[jakash]

அடுத்த நாள் மாலை ஆகாஷ் மீண்டும் வந்தான். கதவைத் திறந்ததும் சம்யுக்தா சிரித்துக்கொண்டே வரவேற்றாள். ஆனால் உள்ளே ராகு தூங்கவில்லை. அவன் ஆகாஷைப் பார்த்ததும் ஓடிவந்து,

“அங்கிள்… ஒளிஞ்சு பிடிச்சு விளையாடலாமா?” என்று கையைப் பிடித்து இழுத்தான்.

ஆகாஷ் சிரித்துக்கொண்டே, “சரிடா… நீ ஒளிஞ்சுக்கோ, நான் தேடுறேன்,” என்றான்.

ராகு உடனே ஓடி ஒளிந்துகொண்டான். ஆகாஷ் வேண்டுமென்றே கிச்சன் பக்கம் நடந்தான். சம்யுக்தா அங்கே தேநீர் தயாரித்துக்கொண்டிருந்தாள். நைட்டி அணிந்திருந்தாள் – மெல்லிய, வீட்டில் அணியும் சாதாரண நைட்டி.

ஆகாஷ் சத்தமின்றி பின்னால் சென்று அவளை இடுப்பில் பிடித்து இழுத்தான். திருப்பி அவளுடைய உதடுகளில் முத்தமிட்டான். ஒரு கை அவளுடைய முலையை மெல்ல அழுத்தியது.

சம்யுக்தா திடுக்கிட்டு, “என்ன பண்ற… ராகு…” என்று மெல்ல எதிர்த்தாள். ஆனால் ஆகாஷ் அவளுடைய உதடுகளை விடவில்லை. நாக்கு உள்ளே சென்றது. அவளுடைய முலையை நைட்டி மேலேயே பிசைந்தான்.

அப்போது தான் ராகுவின் குரல் கேட்டது.

“அங்கிள்… எங்க இருக்கீங்க?!”

இருவரும் உடனே பிரிந்தார்கள். சம்யுக்தா முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டு தேநீரைக் கலக்கினாள். ஆகாஷ் சாதாரணமாக வெளியே சென்று,

“இங்கே இல்லைடா… வேற இடத்துல ஒளிஞ்சுக்கோ!” என்று சத்தமிட்டான்.

ராகு மீண்டும் ஓடி ஒளிந்தான். இந்த முறை படுக்கையறைக்குப் போனான்.

ஆகாஷ் மீண்டும் கிச்சனுக்குள் நுழைந்தான். சம்யுக்தா அவனைப் பார்த்து கண்களைச் சுருக்கினாள். ஆனால் ஆகாஷ் அருகில் சென்று, அவளுடைய நைட்டியின் கழுத்துப்பகுதிக்குள் கையை விட்டான். நேரடியாக முலையைப் பிடித்து மெல்ல பிசைந்தான். கட்டைவிரலால் முலைக்காம்பை சுழற்றினான். அதே நேரம் அவளுடைய கழுத்தில் முத்தமிட்டான்.

“ஆகாஷ்… நிறுத்து… குழந்தை…” என்று சம்யுக்தா மெல்லிய குரலில் எதிர்த்தாள். அவளுடைய மூச்சு ஏற்கனவே வேகமாகியிருந்தது.

ஆகாஷ் அவளுடைய காதில், “அவன் ஒளிஞ்சு இருக்கான்… கொஞ்சம் நேரம் இருக்கு,” என்று சொல்லிக்கொண்டே முலையை இன்னும் இறுக்கமாகப் பிசைந்தான். இன்னொரு கையால் அவளுடைய இடுப்பை இழுத்து தன் உடலோடு ஒட்டினான். அவளுடைய உதடுகளை மீண்டும் கவ்வினான்.

சம்யுக்தா முதலில் தோள்களால் தள்ளினாள். ஆனால் ஆகாஷின் கை அவளுடைய முலையை விடவில்லை. விரல்கள் முலைக்காம்பை பிசைந்தபோது அவளுக்குள் ஒரு வினோதமான உணர்வு எழுந்தது. பயம்… அதே சமயம் ஒரு தைரியமான சுகம். குழந்தை வீட்டில் இருக்கும்போது இப்படி… அது ஒரு விதமான அட்வெஞ்சர் போல் தோன்றியது.

