Adultery తడిసిన నైటీ

[Thimmappa]

ఇద్దరం ఇంకా మంచం మీదనే ఉన్నాం. ఆమె నా ఛాతీ మీద తల పెట్టుకొని మెల్లగా నా ఛాతీ మీద వేళ్లతో రాస్తూ ఉంది. గది పూర్తిగా నిశ్శబ్దంగా ఉంది.
ఆమె మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… ఇంకొసారి చేద్దాం…”
నేను ఆమెను తిప్పి ముద్దు పెట్టాను. ఆమె కూడా గట్టిగా స్పందించింది. మేము మళ్లీ కలిసిపోయాం. ఈసారి మరింత ఆరాటంగా, మరింత లోతుగా.
తర్వాత ఇద్దరం అలసిపోయి పక్కపక్కన పడుకున్నాం. ఆమె నా చేయి పట్టుకొని నిద్రపోయింది. నేను కూడా కొంతసేపు తర్వాత నిద్రలోకి జారిపోయాను.
ఉదయం 7:15.
బయట తలుపు బెల్ మోగింది.
డింగ్ డాంగ్…
నేను కళ్లు తెరిచాను. వదిన కూడా లేచింది. ఇద్దరం త్వరగా దుస్తులు వేసుకోవడం మొదలుపెట్టాం.
మళ్లీ బెల్ మోగింది.
బయట నుంచి ఒక ఆడబంతి గొంతు వినిపించింది.
“అక్కా…! స్వాతి అక్కా…! నేను మేఘన. తలుపు తెరవండి!”
వదిన ముఖం మారిపోయింది.
“మేఘనా…? నా చెల్లెలు… ఇప్పుడే?”
ఆమె త్వరగా సారీ సరిచేసుకొని బయటకు వెళ్లింది. నేను నా గదిలోకి వెళ్లి తలుపు మూసుకున్నాను.
వదిన తలుపు తెరిచింది.
“మేఘనా! ఎప్పుడు వచ్చావ్? ముందుగా చెప్పలేదు కదా!”
చెల్లెలి గొంతు:
“సర్‌ప్రైజ్ అక్కా! కాలేజీ హాలిడే. డైరెక్ట్‌గా వచ్చాను. లాగేజ్ ఉంది, లోపలికి రా!”
వదిన ఆమెను లోపలికి తీసుకెళ్లింది.
“అన్నయ్య ఇంకా రాలేదు… రాహుల్ బావ గదిలోనే ఉన్నారు.”
చెల్లెలు నవ్వుతూ అన్నది:
“అయితే ఇప్పుడు కలుస్తా. నేను కొన్ని రోజులు ఉంటాను అక్కా.”
నేను గదిలో నిలబడి విన్నాను.
ఇప్పుడు ఇంట్లో మరోకత్తె ఉంది – వదిన చెల్లెలు మేఘన.
ప్రశాంతంగా సాగుతున్న రోజులకు ఒక బ్రేక్ పడింది.ఉదయం 7:40.
నేను గది నుంచి బయటకు వచ్చాను. వదిన హాలులో నిలబడి ఉంది. ఆమె పక్కన ఒక అమ్మాయి నిలబడి ఉంది – మేఘన.
వయసు దాదాపు 20-21 ఉండాలి. స్వాతి కంటే కొంచెం పొడవు. జుట్టు చిన్నగా కట్టుకుంది. జీన్స్, టాప్ వేసుకుంది. ముఖం చూస్తే స్వాతితో కొంత పోలిక ఉంది, కానీ కళ్లు మరింత చురుకుగా ఉన్నాయి.
వదిన నన్ను చూసి అన్నది:
“రాహుల్… ఇది నా చెల్లెలు మేఘన. కాలేజీ హాలిడేకి వచ్చింది.”
మేఘన నన్ను చూసి నవ్వింది.
“హాయ్ బావ… నేను మేఘన.”
నేను కూడా నవ్వి అన్నాను:
“హాయ్… స్వాగతం.”
వదిన మెల్లగా అన్నది:
“ఇవాళ నుంచి కొన్ని రోజులు ఇక్కడే ఉంటుంది. నా గదిలోనే పడుకుంటుంది.”
నేను తల ఊపాను. లోపల ఏదో భారంగా అనిపించింది.
మేఘన లాగేజ్ తీసుకొని వదిన గదిలోకి వెళ్లింది. వదిన నా వైపు చూసింది. కళ్లలో ఏదో చెప్పలేని భావం ఉంది. నేను కూడా చూశాను. ఇద్దరం ఏమీ మాట్లాడలేదు.
కొద్దిసేపటికి అన్నయ్య వచ్చాడు. మేఘనను చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు.
“ఏంటి ఇది? మేఘనా? ఎప్పుడు వచ్చావ్?”
అందరూ కలిసి కూర్చుని టీ తాగారు. మేఘన చాలా మాట్లాడుతోంది. కాలేజీ గురించి, స్నేహితుల గురించి చెప్తోంది. వదిన అప్పుడప్పుడు నా వైపు చూస్తోంది. నేను కూడా చూస్తున్నాను. కానీ ఇప్పుడు ఏమీ చేయలేం.
మధ్యాహ్నం అన్నయ్య నిద్రపోయాడు. మేఘన టీవీ చూస్తోంది. వదిన వంటగదిలోకి వెళ్లింది. నేను కూడా వెళ్లాను.
వదిన నన్ను చూసి మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… ఇప్పుడు కష్టం అయ్యింది. ఆమె ఇక్కడ ఉన్నంత వరకు… మనం జాగ్రత్తగా ఉండాలి.”
నేను తల ఊపాను.
“ఎన్ని రోజులు ఉంటుంది?”
“చెప్పలేదు. కనీసం ఒక వారం ఉండొచ్చు.”
ఆమె నా చేయి మెల్లగా తాకి, త్వరగా తీసేసుకుంది.
“ఇప్పుడు కాదు… తర్వాత చూద్దాం” అని చెప్పి బయటకు వెళ్లిపోయింది.
నేను వంటగదిలోనే నిలబడి ఉన్నాను.
ఇప్పుడు ఇంట్లో మరో జంట కళ్లు ఉన్నాయి.
ప్రశాంతంగా సాగిన రోజులు మారిపోయాయి.