Fantasy Multiverse Of SexyVerse பல கதைகளின் இன்னொரு வகை முடிவுகள் Now காம வனத்தில ராதா 2

[UngalNaan]

**Part 7**

ஜீப் ஈரோடு வளையத்தைத் தாண்டி, உள்ளூர் சாலைகளில் இறங்கியது. மணி இரவு 2:15. சுற்றிலும் இருட்டு. விவசாய நிலங்கள், தென்னை மரங்கள், அவ்வப்போது ஒரு சிறு விளக்கு.

ரம்யா மேப்பைப் பார்த்தபடி திசை காட்டினாள். “இன்னும் மூணு கிலோமீட்டர். இடது பக்கத்துல ஒரு சிறிய ரோடு. அங்க போனா பண்ணை வீடு.”

குணா ஸ்பீடைக் குறைத்தார். பின்னால் வந்த ஹெட்லைட்கள் இன்னும் தெரிந்தன. தூரம் குறையவில்லை. அதிகரிக்கவும் இல்லை.

ரமேஷ் பின்னால் உட்கார்ந்து ஜன்னல் வழியாகப் பார்த்தான். “இன்னும் ஃபாலோ பண்றாங்க. நம்மள விடல.”

ரஞ்சனி அவன் கையை இறுகப் பிடித்தாள். “ரமேஷ்… போனதும் என்ன ஆகும்…?”

ரமேஷ் அவள் தலையைத் தன் தோளில் சாய்த்தான். “போனதும் முதல்ல பாதுகாப்பா இறங்குவோம். பிறகு பார்க்கலாம்.”

ராதா மெல்ல பேசினாள். “எல்லாரும் ஃபோனை சைலண்ட்ல வையுங்க. லைட்டும் ஆஃப். இறங்கும்போது ஒரே சமயத்துல இறங்கணும்.”

ஜீப் இடது பக்கம் திரும்பி, மண் ரோட்டில் இறங்கியது. மரங்கள் இரு பக்கமும் நெருங்கின. ஜீப்பின் லைட் மட்டும் ரோட்டை வெளிச்சமிட்டது. பின்னால் வந்த காரும் திரும்பியது.

ரம்யா குரலைத் தாழ்த்தினாள். “வீடு அடுத்த வளைவுக்குப் பிறகு. ஒரு பெரிய கேட் இருக்கு. நான் பார்த்த லொகேஷன் அதுதான்.”

வளைவைத் திரும்பியதும் பழைய பெரிய கேட் தெரிந்தது. இரும்பு கம்பிகள். ஒரு சைடுல சங்கிலி போட்டு பூட்டியிருந்தது. உள்ளே இருபது அடி தூரத்தில் பழைய விவசாய வீடு. சில விளக்குகள் எரிந்தன. ஒரு ஜீப்பும், ஒரு பைக்கும் நின்றன.

குணா ஜீபை கேட்டுக்கு முன்னால் நிறுத்தினார். எஞ்சினை அணைத்தார்.

“இறங்கபோறோம். ரமேஷ்… நீ என் பக்கத்துல இரு. ராதா, ரம்யா ரஞ்சனியை நடுவுல வச்சுக்கோங்க,” என்றார்.

எல்லோரும் இறங்கினர். காற்று சற்று குளிராக இருந்தது. தென்னை மரங்களின் இலைகள் சலசலத்தன.

ரமேஷ் கேட்டின் சங்கிலியைப் பார்த்தான். “பூட்டு பழையது. உடைக்கலாம்.”

அப்போது பின்னால் வந்த இன்னோவாவும் நின்றது. லைட் ஆஃப் ஆனது. கதவு திறந்தது.

ஒருவன் இறங்கினான். உயரம் அதிகம். கருப்பு ஷர்ட், ஜீன்ஸ். கையில் ஒரு சிறிய டார்ச். அவன் மெல்ல நடந்து வந்தான். முகம் தெரிந்ததும் குணாவின் உடல் இறுகியது.

ரம்யா பின்வாங்கி ரஞ்சனியைத் தன் பின்னால் நிறுத்தினாள். “அவன்தான்… ராம் பிரசாத்தின் மகன்… ரகு…”

ரகு இருபது அடி தூரத்தில் நின்று புன்னகைத்தார்.

“வந்துட்டீங்களா… நல்லா இருக்கு. நான் நினைச்சேன் இன்னும் ஒரு நாள் ஆகும்னு.”

ரமேஷ் முன்னால் நின்றான். “உனக்கு என்ன வேணும்?”

ரகு டார்ச்சை அவர்கள் மேல் ஓட்டினார். “எல்லாரையும் பார்த்துட்டேன். குறிப்பா அந்த சின்ன பொண்ணை… ரஞ்சனி. உனக்கு தனியா ஒரு ஆசை இருக்குன்னு மெசேஜ்ல சொன்னேன் இல்லையா?”

