Adultery నా భార్య శ్వేత ( ఆనందం కోసం )

[vijju1986]

నా భార్య శ్వేత
భాగం – 1
“రఘ… ఈ రాత్రి నీకు ఏమైనా పని ఉందా?” అని నా భార్య శ్వేత నన్ను అడిగింది.
ఆమె వైపు ప్రశ్నార్థకంగా చూశాను.
“ఏమైనా బయటికి వెళ్లే ప్లాన్స్ ఉన్నాయా?” అని మళ్లీ అడిగింది.తడబడుతూ.
 రఘు. ఆమె వైపు చూస్తూ. ఏమైందిరా బంగారం?  ఏమైనా చెప్పాలా? అని అడిగాడు. శ్వేత కాసేపు తడబడింది.
“రాజేష్ ఇవాళ సాయంత్రం వస్తున్నాడు…”
ఆ మాట వినగానే ఆమె ఉద్దేశం నాకు అర్థమైంది.
“ఓహ్… అంటే నేను ఎక్కడికైనా వెళ్లాలనుకుంటున్నావా?” అని నవ్వుతూ అడిగాను.
“అలా కాదు. నువ్వు ఇంట్లోనే ఉన్నా నాకు ఏ ఇబ్బంది లేదు. కానీ… రాజేష్ రెండు నెలల తర్వాత జర్మనీ నుంచి వస్తున్నాడు కదా. నిన్నే వచ్చాడు. ఆఫీస్ పని ముగించుకుని నేరుగా మన ఇంటికే వస్తానన్నాడు.”
“నాకు ఓకే,” అని చెప్పి సోఫాలో కూర్చొని పేపర్ చదవడం మొదలుపెట్టాను.
కొద్దిసేపటి తర్వాత శ్వేత బెడ్‌ రూమ్‌లోకి వెళ్లి కొన్ని వస్తువులు తీసుకుని గెస్ట్‌ రూమ్‌లో పెట్టి తిరిగి వచ్చింది.
“రాత్రికి నీకు అవసరమయ్యే కొన్ని వస్తువులు నీ గదిలో పెట్టాను. ఏమైనా కావాలంటే చెప్పు,” అంది.
“నాకు కావలసినవన్నీ నువ్వే పెట్టి ఉంటావని నాకు తెలుసు,” అని చిరునవ్వుతో అన్నాను.
ఆమె ఏమీ అనకుండా చిన్న చిరునవ్వు నవ్వింది.
మధ్యాహ్నం భోజనం తర్వాత శ్వేత ముఖంలో ఒక ప్రత్యేకమైన ఉత్సాహం కనిపించింది. దాన్ని నాకు కనిపించకుండా దాచడానికి ఆమె ఎంత ప్రయత్నించినా, నేను గమనించకుండా ఉండలేకపోయాను.
పేపర్ మడిచి టేబుల్ మీద పెట్టి బెడ్‌ రూమ్‌లోకి వెళ్లి పడుకున్నాను.
శ్వేత అప్పటికే అల్మరా ముందు నిలబడి ఏదో వెతుకుతోంది.
“రాజేష్ ఫోన్ చేశాడు. ఏడు గంటల కల్లా వస్తానన్నాడు,” అంది.
“సరే,” అని చెప్పి మంచం మీద వాలిపోయాను.
అప్పుడే ఆమె అల్మారా లోంచి ఒక చీర, దానికి సరిపోయే బ్లౌజ్ తీసింది.
ఆ చీరను నేను మా హనీమూన్ సమయంలో ఆమె కోసం కొన్నాను. ఐదేళ్ల మా పెళ్లి జీవితంలో ఆమె దాన్ని ఒకటి రెండు సందర్భాల్లో మాత్రమే వేసుకుంది. అది డీప్ లోనెక్ స్లీవ్‌లెస్ బ్లౌజ్ తో ఉంటుంది.

