Adultery કાંતા

[Hansamadhav]

જે દિવસની આતુરતાથી બેય જણાં વાટ જોઈ રહ્યાં હતાં, એ દિવસ આવી ગયો હતો. આખા વાતાવરણમાં જાણે હરખની હેલી છવાયેલી હતી.

૪૮ વર્ષની કાંતા આજે સવારે વહેલી ઉઠી ગઈ હતી. એના મનમાં એક તરફ ૨૨ વર્ષના માધવની ધર્મપત્ની બનવાનો અપાર આનંદ હતો, તો બીજી તરફ આવનારી રાતના મિલનની એક તીવ્ર કામુક ધ્રુજારી હતી.
કાંતા બાથરૂમમાં ગઈ. બાથરૂમમાં બંધ બારણે, કાંતાએ રેઝર વડે પોતાની ભોસની આજુબાજુના બધા જ વાળ સાફ કરવાનું શરૂ કર્યું. એનો દેહ આજે માધવના સમર્પણ માટે આતુર હતો.
જ્યારે એ પોતાના એ ભોસના વાળ કાઢી રહી હતી, ત્યારે જ એના મનમાં માધવનો ચહેરો, એનો સ્પર્શ અને ગઈકાલે રસોડામાં માધવે આપેલી કામુક ધમકી યાદ આવી ગઈ :"હાલ ને હાલ તારો ઘાઘરો ઉંચો કરીને તારી ભોસ ચોદી લઉં..."
માધવના આ અધીરા શબ્દો અને એના કસાયેલા શરીરના ભારનો વિચાર આવતાં જ કાંતાના આખા શરીરમાંથી રોમાંચની અદભુત લહેર પસાર થઈ ગઈ. ૨૨ વર્ષનો જુવાન ધણી આજે રાતે એના આ દેહ પર પોતાનો મર્દાની હક જમાવવાનો હતો.
આ વિચાર માત્રથી જ કાંતાની ભોસમાંથી પાણી નીતરી ગયું. એનું આખુંય શરીર બાથરૂમમાં દીવાલને ટેકે ઉભાં ઉભાં જ તીવ્રતાથી ધ્રૂજવા લાગ્યું. માધવના માત્ર કાલ્પનિક સ્પર્શ અને સુહાગરાતના અહેસાસથી જ કાંતા શ્વાસ હેઠો મૂકીને ચરમસીમાએ પહોંચી ગઈ!
એણે દીવાલ પર હાથ ટેકવીને પોતાના શ્વાસોચ્છવાસ હળવા કર્યા. એની આંખો શરમ અને હરખથી ભરાઈ આવી.
"હાય રે માધવ..." કાંતાએ મનમાં જ પોતાના ગાલ પર પરસેવો લૂછતાં બબડી "તમારા વિચારોમાં જ મારી આ દશા થઈ જાય છે, તો આજે રાતે તમારા હાથમાં આવ્યા પછી મારી શું હાલત થશે!"

નાહી-ધોઈને સ્વચ્છ થઈને બહાર આવેલી કાંતાના ચહેરા પર એક અનોખી ઉર્જા ચમકી રહી હતી. સમયસર એની ખાસ બહેનપણી રત્ના પણ પોતાના ઘરવાળા સાથે પહોંચી ગઈ હતી. રત્નાએ હરખભેર કાંતાને ઓરડામાં લઈ જઈને અંદરથી બારણું બંધ કર્યું અને માધવે પ્રેમથી અપાવેલાં લગ્નના સુંદર વસ્ત્રો તથા શણગારની થેલીઓ ખોલી. રત્નાએ કાંતાને ગુલાબી રંગની અને આભલાં ભરેલી રેશમી ચણિયાચોળી પહેરાવવાનું શરૂ કર્યું.
જ્યારે રત્નાએ કાંતાને ખાસ ડિઝાઇન કરાવેલી ડીપનેક ચોળી પહેરાવીને, ચોળીની પાછળની કસો તંગ કરી.
"ઓહ... રત્ના!... મારી છાતી આ તંગ ચોળીમાં સાવ પીસાતી હોય એવું લાગે છે. મને તો શ્વાસ લેવામાંય તકલીફ પડે છે! આ માધવે પણ આટલી બધી તંગ ચોળી શું કામ લેવડાવી હશે? એને કંઈ ભાન જ નથી પડતું!"
કમળાએ મોટેથી હસી પડીને કાંતાના ગાલ પર હળવી થાપટ મારી:

