06-10-2026, 08:27 PM
05
அவர்கள்
அவர்கள்
நான்கு மாதங்களுக்கு பிறகு
இன்று நீதிமன்றத்தின் வெளியே நின்று கொண்டிருக்கிறேன். என் கைகளில் வழக்கறிஞர் கொடுத்த அந்த வெளுத்த காகிதம். 'பரஸ்பர சம்மதத்துடன் விவாகரத்து' (Mutual Consent Divorce) என்று அதில் அச்சிடப்பட்டிருந்தது. இதழோரம் ஒரு நிம்மதியான புன்னகை உறைந்திருந்தது; ஆனால், அந்தப் புன்னகையின் பின்னால் கடந்த ஆறு மாதங்களாக நான் எரிந்த நெருப்புக்குழிகள், உறைந்த கண்ணீர் துளிகள், யாருக்கும் தெரியாத பல இரவுகளின் உளறல்கள் என எல்லாமே சாட்சியாகப் புதைந்திருந்தன.
பரஸ்பர சம்மதமா? சே... எங்கு பரஸ்பரம்? என் வாழ்க்கையைத் திட்டமிட்டுச் சிதைக்க முயன்ற அந்த அரக்கர்களிடமிருந்து என் குழந்தையையும் என் சுயமரியாதையையும் காப்பாற்ற, நான் போட்ட மிகத் துல்லியமான, ஒரு சுவடுகூட அவர்களுக்குத் தெரியாத பெரும் வியூகம் அது!
ஆம், கடந்த ஆறேழு மாதங்களுக்கு முன்பு வரை நான் எவ்வளவு பெரிய முட்டாளாக வாழ்ந்திருந்தேன்! என் கணவன், என் சக ஊழியையுடன் ரகசியமாகத் தொடர்பில் இருந்ததை நான் தற்செயலாகத் தெரிந்து கொண்ட நேரம் உடைந்தே போனேன்.
ஆறேழு மாதங்களுக்கு பிறகு
காலையில் டீம் அவுட்டில் என் குழந்தையை வைத்து சக ஊழியை எடுத்த புகைப்படங்களை மதிய உணவு நேரத்தில் அனுப்பச் சொல்ல, ஆக்டிவிட்டியில் பிசியாக இருந்தவள் மொபைலை கொடுத்து விட்டு, "நீங்களே அனுப்பிக்குங்க" என சென்று விட்டாள்.
புத்தம் புதிய மொபைலில் இருந்து நான் படங்களை அனுப்ப செலக்ட் செய்ய, என் பிஞ்சு மகளின் குறும்புத்தனமான கைகள் அந்த போனைத் தற்செயலாகத் தொட்டு பிடித்து இழுத்து அடம் பிடித்தான்.
மொபைலை தன் கையில் பிடிக்க, என் மகன் என்னுடன் நடத்திய அந்த ஒரு நிமிட போராட்டம் என் வாழ்க்கையையே மாற்றி விட்டது.
அவனது கை அங்கும் இங்கும் உரசியதில், ஒரு வீடியோ இயங்கியது. என் கணவனும், என்னை "அக்கா" என்று உரிமையுடன் அழைத்த என் ஜூனியர் சக ஊழியனும் மற்றொரு சக ஊழியை (ஃபோன் உரிமையாளர்) பெண்ணுடன் உல்லாசமாக இருந்த அந்த அதிர்ச்சிகரமான வீடியோ என் கண்களைப் குளமாக்கியது.. டீம் அவுட்டில் இருந்ததால் என்னால் சத்தமாக அழக்கூட முடியவில்லை..
அந்த காட்சியில் அவர்கள் மூவரும் நடந்து கொண்ட விதம், இது முதன் முறையல்ல என்பதை தெளிவாக உணர்த்தியது.
என் உலகம் சுக்குநூறாக உடைந்து தூளான அந்த தருணத்திலும் என் மூளை எப்படி சரியாக வேலை செய்தது எனத் தெரியவில்லை. என் சக ஊழியர்களான அவனது முன்னாள் காதலியை அழைத்து "ஏண்டி த்ரீசம் பத்தி சொல்லல" என்றேன். அதிர்ச்சியின் உச்சம் அங்கேதான் எனக்காகக் காத்திருந்தது..
என்னை மன்னிச்சுடுங்க அக்கா என கதறி அழுது விசயத்தை சொல்லி முடித்த நேரம், அவள் மேலும் எனக்கு பரிதாபம் வந்தது.
