரண்யா ; தெரியலையே
நான் : எடுத்த உனக்கு தெரியலையா
சரண்யா : நான் எங்க எடுத்தேன்
நான் : எடுக்கலயா ஏன் டி
சரண்யா : ஆமா அந்த கண்டக்டர் ஏதோ பெரிய பருப்பு மாதிரி அவர் சீதா விட்டு எந்திரிக்க மாட்டாராம் நாங்க மாட்டும் நடந்து வந்து வாங்கணுமோ . விடு எவ்வளவோ லாபம்
நான் : அடிப்பாவி என் அப்பா உன்ன நேர்மையின் சிகரம் அப்படினு சொல்வாரு தெரியுமா
சரண்யா ; இது என் நேர்மை . திமிரா சீட்ல உக்காந்து டிக்கெட் கொடுக்காத ஆளுக்கு நான் கொடுத்த தண்டனை

அன்னைல  இருந்து நான் கவனிச்சா கேப் கிடைக்கற  எடத்துல கெடா வெட்டுவா.

2.  ஸ்வீட் டெஸ்ட்

இன்னொரு சமயத்துல, ஒரு ஸ்வீட் கடையில. ஒரு விசேஷத்துக்கு ஸ்வீட் வாங்க போனோம்.

சரண்யா:   அண்ணா , அந்த ஸ்வீட்   ஒன்னு சாம்பிள் கொடுங்க.
நான்: ஏற்கனவே ரெண்டு சாப்பிட்டியேடி. மறுபடியுமா?
சரண்யா: அது வேற  டேஸ்ட் பார்த்தது. இது வேற

இப்படியே சொல்லி சொல்லி ஒரு கால் கிலோ சாப்ட்ருப்பா
கடைசியா ஒரு சின்ன பாக்ஸ். 100 ரூபாய்க்கு வர மாதிரி வாங்கிட்டு அங்க இருந்து நகந்தா

நான்: ஓஹோ! அப்போ இதுவரைக்கும் சாப்பிட்டதெல்லாம் டேஸ்ட் பார்த்ததுதானா?
சரண்யா: ஆமா. ஒரு பொருளோட தரத்தைத் தெரிஞ்சுக்காம எப்படி வாங்க முடியும்?
பில் கட்டிட்டு வெளியே வந்தோம். கடைக்காரர் ஒரு ஸ்வீட் கூடுதலா பாக்ஸில் போட்டிருந்தார்.


நான்: சரண்யா, எக்ஸ்ட்ராவா ஒண்ணு போட்டிருக்காரு. திருப்பிக் கொடுத்துட்டு வா.
சரண்யா: எதுக்கு?
நான்: நம்ம வாங்கினதைத் தவிர ஒண்ணு அதிகமா இருக்கு.
சரண்யா: அதான் அவரு நமக்குக் கொடுத்திருக்காரே!
நான்: அடிப்பாவி, அது கணக்குத் தப்பா இருக்கலாம்.
சரண்யா: அதுக்கு நான் என்ன பண்ண முடியும்? கடைக்காரர் கொடுத்த பொருளை வேண்டாம்னு சொல்றது அவரோட மனசைக் கஷ்டப்படுத்தாதா?

அவ முகத்தைப் பார்த்துட்டு என்னால சிரிப்பை அடக்க முடியல.

நான்:   உன்னை நேர்மையின் சிகரம்னு ஒன்ன மனுஷன் ஒருநாள் இது எதையாச்சும் பாத்தாரு அவளோ தான். உன்னோட சேது என்னையும் தொரத்தி விட போறாரு

3.  ஷாப்பிங்கில் தள்ளுபடி வாங்கும்போது

சரண்யாவுக்கு ஒரு டிரஸ் ரொம்பப் பிடிச்சுப் போச்சு. விலையைப் பார்த்தா கொஞ்சம் அதிகம்.
நான்: பிடிச்சிருக்கா? எடுத்துக்கோ.
சரண்யா: விலை ரொம்ப அதிகம். வேணாம்.
நான்: பரவாயில்ல, உனக்குப் பிடிச்சிருக்குல்ல.