குணா ஒரு அடி முன் வந்தார். “என் பொண்ணைத் தொட்டா உன் கையை உடைப்பேன்.”

ரகு சிரித்தார். “மாமா… நீங்க இன்னும் பழைய முறையில தான் பேசுறீங்க. உள்ள வாங்க. பேசலாம். என் ஆள்ங்க சுத்தி இருந்தாலும்… இப்போ சண்டை போடல. பேரம் பேசலாம்.”

ராதா மெல்ல கேட்டாள். “என்ன பேரம்?”

ரகு ராதாவை ரசித்துப் பார்த்தார். “நீங்க எல்லாரும் என் கட்டுப்பாட்டுக்குள்ள வாங்க. நான் உங்களோட பழைய வீடியோக்களை டேட்டால வைக்கிறேன். அதோட ரஞ்சனி என்னோட ஒரு வாரம் இருந்தா… பிறகு விடுகிறேன். இல்லாட்டி… நாளை காலையே உங்க எல்லாருடைய வீடியோவும் ஊர்ல பரவிடும்.”

ரஞ்சனி நடுங்கினாள். ரமேஷ் அவள் கையை இறுகப் பிடித்தான்.

ரம்யா முன்னால் வந்தாள். “ரகு… நான் உனக்கு சொன்னேன் இல்லையா… இவங்கள தொடாதேனு…”

ரகு அவளைப் பார்த்து தலையை ஆட்டினார். “நீ உன் வேலையை முடிச்சுட்ட. இனிமேல் உன் பேச்சுக்கு மதிப்பில்ல. உள்ள வாங்க. இல்லாட்டி என் ஆள்ங்கள கூப்பிடுறேன்.”

கேட்டுக்குள் இருந்து இரண்டு ஆட்கள் வெளியே வந்தனர். கையில் தடி. பின்னால் இன்னோவாவிலும் இரண்டு பேர் இறங்கினர்.

ரமேஷ் மெல்ல ராதாவிடம் திரும்பினான். “இப்போ சண்டை போடாதீங்க. உள்ள போகலாம். பார்த்து பேசலாம்.”

குணா பல்லைக் கடித்தார். ஆனால் தலையை ஆட்டினார்.

ரகு சங்கிலியைத் திறந்து கேட்டைத் தள்ளினார். “வாங்க… வீடு உங்களுக்காகவே காத்துக்கிட்டு இருக்கு.”

ஒவ்வொருவராக உள்ளே நடந்தனர். ரமேஷ் ரஞ்சனியைத் தன் பின்னால் வைத்துக்கொண்டு நடந்தான். ராதாவும் ரம்யாவும் இரு பக்கங்களில். குணா கடைசியாக.

வீட்டின் முன் கதவு திறந்திருந்தது. உள்ளே லைட் எரிந்தது. பெரிய ஹால். பழைய மரச் சோஃபாக்கள். ஒரு மேஜை. மேஜை மீது ஒரு லாப்டாப் திறந்திருந்தது. திரையில் அவர்கள் ஜீப்பில் செய்த காட்சிகளின் சில ஸ்க்ரீன்ஷாட்கள் தெரிந்தன.

ரகு உள்ளே வந்து கதவைச் சாத்தியபடி சொன்னார்.

“உட்காருங்க. இப்போ பேரம் ஆரம்பிக்கலாம். முதல்ல… ரஞ்சனி மட்டும் என் பக்கத்துல வந்து உட்காரட்டும்.”

ரமேஷ் ஒரு அடி முன் வந்தான். “அப்படி ஒண்ணும் நடக்காது.”

ரகு புன்னகைத்தார். அவர் கையை உயர்த்தி சைகை காட்டினார். பின்னால் இருந்த ஆட்கள் ஒரு வட்டமாக அவர்களைச் சூழ்ந்தனர்.

“மாப்பிள்ளை… இங்கே உன் லாயர் பேச்சு வேலைக்கு ஆகாது. இங்கே நான் தான் சட்டம்.”

ரஞ்சனி ரமேஷின் சட்டையை இறுகப் பிடித்தாள். அவள் குரல் நடுங்கியது.

“ரமேஷ்… விடாதே…”

ரமேஷ் அவள் கையைப் பிடித்துக்கொண்டே ரகுவைப் பார்த்தான்.

“பேரம் பேசலாம். ஆனா அவளைத் தொட முடியாது. வேற என்ன வேணும்னு சொல்லு.”

ரகு மெல்ல சோஃபாவில் உட்கார்ந்து, காலை மடக்கினார்.

“வேற ஒண்ணும் வேணாம். நான் சொன்னது தான். இல்லாட்டி… இந்த லாப்டாப்ல இருக்கிற எல்லா ஃபைலும் இன்றைக்குள்ள ஊர் முழுக்க போகும். உன் சாய்ஸை சொல்லு…”

ஹால் முழுவதும் அமைதி சூழ்ந்தது. வெளியே காற்று மரங்களை அசைத்தது.

---
தொடரும்