நான்தான் ஒரு வருடம் முன்பு அவன் மற்றும் அவனது காதலியை, என் கணவனுக்கு அறிமுகம் செய்திருந்தேன்.
என் கணவனுக்கும் அவனுக்கும் இடையில் இருந்த அந்த நச்சு உறவு எனக்குத் தெரியாமலேயே என் முதுகின் பின்னால் அரங்கேறியிருக்கிறது.
அவர்கள் இருவரும் சேர்ந்து அந்தப் பெண்ணுடன் பலமுறை த்ரீசம் (Threesome) செய்திருக்கிறார்கள். அந்தப் பெண்ணைப் பயன்படுத்திவிட்டு, ஒரு கட்டத்தில் அவளைக் கழற்றிவிட்டிருக்கிறார்கள்.
இதை அறிந்த அந்த வினாடியில், எனக்கு அந்த மனிதனுடன் வாழ்வது நரகத்தைவிடக் கேவலமாகப் பட்டது. கணவன் என்ற போர்வையில் ஒரு துரோகி என் அருகில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறான் என்பதை உணர்ந்தேன். உடனடியாக விவாகரத்து வேண்டும் என்று என் மனம் கொதித்தது. ஆனால், நம் சமூகத்தின் நடுத்தரக் குடும்பப் பின்னணியில் வளர்ந்த பெற்றோரிடம் இதை எப்படிச் சொல்வது? "அவன் என்ன தப்பு செய்தாலும் பொறுத்துக்கொண்டு போ" என்றுதான் அவர்கள் சொல்வார்கள் என்பது எனக்குத் நன்றாகவே தெரியும்.
அங்குதான் என் மனம் ஒரு முடிவுக்கு வந்தது. இனி நான் அழுகின்ற மனைவியாக இருக்கப் போவதில்லை; என் வாழ்க்கையை மீட்டெடுக்கும் ஒரு வியூகவாதியாக மாறப்போகிறேன்.
என் கணவனும் அவனும் இன்னும் தொடர்பில்தான் இருப்பார்கள் என்பது எனக்கு நன்றாகவே புரிந்தது.
என் திட்டத்தை செயல் படுத்த ஆரம்பித்தேன். அதனால்தான், ஹோட்டலில் வைத்து அவன் என்னுடன் நெருக்கமாக இருக்க முயன்றபோது, நான் அதை மறுக்காமல் ஏற்றுக்கொண்டேன்.
ஆனால், என் மனதில் ஒரு எல்லை கோடு போட்டிருந்தேன். முழுமையான தாம்பத்தியத்திற்கு இடம் கொடுக்காமல், வாய்வழி உறவுடன் (Oral Sex) அதை நிறுத்திக் கொண்டேன்.
என் கணவன் கப்பலில் இருந்து திரும்பி வந்த பிறகு, மிகவும் பாசாங்காக என்னிடம் பேசினான். என் ஆசைகள் என்னவென்று கேட்டான். நான் அந்தப் பாத்திரத்திற்குள் மிகத் துல்லியமாகப் பொருந்தினேன். ரோல் பிளே (Role Play) நாடகத்தில் அவன் சொன்ன அந்த ஆசையைத் தூண்டிவிட்டேன். "எனக்கு அப்படிப்பட்ட அனுபவம் வேண்டும்" என்று அவனிடம் லாவகமாகப் பேசினேன்.
அவனும் கப்பலிலிருந்து திரும்பியதும் எனக்கு அந்த இன்பத்தைத் தந்தான். ஆனால், உடலுறவைத் தவிர்க்க பல காரணங்களைச் சொன்னேன். எல்லா நாளும் தவிர்க்க முடியவில்லை. ஆனால் பல நாட்களில் என் கணவனை தவிர்க்க முடிந்தது.. என் திட்டம் படிப்படியாக நகர்ந்தது.
ஒரு நாள், நான் எதிர்பார்த்த அந்த நாளும் வந்தது. கணவன் என்னிடம் மீண்டும் அந்த நச்சு யோசனையை முன்வைத்தான்.
என் ஜூனியர், கணவன், நானும் சேர்ந்து ஒரு த்ரீசம் (Threesome) செய்ய வேண்டும் என்றான்.