அவள் உடனே கடைக்காரர்கிட்ட திரும்பினாள்.
சரண்யா: அண்ணா, இதே டிசைன் நேத்து இன்னொரு கடையில பாதி விலைக்கு பார்த்தேன்.

நான் அவளைத் திரும்பிப் பார்த்தேன். நேத்து நாங்க அந்தக் கடைப் பக்கமே போகல.
கடைக்காரர்: அப்படியா மேடம்? எவ்வளவு சொன்னாங்க?
சரண்யா: நான் சொன்னா நீங்க நம்ப மாட்டீங்க. உங்களால எவ்வளவு குறைக்க முடியுமோ குறைங்க.

கடைக்காரர் கொஞ்சம் விலையைக் குறைத்தார். சரண்யா திருப்தியாக இல்ல. என்னங்க நாம அங்க போலாமா

கடைக்காரர் : அம்மா அம்மா நில்லுங்க. அவளோ கம்மியா கொடுத்தா காட்டாது. எனக்கு ஒரு 50 ரூபா லாபம் வேணாமா.

அப்பொறம் என்ன வாங்கியாச்சு.
டிரஸை வாங்கிக்கிட்டு வெளியே வந்தாள்.

நான்: ஏய், நேத்து எந்தக் கடையிலடி பார்த்த?
சரண்யா: என்ன?
நான்: பாதி விலைக்கு பார்த்தியாமே!
சரண்யா: அட, வியாபாரத்துல கொஞ்சம் பொய் சொல்லலன்னா எப்படி? அவரு விலையைக் குறைச்சாரு, நான் பணத்தை மிச்சம் பண்ணேன். ரெண்டு பேருக்கும் லாபம். நட்டப்படலையே
நான்: அப்போ நான் உனக்கு வாங்கிக் கொடுக்கிறதெல்லாம் நீ பேசாம வாங்கிக்க மாட்டியா?
சரண்யா: நீ வாங்கிக் கொடுக்கிறது வேற. நான் மிச்சம் பிடிக்கிறது வேற.
நான்: சரி, நாளையிலிருந்து உன்கிட்ட பேசுறதுக்கு முன்னாடி ஒரு வக்கீலை வச்சுக்கணும் போல!
அவள் சிரிச்சுக்கிட்டே என் கையைப் பிடிச்சாள்.
சரண்யா: வக்கீல் எதுக்கு? உன் பொண்டாட்டி உன்னை ஏமாத்த மாட்டா.
நான்: கடைக்காரனை ஏமாத்துவியா?
சரண்யா: அது தொழில் தர்மம்!
நான் : இந்த தர்மம் எல்லாம் எங்க அப்பாவோ உங்க அப்பாவோ இருந்தா பண்ணுவியா ?
சரண்யா : அயோ பாடம் எடுப்பாங்க. அதன் உன் கூட, நீ என்கூட இருக்கைல மட்டும் தன் இந்த சேட்டை எல்லாம் பண்ண மமுடியும் பாவம் ல என்ன சுதந்திரமா எங்கயும் இருக்க முடில. நீயாச்சும் தரியே .

அவளோட அந்த அப்பாவித்தனமான முகத்தைப் பார்த்ததும், கோபப்பட நினைச்ச என்னையும் மீறிச் சிரிப்பு வந்துடுச்சு.

இந்த துணி கடைல ரேட் கோரைக்கிறது எல்லாம்  ரொம்ப சர்வசாதாரணம் எல்லாரும் பண்றது தான். ஆனா எப்பயாச்சும் பண்ணுவோம். consious ஆஹ் ஏதும் பண்ண மாட்டோம். அனா சரண்யா இதுக்கு முன்னாடி எனக்கு கொடுத்த குட்டி குட்டி ஷாக். நான் தப்ப நெனச்சுக்குவாங்களோ னு நெனச்ச விஷயம் எல்லாம் இது அதுக்கு முன்னாடி ஒன்னும் இல்லனு நெனைக்க வச்சது. அப்பவெல்லாம் எங்க நாங்க ரெண்டு பேரு போனாலும்  ஏதோ பண்ணுவான்னு ஸ்ட்ராங்கா நம்ப ஆரம்பிச்ச இடம் அந்த ஜாவ்லி கடை தான்.    

