Adultery తడిసిన నైటీ

[Thimmappa]

ఉదయం 7:40.
నేను గది నుంచి బయటకు వచ్చాను. వదిన హాలులో నిలబడి ఉంది. ఆమె పక్కన ఒక అమ్మాయి నిలబడి ఉంది – మేఘన.
వయసు దాదాపు 20-21 ఉండాలి. స్వాతి కంటే కొంచెం పొడవు. జుట్టు చిన్నగా కట్టుకుంది. జీన్స్, టాప్ వేసుకుంది. ముఖం చూస్తే స్వాతితో కొంత పోలిక ఉంది, కానీ కళ్లు మరింత చురుకుగా ఉన్నాయి.
వదిన నన్ను చూసి అన్నది:
“రాహుల్… ఇది నా చెల్లెలు మేఘన. కాలేజీ హాలిడేకి వచ్చింది.”
మేఘన నన్ను చూసి నవ్వింది.
“హాయ్ బావ… నేను మేఘన.”
నేను కూడా నవ్వి అన్నాను:
“హాయ్… స్వాగతం.”
వదిన మెల్లగా అన్నది:
“ఇవాళ నుంచి కొన్ని రోజులు ఇక్కడే ఉంటుంది. నా గదిలోనే పడుకుంటుంది.”
నేను తల ఊపాను. లోపల ఏదో భారంగా అనిపించింది.
మేఘన లాగేజ్ తీసుకొని వదిన గదిలోకి వెళ్లింది. వదిన నా వైపు చూసింది. కళ్లలో ఏదో చెప్పలేని భావం ఉంది. నేను కూడా చూశాను. ఇద్దరం ఏమీ మాట్లాడలేదు.
కొద్దిసేపటికి అన్నయ్య వచ్చాడు. మేఘనను చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు.
“ఏంటి ఇది? మేఘనా? ఎప్పుడు వచ్చావ్?”
అందరూ కలిసి కూర్చుని టీ తాగారు. మేఘన చాలా మాట్లాడుతోంది. కాలేజీ గురించి, స్నేహితుల గురించి చెప్తోంది. వదిన అప్పుడప్పుడు నా వైపు చూస్తోంది. నేను కూడా చూస్తున్నాను. కానీ ఇప్పుడు ఏమీ చేయలేం.
మధ్యాహ్నం అన్నయ్య నిద్రపోయాడు. మేఘన టీవీ చూస్తోంది. వదిన వంటగదిలోకి వెళ్లింది. నేను కూడా వెళ్లాను.
వదిన నన్ను చూసి మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… ఇప్పుడు కష్టం అయ్యింది. ఆమె ఇక్కడ ఉన్నంత వరకు… మనం జాగ్రత్తగా ఉండాలి.”
నేను తల ఊపాను.
“ఎన్ని రోజులు ఉంటుంది?”
“చెప్పలేదు. కనీసం ఒక వారం ఉండొచ్చు.”
ఆమె నా చేయి మెల్లగా తాకి, త్వరగా తీసేసుకుంది.
“ఇప్పుడు కాదు… తర్వాత చూద్దాం” అని చెప్పి బయటకు వెళ్లిపోయింది.
నేను వంటగదిలోనే నిలబడి ఉన్నాను.
ఇప్పుడు ఇంట్లో మరో జంట కళ్లు ఉన్నాయి.
ప్రశాంతంగా సాగిన రోజులు మారిపోయాయి.మధ్యాహ్నం 1:30.
అన్నయ్య నిద్రపోతున్నాడు. మేఘన హాలులో టీవీ చూస్తోంది. వదిన వంటగదిలో లంచ్ సిద్ధం చేస్తోంది. నేను కూడా అక్కడే వెళ్లాను. సహాయం చేస్తున్నట్టు నటించాను.
వదిన నా దగ్గరకు వచ్చి మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… ఆమె చాలా గమనిస్తుంది. ఏమీ అనుమానం రాకుండా ఉండు.”
నేను తల ఊపాను.
ఆమె నా చేయి మెల్లగా నొక్కి, త్వరగా దూరం జరిగింది.
లంచ్ టైమ్‌లో మేము అందరం కలిసి కూర్చున్నాం. మేఘన నన్ను చూస్తూ నవ్వుతూ అడిగింది:
“బావ… మీరు ఇంకా జాబ్‌కి వెళ్లడం లేదా?”
“ఇంకా రాలేదు. వెయిట్ చేస్తున్నాను” అన్నాను.
“అయితే ఇంట్లోనే ఉంటున్నారు కదా. అక్కకి సహాయం చేస్తున్నారు బాగా” అని నవ్వింది.
వదిన కాస్త ఉలిక్కిపడి నవ్వింది.
“అవును… రాహుల్ చాలా సహాయం చేస్తాడు.”
మేఘన కళ్లు నా మీదనే ఉన్నాయి కొన్ని సెకన్లు. తర్వాత మళ్లీ తినడం మొదలుపెట్టింది.సాయంత్రం 5:00.
అన్నయ్య లేచి టీ తాగుతున్నాడు. మేఘన అతనితో మాట్లాడుతోంది. వదిన నన్ను చూసి సైగ చేసింది. నేను వంటగదిలోకి వెళ్లాను.
ఆమె దగ్గరకు వచ్చి మెల్లగా అన్నది:
“రాత్రి అన్నయ్య వెళ్లిన తర్వాత… మేఘన నా గదిలోనే ఉంటుంది. నువ్వు నీ గదిలోనే ఉండు. ఏమీ ప్రయత్నం చేయకు.”
నేను నిరాశగా తల ఊపాను.
“ఎన్ని రోజులు ఇలానే?”
ఆమె నా చేయి పట్టుకుంది. ఈసారి కాస్త ఎక్కువసేపు.
“తెలియదు… జాగ్రత్తగా ఉందాం. ఆమె ఏమైనా గమనిస్తే… ప్రమాదం.”
అప్పుడు మేఘన వంటగది దగ్గరకు వచ్చింది.
“అక్కా… టీ ఇస్తావా?”
వదిన త్వరగా చేయి తీసేసుకుంది.
“ఇస్తాను… కాసేపు ఆగు.”
మేఘన నన్ను ఒకసారి చూసి, నవ్వి వెళ్లిపోయింది.
నేను వదిన వైపు చూశాను. ఆమె కళ్లలో భయం కనిపించింది.
ఇప్పుడు ఇంట్లో ప్రతి క్షణం జాగ్రత్తగా ఉండాల్సి వచ్చింది.