"અરે મારી ભોળી કાંતાડી! એ માધવ સાવ હોશિયાર છે. એને ખબર છે કે એની ઘરવાળીના ભરાવદાર શરીર પર આવી કસાયેલી ચોળી જ શોભશે! અને રાતે જ્યારે એ પોતાની બાહોંમાં તને ભીંસશે, ત્યારે ચોળીની કસો છોડવાની મજા જ કંઈક અલગ આવશે. તું છાનીમાની ઉભી રહે!"
રત્ના પોતે જ ઘડીભર કાંતાના આ નિખારને જોઈને દંગ રહી ગઈ! એ ડીપનેક ચોળીના ખુલ્લા ગળામાંથી કાંતાના પરિપક્વ, કસાયેલા અને મોટા સ્તનોની ઘાટી સાફ દેખાઈ રહી હતી.

રત્ના જ્યારે કાંતાની કમરે ઘાઘરાનું નાડું બાંધી રહી હતી, ત્યારે કાંતાએ અચાનક શરમાઈને, ધીમેથી રત્નાનો હાથ પકડી લીધો અને કહ્યું:
"એ રત્ના... ઘાઘરાનું નાડું એકદમ ટાઈટ બાંધજે હોં! સહેજ પણ ઢીલું ના રહેવું જોઈએ."
કમળાએ આશ્ચર્યથી કાંતા સામે જોયું અને પછી એના ચહેરા પર એક રમુજી સ્મિત આવી ગયું. કમળાએ કાંતાની કમર પર નાડું કસતાં મસ્તીભર્યા અવાજે કહ્યું:

"હાય રે કાંતા! આટલી ઉંમરેય તારો આટલો સંકોચ? અને આટલું ટાઈટ નાડું બંધાવે છે... તોય તારા ૨૨ વરસના અધીરા ધણી માધવથી એ ક્યાં સુધી બચવાનું છે? એ તો રાતે એક જ આંચકે બધુંય છોડી નાંખશે!"
કાંતાનું સ્ત્રીત્વ આજે પૂરેપૂરી ખીલેલી કળી જેવું શોભતું હતું. ૪૮ વર્ષની કાંતાનું ભરાવદાર અને પરિપક્વ શરીર એ રેશમી ચણિયાચોળીમાં સાક્ષાત લક્ષ્મી સમાન શોભી રહ્યું હતું.
કાંતાના આ ભરાવદાર ઉરોજ અને સ્તનોની ઝલક જોઈને રત્નાના ચહેરા પર એક રમુજી અને મીઠી મજાક ભરેલું સ્મિત તરી આવ્યું. એણે કાંતાના ખભા પર હાથ મૂકીને, આંખ મારતાં ખીજવીને કહ્યું:
"હાય રે મારી કાંતાડી! અરે વાહ... તારા આ રૂપ અને કાયા આગળ તો કોઈ 18 વરસની છોકરી પણ ઝાંખી પડે! અલ્યા ફેક્ટરીમાં કામ કરતી વખતે જો તારા આ મોટા મોટા બોબલા બ્લાઉઝ અને સાડીમાં સરખા ઢાંકી રાખ્યા હોત ને... તો આજે આ ૪૮ વરસની ઉંમરે તારે ૨૨ વરસના જુવાન માધવની ઘરવાળી ના બનવું પડ્યું હોત! આ તારા કસાયેલા અને મોટા બોબલાની ઘાટી જોઈને જ પેલો માધવ તારા પર ઘેલો થયો છે ને!"
રત્નાની લુચ્ચી ખીજવણી સાંભળીને કાંતાનો ચહેરો શરમથી સાવ લાલચોળ થઈ ગયો. એણે તરત જ ગુલાબી પારદર્શી ઓઢણી પોતાના હાથમાં લઈને પોતાના સ્તનો અને ગળાની ઘાટી પર સરખી ઢાંકી દીધી.
કાંતાએ લજ્જાથી નજરો નીચી કરી, શરમાતાં રત્નાને હળવો ધક્કો મારતાં કહ્યું:
"અરે... રત્ના! શું કામ હેરાન કરે છે?

