Adultery తడిసిన నైటీ

[Thimmappa]

రాత్రి 10:45.
అన్నయ్య వెళ్లిపోయాడు. మేఘన వదిన గదిలోనే ఉందని అనుకున్నాం. నేను నా గదిలో పడుకుని ఉన్నాను.
అకస్మాత్తుగా నా గది తలుపు మెల్లగా తెరుచుకుంది.
వదిన లోపలికి వచ్చింది. ముఖం పూర్తిగా తెల్లబడి ఉంది.
“రాహుల్… లేవ్. త్వరగా” అని మెల్లగా అన్నది.
నేను లేచి కూర్చున్నాను.
“ఏమైంది?”
“మేఘన… మేఘన మనల్ని చూసింది. నిన్న రాత్రి కాదు… ఈ ఉదయం కూడా. ఆమె నాతో మాట్లాడింది.”
నా గుండె ఆగిపోయినట్టు అనిపించింది.
“ఏమి చెప్పింది?”
వదిన గొంతు మారిపోయింది.
“ఆమె చెప్పింది… ‘అక్కా, నేను చూశాను. మీరిద్దరూ వంటగదిలో… ఇంకా ఇంకోసారి కూడా. నాకు అర్థమైంది.’ ”
నేను నిలబడిపోయాను.
వదిన కొనసాగించింది:
“ఆమె ఇంకా చెప్పింది… ‘నేను ఎవరితోనూ చెప్పను. కానీ… నాకు కూడా ఒక షరతు ఉంది.’ ”
“ఏ షరతు?” అని అడిగాను.
వదిన కళ్లు నా కళ్లలోకి చూస్తూ అన్నది:
“మేఘన చెప్పింది… ‘రాహుల్ బావని నేను కూడా కావాలి. ఒక్కసారి కాదు… మీలాగే. లేదంటే అన్నయ్యకి చెప్తాను.’ ”
గదిలో పూర్తి నిశ్శబ్దం పరిచయమైంది.
నేను నమ్మలేకపోయాను.
“ఆమె… అలా చెప్పిందా?”
వదిన తల ఊపింది.
“అవును. ఆమె ఇప్పుడు నా గదిలోనే ఉంది. నిన్ను రమ్మని చెప్పమన్నది. ఇప్పుడే.”
నేను ఆమె ముఖం చూశాను.
భయం, కోపం, నిస్సహాయత… అన్నీ కనిపించాయి.
“రాహుల్… ఏం చేయాలో నాకు అర్థం కావడం లేదు. కానీ ఆమె నిజంగానే చెప్తుంది. నాకు తెలుసు.”
బయట నుంచి మేఘన గొంతు మెల్లగా వినిపించింది:
“బావ… రండి. నేను వేచి ఉన్నాను.”గదిలో నిశ్శబ్దం మరింత పెరిగింది. మేఘన నా ముఖం చూస్తూనే ఉంది. వదిన తలుపు దగ్గర నిలబడి, ఏమీ మాట్లాడకుండా వింటోంది.
నేను ఊపిరి పీల్చుకున్నాను.
“మేఘన… నువ్వు ఇలా చేయకు. ఇది అంతా తప్పు దారిలోకి వెళ్తుంది.”
మేఘన నవ్వింది. కానీ ఆ నవ్వులో కాస్త కాఠిన్యం ఉంది.
“బావ, మీరు అక్కతో చేస్తున్నది తప్పు కాదా? నేను కూడా అదే కోరుకుంటున్నాను. తేడా ఏముంది?”
ఆమె మరింత దగ్గరకు వచ్చి నిలబడింది.
“ఒక్కసారి ఆలోచించండి. నేను నోరు మూసుకుంటాను. అన్నయ్యకి ఏమీ తెలియదు. కానీ దానికి బదులు… మీరు నన్ను కూడా కావాలి.”
వదిన లోపలికి వచ్చింది.
“మేఘన… దయచేసి ఆపు. నువ్వు ఇలా చేయకు” అని మెల్లగా అన్నది.
మేఘన తల తిప్పి స్వాతిని చూసింది.
“అక్కా, మీరు నన్ను ఆపలేరు. నేను చూశాను. ఇప్పుడు నాకు కావాలంటే కావాలి. లేదంటే రేపు ఉదయం అన్నయ్యకి వీడియో కాల్ చేసి చెప్తాను. నా ఫోన్‌లో రుజువు ఉంది.”
వదిన ముఖం పూర్తిగా తెల్లబడిపోయింది.
“వీడియో…?”
మేఘన తల ఊపింది.
“అవును. వంటగదిలో మీరిద్దరినీ నేను రికార్డ్ చేశాను. కాస్త భాగం. అన్నయ్యకి పంపితే చాలు.”
నేను లేచి నిలబడ్డాను.
“మేఘన… ఫోన్ ఇవ్వ్.”
ఆమె వెనక్కి జరిగింది.
