[maitripatel]

બીજે દિવસે સવારે બાબાજી રૂમમાં બેઠા ચા પી રહ્યા હતા. તેમના ચહેરા પર સંતોષભરી, શેતાની સ્મિત હતી.

"ચારો ફેંકી દીધો હતો… અને રિચા નામ નાં પંખીએ તેને ચણી પણ લીધું છે. હવે જોઈએ આજ રાત્રે તે શું કરે છે."
 
તેમના મનમાં રિચાના નાના ગુલાબી સ્તનો, ભીની ટી-શર્ટમાંથી ઉભરાતા નિપલ્સ અને ગઈ રાત્રે તેની શરમાતી નજરો ફરતી હતી. પણ આજ રાત્રિની રાહ પણ ઓછી રોમાંચક નહોતી.
 
આજ રાત્રે પૂજા આવી રહી હતી… અને બાબાજીએ તેના માટે એક ખાસ સરપ્રાઈઝ તૈયાર કર્યું હતું.
 
સાંજ થતાં-થતાં બાબાજી મંદિરનાં કામ નિપટાવીને બજાર તરફ નીકળી પડ્યા. ખરેખર તો મંદિરના ચઢાવા અને ભક્તોના દાનથી તેમનું બધું કામ ચાલી જતું હતું, પણ કેટલાક ખાસ સામાન માટે તેમણે પોતે જ જવું પડતું હતું.
 
તેઓ સીધા ઇરફાનની કરિયાણાની દુકાને પહોંચ્યા.
 
"ઇરફાન ભાઈ… લોટ, ચોખા, થોડા મસાલા અને… એવાળી સોજી આપી દો."
 
દુકાનદાર ઇરફાનનો ચહેરો આજે ઉદાસ અને પરેશાન દેખાતો હતો. બાબાજીએ તરત જ ભાંપી લીધું.
 
"અરે ઇરફાન ભાઈ… શું વાત છે? તમે આજે થોડા વધારે જ ઉદાસ લાગો છો. બધું બરાબર તો છે ને?"
 
ઇરફાને ઊંડો શ્વાસ લીધો અને દુઃખી સ્વરે બોલ્યો,
 
"શું કહું બાબાજી જી… મારી કિસ્મત જ ખરાબ છે. તમે તો જાણો છો મારી દીકરી નૂરીનું… ગયા વર્ષે જ નિકાહ થયો હતો. તે વારંવાર પોતાના પતિ સાથે ઝઘડીને અહીં આવી જાય છે. ગઈ રાત્રે પણ એવું જ થયું. છેલ્લા એક વર્ષમાં છઠ્ઠી વાર છે. હું તેને સમજાવી-બુઝાવીને પાછી મોકલતો રહ્યો છું, પણ આ વખત તે બિલકુલ ના પાડી રહી છે. કહે છે કે તે તેના લાયક નથી. હવે તમે જ કહો… હું શું કરું?" લેખિકા મૈત્રી પટેલ.
 
નૂરીનું નામ સાંભળતાં જ બાબાજીના શેતાની દિમાગમાં એક નવી ચિંગારી સળગી ઊઠી. તેના લંડ માટે વધુ એક શિકાર. નવી ચૂત ચાખવા ની તમન્ના.
 
નૂરી… ગોરી, નાજુક, ભરાવદાર, મોટી-મોટી આંખોવાળી. મુસ્લિમ યુવતી, હુશ્નની પૂરી મિસાલ અને મલ્લિકા. જ્યારે પણ તે દુકાને આવતી, બાબાજી સાથે ખૂબ વાતો કરતી. હસતી વખતે તેના ગાલ પર ખાડા પડતા અને છાતીનો ઉભાર સ્પષ્ટ દેખાતો. છાતી સરસ વિકસેલી અને તેના કુલ્હા તો ઘણી વકહ્ત બાબાજી નાં લોડા ને પરેશાન કરી મુકતા. બાબાજી ના મન-મસ્તિસ્ક માં નૂરી ની જવાની રમી રહી....
 