રત્નાએ કાંતાના ભરાવદાર શરીર પર માધવે હોંશે હોંશે ખરીદેલાં ઘરેણાં એક પછી એક સજાવવાનું શરૂ કર્યું.
સૌપ્રથમ કમળાએ કાંતાના નમણા નાકમાં સોનાની નાજુક નથણી પહેરાવી, જેનાથી કાંતાના ચહેરા પર એક અનોખી સ્ત્રીસહજ લજ્જા ઉભરી આવી. ત્યારબાદ ગળામાં ચમકતો હીરાનો હાર અને લાંબી સોનાની ચેઇન પહેરાવતાં જ કાંતાની ગોરી અને ભરાવદાર છાતી સોનાની રોશનીથી જાણે ઝળહળી ઉઠી.
રત્નાએ કાંતાની કસાયેલી અને મજબૂત બાવડાં પર ચળકતા બાજુબંધ બાંધ્યા. પછી એણે કાંતાના બંને હાથમાં લાલચટ્ટક લગ્નનો ચૂડો અને એની વચ્ચે કાચની રણકતી લીલી-લાલ બંગડીઓ પહેરાવી દીધી. હાથમાં મહેંદીનો ઘેરો રંગ અને બંગડીઓનો રણકાર ઓરડામાંઅનોખો રોમાંચ જગાડી રહ્યો હતો.
હવે વારો હતો કેડનો. રત્નાએ કાંતાની પાતળી કમર પર ચાંદીનો  કંદોરો કસીને બાંધી દીધો, જે કાંતાની કમરના વળાંકો પર જાણે બરાબર ફીટ બેસી ગયો. આખરે કાંતાના ગોરા અને સુડોળ પગમાં ચાંદી કડલાં અને રણકતાં ઝાંઝર પહેરાવી દીધાં. કાંતા જેવું જરાક હલી કે ઝાંઝરનો છમ છમ અવાજ આખા ઓરડામાં ગૂંજી ઉઠ.
સોળે શણગાર સજીને જ્યારે ૪૮ વર્ષની કાંતા ઉભી થઈ, ત્યારે રત્ના ઘડીભર માટે એને બસ જોતી જ રહી ગઈ. રત્નાની આંખો આશ્ચર્યથી પહોળી થઈ ગઈ.
રત્નાએ કાંતાના ચહેરા પરથી નજર ઉતારતાં, પોતાના બેઉ હાથ વડે ટચકા ફોડીને ભાવુક અવાજે કહ્યું:
"હાય રે કાંતાડી! આજ તો તું ઓળખાતી જ નથી! હું કોઈ કવિતા નથી ભણી, પણ તને જોઈને એમ જ થાય છે કે તું મનુષ્યલોકની બાઈ નથી, પણ સાચે જ સ્વર્ગમાંથી પૃથ્વી પર ઉતરેલી અપ્સરા રંભા લાગે છે! તારો આ શણગાર અને તારું આ રૂપ જોઈને તો માધવ પોતાનું ભાન ભૂલી જશે!"
બહેનપણીના મોંઢેથી આટલા વખાણ સાંભળીને કાંતાનો ચહેરો શરમથી સાવ ગુલાબી થઈ ગયો. એણે લજ્જાથી પોતાની નજરો નીચી કરી લીધી.

માધવને ગમતા ગામઠી સોળે શણગાર આજે કાંતાના શરીર પર પૂર બહારમાં ખીલી ઉઠ્યો હતા.

