Adultery గీతగోవిందం Episode - 12

[MadanaRathri]

                               గీతగోవిందం




Episoed -12

బస్సు ప్రయాణం బాగా సాగింది. ఆమె నా భుజం మీద వాలిపోయి తనకు ఇష్టమైనవన్నీ చెప్పుకుంటూ, నాకు ఏది ఇష్టమని అడుగుతూ వచ్చింది. కొద్దిసేపటికి బస్సు లైట్లు ఆపేసి సన్నని నైట్ ల్యాంప్ వేశారు. ఆమె మెల్లగా తన ఎడమ చేతిని నా ప్యాంటు మీద పెట్టి నా మడ్డను నిమురుతూనే, అదే సమయంలో మామూలుగా మాట్లాడుకుంటూ వచ్చింది. నేనేమో ఆమె ప్రశ్నలకు సమాధానం చెప్పలేక తడబడగా, ఆమె దాన్ని చూసి ఒక చిన్న నవ్వు నవ్వింది. బస్సు సక్రమమైన వేగంతో వెళ్తోంది. నేను కూడా నా వంతుగా ఆమె చుడీదార్‌లోకి చెయ్యి దూర్చి ఆమె సళ్ళను పిసుక్కుంటూ వచ్చాను. ఆమె కూడా కావాలనే బ్రా వేసుకోకుండా వచ్చింది.

రాత్రి సుమారు 10 గంటలకు బస్సు ఒక హోటల్ వద్ద ఆగింది. ఇద్దరం దిగి అక్కడ తిని, రెస్ట్‌రూమ్‌కి వెళ్లి వచ్చాము.

ఆ తర్వాత ఆమె నా భుజం మీద వాలి నిద్రపోయింది, నేను కూడా కొద్దిసేపటికి నిద్రపోయాను. రాత్రి సుమారు 2 గంటలకు కోయంబత్తూరు చేరుకున్నాము. అక్కడ ఫ్రెష్ అప్ అయి కాఫీ తాగి, మళ్ళీ 3 గంటలకు దిండిగల్ బస్సు ఎక్కాము. మళ్ళీ ఆమె కొద్దిసేపటికి నిద్రపోగా, నాకేమో నిద్ర రాలేదు. ఎన్నో ఆలోచనలు వచ్చాయి. ఇక నా జీవితం ముగిసిపోయింది అనుకున్న చోట ఇప్పుడు ఒక కొత్త అధ్యాయం మొదలైంది, దేవుడు ఇంకేం చేయబోతున్నాడో అని ఆలోచిస్తూ ప్రయాణించగా ఉదయం 7 గంటలకు దిండిగల్ చేరుకున్నాము.

అక్కడ బస్టాండ్‌లో ఉన్నప్పుడే ఆమె ఫ్రెండ్ ప్రియకు గీతు కాల్ చేసింది. కొద్దిసేపు అక్కడే కూర్చుని ఉండగా, 8 గంటలకు ప్రియ భర్త కాల్ చేయగా నేను ఫోన్ ఎత్తాను.

ప్రియ భర్త: హలో బాస్, నేను ప్రియ హజ్బెండ్ మాట్లాడుతున్నాను. ఎక్కడున్నారు?

నేను: ఇక్కడ బస్సు స్టాండ్ లోపలే బాస్.

ప్రియ భర్త: కొంచెం అలాగే బయటికి రండి, బస్సు దగ్గర వైట్ కలర్ స్విఫ్ట్ కార్ ఆపి ఉంచాను.

నేను: ఓకే బాస్, ఇదిగో వస్తున్నాం.

అని చెప్పి గీతును పట్టుకుని బయటకు వెళ్ళగా, అక్కడ వైట్ కలర్ స్విఫ్ట్ కార్ ఆగి ఉంది. దగ్గరలో చిరునవ్వుతో మమ్మల్ని ఆహ్వానిస్తూ నిలబడి ఉన్నాడు ప్రియ భర్త. చూడటానికి చిన్న కుర్రాడిలా ఉన్నాడు, చూస్తే ఒక 25 ఏళ్ల లోపు వాడేలా ఉంటాడు, మంచి కలర్‌గా ఉన్నాడు.

శ్రీని: హలో ప్రో, రండి రండి సిస్టర్. I am శ్రీని.

నేను: హలో, I am అరుణ్.