அன்னைல இருந்து இந்த மாதிரி விஷயம் எல்லாம் எனக்கு ரொம்ப சகஜம். நானும் அவளோட கூட்டு கலவனியா மாறினேன்

4. உச்சக்கட்டம்

இவளோ நாள் நடந்ததெல்லாம் ஒண்ணுமே இல்ல அப்படிங்கிற மாதிரி ஒரு விஷயம் நடந்தது.

நானும் சரண்யாவும் நல்ல பிரெண்ட்ஸ். அப்பொறம் தான் புருஷன் பொண்டாட்டி. நாங்க அடிக்கடி ஏதாச்சும் விளையாடுவோம், கேரம் , கார்ட்ஸ், வீட்டுக்குள்ள எங்க ரூம்ல ஞாயிற்று கிழமை என்ன பண்றது என்னோட முழு நாள் அணைக்கு தான் ஸ்பென்ட் பண்ணுவா . வாரத்துல ரெண்டு ஞாயிறு படம், இல்லனா பார்க் மீதி இப்படி கேம்ஸ் தான்.

அணைக்கு கேரம் . அவளோட போங்கு ஆட்டத்தோட உச்சம் என்னனு அணைக்கு தான் நான் பாத்தேன்

நாங்க கேரம் விளையாடிட்டு இருந்தோம். நான் ஜெயிக்கிற நிலைமையில் இருந்தேன். கடைசி காயை அடிக்கப் போகும்போது சரண்யா திடீர்னு பேசினாள்.
சரண்யா: டேய், ஒரு நிமிஷம். அந்தக் காயை அடிக்காதே.
நான்: ஏன்டி?
சரண்யா: இந்த விளையாட்டுல ஒரு விதி இருக்கு. கடைசி காயை அடிக்கிறதுக்கு முன்னாடி எதிராளிகிட்ட அனுமதி வாங்கணும்.

நான்: என்னடி உளறுற? அப்படி ஒரு விதியே கிடையாது.
சரண்யா: அப்படியா? சரி, நீ சொல்ற மாதிரியே இருக்கட்டும். நார்மலா வேலையானது போர் அடிக்குது  அதன் அப்படி சொன்னேன். சரி நீ அனுமதி வாங்க வேண்டாம். ஆனா ஒரு பெட் வச்சுக்குவோம்.

நான் : என்ன ?

சரண்யா :  இந்த காயின் நீ பாக் பண்ணா நான் நீ சொல்றத கேப்பேன். எது வேணாலும் செய்ய சொல்லு செய்றேன் இதே நான் ஜெயிச்சா நீ நான் சொல்றது செய்யணும் ஒகே வா

நான் : ம்ம்ம் ஒகே. புரிஞ்சுருச்சு.
சரண்யா : ஆனா ஒரு கண்டிஷன், ஒரு டைம் தான் நீ அடிக்கணும் , நோ trial , அது சரி இல்ல, இது சரி இல்ல, அப்படி டிஸ்ட்ரக்ஷன் இப்படி டிஸ்ட்ரக்ஷன் னு சொல்ல கூடாது.

நான் : ஆட தெரியாதவனுக்கு மேடை கோனை னு சொல்வனம். நான் அப்படி சொல்ல மாட்டேன். இப்ப என் வித்தையை பாரு.


நான் கருப்பு  காயை  அடிக்க விரலை சுண்ட போகும்  பொது .
சரண்யா அவளோட சேலை மாராப்பை விளக்குனா.
ஒரூ செகண்ட் அவ மேல என் கண்ணு பட.

அவளோட ஜாக்கெட்டை பட்டன படக்குனு இழுத்தா,
ஜாக்கெட் பட்டன் செதறி
அவளோட பெருத்த மார்பு ரெண்டும் ப்ராவை மீறிக்கிட்டு வெளிய வர.  

என் கண் அவளோட மார்பு மேல பட,

என் விரல் நேரா கருப்பு காய தொடாம விட்டு
வெறும் போர்டு ல அடிக்க.

மிஸ்ஸ்ஸ்