સોળે શણગાર સજીને ઉભેલી કાંતાનું રૂપ જોઈને રત્નાએ જ્યારે એની નજર ઉતારી રહી હતી ત્યારે કાંતાના ચહેરા પર શરમ અને અંદર ચાલી રહેલા કામુક ઉકળાટની રેખાઓ સ્પષ્ટ દેખાઈ રહી હતી. બહારથી અપ્સરા સમી દેખાતી ૪૮ વર્ષની કાંતા અંદરથી માધવના પ્રેમ અને સુહાગરાતના વિચારોથી સાવ ઉકળી રહી હતી.
કાંતાએ પોતાના હાથમાં પહેરેલા લાલ ચૂડલા અને બંગડીઓને રમાડતાં, અત્યંત ધ્રૂજતા અને શરમાળ અવાજે રત્નાના કાન પાસે મોં લાવીને કહ્યું:
"એ રત્ના... તું તો મને અપ્સરા કહે છે પણ તને મારી અંદરની દશાની ક્યાં ખબર છે? સવારનું મારી ભોસમાંથી એકધારૂં પાણી નીતરી રહ્યું છે! અત્યારે પણ તું જે ઘાઘરાનું નાડું ટાઈટ બાંધતી હતી ને, ત્યારેય મારી અંદર પહેરેલી પેન્ટી સાવ ભીની થઈ ગઈ છે."
આટલું બોલતાં જ કાંતાની આંખો શરમથી ઝૂકી ગઈ પણ મનની અંદર છવાયેલો આવેગ રોકાતો નહોતો. એણે રત્નાનો હાથ પોતાના પેટ પર મૂકીને આગળ કહ્યું:
"હું તને હવે કઈ રીતે કહું રત્ના... સવારની હું જ્યારે નાહવા ગઈ અને માધવના વિચારો આવ્યા, ત્યાંથી લઈને અત્યાર સુધીમાં તો હું બસ એના વિચારોમાં ને વિચારોમાં જ બે-બે વખત નીતરી ગઈ છું! એ જુવાન પુરુષના સ્પર્શ અને એના મર્દાની શરીરનો વિચાર આવતાં જ મારો આખોય દેહ પાણી પાણી થઈ જાય છે."
કાંતાની આવી અત્યંત અંગત, ખુલ્લી અને વાસનાભરી કબૂલાત સાંભળીને રત્ના ક્ષણભર માટે દંગ રહી ગઈ! પછી એણે મોં પર હાથ મૂકીને હસી પડતાં કહ્યું:

"હાય હાય કાંતા! લગ્ન મંડપે પહોંચતા પહેલાં જ તારી આ દશા છે? તારો ૨૨ વરસનો ધણી હજી તો તારી સામે આવ્યો પણ નથી અને તું બસ એના વિચારોમાં જ બે વાર નીતરી ગઈ? આજ રાતે જ્યારે માધવ તને ઉપરના માળે લઈ જશે, ત્યારે તારું શું થશે રાંડ!"

માધવે મોકલેલી ગાડી બારણે ઉભી હતી. બધાં ફટાફટ મંદિરે પહોંચ્યા.

કાંતા લગ્ન સ્થળે આવતી જ હતી એના પગના ઝાંઝરનો રણકાર સંભળાયો, માધવની નજર એના પર સ્થિર થઈ ગઈ.
માધવે જ્યારે કાંતાને જોઈ, ત્યારે ઘડીભર માટે એ શ્વાસ લેવાનુંય ભૂલી ગયો! ૪૮ વર્ષની કાંતા પરંપરાગત ગુલાબી ચણિયાચોળીમાં, સોનાના નેકલેસ, બાજુબંધ, નાકમાં નથણી, હાથમાં લાલ ચૂડો અને કમરે ચાંદીના કંદોરા સાથે સાચે જ કોઈ અપ્સરા સમી શોભી રહી હતી. એનું ભરાવદાર શરીર અને સોળે શણગાર સજ્જ જાજરમાન રૂપ જોઈને ૨૨ વર્ષનો માધવ સાવ આશ્ચર્યચકિત અને મુગ્ધ થઈ ગયો! એની આંખો કાંતાના આ રૂપ પરથી ખસતી જ નહોતી.
કાંતાએ શરમાઈને નજરો નીચી કરી લીધી. માધવ અંદરથી મનોમન ગર્વ અનુભવી રહ્યો હતો કે આ જાજરમાન રૂપની સ્વામિની હવે ઘડીઓમાં એની ઘરવાળી બનવાની હતી.
પંડિતજીએ શાસ્ત્રોક્ત વિધિ મુજબ મંત્રોચ્ચાર શરૂ કર્યા: પંડિતજીએ માધવ અને કાંતા પાસે પવિત્ર જળ અને અક્ષતથી સંકલ્પ કરાવ્યો. કાંતાના બા-બાપુજીએ આંખોમાં હરખના આંસુ સાથે પોતાની દીકરીનો હાથ માધવના હાથમાં સોંપીને કન્યાદાનની પવિત્ર વિધિ પૂરી કરી. અગ્નિદેવની સાક્ષીએ માધવ અને કાંતાએ એકબીજાનો હાથ પકડીને પવિત્ર મંગળફેરા ફર્યા. અગ્નિની પ્રદક્ષિણા કરતી વખતે કાંતાના ઝાંઝરનો રણકાર આખા મંડપમાં ગૂંજી રહ્યો હતો. માધવે અત્યંત આદર અને અધિકાર સાથે કાંતાના ગળામાં મંગળસૂત્ર પહેરાવ્યું અને એના સેંથામાં સિંદૂર પૂરી દીધું.
પંડિતજીએ મંત્રોચ્ચાર સાથે વિવાહસંપન્ન થવાની ઘોષણા કરી "અગ્નિ અને ભગવાનની સાક્ષીએ માધવ અને કાંતા હવે જન્મજન્માંંતરના પતિ-પત્ની છે."