శ్రీని: తెలుసు bro , ప్రియా అంతా చెప్పింది. రండి ఇంటికి వెళ్లి మాట్లాడుకుందాం.

అని చెప్పి మా లగేజ్ తీసుకుని కార్ డిక్కీలో వేసి, అతను ముందు సీట్లో డ్రైవర్ పక్కన కూర్చున్నాడు. మేమిద్దరం వెనక కూర్చున్నాము.

శ్రీని: జస్ట్ అర్ధగంటలో వెళ్ళిపోవచ్చు.

నేను: ఏ ఏరియా ప్రో?

శ్రీని: నీలకంఠ ఆలయం  విన్నారా?

నేను: మ్మ్ తెలుసు bro , చిన్నతనంలో వచ్చాను.

శ్రీని: is it? పెద్ద ఊరు కాదు కానీ మంచి క్లైమేట్ ఉంటుంది.

తర్వాత మా జర్నీ గురించి ఆరా తీస్తూ వచ్చాడు. పలకడానికి చాలా మంచి మనిషిగా అనిపించాడు, అంతకంటే అతని చిరునవ్వు నన్ను ఆకట్టుకుంది.

ఎలాగో వాళ్ళ ఇంటికి చేరుకున్నాము. కార్ దిగి లోపలికి వెళ్లేలోపు వేగంగా ఒక అమ్మాయి చేతిలో హారతి తాలతో బయటకు వచ్చింది. ఆమెను చూస్తే ప్రియలాగే ఉంటుందని అనుకున్నాను. చూడటానికి కొంచెం పొడవుగా ఉంది, కానీ శ్రీని భార్యేనా అని నేను ఆలోచిస్తుండగా ఆమె వచ్చి..

ప్రియ: హే వాడి గీతు, రండి అన్నా అని చెప్పి మాకు హారతి ఇచ్చి ఇద్దరి నుదుట బొట్టు పెట్టి లోపలికి తీసుకువెళ్ళింది.

శ్రీని మా లగేజ్ తీసుకుని కార్ లాక్ చేసి లోపలికి వచ్చాడు. ఇల్లు మామూలుగానే ఉంది. హాల్లో కూర్చోమని చెప్పి గీత ప్రియతో కలిసి కిచెన్‌కి వెళ్ళింది. నేను హాల్లో సోఫాలో కూర్చున్నాను. శ్రీని లోపల బెడ్‌రూమ్‌లో అరుస్తున్న చిన్నారిని ఎత్తుకుని నా దగ్గరలో వచ్చి కూర్చున్నాడు.


శ్రీని బాబును ఎత్తుకుని నా పక్కన వచ్చి కూర్చున్నాడు. నేను కూడా ఆ బిడ్డను చూశాను, చాలా అందంగా ఉన్నాడు.

నేను : పేరు ఏమిటి?

శ్రీని : హరీష్.

నేను : మంచి పేరు.

అని చెప్పి ఆ బిడ్డను సముదాయించడానికి నేను కూడా ముఖకవళికలు మార్చి నవ్వించడానికి ప్రయత్నించాను, కానీ ఆ బిడ్డ ఏడుపు ఆపలేదు.

శ్రీని : ఏయ్ ప్రియా! కొంచెం ఇటు రావా, వీడు ఏడుపు ఆపడం లేదు.

ప్రియా : కాసేపు ఆగు, వస్తున్నా.

అని వంటింట్లోంచి ప్రియా చెప్పగా, శ్రీని హరీష్ ఏడుపు ఆపడానికి ప్రయత్నిస్తూనే ఉన్నాడు.

కొద్దిసేపటికి ప్రియా చేతిలో కాఫీతో వచ్చింది, ఆమె వెనకే గీత కూడా వచ్చింది.

ప్రియా దగ్గరలో ఉన్న టీపాయ్ మీద కాఫీ గ్లాసు పెట్టి,

ప్రియా : తీసుకోండి అన్నా.

అంది. నేను కూడా తల పైకెత్తి తీసుకోవడానికి చూసేసరికి, ప్రియా నైటీ మెడలోంచి ఆమె రెండు సళ్ళు కదులుతున్నాయి, పైగా ఆమె లోపల బ్రా వేసుకోలేదు. నేను అలా చూస్తూనే కాఫీ గ్లాసు తీసుకున్నాను.

ఆమె వెనకాల వచ్చిన గీత, నేను అలా చూడటాన్ని గమనించి నా వైపు కోపంగా చూసింది.

