[Nsme]

மலையடிவார ட்ரெக்கிங் முடிந்து சில நாட்கள் கடந்திருந்தன.

ஒரு நாள் மதியம், திவ்யா எப்படி இருக்கிறாள் என்று விசாரிக்க சந்தியா அவளுக்கு போன் செய்தாள்.

"ஹலோ அக்கா... எப்படி இருக்கீங்க? சென்னை லைஃப் எப்படிப் போகுது?" என்று கேட்டாள் சந்தியா.

திவ்யாவின் குரல் மிகவும் சோர்வாக இருந்தது. "ஹலோ சந்தியா... கொஞ்சம் உடம்பு சரியில்ல. ரெண்டு நாளா உடம்பெல்லாம் ஒரே வலி, பயங்கரமான ஃபீவர் (Fever). பெட்ட விட்டு எழவே முடியல," என்றாள்.

திவ்யாவுக்குக் காய்ச்சல் என்றதும் சந்தியாவுக்குள் சட்டென்று ஒரு சின்னப் பொறி தட்டியது. 'ஒருவேளை இன்பெக்‌ஷன் (Infection) ஏதாவது வந்திருக்குமோ?' என்ற சந்தேகம் அவளது மனதில் எழுந்தது.

"அக்கா, நீங்க அசால்ட்டா இருக்காதீங்க. உடனே ஹாஸ்பிட்டல் போங்க. சும்மா மெடிக்கல்ல மாத்திரை வாங்கிப் போடாம, லேப்ல (Lab) பிளட் டெஸ்ட் எடுத்துக் கம்ப்ளீட்டா செக் பண்ணிப் பாருங்க. அப்போதான் என்ன பிரச்சனைன்னு கிளியரா தெரியும்," என்று சற்று வற்புறுத்தியே கூறினாள்.

திவ்யா சோர்வாக, "சரி சந்தியா, நான் சாயங்காலம் போய் செக் பண்ணிக்கிறேன்," என்று சொல்லி, சந்தியாவிடம் நலம் விசாரித்துவிட்டு போனை வைத்தாள்.

திவ்யாவிடம் பேசி முடித்ததும், சந்தியா உடனே வாட்ஸ்அப் (WhatsApp) காலில் தினேஷை அழைத்தாள்.

திருச்சியில் இருந்த தினேஷ், சந்தியாவிடமிருந்து கால் வருவதைப் பார்த்து ஆச்சரியத்துடன் போனை எடுத்தான். "ஹலோ அண்ணி... எப்படி இருக்கீங்க? திடீர்னு கால் பண்ணியிருக்கீங்க?"

"நான் நல்லா இருக்கேன்டா. உனக்கு உடம்பு எப்படி இருக்கு? ஃபீவர், கோல்டு (Cold) எதாவது இருக்கா? இல்ல, நாங்க ஊருக்கு வந்து போனதுல இருந்து எதாவது கோல்ட், ஃபீவர் வந்ததா?" என்று அக்கறையாக, ஆனால் அவனது உடல்நிலையை உறுதி செய்துகொள்ளும் நோக்கில் கேட்டாள்.

"எனக்கு எந்தப் பிரச்சனையும் இல்ல அண்ணி. நான் பெர்ஃபெக்ட்டா, ரொம்ப ஹெல்தியா (Healthy) இருக்கேன். ஏன் கேக்குறீங்க?"

"ஒன்னுமில்லடா... திவ்யா அக்காவுக்கு ரெண்டு நாளா ஃபீவர்னு சொன்னாங்க, அதான் நீ எப்படி இருக்கேன்னு செக் பண்ணேன். சரி, காலேஜ்லாம் எப்படிப் போகுது?" என்று பேச்சை மாற்றினாள் சந்தியா.

தினேஷ் ஒரு கணம் தயங்கினான். பிறகு லேசான வெட்கத்துடன், "காலேஜ் நல்லாப் போகுது அண்ணி. அப்புறம்... உங்களுக்கு ஒரு விஷயம் சொல்லணும். நான் அன்விகிட்ட என்னோட லவ்வை (Love) ப்ரோபோஸ் பண்ணிட்டேன். அவளும் ஓகே சொல்லிட்டா. அவ இப்போ என் கேர்ள் ஃபிரெண்ட் (Girlfriend)," என்றான்.

சந்தியாவின் முகத்தில் ஒரு உண்மையான, மகிழ்ச்சியான புன்னகை மலர்ந்தது. "வாவ்... கங்க்ராட்ஸ் (Congrats) டா! ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு."