“ఇది ఇంకా గుర్తుందా?” అని నేను నవ్వుతూ అడిగాను.
శ్వేత నా వైపు చూసి చిన్నగా నవ్వింది.
“దాన్ని పాడు చేయకు,” అన్నాను.
“నువ్వు కూడా…” అంటూ నాపై కోపంగా నటించి, సిగ్గుతో ముఖం తిప్పుకుంది.
ఆమె ఆ చీరను జాగ్రత్తగా పక్కన పెట్టి గది నుంచి బయటికి వెళ్లింది.
ఆమె వెళ్లిపోయిన తర్వాత కూడా నేను చిరునవ్వుతోనే ఉన్నాను.
ఐదేళ్ల క్రితం ఆ చీరలో ఆమెను చూసిన జ్ఞాపకం నాకు ఇంకా స్పష్టంగానే ఉంది. ఆ రోజు మా ఇద్దరి మధ్య ఉన్న ఆప్యాయత, ప్రేమ… ఇప్పటికీ నా మనసులో తాజాగా ఉంది.
కొంతసేపటికి నిద్రలోకి జారుకున్నాను.
సాయంత్రం ఐదు గంటల సమయంలో వంటగది నుంచి వస్తున్న శబ్దాలతో మేల్కున్నాను. బయటికి వచ్చి శ్వేత తయారు చేసిన కాఫీ తాగాను. సిద్ధమై సాయంత్రం వాకింగ్‌కి వెళ్లాను.
ఆరు ముప్పైకి ఇంటికి తిరిగి వచ్చాను.

ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టగానే శ్వేత వంట పూర్తి చేసి బెడ్‌రూమ్ వైపు వెళ్తూ కనిపించింది.
నేను హాల్లో కూర్చుని టీవీ చూస్తూ ఉన్నాను.
ఏడు గంటల సమయంలో ఆమె బయటికి వచ్చింది.
ఆ చీరలో శ్వేతను చూసిన క్షణం నేను కొన్ని సెకన్లు ఆమెనే చూస్తూ ఉండిపోయాను.
“వావ్…” అని నా మనసులో అనుకున్నాను.
ఆమె అందం ఆ చీరలో మరింత మెరిసిపోతోంది.
“ఇంత అందంగా తయారవ్వాల్సిన అవసరం ఏముంది?” అని ఆటపట్టించాను.
ఆమె నా వైపు చూసి, “ఎందుకు? నీకు నచ్చలేదా?” అన్నట్టు కనుబొమ్మ పైకెత్తింది.
“నచ్చింది కాబట్టే చెబుతున్నాను,” అన్నాను.
ఆమె పెదవులపై చిరునవ్వు మెరిసింది.

ఆ క్షణంలో మా మధ్య ఐదేళ్ల దాంపత్యం ఉన్నప్పటికీ, కొత్తగా పెళ్లైన జంటలా ఒక చిన్న సిగ్గు, ఒక చిన్న ఆకర్షణ కనిపించింది.
శ్వేత వంటగదిలోకి వెళ్లింది.
నేను బెడ్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లి కూర్చున్నాను. గది మొత్తం శుభ్రంగా ఉంది. కొత్త బెడ్‌షీట్, మంచి పరిమళం… అన్నీ ప్రత్యేకంగా సిద్ధం చేసినట్టున్నాయి.
ఆమె రాజేష్ కోసం ఎంత ఉత్సాహంగా ఎదురుచూస్తోందో నాకు అర్థమైంది.
అప్పుడే డోర్‌బెల్ మోగింది.
శ్వేత ఒక్కసారిగా వంటగది నుంచి బయటికి వచ్చి తలుపు వైపు పరుగెత్తింది.
ఆమె ముఖంలో కనిపించిన ఆనందాన్ని నేను అద్దంలో చూసాను.
తలుపు తెరిచింది.
బయట రాజేష్ నిలబడి ఉన్నాడు.
రాజేష్ కళ్లలో కూడా శ్వేతను చూసిన ఆనందం స్పష్టంగా కనిపించింది.
ఇద్దరూ కొన్ని క్షణాలు ఒకరినొకరు చూస్తూ నిలబడ్డారు.
ఆ చూపుల్లో పాత పరిచయం, ఎదురుచూపు, చెప్పలేని అనుబంధం అన్నీ కలిసిపోయినట్టు అనిపించింది.
శ్వేత మాత్రం నా ఉనికిని గుర్తు చేసుకుని వెంటనే తనను తాను సర్దుకుంది.
“లోపలికి రా,” అంది.
రాజేష్ ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టాడు.