నేను వెంటనే నా చూపును పక్కకు తిప్పుకున్నాను.

నేను ఏమీ మాట్లాడకుండా కాఫీ తాగాను.

ప్రియా బిడ్డను తీసుకునేటప్పుడు వంగినా సరే, ఈసారి నేను అటు చూడకుండానే కాఫీ తాగాను.

గీత నా పక్కన వచ్చి కూర్చుని, ఆమె కూడా కాఫీ తాగుతూ నా వైపు చూసింది.

ఆమె ఏమి అంటుందో నాకు తెలుసు, కాబట్టి ఏం చెప్పి తప్పించుకోవాలా అని ఆలోచిస్తుండగా, అదే సమయానికి శ్రీని అక్కడి నుంచి లేచి వెళ్ళడంతో నాకు ఇంకా భయం వేసింది. గీత నన్ను తిడుతుందేమో అనుకున్నాను. ప్రియా బాబును ఎత్తుకుని పాలు ఇవ్వడానికి బెడ్‌రూమ్‌కి వెళ్ళింది. అప్పుడు గీత నా వైపు తిరిగి మెల్లగా...

గీత : కళ్ళు పీకేస్తాను జాగ్రత్త.

నేను : నేను ఏం చేశాను?

గీత : మ్మ్, నువ్వేమీ చేయలేదు, నేను చూశానుగా.

నేను : సారీ డి, అనుకోకుండా చూశాను.

గీత : అందుకే కళ్ళు బయటపడేలా ఉన్నాయి, బావగారికి అంత పిచ్చి.

నేను నవ్వగానే ఆమె నా తొడ పట్టుకుని గిల్లింది. నాకు నిజంగానే నొప్పి వేసింది.

గీత : వచ్చిన చోట పద్ధతిగా ఉండండి, సరేనా.

నేను : ఓకే పా, ఇక నేను చూడనులే.

గీత : గుడ్ బాయ్.

అని చెప్పి నాకు ఒక ముద్దు పెట్టింది. కొద్దిసేపటికి ప్రియా అక్కడికి వచ్చి,

ప్రియా : గీతూ, వెళ్ళి డ్రెస్ చేంజ్ చేసుకో, నువ్వు అన్నయ్య తినడానికి రండి.

గీత ముందుగా బెడ్‌రూమ్‌కి వెళ్ళి ఒక నైటీ మార్చుకుని, నాకోసం ఒక టీ-షర్ట్, లుంగీ తీసి బయటపెట్టి నా దగ్గరికి వచ్చింది.

గీత : మ్మ్, వెళ్ళి మార్చుకుని రండి. మీకోసం డ్రెస్ తీసి పెట్టాను.

నేను కూడా వెళ్ళి మార్చుకుని వచ్చేలోపు, శ్రీని వెళ్ళి అరిటాకులు కొనుక్కొని వచ్చాడు. నన్ను, శ్రీనిని కూర్చోమని చెప్పి ఆ ఇద్దరు ఆడవాళ్లూ వడ్డించారు.

మేము కింద కూర్చుని తింటుంటే, వాళ్ళు వంగి వడ్డిస్తున్నారు. నేను ఎక్కడ చూస్తే గీత మళ్ళీ తిడుతుందో అని భయపడి ఆకు వైపే తల దించుకుని ఉన్నాను.

గీత కూడా వంగి పచ్చడి వడ్డిస్తుంటే, నేను ఆమె సళ్ళు కూడా చూడకుండా ఇడ్లీలు తినేశాను.

కొద్దిసేపటికి లోపలి నుంచి ఇడ్లీలు తీసుకురావడానికి వెళ్ళిన గీత ఉన్నట్లుండి ఒక టవల్ కప్పుకుని వచ్చింది, నాకు ఏమీ అర్థం కాలేదు. తిని, చెయ్యి కడుక్కుని వచ్చిన వెంటనే...

శ్రీని నా దగ్గరికి వచ్చి,

శ్రీని : బ్రో, వస్తారా? కొంచెం బయటికి వెళ్ళి వద్దాం.

అని అడగగానే నేను కూడా,

"ఇదిగో వస్తున్నా" అని చెప్పి లోపలికి వెళ్ళి డ్రెస్ మార్చుకున్నాను.