બાબાજી થોડી ક્ષણ ચૂપ રહ્યા, પછી બોલ્યા,
 
"જુઓ ઈરફાન ભાઈ… આમ તો સામાજિક દ્રષ્ટીએ અને વૈજ્ઞાનિક રીતે તો કોઈ ના ઘરેલુ બાબતોમાં મારું બોલવું યોગ્ય નથી, પણ જો તમે ઈચ્છો તો હું નૂરી સાથે વાત કરી શકું. કદાચ તે મારા જેવા બહારના માણસ સાથે પોતાના દિલની વાત ખોલીને કહી દે. અને શક્ય છે કે તેની કોઈ એવી વાત બહાર આવે અને આપણને કોઈ રસ્તો મળી જાય."
 
ઈરફાનના ચહેરા પર રાહત છવાઈ ગઈ.
 
"બાબાજી, જો તમે વાત કરી લો તો ખૂબ મહેરબાની થશે. તે તેની અમ્મીના ઈન્તકાલ પછી મારી સાથે ખુલીને વાત નથી કરતી. તમારી સાથે કદાચ બોલી દે. તમે તેને સમજાવો… અથવા જે પણ સમસ્યા હોય, તેની ખબર કાઢો. તમારી વાત ઘણી સાચી છે, જો તે એવું કંઈક બોલે જેનાથી આપણને આગળનો રસ્તો દેખાય અને તેનું ઘર વસી જાય.દરેક બાપ ને તેની બેટી સાસરી માં ખુશ અને સુખી રહે તે જ તો જોઈતું હોય છે." નિર્દેશિકા ફનલવ.
 
બાબાજીએ અંદર જ મુસ્કુરાતાં માથું ધુણાવ્યું.
 
"ઠીક છે… કાલ સાંજે તેને મારી પાસે મોકલી દો. હું તેની સાથે એકાંતમાં વાત કરી લઉં. ઈન્શા અલ્લાહ, બધું ઠીક થઈ જશે." અને મન માં વાગોળ્યું “તારી એ મસ્ત માલ રૂપી બેટી ને મોકલી આપજે મારો લોડો તેની બધીજ સમસ્યાઓ નું સમાધાન કરી આપશે.એક વખત મારા લોડે રમી તો સમજ કે આખી જીંદગી તારી એ બેટીની ચૂત મારી થઇ જશે.”
 
ઈરફાને આભાર માન્યો અને સામાન પેક કરવા લાગ્યો.
 
બાબાજી સામાન લઈને પાછા ફરી રહ્યા હતા, પણ તેમના દિમાગમાં હવે ચાર નામ ફરી રહ્યા હતા - પૂજા, ઋચા, મયૂરી અને નૂરી. વાહ ભાઈ વાહ શું મારા લોડા ના નશીબ છે યાર. બસ આમજ મારા લોડા ને નવી નવી ચૂતો મળતી રહે અને ચાખતો રહે.
 
ચારેય અલગ-અલગ ઉંમર, અલગ-અલગ સ્વાદ… પણ એક જ ભૂખ. મારા લંડને તસલ્લી અને મને ચેન - બીજું શું જોઈએ?
 
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


અહી સુધી જ દોસ્તો. હવે પછી નો અપડેટ આવતા થોડી વાર લાગી શકે દોસ્તો, નવરાત્રી છે ને........આપ સૌના કોમેન્ટ ની પ્રતીક્ષા સહ..............



માં દુર્ગા અને માં ભારતી આપણા બધા ભારતીયો ની રક્ષા કરે તથા તન,મન,ધન, થી સમૃદ્ધ રાખે. આપ સૌને નવરાત્રી ની શુભકામનાઓ.


નિર્માત્રી મૈત્રી પટેલ.


જય ભારત.