માધવ અને કાંતાએ પંડિતજી અને બા-બાપુજીના ચરણ સ્પર્શ કરીને આશીર્વાદ લીધા. રત્નાએ હરખભેર બંને પર ફૂલો ફેંક્યા. ૪૮ વર્ષની વિધવા કાંતા હવે પૂરા સન્માન સાથે ૨૨ વર્ષના જુવાન માધવની પરણિતા અને અખંડ સૌભાગ્યવતી બની ચૂકી હતી.

મંદિરે લગ્નની પવિત્ર વિધિ પૂર્ણ થઈ ત્યાં જ આકાશમાં કાળાડિબાંગ વાદળો ઘેરાઈ આવ્યાં અને ધોધમાર વરસાદ તૂટી પડશે એવું લાગતું હતું. મેઘરાજા પણ જાણે આ પવિત્ર મિલનના વધામણાં કરી રહ્યા હોય તેમ ચારેય તરફ ઠંડા પવન અને વરસાદની સરવાણી થવાની હોય એવું લાગતું હતું.
વરસાદનું વાતાવરણ હોવાથી લગ્ન પત્યા પછી માધવ, કાંતા, કાંતાના બા-બાપુજી અને રત્ના તથા એનો પતિ બધાં જ માધવના  ઘરે આવી ગયાં.
માધવે નીચેના રૂમમાં કાંતાના ઘરડાં બા-બાપુજી માટે અગાઉથી જ વ્યવસ્થા કરી દીધી હતી.
રત્ના પોતાની બહેનપણી કાંતાનો હાથ પકડીને ઉપરના માળે લાવી. ઉપરનો ઓરડો મધમીઠા ફૂલોની સુવાસ અને સુહાગરાતની સેજથી સજાવેલો હતો. બેડ ઉપર સફેદ ચાદર પર ગુલાબની પાંખડીઓ બિછાવેલી હતી, બેડની ચારેતરફ ગલગોટાની હારો લટકતી હતી. રત્નાએ કાંતાને એ સુહાગરાતની સેજ પર બેસાડી.
કાંતાના હાથમાં હજીય લગ્નનો લાલ ચૂડો અને સોના-ચાંદીના દાગીના ચમકી રહ્યા હતા. ૪૮ વર્ષની ઉંમર હોવા છતાં, આજે પહેલીવાર આટલા મોટા અને સુંદર ઘરમાં પોતાના ૨૨ વર્ષના પતિની સુહાગરાતની સેજ પર બેસતાં કાંતાનું હૃદય ધડકી રહ્યું હતું.
જ્યારે રત્ના કાંતાને સેજ પર બેસાડીને રૂમમાંથી દરવાજો બહાર જવા લાગી, ત્યારે કાંતાના મનમાં એકાએક અજાણ્યો સંકોચ અને ગભરાટ જાગ્યો. એણે તુરંત જ ઉભી થઈને રત્નાનો હાથ પકડી લીધો અને કાંપતા અવાજે કહ્યું:
"એ... રત્ના! તું અત્યારે ક્યાં જાય છે? ઉભી રહે ને!"
રત્નાએ હસીને કહ્યું, "અરે કાંતાડી! હવે તારો ઘરવાળો થોડી વારમાં ઉપર આવશે. આ તમારી સુહાગરાતની રાત છે, મારે હવે અહીં ના રોકવાય."
કાંતાએ શરમાઈને, આંખોમાં આજીજી સાથે કહ્યું:
"અરે રત્ના, તું સમજ ને! મારા માટે આ બધું સાવ નવું છે. કાલ સુધી હું ઝૂંપડા જેવા ઘરમાં રહેતી હતી અને આજે આટલા મોટા ઘરમાં, આટલા શણગાર સાથે... મને અંદરથી બહુ ગભરાટ થાય છે અને બધું નવું નવું લાગે છે. બહાર જો કેટલો ધોધમાર વરસાદ પડે એવું  વાતાવરણ છે! તું અને તારો ઘરવાળો આજે રાતે અહીં જ રોકાઈ જાઓ. તમે નીચેના રૂમમાં સૂઈ જજો, તો મનેય અંદરથી નિરાંત રહે અને હિંમત રહે!"
રત્નાએ પોતાની બહેનપણીના ચહેરા પરનો નિર્દોષ સંકોચ અને ગભરાટ જોયો. બહાર ખરેખર ધોધમાર વરસાદ તૂટી પડવાનો હોય એવું લાગતું હતું. રત્નાએ કાંતાના માથે હાથ ફેરવ્યો અને હસીને કહ્યું:
"સારું મારી અપ્સરા! તું ચિંતા ન કર. હું અને મારો ધણી આજે અહીં જ રોકાઈ જઈએ છીએ. હવે તું છાનીમાની અહીં સેજ પર બેસ અને તારા માધવની વાટ જો!"