అప్పుడు గీత నా దగ్గరికి వచ్చి "ఏంటి బయటికి వెళ్తున్నారా?" అని అడిగింది. నేను కూడా "అవును, శ్రీని నన్ను పిలుస్తున్నాడు" అని చెప్పగా, ఆమె శ్రీని పేరు వినగానే "అవునా" అని గొణిగింది.

నేను : ఏంటి?

ఆమె : ఏమీ లేదు, సారీ డా.

నేను : ఎందుకు?

ఆమె : ఏమీ లేదు, ఊరికే.

అని చెప్పి కవర్ చేసింది. ఆమె ఏదో మనసులో పెట్టుకుని అంటోందని నాకు అర్థమైంది, కానీ అప్పుడు సమయం లేకపోవడం వల్ల నేనేమీ అడగలేదు.

నేను : సరే, నేను బాయ్ చెప్పి బయల్దేరగా ఆమె నాకు ముద్దు ఇచ్చి పంపించింది.

నేను, శ్రీని వాడి టూ-వీలర్ మీద బయటికి వెళ్ళాము. వాడు నన్ను ఒక చోటికి తీసుకువెళ్ళాడు. అక్కడ దిగగానే...

శ్రీని : బ్రో, ఇక్కడ నా ఫ్రెండ్ ఒకడు ఉన్నాడు. వాడు కూడా మగ్గం పని చేస్తూ ఒక కంపెనీ పెట్టుకున్నాడు. ఇప్పుడు అబ్రాడ్ వెళ్తున్నాడు. అందుకే వాడికి ఇప్పటికే మీ గురించి చెప్పాను. అంతేకాదు, మీరు నాకు దూరపు బంధువు అని, అంటే పెద్దనాన్న కొడుకు, అన్నయ్య వరుస అవుతారని చెప్పాను. అప్పుడే మనం ఏమైనా మాట్లాడుకోవడానికి ఫ్రీగా ఉంటుంది.

నేను : ఓకే తమ్ముడు.

అని చెప్పగానే, వాడు కూడా నవ్వుతూ నన్ను లోపలికి తీసుకువెళ్ళాడు.

శ్రీని : రమేష్! రేయ్ రమేష్!

అని పిలవగానే శ్రీని వయసున్న ఒక యువకుడు వచ్చాడు, కానీ లావుగా, బాన పొట్టతో కొంచెం పొట్టిగా ఉన్నాడు.

రమేష్ : రేయ్ శ్రీని రా డా! రండి సార్.

అని ఇద్దరినీ కూర్చోమన్నాడు.

రమేష్ : ఇతనేనా మీ అన్నయ్య అరుణ్?

శ్రీని : అవును రా.

రమేష్ : హలో అన్నా, శ్రీని చెప్పాడు. నేను ముందు ఈ కంపెనీ పెట్టుకున్నాను, సడెన్‌గా అబ్రాడ్ వెళ్ళాల్సి వచ్చింది. ఇక్కడ ఇది చూసుకోవడానికి ఎవరూ లేరు. పైగా నాకు ఎప్పటినుంచో ఫారిన్ వెళ్ళాలని యాంబిషన్. మా నాన్నగారే ఆయన నడుపుతున్న ఈ మగ్గం బిజినెస్ చూసుకోమని నన్ను కంపెల్ చేశారు. నాకు పెద్ద ఇంట్రెస్ట్ లేదు. ఒక టూ ఇయర్స్ క్రితమే నాన్నగారు చనిపోయారు. ఆ తర్వాత నా యాంబిషన్ రీచ్ అవ్వడానికి దాని మీద కాన్సంట్రేషన్ పెట్టి ఇప్పుడే సింగపూర్ వెళ్ళాను. ఒక 6 నెలలు అయ్యింది, ఈ కంపెనీని అలాగే వదిలేసి వెళ్ళిపోయాను. ఒక వారం క్రితమే శ్రీని, మీరు ఈ బిజినెస్ స్టార్ట్ చేయబోతున్నారని చెప్పాడు. అందుకే నేను ఈ మెషిన్స్ అన్నీ అమ్మేద్దామని అనుకున్నాను. మొత్తం 2 మెషిన్స్ ఉన్నాయి, ఒకటి Electronic Jacquard Power Loom Machine, ఇంకొకటి Mild Steel 8 HP Wire Mesh Making Machine. రెండూ నాన్నగారు కొన్నవే, మంచి కండిషన్‌లోనే ఉన్నాయి.