பிறகு ஒரு தோழியைப் போல, அவனுக்குச் சில அறிவுரைகளை வழங்கினாள். "தினேஷ், ஒரு விஷயம் நல்லா ஞாபகம் வெச்சுக்கோ. ரிலேஷன்ஷிப்ல (Relationship) ரொம்ப அவசரப்படாதே (Don't rush). அவகூட நல்லா டைம் ஸ்பெண்ட் பண்ணு. அதே மாதிரி, எந்தக் காரணத்தைக் கொண்டும் அவகிட்ட அளவுக்கு அதிகமா எதையும் ஷேர் பண்ணிடாத (Don't overshare). குறிப்பா, கடந்த காலத்துல நமக்குள்ள நடந்த விஷயங்கள் உனக்குள்ளேயே இருக்கணும்."

தினேஷ், "கண்டிப்பா அண்ணி, எனக்குப் புரியுது," என்றான்.

"அப்புறம் இன்னொரு முக்கியமான விஷயம்," என்று சந்தியாவின் குரல் சற்று அழுத்தமானது. "செக்ஸ் விஷயத்துல எந்தக் கட்டாயமும் கூடாது. அவ மெண்டலாவும், பிசிக்கலாவும் (Mentally and physically) 100 சதவிகிதம் சம்மதம் (Consent) கொடுத்தா மட்டும்தான் நீ அடுத்த கட்டத்துக்குப் போகணும். அவளை நல்லா ட்ரீட் (Treat) பண்ணு, ஓகேவா?"

"கண்டிப்பா அண்ணி. நீங்க சொல்லிக் கொடுத்ததை எல்லாம் நான் மறக்கவே மாட்டேன்," என்றான் தினேஷ் நெகிழ்ச்சியுடன்.

சந்தியாவுடனான அழைப்பை முடித்த சிறிது நேரத்தில், தினேஷுக்கு திவ்யா அண்ணிக்கு உடம்பு சரியில்லை என நினைத்துக் கவலையாக இருந்தது. உடனே அவளுக்கு வாட்ஸ்அப்பில் கால் செய்தான்.

திவ்யா சோர்வாக, படுக்கையில் சாய்ந்தபடியே போனை எடுத்து, "ஹலோ...." என்றாள்.

"என்ன அண்ணி... ரொம்ப டல்லா (Dull) பேசுறீங்க? சந்தியா அண்ணி சொன்னாங்க, உங்களுக்குக் காய்ச்சல்னு. இப்போ எப்படி இருக்கு?" என்று மிகவும் பரிவுடன் கேட்டான்.

"உடம்பெல்லாம் ஒரே வலியா இருக்குடா தினேஷ். காய்ச்சல் குறையவே இல்ல," என்றாள் திவ்யா மெலிதான குரலில்.

தினேஷின் குரலில் ஒரு அன்பான அதிகாரமும், உரிமையும் வெளிப்பட்டது. "அண்ணி, நீங்க உடனே ஹாஸ்பிட்டல் போங்க. வீட்லயே இருந்துட்டு சும்மா எதாவது மாத்திரை போடாதீங்க. உங்களுக்கு ஒண்ணுன்னா என்னால தாங்கிக்க முடியாது. தயவுசெஞ்சு எனக்காகப் போயிட்டு உடம்பைக் காட்டுங்க அண்ணி. பிளட் டெஸ்ட் எடுங்க."

அவன் காட்டிய அந்த அதீத அக்கறையும், அன்பும் திவ்யாவின் மனதிற்கு மிகவும் இதமாக இருந்தது. தன் மீது இவ்வளவு தூரம் உயிரை வைத்திருக்கிறானே என்று அவளுக்குள் ஒரு சிலிர்ப்பு ஏற்பட்டது.

"சரிடா செல்லம்... நான் கண்டிப்பா சாயங்காலம் போயிட்டு வர்றேன்," என்று அவள் முகத்தில் ஒரு மெல்லிய புன்னகையோடு சொன்னாள்.

"சுடுதண்ணி மட்டும் குடிங்க. டைம்க்கு சாப்பிடுங்க. நான் மட்டும் இப்போ உங்க பக்கத்துல இருந்திருந்தா... உங்களை எவ்ளோ நல்லா பார்த்திருப்பேன் தெரியுமா?" என்று தினேஷ் ஏங்கினான்.

இந்த வார்த்தைகள் திவ்யாவின் மனதை வருடின. "எனக்குப் புரியுதுடா... நீ பத்திரமா இரு."

