[maitripatel]

ઋચા બાબાજીના ખભા પર માથું રાખીને, ધ્રૂજતા અવાજે આગળ બોલવા લાગી. તેના શ્વાસ હવે વધુ ભારે થઈ ગયા હતા.

"તેમણે મને પોતાની તરફ ખેંચી… મારું સંતુલન રહ્યું નહીં અને હું સીધી તેમના ખોળામાં પડી ગઈ. તેમનો હાથ… સીધો મારા સ્તન પર આવી ગયો. પહેલા તો મને લાગ્યું કે ભૂલથી લાગ્યો હશે… પણ પછી તેમણે મારા સ્તનને દબાવવાનું શરૂ કર્યું. જોર-જોરથી. મને સમજાઈ ગયું કે તેઓ જાણીજોઈને કરી રહ્યા છે. હું ડરી ગઈ. મેં મારી સહેલીઓ પાસેથી સાંભળ્યું હતું કે પુરુષ અને સ્ત્રી બાળક બનાવવા માટે આવું કરે છે. તે વાત યાદ આવતાં જ હું બેચેન થઈ ગઈ કે પપ્પા મારી સાથે આવું કેમ કરી રહ્યા છે…"
 
તેનો અવાજ અટક-અટકીને નીકળી રહ્યો હતો. મૈત્રી પટેલ નું નિર્માણ.
 
"હું ઊઠવા લાગી અને મમ્મીને બૂમ પાડવા માંગતી હતી, પણ તેમણે મારા ચહેરાને બંને હાથોથી પકડી લીધો અને મને જોરથી ચૂમવા લાગ્યા. તેમના મોંમાંથી દારૂની તીખી અને ગંદી ગંધ આવી રહી હતી. તેમની મૂછો મારા નાજુક હોઠમાં ભોંકાઈ રહી હતી. તેઓ ખૂબ જ નિર્દયતાથી મારા હોઠ ચૂસી રહ્યા હતા… કરડી રહ્યા હતા… અને બીજો હાથ મારા સ્તનોને સતત દબાવતો રહ્યો હતો. મારું આખું શરીર ધ્રૂજવા લાગ્યું હતું. સમજાતું નહોતું કે શું થઈ રહ્યું છે. મારી આંખોમાંથી આંસુ નીકળવા લાગ્યા હતા… પણ તેમના પર કોઈ ફરક પડ્યો નહીં. તેઓ મારો રસ ચૂસતા રહ્યા… મારા સ્તનો ને દબાવતા રહ્યા… ક્યાંક ક્યાંક તો ચોંટીને ચૂમતા રહ્યા…મારો રસ માણતાં હતા."
 
બાબાજીએ ધીમેથી પૂછ્યું,
 
"મતલબ તને તે બધું સારું નહોતું લાગતું?"
 
ઋચા થોડી સંકોચાઈ, પછી ખૂબ જ ધીમા અવાજે બોલી,
 
"ત્યાં સુધી તો સારું નહોતું લાગતું… પણ પછી… તેમણે પોતાનો એક હાથ મારી ફ્રોકની અંદર નાખી દીધો… અને… પોતાના પંજાથી મારી… તે શૂ-શૂ વાળી જગ્યાને પકડી લીધી…"
 
બાબાજીનો શ્વાસ અટકી ગયો. તેમની આંખો સંકોચાઈ ગઈ. તેઓ સંપૂર્ણ શાંત થઈને સાંભળી રહ્યા હતા.
 
ઋચાએ એક-બે ઝડપી શ્વાસ લીધા અને આગળ બોલી,
 
તેની આંગળીઓ ત્યાં ફરતી હતી… માલિશ કરતી હતી… અને એ જગ્યા સંપૂર્ણ ભીંજાઈ ગઈ હતી. મને લાગ્યું કદાચ ડરને લીધે મારું પેશાબ નીકળી ગયું છે… પણ બહાર નીકળ્યું નહોતું. મને ખૂબ જ અજીબ-જેવું કઈક… ગરમ અને રોમાંચક એહસાસ થઈ રહ્યો હતો. બાબાજી, હું તમારી સાથે જુઠું નહીં બોલું, પહેલી વાર મને ત્યાં કંઈક સારું લાગવા લાગ્યું હતું… પણ એટલામાં મમ્મી અંદર આવી ગઈ અને જોરથી ચીસો પાડવા લાગી। હું દોડીને મારા રૂમમાં ગઈ અને પલંગમાં ભરાઈ ગઈ. બહાર મમ્મી-પપ્પાના ઝઘડાના અવાજો આવી રહ્યા હતા… મને લાગ્યું કે મમ્મી પપ્પાને ભયાનક બીભત્સ ગાળો આપી રહી હતી, પણ મને કંઈ સંભળાતું નહોતું. મેં ડરતાં ડરતાં મારો હાથ નીચે મારા પેશાબ પાસે લઈ જઈને ત્યાં લગાડ્યો તો ત્યાં ખૂબ જ ચીકણું કંઈક નીકળી રહ્યું હતું. મેં બાથરૂમમાં જઈને બધું સાફ કર્યું… પણ એ પછી મને ખૂબ ડર લાગવા લાગ્યો કે ક્યાંક મને બાળક ન થઈ જાય…"
 
બાબાજીએ તેની આખી વાર્તા સાંભળીને એક ઊંડો શ્વાસ લીધો। પછી તેમણે ઋચાનો ચહેરો પોતાના હાથમાં લીધો અને ખૂબ પ્રેમથી બોલ્યા,
 
"જો ઋચા… તું જે વિચારી રહી છો, એ બધું ખોટું છે બેટા. બાળક આવી રીતે નથી થતું. એ માટે તો કંઈક બીજું જ કરવું પડે છે, જેને સંભોગ કહેવાય છે. અને તારી સાથે જે થયું, એ તો સંભોગ પહેલાંની ક્રિયાઓ છે. એનાથી બાળક થવું અશક્ય છે. એટલે એવી ચિંતા માં નાં જીવીશ." સંપાદિકા સૌની પટેલ.
 
ઋચા મોં ફાડીને તેમની વાત સાંભળી રહી હતી. તેની આંખો મોટી-મોટી થઈ ગઈ હતી.
 
છેલ્લે તેણે ખૂબ જ નિર્દોષ અને ધ્રૂજતા અવાજે પૂછ્યું,
 
"આ… આ સંભોગ એટલે શું બાબાજી જી…?"
 
બાબાજીએ તેના વાળને સહેલાવતા, ખૂબ જ ધીમા અને ગંભીર અવાજે કહ્યું,
 
"ચુદાઈ… ચુદાઈને જ સંભોગ કહેવાય છે."
 
"ચુદાઈ" શબ્દ સાંભળતાં જ ઋચાનો આખો ચહેરો લાલચોળ થઈ ગયો. તેની ગરદન સુધી લાલાશ ફેલાઈ ગઈ. તેની આંખો શરમથી નીચે ઝૂકી ગઈ, પણ તેનો શ્વાસ વધુ ઝડપી થઈ ગયો હતો.
 
બાબાજીએ તેના કાન પાસે મોં લઈ જઈને, ખૂબ જ કામુક અને ધીમા અવાજે પૂછ્યું,
 
"અને ખબર છે… ચુદાઈ કેવી રીતે થાય છે…?"
 
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


નિર્માત્રી મૈત્રી પટેલ.