“ఇవ్వను. ముందు మీరు ఒప్పుకోండి. లేదంటే ఈ రాత్రే పంపేస్తాను.”
వదిన నా చేయి పట్టుకుంది.
కళ్లు తడిగా ఉన్నాయి.
“రాహుల్… ఏం చేయాలో నాకు అర్థం కావడం లేదు. కానీ ఆమె నిజంగానే చేస్తుంది.”
మేఘన మంచం మీద కూర్చుని, కాళ్లు మడతపెట్టుకుంది.
“నేను వేచి ఉన్నాను బావ. ఒప్పుకుంటారా… లేదా అన్నయ్యకి వీడియో పంపమంటారా?”
గదిలో ముగ్గురం.
ఒకరి నిర్ణయం ముగ్గురి జీవితాలను మార్చబోతోందిగదిలో గడియారం మాత్రమే మోగుతోంది. మేఘన మంచం మీద కూర్చొని మా ఇద్దరి ముఖాలు చూస్తోంది. వదిన నా చేయి గట్టిగా పట్టుకుంది. ఆమె చేయి వణుకుతోంది.
నేను ఊపిరి పీల్చుకున్నాను.
“మేఘన… వీడియోని తొలగించు. ఏమీ జరగనివ్వు.”
మేఘన నవ్వి తల ఊపింది.
“అలా జరగదు బావ. ముందు మీరు ఒప్పుకోండి. నాకు కావాలి. అక్కకి ఇచ్చినది నాకు కూడా ఇవ్వండి. అప్పుడే వీడియో పోతుంది.”
వదిన మెల్లగా నా వైపు చూసింది.
కళ్లలో కన్నీళ్లు.
“రాహుల్… దయచేసి. అన్నయ్యకి తెలిస్తే… మనం అయిపోతాం. నేను ఏమీ అనను. నువ్వు… నువ్వు నిర్ణయం తీసుకో.”
ఆమె మాటలు విన్నాక నా లోపల ఏదో విరిగిపోయినట్టు అనిపించింది.
నేను మేఘన వైపు చూశాను.
“ఒక్క షరతు” అన్నాను.
మేఘన కన్నులు వెరిగించింది.
“చెప్పండి.”
“వీడియోని ఇప్పుడే నా ముందు తొలగించు. ఇంకెప్పుడూ రికార్డ్ చేయకు. అప్పుడే నేను ఒప్పుకుంటాను.”
మేఘన కాస్త ఆలోచించింది. తర్వాత ఫోన్ తీసి, వీడియోని చూపించింది. నిజంగానే వంటగది సీన్ ఉంది. కొన్ని సెకన్లు మాత్రమే. కానీ సరిపోతుంది.
ఆమె డిలీట్ నొక్కింది.
“పోయింది. ఇప్పుడు మీ మాట ప్రకారం.”
వదిన గోడకు ఆనుకొని నిలబడిపోయింది. ముఖం పూర్తిగా భావరహితంగా మారింది.
మేఘన లేచి నా దగ్గరకు వచ్చింది.
“ఇప్పుడు… నేను మీది బావ. అక్క చూస్తూ ఉండనివ్వండి. లేదా ఆమె గది నుంచి వెళ్లిపోనివ్వండి. మీ ఇష్టం.”
నేను వదిన వైపు చూశాను.
ఆమె కళ్లు మూసుకుంది. తల ఊపింది.
“నేను… బయట ఉంటాను” అని మెల్లగా అన్నది.
ఆమె తలుపు దగ్గరకు వెళ్లి, ఒకసారి వెనక్కి చూసి, బయటకు వెళ్లిపోయింది. తలుపు మూసేసింది.
గదిలో నేను, మేఘన మాత్రమే మిగిలాం.
మేఘన నా చేయి పట్టుకుంది.
“ఇప్పుడు… నన్ను చూడండి బావ.”గదిలో నేను, మేఘన మాత్రమే మిగిలాం. తలుపు మూసి ఉంది. బయట వదిన ఎక్కడున్నదో తెలియదు.
మేఘన నా చేయి పట్టుకున్నప్పుడు నా శరీరం గడ్డకట్టినట్టు అయింది. ఆమె మెల్లగా నా వైపు చూసింది.
“భయపడకండి బావ… నేను బలవంతం చేయడం లేదు. మీరు ఒప్పుకున్నారు కదా” అని మెల్లగా అన్నది.
నేను ఏమీ మాట్లాడలేదు.
ఆమె నా టీ-షర్ట్ అంచు పట్టుకొని పైకి లేపసాగింది. నేను ఆమె చేతులు ఆపలేదు. టీ-షర్ట్ తీసేసింది. తర్వాత నా ప్యాంటు బటన్ విప్పింది.
“మీరు కూడా నన్ను తాకండి” అని చెప్పింది.
నేను ఆమె నడుము పట్టుకున్నాను. ఆమె టాప్ లోపలికి చేయి పెట్టి, సళ్ళు తాకాను. బ్రా పైనుంచే. ఆమె ఊపిరి పెరిగింది.
