[maitripatel]

રિચાનું માથું તેના ખભા પર રાખીને, બાબાજીએ ખૂબ પ્રેમ અને ગંભીરતાથી કહ્યું,

 
"જો, રિચા... મને તમારો શુભચિંતક માનો. તું યુવાનીના ઉંબરે છો, જ્યાં ઘણી મૂંઝવણો, પ્રશ્નો અને ભય ઉભા થાય છે. જો આનો સમયસર ઉકેલ ન આવે, તો તું ગેરસમજમાં પડી શકે છે. હું જાણું છું કે તું આ બાબતોની ચર્ચા તારી માં સાથે પણ કરી શકતી નથી, અને તારો કોઈ મિત્ર આ ગહન બાબતોને વિગતવાર સમજાવવા માટે એટલા બુદ્ધિશાળી નથી. તેથી નિઃસંકોચ બોલ બેટા. તારા કોઈપણ ડર, શંકાઓ, કે પ્રશ્નો હોય, તો મને કહે. હું તેનો યોગ્ય રીતે ઉકેલ લાવી આપીશ." વાર્તાકાર મૈત્રી પટેલ.
 
બાબાજીના નરમ, આશ્વાસન આપનારા અવાજ અને તેમના ખભાની હૂંફથી રિચાને દિલાસો મળ્યો. તેણીને સમજાયું કે તેમનાથી ડરવાનું કોઈ કારણ નથી. તે ફક્ત તેણીને મદદ કરવા માંગે છે. આમ વિચારી તેણીએ પોતાની શરમ છોડીને તેને બધું કહેવું જ પડશે.
 
રિચા થોડીવાર માટે અચકાઈ અને ધીમે ધીમે બોલી,
 
"ખરેખર... બાબાજી... હું ફક્ત જાણવા માંગુ છું... પપ્પાએ જે કર્યું તેના કારણે... મને... બાળક તો નહીં થાય ને...?"
 
બાબાજીના હોઠ પર અચાનક સ્મિત છવાઈ ગયું. રિચાના બાલિશ અને નિર્દોષ શબ્દો સાંભળીને તે હસ્યા વગર રહી શક્યા નહીં.
 
“બિચારી છોકરી… શાળામાં પણ તેઓ તને એ શીખવતા નથી કે ખરેખર બાળક કેવી રીતે થાય છે.”
 
બાબાજીએ ધીમેથી કહ્યું, “અરે રિચા… તું શું વાત કરે છે? એવું લાગે છે કે તને આ બધું જ ખબર નથી. કોઈ વાંધો નથી… હું તને બધું વિગતવાર સમજાવીશ. પણ તે પહેલાં, મને તે દિવસ વિશે બધું કહે, જ્યારે ગોપાલે તને પકડી અને… અને બધું… દરેક વિગતવાર.”
 
રિચાનો ચહેરો ફરી શરમથી લાલ થઈ ગયો. તેની આંખો નીચી થઈ ગઈ. તેની આંગળીઓએ તેના સ્કર્ટનો છેડો મચકોડ્યો. બાબાજી બોલવાના જ હતા કે રિચા ખૂબ જ ધીમા, ધ્રૂજતા અવાજમાં બોલવા લાગી:
 
“તે દિવસે... પપ્પા, હંમેશની જેમ, તેમના રૂમમાં દારૂ પી રહ્યા હતા. મમ્મી રસોડામાં હતી. પપ્પાએ મને કઈ ખાવાનો સામાન મંગાવ્યો. હું તેમની પાસે જતાં જ તેમણે મારો હાથ પકડી લીધો. આ પહેલા પણ બન્યું હતું, પરંતુ તે દિવસે તેમની પકડ ખૂબ જ મજબૂત હતી. તેમણે કહ્યું, ‘તું જ મારી સંપૂર્ણ કાળજી રાખે છે... રિચા, આવ... અહીં આવ... મારી પાસે...’ અને તેમણે મને કમરથી પકડીને નજીક ખેંચી લીધી.” સહાયિકા સૌની પટેલ.
 
બાબાજીએ અટકાવીને ધીમેથી પૂછ્યું,
 
“તે દિવસે તે શું પહેર્યું હતું?”
 
રિચા શરમથી વધુ સંકોચાઈ ગઈ, પછી ફફડાટથી બોલી,
 
“હા... મેં લાંબુ ફ્રોક પહેર્યું હતું... જે હું સામાન્ય રીતે રાત્રે સૂવા માટે પહેરું છું. નાઈટ ડ્રેસ તરીકે.”
 
બાબાજીની આંખો ચમકી ગઈ. તેણીને નજીક ખેંચીને તેણે પૂછ્યું,
 
“પછી શું થયું? શું તેમણે તને ખેંચીને પોતાના ખોળામાં બેસાડી કે...?”
 
રિચાએ ઊંડો શ્વાસ લીધો. તેનો અવાજ હવે નરમ થઈ ગયો હતો.
 
“તેમણે મને પોતાના ખોળામાં ખેંચી લીધી અને બેસાડી દીધી... દારૂના નશાને કારણે તેનો શ્વાસ ભારે અને ગરમ હતો. તેમણે મને પોતાના બાહુમાં જકડી રાખી... મારી છાતી તેના પર દબાઈ ગઈ. પછી તેણે મને ગાલ પર જોરથી ચુંબન કર્યું... પછી મારા હોઠ... મેં છૂટવાનો પ્રયાસ કર્યો, પણ તેમણે મને કડક રીતે પકડી રાખેલી. તેમનો એક હાથ મારી કમર પર હતો, અને બીજો... મારી પીઠ પર... ધીમે ધીમે નીચે સરકતો ગયો...”
 
બાબાજી હવે રિચાની કમરને હળવેથી સ્નેહ આપી રહ્યા હતા. તેની આંગળીઓ તેના બ્લાઉઝની ઉપર થી જ પણ તેની નાજુક કમરની કોમળતા અનુભવી શકતી હતી.
 
“અને જ્યારે તેમણે તારા હોઠને ચુંબન કર્યું ત્યારે તમને કેવું લાગ્યું?” બાબાજીએ ખૂબ જ નરમ, કામુક અવાજમાં પૂછ્યું. નિર્દેશિકા તથા સંપાદન ફનલવર.
 
રિચાના શ્વાસ અનિયમિત થઈ ગયા હતા. તેના નાના સ્તનો ધબકતા હતા. તે બાબાજીના ખભા પર માથું રાખીને ધ્રૂજતી હતી.
 
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx



મૈત્રી પટેલ લિખિત વાર્તા.

સૌજન્ય ફનલવર, સૌની પટેલ.