அவள் எதிர்ப்பை நிறுத்தினாள். ஆகாஷின் முத்தத்திற்குப் பதிலளித்தாள். அவளுடைய கை அவனுடைய முதுகில் பதிந்தது. ஆகாஷ் நைட்டிக்குள் இன்னும் ஆழமாகக் கையை விட்டு, முலையை முழுவதுமாகப் பிடித்து மேலே தூக்கிப் பிசைந்தான். சம்யுக்தாவின் முனகல் அவன் வாயில் அடங்கியது.

வெளியே ராகுவின் குரல் மீண்டும் கேட்டது.

“அங்கிள்… கண்டுபிடிக்கல!”

ஆகாஷ் மெல்ல அவளுடைய முலையிலிருந்து கையை எடுத்து, உதடுகளை விலக்கினான். சம்யுக்தாவின் கண்கள் சற்று சிவந்திருந்தன. அவளுடைய முலைக்காம்புகள் நைட்டிக்குள் இன்னும் கெட்டியாக நின்றன.

ஆகாஷ் அவளுடைய காதில், “பின்னாடி தொடர்வோம்,” என்று சொல்லிவிட்டு வெளியே சென்றான்.

சம்யுக்தா கிச்சனில் நின்றுகொண்டு மூச்சைச் சரிசெய்தாள். அவள் மார்பைத் தன் கையால் அழுத்திப் பார்த்தாள். இன்னும் ஆகாஷின் விரல்களின் உணர்வு இருந்தது. முதலில் பயமாக இருந்தது. ஆனால் இப்போது… அந்த பயம் கூட ஒரு சுகமாக மாறியிருந்தது. குழந்தைக்குத் தெரியாமல் இப்படி… அவளுக்குள் ஒரு புதிய உற்சாகம் பிறந்தது.

அன்று மாலை முழுவதும் ஆகாஷ் ராகுவோடு விளையாடியபடி, வாய்ப்பு கிடைத்ததெல்லாம் சம்யுக்தாவைத் தேடி வந்து, அவளுடைய நைட்டிக்குள் கையை விட்டு முலையைப் பிசைந்தான். சில சமயம் அவளுடைய பிட்டத்தை அழுத்தினான். சில சமயம் அவளுடைய காதில் நாக்கை விட்டான். ஒவ்வொரு முறையும் ராகுவின் குரல் கேட்டதும் உடனே பிரிந்தார்கள்.

சம்யுக்தாவும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அதில் ஈடுபட்டாள். ஆகாஷ் வரும்போது வேண்டுமென்றே நைட்டியை சற்று தளர்த்தினாள். அவன் முலையைப் பிசையும்போது கண்களை மூடிக்கொண்டு அந்த உணர்வை அனுபவித்தாள். ஒரு முறை ஆகாஷ் அவளுடைய முலைக்காம்பை இறுக்கமாகப் பிழிந்தபோது, அவள் தனக்குத் தெரியாமல் “ம்ம்…” என்று முனகிவிட்டாள். உடனே வாயை மூடிக்கொண்டாள். ஆகாஷ் புன்னகைத்தான்.

மாலை முடிவில் ராகு தூங்கச் சென்ற பிறகு, சம்யுக்தா ஆகாஷைப் பார்த்து,

“நீ… இப்படி பண்றது ரொம்ப டேஞ்சரானது,” என்றாள். ஆனால் அவளுடைய கண்களில் எதிர்ப்பு இல்லை. ஒரு விதமான ஆவல் தெரிந்தது.

ஆகாஷ் அருகில் சென்று அவளுடைய இடுப்பைப் பிடித்து,

“ஆனா உனக்குப் பிடிச்சிருக்கு… தெரியுது,” என்றான்.

சம்யுக்தா தலைகுனிந்து சிரித்தாள். மறுக்கவில்லை.

---