మేఘన తన టాప్ తీసేసింది. బ్రా కూడా. తెల్లని సళ్ళు బయటపడ్డాయి. నిప్పుల్స్ గట్టిగా ఉబికి ఉన్నాయి. నేను వాటిని చేతిలోకి తీసుకొని పిసికాను. ఆమె కళ్లు మూసుకుంది.
“ఇంకా…” అని మెల్లగా అన్నది.
నేను ఆమెను మంచం మీద పడుకోబెట్టాను. జీన్స్ విప్పి కిందకు లాగాను. పాంటీతో సహా. ఆమె పూర్తిగా నగ్నంగా పడుకుంది. నేను కూడా మిగతా దుస్తులు తీసేశాను.
మేఘన నా మొడ్డను చేతితో పట్టుకుంది. మెల్లగా ఊపసాగింది.
“పెద్దగా ఉంది…” అని చెప్పింది.
నేను ఆమె కాళ్లు తెరిచి, మధ్యలోకి వెళ్లాను. మొడ్డను ఆమె పూకు దగ్గరికి తీసుకెళ్లి, మెల్లగా లోపలికి నెట్టాను. ఆమె చాలా ఇరుకుగా ఉంది. పూర్తిగా లోపలికి వెళ్లేసరికి ఆమె గట్టిగా పట్టుకుంది.
“ఆహ్… నెమ్మదిగా…” అని అన్నది.
నేను మెల్లగా కదపడం మొదలుపెట్టాను. ఆమె నా వీపు పట్టుకుంది. కాళ్లు నా నడుము చుట్టూ చుట్టుకుంది. వేగం కాస్త పెరిగింది. ఆమె అరుపులు మెల్లగా బయటకు వస్తున్నాయి.
నేను ఆమె సళ్ళు పిసుకుతూ, నొక్కుతూ దెంగసాగాను. ఆమె కళ్లు మూసుకొని, నా పేరు మెల్లగా పిలుస్తోంది.
కొన్ని నిమిషాల తర్వాత ఆమె శరీరం వణకడం మొదలుపెట్టింది.
“బావ… వస్తున్నాను…” అని అరిచింది. ఆమె పూకు గట్టిగా పిండుతూ నీరు కార్చింది.
నేను కూడా ఇక ఆగలేక, లోపలే కార్చేశాను.
ఇద్దరం ఊపిరి పాస్తూ పడుకున్నాం.
మేఘన నా ఛాతీ మీద తల పెట్టుకొని మెల్లగా అన్నది:
“ఇది మొదలు మాత్రమే బావ… నేను ఇంకా చాలా రోజులు ఉంటాను.”
బయట తలుపు దగ్గర ఏదో శబ్దం వినిపించింది.
వదిన ఇంకా దగ్గరలోనే ఉందేమో అనిపించింది.కొంతసేపు తర్వాత మేఘన లేచి దుస్తులు వేసుకుంది. నేను కూడా లేచి దుస్తులు వేసుకున్నాను. ఆమె నా వైపు చూసి నవ్వింది.
“ఇప్పుడు నేను అక్క గదిలోకి వెళ్తాను. మీరు కూడా వెళ్లండి. రేపు మళ్లీ మాట్లాడుకుందాం” అని చెప్పి బయటకు వెళ్లిపోయింది.
నేను కాసేపు గదిలోనే నిలబడి ఉన్నాను. తర్వాత తలుపు తెరిచి బయటకు వచ్చాను.
వదిన హాలులో సోఫా మీద కూర్చొని ఉంది. లైట్ ఆఫ్ చేసి, చీకటిలోనే ఉంది. నన్ను చూసి ఏమీ అనలేదు. కేవలం చూసింది.
నేను ఆమె దగ్గరకు వెళ్లి కూర్చున్నాను.
“స్వాతి…”
ఆమె చేయి ఎత్తి ఆపింది.
“ఏమీ చెప్పకు రాహుల్. నేను విన్నాను. అంతా విన్నాను.”
ఆమె గొంతు మెల్లగా, కానీ గట్టిగా వణుకుతోంది.
“నువ్వు ఆమెతో… నా గదిలోనే…”
నేను ఏమీ మాట్లాడలేకపోయాను.
ఆమె లేచి నిలబడింది.
“నేను పడుకుంటాను. నువ్వు కూడా వెళ్లు. ఇప్పుడు ఏమీ మాట్లాడాలని అనిపించడం లేదు.”
ఆమె తన గదిలోకి వెళ్లిపోయింది. తలుపు మూసేసింది. ఈసారి లాక్ కూడా వేసింది.
నేను సోఫా మీదనే కూర్చొని ఉన్నాను.
మేఘన మాటలు, ఆమె స్పర్శ, వదిన కన్నీళ్లు… అన్నీ కలిసి మనసును కలవరిస్తున్నాయి.