நான் உடனடியாகச் சம்மதிக்கவில்லை. ஒரு மாதம் வரை இழுத்தடித்தேன். "இல்லை, எனக்குப் பிடிக்கவில்லை" என்று நாடகம் ஆடினேன். அவன் விடாமல் என்னை வற்புறுத்தினான், சமாதானம் செய்தான்.
என் கணவனும் அவனும் என்னை மறைமுகமாக மூக்கூடல் நோக்கி தள்ளுவதை வைத்து, ஒருவருக்கு ஒருவர் அப்டேட் கொடுக்கிறார்கள் என்பதை அவர்களின் நடவடிக்கை மூலமாக புரிந்து கொண்டேன்.
ஆனால், அவர்களுக்குத் தெரியாது... அவர்கள் என்னை வலையில் வீழ்த்துவதாக நினைத்துக்கொண்டு, என் வலையில் வீழ்ந்தனர்.
கணவன் பேசுவதை, என் மொபைல் போனில் நான் ரகசியமாகப் பதிவு செய்து கொண்டிருந்தேன்! சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் அந்தத் துரோகத்தின் குரல்களைப் பதிவு செய்தேன்.
கடைசியாக, நான் சம்மதிப்பதாக நாடகம் ஆடினேன். அந்த நாள் வந்தது. நாங்கள் மூவரும் ஒரு அறையில் நின்றோம்.
"இந்த த்ரீசம்மை பதிவு செய்யலாமே" என்று நான் நாடகமாகச் சொன்னேன்.
அவர்களும் ஆர்வக்கோளாறில், "இந்த ஆங்கிள் சரி... அந்த ஆங்கிள் இன்னும் நல்லா இருக்கும்" என்று கேமராவை எங்கெங்கு வைக்கலாம் என்று விவாதித்தனர். அந்தத் தருணத்தை என் போன் வீடியோவாக தெளிவாகப் பதிவு செய்தது.
அவர்கள் கேமராவை ஒரு மூலையில் வைத்துவிட்டுத் என்னுடன் த்ரீசம் செய்ய தயாரானார்கள். நான் என் திட்டத்தின்படி, ஏற்கனவே நான் சொல்லி வைத்திருந்த என் தோழிக்கு போன் மூலம் ஒரு மெசேஜை ரகசியமாகத் தட்டிவிட்டேன் — "இன்னும் 2-3 நிமிடத்தில் எனக்கு போன் செய்" என்று. காலையில் தான் அவளிடம் அரையும் குறையுமாக இது குறித்து பேசியிருந்தேன்.
போன் பதிவு ஓடிக்கொண்டே இருந்தது. என் கணவன் என்னை நெருங்கி கட்டி அணைத்தான். அடுத்ததாக அந்த அவன் என்னை நெருங்கினான். எனக்குள்ளே குமட்டிக்கொண்டு வந்தது. என் முகத்தில் அப்பட்டமான வெறுப்பு வெளிப்பட்டது. "ஒரு மாதிரி இருக்கு..." என்று நான் முகம் சுளித்தேன். இல்லை இது வேணாம் என சத்தமாக சொன்னேன்.
காமிரா அருகில் வந்து நின்ற என்னை கணவன் சமாதானம் செய்யும் அந்த காட்சிகளும், வா சேர்ந்து என்ஜாய் பண்ணலாம் என சொல்லும் காட்சிகளும் பதிவாகின.
சரியான நேரத்தில் என் தோழி அழைக்க, போன் அழைப்பு மணி அடித்தது. "அடடா, தோழி போன் பண்றா... நான் பேசிட்டு வர்றேன்" என்று சொல்லிவிட்டு அந்த அறையிலிருந்து சட்டென்று வெளியேறினேன். அங்கே ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இருந்த என் பிஞ்சு குழந்தையைத் தூக்கிக்கொண்டு, ஒரு நிமிடம் கூட தாமதிக்காமல் என் உறவினர் வீட்டுக்கு ஓடிவிட்டேன்.
அங்கு சென்ற பிறகுதான் என் குடும்பத்தாரிடம் உண்மையை உடைத்தேன். "இவன் என்னைச் பாலியல் ரீதியாகத் சித்திரவதை செய்கிறான்; என்னை இன்னொருவனுடன் படுக்கச் சொல்லி வற்புறுத்துகிறான்" என்று கதறி அழுதேன்.