వాటి ధర గురించి చెప్పాలంటే రెండూ కలిపి ఒక 4 లక్షలు వస్తుంది. మీకే తెలుసు, కొత్తవి కొనాలంటే ఎలాగూ 5 లక్షలకు పైనే అవుతుంది.

నేను : మ్మ్.

శ్రీని : రేయ్ చూసి చెప్పరా. అన్నయ్య ఇప్పుడు కొంచెం కష్టాల్లో ఉన్నాడు, నువ్వే మనసు పెట్టి చేయాలి రా.

రమేష్ : రేయ్, నేను చెప్పే రేటు తక్కువే రా. కావాలంటే అన్నయ్యని అడుగు.

రమేష్ : ఏంటి అన్నా చెప్పండి, మంచి వర్కింగ్ కండిషన్‌లో ఉన్నాయి.

నేను : మ్మ్, నువ్వు చెప్పేది నాకు అర్థమవుతోంది. కానీ కొంచెం కష్టం, ఇప్పుడు ఎలాగైనా స్టార్ట్ చేయడానికి ఇంకో 1 లక్ష కావాలి. స్థలం, మెటీరియల్ అన్నీ చూసుకోవాలి.

రమేష్ : దానికి నేను అద్దెకు తీసుకున్న ప్లేస్‌లోనే పెట్టుకోండి, నేను కావాలంటే ఆ ఓనర్‌తో మాట్లాడతాను. అలాగే మెటీరియల్ నాకు సప్లై చేసిన ముంబై పార్టీతో మాట్లాడదాం.

నాకు రమేష్ చెప్పినదంతా చాలా కరెక్ట్ అనిపించింది. ఇక మనం స్థలం, మెటీరియల్ కోసం తిరగాల్సిన పని లేదనిపించింది.

రమేష్ మా ముందే ఓనర్‌కి కాల్ చేసి మాట్లాడగా అది కూడా ఓకే అయ్యింది. ముంబై కంపెనీ వాడితో మాట్లాడి మెటీరియల్ దించడానికి కూడా మాట్లాడేశాడు.

నాకు చాలా సంతోషంగా అనిపించింది. ఎక్కడా తిరగకుండా పనులన్నీ అయిపోయినందుకు. చివరికి రమేష్ 3.5 లక్షలకు ఒప్పుకున్నాడు. పైగా తను ఇంకా ఒక వారం మాత్రమే ఇక్కడ ఇండియాలో ఉంటానని, రేపు ఉదయం వెళ్ళి కంపెనీని చూడొచ్చు అని చెప్పడంతో నేను, శ్రీని సంతోషంగా అక్కడి నుంచి బయల్దేరాము.

నాకు విపరీతమైన ఆనందంగా ఉంది, ఒక గంటలో ఇదంతా జరిగిపోయిందే అని.

నేను : శ్రీని చాలా థాంక్స్, ఇంత సులభంగా అంతా జరిగిపోతుందని నేను ఊహించలేదు.

శ్రీని : దేనికి బ్రో, అంతా దేవుడి దయ బ్రో.

నేను కూడా నవ్వుతూ 'మ్మ్' అన్నాను.

ఆ తర్వాత వాడు నన్ను మళ్ళీ తీసుకుని దగ్గర్లో ఉన్న ఒక నేషనలైజ్డ్ బ్యాంక్‌కి తీసుకువెళ్ళాడు.

అక్కడ నన్ను కొద్దిసేపు కూర్చోమని చెప్పి లోపల మేనేజర్ దగ్గరికి వెళ్ళాడు. ఆ తర్వాత కొద్దిసేపటికి వచ్చి నన్ను కూడా మేనేజర్ దగ్గరికి తీసుకువెళ్ళాడు.

మేనేజర్ : కూర్చోండి.

నేను : థాంక్స్ సార్.

మేనేజర్ : శ్రీని చెప్పారు, మీరు బిజినెస్ స్టార్ట్ చేయబోతున్నారని. ఇక్కడ మా బ్యాంక్‌లో మేము 50 లక్షల వరకు బిజినెస్ లోన్ ఇస్తాము. దీనికి డాక్యుమెంట్స్ అన్నీ క్లియర్‌గా ఉంటే వన్ వీక్‌లో అమౌంట్ ట్రాన్స్‌ఫర్ అవుతుంది. మీకు డాక్యుమెంట్స్ లేవని శ్రీని చెప్పారు, ఆయన డాక్యుమెంట్స్ పెట్టి చేయొచ్చు కానీ ఆయన బ్యాంక్ స్టేట్‌మెంట్‌లో పెద్దగా ట్రాన్సాక్షన్స్ లేవు, అదే ప్రాబ్లం.