பின் தினேஷ் சற்று யோசித்து, தன் கேர்ள் ஃபிரெண்ட் அன்வியைப் பற்றித் திவ்யாவிடம் சொன்னான்.

இதைக் கேட்டதும் திவ்யாவிற்கு அவளையும் அறியாமல் ஒரு மெல்லிய பொறாமை எட்டிப் பார்த்தது. 'இவன் எனக்கானவன் என்று நினைத்திருக்க, இப்போது இவனுக்கு வேறு ஒருத்தி வந்துவிட்டாளா?' என்ற உணர்வு அவளைத் தீண்டியது.

பின் சுதாரித்துக்கொண்டு, "வாழ்த்துக்கள் டா, நான் அப்புறம் பேசுறேன்," என்று கூறிவிட்டு போனை வைத்தாள். அந்தப் பொறாமையைத் தாண்டி, தினேஷ் தன்னிடம் காட்டிய அன்பில் அவளது நெஞ்சில் ஒரு இனிய, பாதுகாப்பான உணர்வு பரவியது. கணவனிடம் கிடைக்காத ஒரு அரவணைப்பை, இந்த இளம் காதலனின் வார்த்தைகளில் அவள் உணர்ந்தாள்.

இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு... சென்னையில் திவ்யாவின் வீட்டில்.

திவ்யா மருத்துவமனைக்குச் சென்று ரத்தப் பரிசோதனை செய்திருந்தாள். ரிப்போர்ட்டுகள் வந்திருந்தன. அது வெறும் சாதாரண 'சீசனல் ஃப்ளூ' (Seasonal flu - வைரஸ் காய்ச்சல்) மட்டும்தான் என்று உறுதியானது. காய்ச்சலும் இப்போது வெகுவாகக் குறைந்திருந்தது.

ஆனால், வேலை முடிந்து வீட்டிற்கு வந்த கணேஷோ திவ்யாவைச் சாடினான்.

"சும்மா ஒரு சாதா காய்ச்சலுக்கு எதுக்கு திவ்யா இவ்வளவு பெரிய ஹாஸ்பிட்டலுக்குப் போன? இந்த லேப் டெஸ்ட், டாக்டர் கன்சல்டிங் (Consulting), மருந்துன்னு தேவையில்லாம ரெண்டாயிரம் ரூபாய்க்கு மேல பில் ஆகியிருக்கு," என்று கடுகடுத்தான்.

திவ்யாவுக்குத் தன் கணவன் பேசியது மனதைக் காயப்படுத்தியது. 'இவர் இப்படி எல்லாம் பேசுறவர் இல்லையே. எல்லாத்துக்கும் தாராளமா செலவு பண்றவர் ஆச்சே! ஒருவேளை என்ன சுத்தமா பிடிக்காம போய்டுச்சோ இவருக்கு? அதனாலதான் இப்படிக் கத்துறாரோ!' என நொந்தாள்.

கணேஷ் கோபமாக அறைக்குள் சென்றதும், திவ்யா தன் மொபைலை எடுத்துச் சந்தியாவிற்கு அழைத்தாள்.

"ஹலோ சந்தியா... ரிப்போர்ட் வந்துடுச்சு. டாக்டர் பார்த்துட்டு ஒன்னும் பயப்படத் தேவையில்ல, இது சாதாரண சீசனல் ஃப்ளூ தான்னு சொல்லிட்டாரு. காய்ச்சலும் இப்போ கம்மியாகிடுச்சு," என்றாள்.

"அப்பாடா... இப்பதான் அக்கா நிம்மதியா இருக்கு," என்றாள் சந்தியா.

திவ்யாவின் காய்ச்சல் சாதாரணமானதுதான் என்று உறுதியானாலும், இது சந்தியாவின் மூளைக்குள் ஒரு புதிய சிந்தனையைத் தட்டி எழுப்பியது. 'காய்ச்சல் சாதாரணமாக இருக்கலாம். ஆனால், பாதுகாப்பில்லாத அந்தத் தொடர் உறவுகளால் நிஜமாகவே ஏதேனும் தொற்று வந்திருந்தால் நிலைமை என்னவாகியிருக்கும்?' என்ற ஒரு லாஜிக்கான கேள்வி அவளுக்குள் எழுந்தது.

அன்று இரவு, உணவுக்குப் பின் சந்தியாவும் விக்கியும் தங்கள் அறையில் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். சந்தியா சற்று சீரியஸான முகத்துடன் விக்கியைப் பார்த்தாள்.