રત્ના કાંતાને આશ્વાસન આપીને નીચે ગઈ અને બધાં માટે જમવાની ગોઠવણ કરવા લાગી.

 ધીમી ધારે વરસાદની શરૂઆત થઈ અને ધીમો પવન પણ ફૂંકાવા લાગ્યો. માધવ, બા-બાપુજી, રત્ના અને એના પતિએ જમી લીધું.

રત્ના કમળા માટે જમવાનું લઈને ઉપરના રૂમમાં ગઈ. રૂમના પ્રકાશમાં સુહાગરાતની સેજ પર સોળે શણગાર સજીને બેઠેલી કાંતા ધડકતા હૃદયે માધવના આવવાની જાણે વાટ જોઈ રહી હતી. કમળાએ થાળી બેડ પાસેના ટેબલ પર મૂકી અને કાંતાને જમવા માટે કહ્યું.
કાંતાએ શરમાઈને નજરો નીચી કરી લીધી અને હાથ વડે ના પાડતાં ધીમેથી કહ્યું:
"રત્ના... તું થાળી પાછી લઈ જા ને! મારા પેટમાં તો અત્યારે બસ વળ આવે છે. મને જરાય ભૂખ નથી લાગી. માધવ રૂમમાં આવશે, એના વિચારમાં જ મારું પેટ ભરાઈ ગયું છે."
કાંતાની આ શરમાળ ના સાંભળીને રત્નાના ચહેરા પર અનુભવી સ્મિત આવી ગયું. રત્નાએ વહાલભરી રમુજી શૈલીમાં કહ્યું:
"એ કાંતાડી! છાનીમાની થોડુંક ખાઈ લે, મારી રાણી! અત્યારે તને ભલે ભૂખ ના લાગતી હોય, પણ યાદ રાખજે... આજે તારી સુહાગરાત છે! આજે આખી આખી રાત તારો જુવાન ધણી તારી ઉપર ચડીને તને ચોદવાનો છે!"
રત્નાએ કાંતાના ગાલ પર હળવી ટપલી મારીને આગળ ઉમેર્યું:
"એ તને છોડવાનો નથી. જ્યારે અડધી રાતે ચોદાવી ચોદાવીને તારા આખુંય શરીર નીતરી જશે અને થાકી જશે, ત્યારે તને કડાકાભેર ભૂખ લાગશે! પછી અડધી રાતે જમીશ? એટલે અત્યારે થોડુંક જમી લે, એટલે તારામાં એ જુવાન પુરુષની મરદાનગી ઝીલવાની તાકાત રહે!"
બહેનપણીની આવી સાવ ઉઘાડી અને સચોટ વાત સાંભળીને કાંતાનો ચહેરો શરમથી સાવ લાલચોળ થઈ ગયો. એણે લજ્જાથી રત્ના સામે જોયું અને પછી ધીમેથી એક-બે બટકાં ખાધું.