నేను : సార్, కావాలంటే నా స్టేట్‌మెంట్ ఇవ్వొచ్చా సార్?

మేనేజర్ : మ్మ్, కొలేటరల్ లోన్ వేయొచ్చు. కానీ దానికి మీ పాన్, ఆధార్, బ్యాంక్ స్టేట్‌మెంట్ కావాలి.

నేను : మ్మ్, నేను ఇస్తాను సార్.

మేనేజర్ : ఓకే ఫైన్, అయితే రేపే డాక్యుమెంట్స్ ప్రొడ్యూస్ చేయండి, త్వరగా పూర్తి చేద్దాం.

నేను : థాంక్యూ సార్.

అని షేక్ హ్యాండ్ ఇచ్చి లేవగానే, శ్రీని కూడా మేనేజర్‌తో,

శ్రీని : థాంక్స్ సార్, ఎలాగైనా కొంచెం త్వరగా చేయండి సార్.

మేనేజర్ : మ్మ్, మీరు త్వరగా డాక్యుమెంట్స్ రెడీ చేయండి, నేను చేస్తాను. రేపే ఇస్తే నేను ఈవినింగ్ కల్లా మీ ఎలిజిబిలిటీ చెప్పేస్తాను.

శ్రీని : థాంక్స్ సార్.

అని చెప్పి సెలవు తీసుకుని బయటికి వచ్చేసరికి టైమ్ 12.30. అప్పుడు శ్రీనికి కాల్ వచ్చింది, బహుశా ప్రియానే అయ్యుంటుంది.

వాడు "సరే సరే" అని చెప్పి, "ఒక అరగంటలో వచ్చేస్తాము" అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసి, "వెళ్దామా అన్నా?" అని అన్నాడు.

నాకు ఇదంతా ఇంత త్వరగా పూర్తవుతుందని అస్సలు అనిపించలేదు.

నేను : చాలా థాంక్స్ శ్రీని.

శ్రీని : దీనికి ఎందుకు అన్నా థాంక్స్, మనం బిజినెస్ పార్ట్‌నర్స్ అయిపోయాం కదా.

నేను నవ్వుతూ "ఎస్ పార్ట్‌నర్" అని చెప్పి ఇద్దరం నవ్వుకున్నాము. ఆ తర్వాత ఇద్దరం బయలుదేరుతుండగా శ్రీనికి మళ్ళీ కాల్ వచ్చింది. వాడు మాట్లాడుతున్న దాన్నిబట్టి అతని భార్య ప్రియానే మాట్లాడుతోందని అర్థమైంది. వాడు కూడా "సరే సరే" అని చెప్పి, "ఇంకో అరగంటలో వచ్చేస్తాము" అని చెప్పాడు.

అప్పటికి టైమ్ 2 అయ్యింది. ఇద్దరం బండి మీద వస్తున్నప్పుడు మాట్లాడుకుంటూ వచ్చాము. వాడు తన పని గురించి, జీతం గురించి అన్నీ చెప్పాడు. వాళ్ళ అమ్మానాన్న అంతా ఊళ్ళోనే ఉంటారని, వాడికి ఒక చెల్లెలు మాత్రమే ఉందని, ఆమె కోయంబత్తూరులో ఉండి ఐటీ చదువుతోందని, ఆమె చదువు ఖర్చులన్నీ శ్రీనినే చూసుకుంటున్నానని చెప్పాడు. నేను అన్నీ వింటూ వచ్చాను. ఆ తర్వాత వాడిని,

నేను : నా గురించి నువ్వేం అడగలేదే?

శ్రీని : ప్రియా మీ గురించి కొంచెం చెప్పింది. నిజంగానే మీరు చాలా గ్రేట్. పాపం గీత, మీరే లేకపోతే ఆమె జీవితమే నాశనం అయిపోయేది.

నేను : నేనేం పెద్దగా చేయలేదు. దేవుడు నన్ను ఎలాగోలా ఆమె దగ్గరికి చేర్చాడు చూడు. ఆమె వల్లే మీలాంటి మంచివాళ్ళు నాకు దొరికారు.


ఇలాగే మాట్లాడుకుంటూ ఇంటికి వచ్చాము.

కొత్త ప్రయాణానికి నాంది .....