வழக்கமான பெற்றோர் போல, அவர்களும் ஆரம்பத்தில் "எதுவானாலும் சகிச்சுக்கிட்டுப் போ, விவாகரத்தெல்லாம் தப்பு" என்றுதான் தடுத்தனர். ஆனால், நான் பிடிவாதமாக நின்றேன். என் இரும்பு போன்ற உறுதியைக் கண்டு அவர்கள் அமைதியானார்கள்.
என் கணவனைத் தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டேன். என்னிடம் இருக்கும் அத்தனை டிஜிட்டல் ஆதாரங்களையும், வீடியோ பதிவுகளையும் அவனிடம் சுருக்கமாகச் சொன்னேன். "நீயாக விவாகரத்துக்குச் சம்மதிக்காவிட்டால், உன்னைச் சட்டத்தின் முன் நிறுத்தி நிம்மதியாக வாழ விட மாட்டேன்; நீ வாழ்நாளில் தலைகுனிந்து அழும் அளவுக்கு எல்லாவற்றையும் வெளிச்சத்துக்கு கொண்டு வருவேன்" என்று எச்சரித்தேன்.
அவன் பயந்தான். தன் பதட்டத்தை மறைக்க என்னை மிரட்டினான். ஆனால், அவன் என்னை மிரட்டிய அந்தப் பேச்சுகளையும் நான் விடாமல் பதிவு செய்திருந்தேன்! வேறு வழியின்றி, என் நிபந்தனைகளுக்குப் பணிந்து விவாகரத்துக்கு ஒப்புக்கொண்டான்.
இப்போது நீதிமன்ற வாயிலில் நின்று யோசிக்கிறேன்...
நான் பொம்மை அல்ல...
பெண்கள் என்றால் எல்லாவற்றையும் சகித்துக்கொண்டு, கணவன் என்ன சொன்னாலும் கீழ்ப்படிந்து போகும் பொம்மைகள் அல்ல. தங்களை நம்பிவந்த ஒருத்தியின் முதுகில் குத்தி, அவளை ஒரு போகப் பொருளாக மாற்றத் துடிக்கும் வக்கிர புத்தியை எந்தப் பெண்ணும் சகித்துக்கொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லை. நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்கள் எத்தனை பெரியவர்களாக இருந்தாலும், அவர்கள் செய்யும் அயோக்கியத்தனங்களை எதிர்த்து நிற்கப் பெண்களால் முடியும், நிமிர்ந்து போராடவும் முடியும்!
நம் சமூகத்தில் இன்றும் ஒரு பிற்போக்குத்தனமான பார்வை வேரூன்றியுள்ளது — அதாவது, ஆண்களுக்கு எத்தகைய சுதந்திரமும் உண்டு, அவர்கள் யாருடன் வேண்டுமானாலும் உறவு வைத்துக் கொள்ளலாம், ஆனால் மனைவிகள் மட்டும் எல்லாவற்றையும் தாங்கிக்கொண்டு கற்பின் அடையாளமாக வாழ வேண்டும் என்ற கொடூரமான மனோபாவம்.
உங்களுடைய அந்த அந்தரங்க விருப்பங்களை உங்கள் மனைவியிடம் உரிமையோடு கேளுங்கள்; அதில் எந்தத் தவறும் இல்லை. ஆனால், மனைவியின் சம்மதத்தைப் பெற அவளை ஒரு பொறிக்குள் சிக்க வைக்கவோ, வற்புறுத்தவோ, அல்லது உங்கள் வக்கிரமான ஆசைகளுக்குள் அவளைத் தள்ளத் திட்டமிடவோ துளியும் உங்களுக்கு உரிமை இல்லை.
ஒரு பெண்ணின் உடலும் மனமும் அவள் மட்டுமே தீர்மானிக்கும் சுதந்திரமான பிரதேசம். அவளின் மென்மையை அவளது பலவீனமாகக் கருதி ஏமாற்ற நினைத்தால், அந்தத் தீய எண்ணம் சுக்குநூறாக உடையும் காலம் இது!
மேற்கண்ட மெசேஜ்களை அவர்கள் இருவருக்கும் அனுப்பினேன்.
"குட் பை மிஸ்டர்" என கடைசியாக இருவருக்கும் மெசேஜ்களை அனுப்பிவிட்டு, அவர்களின் போலியான உலகத்திலிருந்து நிரந்தரமாக விடைபெற்று, என் சுயமரியாதையுடன் சுதந்திரப் பறவையாக வெளியேறினேன்...


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)