Adultery கண்ணியமான குடும்ப பெண்களும்.. காட்டுத்தனமாக ஓத்த குப்பத்து பசங்களும்...

[jayjay_Tales]

கண்ணியபுரத்தின் மதிய வேளையின் அமைதியும், பட்டறை குப்பத்தின் இரும்புச் சத்தமும் ஒன்றோடொன்று மோதிக்கொள்ளும் அந்த வேலையில், இரு வேறு உலகங்களின் உணர்வுகள் சந்தித்துக் கொள்ளும் சுவாரஸ்யமான தருணம் இது.

பாகம் - 01 

(கவர்ச்சியான கவிதா.. அலறவிட்ட அஜய்..)

கவிதா (30 வயது):
கண்ணியபுரத்தின் கண்ணியத்திற்கு சற்றும் குறைவில்லாத குடும்பத்தின் மருமகள். வெண்ணெய் போன்ற மென்மையான தேகமும், வாழைத்தண்டு போன்ற வழுவழுப்பான தொடைகளும் கொண்டவள். மெல்லிய புடவை அவளது இடை வளைவுகளைத் தழுவி நிற்கும் அழகும், அவளது நளினமான நடை, அசையும் ஒல்லியான இடுப்பு என முழுமையான பெண்மையின் அம்சம் அவள். அவள் நடக்கும்போது எழும் கொலுசு சத்தமும், மெல்லிய மஞ்சள் பூசிய உடம்பின் நறுமணமும் சுற்றியிருப்பவர்களை மயக்கச் செய்யும். அமைதியான, கட்டுக்கோப்பான வாழ்க்கைக்குள் வாழும் அவளது மனதிற்குள், அடக்கப்பட்ட ஒரு விசித்திரமான கிளர்ச்சி ஒளிந்திருந்தது.

அஜய் (20 வயது):
பட்டறை குப்பத்தில் வாழும் 20 வயது இளம் பையன். ஒல்லியான, ஆனால் இரும்பைப் போல இறுகிய கல்லு போன்ற உடல்வாகு கொண்டவன். கரிய நிற மேனியும், சூரிய ஒளியில் மின்னும் கூர்மையான பார்வையும் அவனது அடையாளம். குப்பத்தில் இருக்கும் இரும்பு பட்டறையில் வேலை செய்யும்போது சட்டையில்லாமல் அவனது தோள்பட்டைகளும் நெஞ்சுத் தசைகளும் முறுக்கேறி நிற்கும். சம்மட்டியைத் தூக்கி இரும்பில் அடிக்கும்போது அவனது இடுப்புத் தசைகளின் அசைவும், உடலில் வழியும் வியர்வையும் அவனுக்கு ஒரு முரட்டுத்தனமான கவர்ச்சியைத் தந்தன.



முதல் பார்வை: அன்று மதிய நேரம்... கண்ணியபுரத்தின் வீடுகள் மத்தியான உணவிற்கு பிறகான அமைதியில் மூழ்கியிருக்க, கவிதா தனது வீட்டின் வேலைகளை முடித்துவிட்டு, காற்றாட முதல் தள பால்கனியில் நின்றுகொண்டிருந்தாள். மெல்லிய காட்டன் புடவை அவளது நளினமான உடலோடு ஒட்டித் தழுவ, லேசான காற்று அவளது தலைமுடியைக் கலைத்துப் போட்டுக்கொண்டிருந்தது.

அவளது பார்வை எதேச்சையாக அவள் வீட்டின் அண்டை பகுதியான பட்டறை குப்பத்தின் பக்கம் திரும்பியது.

அங்கே, பட்டறையின் சுட்டெரிக்கும் தணலுக்கு நடுவே, 20 வயது அஜய் சட்டையணியாமல், பட்டறையில் கையில் இருந்த பெரிய சம்மட்டியை ஓங்கி, காய்ச்சிய இரும்பின் மீது அவன் அடிக்கும் ஒவ்வொரு முறைக்கும், அவனது கை நரம்புகளும் வயிற்றுத் தசைகளும் முறுக்கேறி அசைந்தன. தலையிலிருந்து வழியும் வியர்வை அவனது கரிய தோள்களிலும், இறுகிய நெஞ்சிலும் பட்டு வைரமாக மின்னியது. 

அவனைப் பார்த்த நொடியில் கவிதாவின் மனதில் அக்கம்பக்கத்து பெண்கள் ரகசியமாகப் பேசிய புரணி வார்த்தைகள் மின்னலாக நினைவுக்கு வந்தன:

"பட்டறை குப்பத்து பசங்க பார்க்கத்தான் ஒல்லியா இருப்பாங்க... ஆனா அவங்க உடம்பு இரும்பு மாதிரி கல்லா இருக்கும்டி!"