"விக்கி, நாளைக்குக் காலைல நாம ரெண்டு பேரும் ஒரு லேபுக்கு (Lab) போகணும்," என்றாள்.

விக்கி குழப்பத்துடன், "லேபுக்கா? ஏன்? யாருக்கு உடம்பு சரியில்ல?" என்று கேட்டான்.

சந்தியா நிதானமாக, "உடம்புக்கு எதுவும் இல்லை. ஆனா நாம ரெண்டு பேரும் ஒரு ஃபுல் எஸ்டிடி (Full STD panel - பாலியல் நோய்களுக்கான பரிசோதனை) பிளட் டெஸ்ட் பண்ணிக்கணும்."

விக்கிக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது. "எஸ்டிடி டெஸ்ட்டா? திடீர்னு ஏன் சந்தியா இதெல்லாம்? உனக்கு என் மேல டவுட்டா இருக்கா?"

சந்தியா அவனது கையைப் பிடித்துக்கொண்டு அமைதியாகப் பேசினாள். "உன் மேல எனக்கு எந்த டவுட்டும் இல்லை விக்கி. ஆனா, நீ திவ்யா அக்காகூட பாதுகாப்பில்லாம (Unprotected) செக்ஸ் வெச்சுக்கிட்ட. திவ்யா அக்கா, கணேஷ் மாமாகூட செக்ஸ் வெச்சுப்பாங்க. அங்க அவரோட லைஃப்ஸ்டைல் (Lifestyle) எப்படி இருக்கும்னு நமக்கு நூறு சதவிகிதம் தெரியாது. இது ஒரு செயின் (Chain) மாதிரி விக்கி. அந்தச் செயின்ல ஒருத்தருக்கு இன்பெக்‌ஷன் இருந்தாலும், அது எல்லாருக்கும் பரவிடும். நம்ம ஹெல்த் அண்ட் சேஃப்டி (Health and Safety) ரொம்ப முக்கியம். அதனால டெஸ்ட் பண்றதுதான் நல்லது."

விக்கி ஒரு நிமிடம் அமைதியானான். சந்தியா சொன்னதில் இருந்த லாஜிக் (Logic) அவனுக்குக் கச்சிதமாகப் புரிந்தது. அவளது இந்தத் தெளிவான சிந்தனை அவனை வியக்க வைத்தது.

"நீ சொல்றது 100 சதவிகிதம் கரெக்ட் சந்தியா. எனக்கே இது தோணல பாரு... நாளைக்கே போய் டெஸ்ட் பண்ணிக்கலாம்," என்று சம்மதித்தான்.

அடுத்த நாள் காலை, இருவரும் ஒரு பிரபல தனியார் லேபுக்குச் சென்று ரத்த மாதிரி கொடுத்தனர்.

அடுத்த நாள், அவர்களின் மொபைலுக்கு ஆன்லைனில் ரிப்போர்ட் (Report) வந்தது. இருவரும் அருகருகே அமர்ந்து அந்த ரிப்போர்ட்டைப் பார்த்தனர்.

HIV, Syphilis, Hepatitis, Chlamydia, Gonorrhea என அனைத்துப் பரிசோதனைகளுக்கும் 'நெகட்டிவ்' (Negative / Normal) என்றே வந்திருந்தது. இருவருக்கும் எந்தவிதமான தொற்றும் இல்லை என்பது உறுதியானது.

விக்கி ஒரு பெரிய நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டான். "அப்பாடா..." என்று சோபாவில் சாய்ந்தான்.

சந்தியாவின் முகத்திலும் ஒரு பெரிய நிம்மதிப் புன்னகை பூத்தது. ஆனால் அந்த நிம்மதிக்கு விக்கி நினைத்தது மட்டுமே காரணமல்ல. அவளுக்குள் ஒரு ரகசியக் கணக்கு ஓடியது.

'எதாவது தொற்று வந்திருந்தா அது தினேஷ் மூலமா கண்டிப்பா வர வாய்ப்பில்ல. அது கண்டிப்பா கணேஷ் மாமா இல்லனா திவ்யா அக்காவுக்கு வேற எதாவது உறவு இருந்து, அது மூலமாதான் வந்திருக்கணும். நல்லபடியா அப்படி எதுவும் இல்லை.'

அவர்களுடையது நோய்த் தொற்றுகள் இல்லாத ஒரு பாதுகாப்பான வளையம் (Safe closed loop) என்பதை உறுதி செய்துகொண்டாள் சந்தியா. அவளது தேவையற்ற பயங்கள் அனைத்தும் விலகின.