રત્ના ઉપરના માળેથી નીચે આવી ત્યારે માધવ રસોડા પાસે ઉભો રહીને પાણી પી રહ્યો હતો. રત્નાએ માધવને ઈશારો કરીને ઓસરીના એકાંત ખૂણામાં બોલાવ્યો. ઝરમર વરસાદ પડતો જ હતો.
રત્નાએ આસપાસ નજર કરીને જોઈ લીધું કે બા-બાપુજી કે એનો પતિ નજીકમાં નથી, પછી માધવની સાવ નજીક આવીને અત્યંત ગંભીર અને ખુલ્લા મને શિખામણ આપવાનું શરૂ કર્યું :
"સાંભળો, માધવ... થોડીક વાર પછી તમે ઉપર જઈ રહ્યા છો ત્યારે મારી વાત કાન ખોલીને સાંભળી લો. કાંતાનું શરીર કોઈ સામાન્ય બાઈ જેવું નથી, એ મહેનત-મજૂરી કરીને કસાયેલું છે. ભલે એની ઉંમર આધેડ રહી, પણ એના શરીરમાં તાકાત અને ઈચ્છાઓ તો કોઈ અઢાર વરસની છોકરી જેવાં જ ધસમસતાં છે."
માધવે રત્નાની વાત સાંભળીને ગંભીરતાથી માથું હલાવ્યું.
રત્નાએ આગળ સચોટ અને દેશી શૈલીમાં ઉમેર્યું : "મારા ઘરવાળા તો મારી સાથે બે મિનિટ કરે તોય મને સંતોષ થઈ જાય છે, પણ આપણી આ કાંતાડીનું એવું નથી! આટલા વરસોથી એણે પોતાની અંદર જે ભૂખ દાબી રાખી છે, એ સાવ નાનીસૂની નથી. તમારું એની અંદર જાય, પછી અડધો કલાક સુધી એને સરખી રીતે શ્વાસ પણ ના લેવા દેતા! એ પીડાથી રડે, કણસે કે બૂમો પાડે... તોય એના પર સહેજ પણ દયા ના ખાતા."
રત્નાએ માધવના ખભા પર હાથ મૂકીને મક્કમતાથી કહ્યું : "આજે તમારી મર્દાનગી એની સામે સાબિત કરી દેજો. એને એવો સંતોષ આપજો કે આખી જિંદગી એના મનમાં કોઈ બીજા પુરુષનો વિચાર સુદ્ધાં ના આવે!"

માધવે રત્ના સામે જોઈને મરક મરક હસીને કહ્યું "તમે ચિંતા ન કરો, કાંતાને આજે ખબર પડી જશે કે મરદ કોને કહેવાય."

રત્ના કેશર અને બદામ નાખેલો ગરમાગરમ દૂધનો ગ્લાસ લઈને ટ્રેમાં મૂકીને ફરીથી સીડીઓ ચડીને ઉપરના રૂમમાં પહોંચી.
રત્નાએ બેડની નજીકના ટેબલ પર ગરમ દૂધનો ગ્લાસ મૂક્યો. દૂધમાંથી નીકળતી વરાળ જોઈને કાંતાએ શરમાતી આંખોથી રત્ના સામે જોયું.
રત્નાએ કાંતાના માથા પરનો ઘૂંઘટ થોડો સરખો કર્યો, એના ખભા પર વહાલથી હાથ મૂક્યો અને કાંતાના કાન પાસે લાવીને કહ્યું:
"લે મારી રાણી! આ ગરમાગરમ દૂધ તારા ધણીને પાઈ દેજે. હવે હું નીચે જાવ છું અને તારા માધવને ઉપર મોકલું છું!"
આટલું બોલીને રત્નાએ કાંતા સામું મરક મરક હસીને જોયું અને બહાર નીકળી ગઈ.

રત્ના જતાં જ કાંતાનો શ્વાસ અધ્ધર થઈ ગયો. ટેબલ પર મૂકેલા દૂધના ગ્લાસમાંથી વરાળ ઉડી રહી હતી અને ૪૮ વર્ષની કાંતાના શરીરમાંથી મધુર ધ્રુજારી પસાર થઈ રહી હતી.