"அவங்க சொன்னது உண்மைதான் போல..." கவிதா தனக்குள் கிசுகிசுத்துக் கொண்டாள்.

20 வயசுப் பையன்தான், பார்க்க ஒல்லிக்குச்சியாட்டம் இருக்கான்... ஆனா அந்த உடம்பு எவ்வளவு கச்சிதமா, கல்லு மாதிரி இறுகி இருக்கு! அந்த வியர்வை மினுமினுப்பில் அவனது முரட்டுத்தனமான அழகு கவிதாவை அறியாமல் அவளை லயிக்க வைத்தது. அவளது கண்கள் அவனது அசைவுகளையே வெறித்துப் பார்க்க, அறியாமல் உதட்டை லேசாகச் சுழித்து, புன்னகையுடன் அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

அதே நேரம்... சம்மட்டியை கீழே வைத்துவிட்டு, நெற்றி வியர்வையைக் கையால் துடைத்த அஜய், யாரோ தன்னை பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள் எனும் உள்ளுணர்வால், எதேச்சையாகக் கண்ணியபுரத்தின் அந்த பால்கனியை நோக்கித் திரும்பினான்.

அங்கே... குடும்ப குத்துவிளக்கு போன்ற ஹோம்லியாக, பட்டுப் போன்ற வெண்மையான உடலோடு, பால்கனி கம்பியைப் பிடித்தபடி, தன்னை வெறித்து ரசித்து உதட்டைச் சுழித்து நிற்கும் கவிதாவைக் கண்டான்!

அவன் பார்வை தன் மீது பட்டதை உணர்ந்த கவிதாவின் நெஞ்சம் ஒரு கணம் 'தடதட'வென அடித்தது. சட்டென விலகிச் செல்ல நினைத்தாலும், அந்த நளினமான பெண்மை, அந்த முரட்டு இரும்பு உடம்பின் கூர்மையான பார்வையால் சிறைபட்டு நகராமல் சிலையாக நின்றது. 

தன் உடலை ஒரு பெண்.. அதுவும் குடும்ப பெண் லயித்து பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறாள் என்ற உணர்வு, அஜயின் கண்களில் ஒரு விசித்திரமான மின்சாரப் பாய்ச்சியது! இரும்பைப் பிடிக்கும் அவன் கைகள் ஒரு கணம் விறைத்தன. நொடிப்பொழுது அவன் கண்கள் வெட்கத்தால் சாய்ந்த நொடியில், கவிதா சட்டென பால்கனியில் இருந்து வீட்டுக்குள் ஓடிச் சென்றுவிட்டாள். 

இருவரின் பார்வைகளும் காற்றில் மோதிக்கொண்ட அந்த நொடி—கண்ணியபுரத்தின் அமைதிக்கும், பட்டறை குப்பத்தின் தணலுக்கும் இடையே ஒரு ரகசியமான, த்ரில்லான காம ஈர்ப்பு தீயாகப் பற்றிக்கொண்டது! அந்த முதல் பார்வையின் தீப்பொறி, இருவரின் உடலிலும் மனதிலும் ஒரு புதிய ரசாயன மாற்றத்தை நிகழ்த்தியிருந்தது.


அன்று இரவு.. 
ஒரு புறம்.. கவிதா தன் கணவனின் அருகில் கட்டிலில் படுத்து இருந்தாலும், அஜய்யின் அந்த சில நொடி கூர்மையான பார்வையை நினைத்தபோது, தன் மென்மையான வெண்ணெய் தேகத்திற்குள் இதுவரை உணராத ஒரு புதுவிதச் சூடு பரவுவதை உணர்ந்தாள். மனக்கண் முன்னால் அஜய்யின் அந்த இறுகிய கரிசல் உடம்பும், வியர்வை வழியும் தோள்களும், கூர்மையான பார்வையும் வந்து வந்து போயின. 

மறுபுறம், பட்டறை குப்பத்தின் ஓலைக் குடிசையில் படுத்திருந்த அஜய்க்கு, பால்கனியில் நின்ற கவிதாவின் சேலையில் இலைமறையாய் தெரிந்த வெண்ணை தேகமும், ஸ்தம்பித்து நின்ற அவளின் நளினமான அசைவுகளும், உதட்டைச் சுழித்துத் தன்னை ரசித்த அந்த முதல் பார்வையும் நெஞ்சில் அலைமோதிக்கொண்டே இருந்தன.

"நாளை காலை எப்போது விடியும்? எப்போது மீண்டும் அந்தப் பார்வைகள் சந்திக்கும்?" என இருவருமே ஏக்கத்துடன் இரவை கழித்தனர். 


மறுநாள் காலை...
கவிதா வழக்கத்திற்கு மாறாகத் தன் அன்றாட வேலைகளை ஒருவிதப் புது உற்சாகத்துடன் செய்தாள். கணவன் வேலைக்கு கிளம்பியதும், குளித்து முடித்து, ஈரக் கூந்தலிலிருந்து சொட்டும் நீர்த்துளிகளோடு, மெல்லிய சேலையை அணிந்துகொண்டு, துவைத்த ஈரத்துணி கூடையை எடுத்துக்கொண்டு பால்கனிக்கு வந்தாள்.

வெளிப்படையாகத் தன் ஏக்கத்தைக் காட்டிக்கொள்ள விரும்பாதவள் போல, துணிகளை ஒவ்வொன்றாகக் கொடியில் காயப்போட்டாள். ஆனால், அவளது மனம் முழுமையாகப் பட்டறை குப்பத்தின் திசையிலேயே நிலைத்திருந்தன. ஈரக் கூந்தலிலிருந்து வழியும் நீர்த்துளி அவளது கழுத்து வளைவில் இறங்க, மனதிற்குள் 'அவன் அங்கே இருப்பானா?' என்ற த்ரில்லான பதற்றத்துடன் ஓரக்கண்ணில் நோட்டம் விட்டாள்.

அங்கே பட்டறையில்... அஜய் காலையிலேயே வேலையைத் தொடங்கியிருந்தாலும், அவனது கவனம் முழுவதும் கண்ணியபுரத்தின் கவிதா வீட்டு பால்கனியிலேயே இருந்தது. காய்ச்சிய இரும்பைச் சுத்தியலால் அடித்துக் கொண்டே, "அவள் வருவாளா? எப்போது வருவாள்?" என்ற ஏக்கத்துடன் வேலையின் நடுவே இடையிடையே பால்கனியை நோட்டம் விட்டுக்கொண்டே இருந்தான்.

அப்போது... பால்கனியில் ஈரத்தலையோடு கவிதா வந்து துணிக்காயப்போடுவதை கண்டான்!

அவளைப் பார்த்த அந்த அடுத்த நொடி, அஜய்யின் முகத்தில் ஆயிரம் வாட்ஸ் வெளிச்சம் பளிச்சிட்டது. உள்ளுக்குள் பொங்கிய உற்சாகத்தை அடக்க முடியாமல், அவனது கண்கள் மிளிர்ந்தன. தன் அறியாமலேயே, அன்னிச்சையாக அவனது உதடுகள் பிரிந்து, வெட்கத்துடன் வெள்ளைப் பற்கள் தெரிய ஒரு மெல்லிய சிரிப்பு அவனது முகத்தில் பூத்தது. அந்தச் சிரிப்பில் ஒரு களங்கமில்லாத, அதே சமயம் முரட்டுத்தனமான ஆசையும் கலந்திருந்தது.

அஜய் தன்னைச் பார்த்து அப்படிச் சிரிப்பதைக் கண்ட கவிதாவிற்கு உள்ளுக்குள் ரத்த ஓட்டம் எகிறியது. அவளது வெண்ணெய் உடம்பில் ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது போன்ற கிளர்ச்சி!

யாரும் பார்த்துவிடக் கூடாது என்ற பயமும், அதே சமயம் அவனைப் பார்க்க வேண்டும் என்ற தீவிரமான விருப்பமும் அவளை ஆட்கொண்டன. அவளும் தன் முகத்தில் லேசான வெட்கப் புன்னகையை ஒளித்துக்கொண்டு, சேலைத் தலைப்பைக் கையால் இறுகப் பற்றியபடி அவனை ஓரக்கண்ணால் பார்த்தாள்.

இருவரின் பார்வைகளும் மீண்டும் ஒருமுறை மௌனமாக ஈர்த்துகொண்டன. 

அந்த நொடியில், கண்ணியபுரத்தின் கட்டுப்பாடுகளும் பட்டறை குப்பத்தின் கரிசல் புகையும் மறைந்துபோயின. இருவருமே தங்களுக்கு மட்டுமே உரித்தான ஒரு ரகசியமான, கிளர்ச்சியான புது உலகத்திற்குள் அடியெடுத்து வைத்திருந்தார்கள். அந்தப் பார்வை பரிமாற்றம் வெறும் ரசனை மட்டுமல்ல, அது எல்லை மீறப் போகும் ஒரு தீவிரமான ஈர்ப்பின் தொடக்கம் என்பதை இருவரின் இதயத் துடிப்பும் உணர்த்தியது!

தொடரும்..