06-10-2026, 05:43 PM
**Part 5**
இரவு 11:40.
கருப்பு வில்லிஸ் ஜீப் வீட்டை விட்டு கிளம்பியது. குணா டிரைவிங் சீட்டில். பக்கத்தில் ரம்யா. பின்னால் ரமேஷ், ராதா, ரஞ்சனி.
ஜீப் ஹைவேயில் வேகமாகப் போய்க்கொண்டிருந்தது. உள்ளே இருட்டு. சிறிய ரூஃப் லைட் மட்டும் எரிந்தது.
முதல் அரை மணி நேரம் யாரும் பேசவில்லை. என்ஜின் சத்தமும், டயர் சத்தமும் மட்டும் கேட்டது.
ரஞ்சனி ரமேஷின் தோளில் தலையை வைத்திருந்தாள். அவள் விரல்கள் அவன் உள்ளங்கையில் நெளிந்தன. ராதா ஜன்னல் வழியாக வானத்தை பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். குணா ஸ்டியரிங்கை இறுகப் பிடித்திருந்தார். ரம்யா மொபைலில் மேப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.
ரஞ்சனி மெல்லிய குரலில் பேசினாள்.
“ரமேஷ்… என் காலெல்லாம் நடுங்குது…”
ரமேஷ் அவள் தோளைத் தட்டினான். “பயப்படாதே. நான் இருக்கேன்.”
ராதா திரும்பிப் பார்த்தாள். “ரஞ்சு… நீ ரெடிதானே? வேணாம்னா இப்போ சொல்லு. திரும்பிடுவோம்.”
ரஞ்சனி தலையை ஆட்டினாள். “ நா பின்வாங்கல அக்கா. ஆனா… இந்த இருட்டுல… உங்க எல்லாரையும் பிடிச்சிகிட்டு இருக்கணும்னு தோணுது.”
ரம்யா முன்னால் இருந்து திரும்பினாள். “தொடு. இப்போ யாரும் தடுக்கல. இன்னிக்கி ராத்திரி நாம எல்லாரும் ஒரே அணி.”
குணா கண்ணாடியில் பின்னால் பார்த்தார். அவர் குரல் கனத்தது. “ரஞ்சு… நீ பயந்தா என் கையைப் பிடி. வேற எதுவும் யோசிக்காதே.”
ரஞ்சனி பதில் சொல்லவில்லை. அவள் ரமேஷின் கையை எடுத்து, தன் தொடை மீது வைத்தாள். சேலை மெல்லியதாக இருந்தது. ரமேஷின் உள்ளங்கை அவள் வெப்பத்தை உணர்ந்தது.
ராதா அதைப் பார்த்தாள். அவள் மெல்ல ரமேஷின் மற்றொரு கையைத் தொட்டாள்.
“நீ இப்போ ரஞ்சனியோட இரு. நான் பக்கத்திலதான் இருக்கேன்,” என்றாள் அமைதியாக.
ரமேஷ் இரு பெண்களையும் பார்த்தான். பின்னர் ரஞ்சனியின் சேலையை மெல்ல மேலே உயர்த்தினான். அவள் உள்ளாடை அணியவில்லை. மூன்று நாட்களாக அவள் உடல் பதற்றத்தில் இருந்தது. ரமேஷின் விரல்கள் அவள் ஈரமான புண்டையில் தொட்டதும் அவளுக்கு மூச்சு வாங்கியது.
“ஆஹ்… மெதுவா…” ரஞ்சனி முனகினாள்.
ராதா அதைப் பார்த்தபடி, தன் சேலையையும் சற்று நகர்த்தி, ரமேஷின் மற்ற கையைத் தன் தொடை மீது வைத்தாள். “என்னையும் தொடு. இன்று ரெண்டு பேரையும் சமமா.”
ரமேஷ் இரண்டு கைகளாலும் இரு பெண்களையும் தொடத் தொடங்கினான். ஒரு கை ரஞ்சனியின் உள்ளே இரண்டு விரல்களுடன் அசைந்தது. மற்றொரு கை ராதாவின் காம்பைச் சுழற்றியது.
முன்னால் ரம்யா கண்களை மூடிக்கொண்டாள். ஆனால் அவள் காதுகள் எல்லா சத்தத்தையும் கேட்டுக்கொண்டிருந்தன.
குணா ஸ்டியரிங்கை இன்னும் இறுக்கினார். “பின்னால என்ன நடக்குதுனு எனக்குத் தெரியும்… ஆனா டிரைவிங்ல குறுக்கிடாதீங்க.”
ரஞ்சனி ரமேஷின் கழுத்தை இழுத்து முத்தமிட்டாள். “அப்பா கேட்கிறார்… ஆனா நிறுத்த வேண்டாம்…”
ரமேஷ் விரல்களை வேகப்படுத்தினான். ரஞ்சனியின் இடுப்பு சீட்டில் உயர்ந்தது. ராதா ரமேஷின் காதில் முனகினாள்.
“உன் விரல்… என் புண்டை உள்ளேயும் போடு… ரெண்டு பேரையும் ஒரே நேரத்துல…”
ரமேஷ் ராதாவின் உள்ளேயும் விரல்களை நுழைத்தான். இப்போது அவன் இரண்டு பெண்களையும் ஒரே நேரத்தில் விரலால் ஓத்து கொண்டிருந்தான். ஜீப் சிறிய அதிர்வுகளுடன் போய்க்கொண்டிருந்தது. அந்த அதிர்வு அவர்களின் உடல்களுடன் கலந்தது.
ரம்யா திடீரென்று பேசினாள். “இடது பக்கத்துல ஒரு கார் நம்மளை ஃபாலோ பண்ற மாதிரி இருக்கு. கடந்த பத்து நிமிஷமா.”
எல்லோரும் உடனே ஜாக்கிரதையாயினர். ரமேஷ் விரல்களை நிறுத்தவில்லை. ஆனால் வேகத்தைக் குறைத்தான்.
குணா சைட் மிரரைப் பார்த்தார். “கருப்பு இன்னோவா. ஹெட்லைட் லோவுல. நான் ஸ்பீட் ஏத்துறேன்.”
ஜீப் வேகத்தை அதிகரித்தது. பின்னால் இருந்த காரும் வேகத்தை ஏற்றியது.
ரஞ்சனி பயத்துடன் ரமேஷின் கழுத்தை இறுக்கினாள். “அவர்களா…?”
ரமேஷ் அவள் காதில் மெல்லச் சொன்னான். “தெரியல. ஆனா நான் உன்னை விடல. தொடர்ந்து உன்னை செய்றேன். பயத்தை விடு....”
அவன் விரல்களை மறுபடியும் வேகப்படுத்தினான். ரஞ்சனி அலறலை அடக்க முடியாமல் ரமேஷின் தோளில் முகத்தைப் பதித்தாள். ராதாவும் ஒரே நேரத்தில் நடுங்கினாள்.
ரம்யா முன்னால் இருந்து சொன்னாள். “நான் நம்பரை ட்ரேஸ் பண்றேன். ஒரு நிமிஷம்…”
குணா திடீரென்று ஜீபை ஒரு சர்வீஸ் ரோடுக்குள் திருப்பினார். பின்னால் வந்த காரும் திரும்பியது.
“மாமா… என்ன பண்றீங்க?” ரமேஷ் கேட்டான்.
“நிறுத்துறேன். யார்னு பாக்கணும்,” என்றார் குணா.
ஜீப் நின்றது. குணா எஞ்சினை அணைக்காமல், டோர் லாக் பண்ணினார். பின்னால் வந்த இன்னோவாவும் இருபது மீட்டர் தள்ளி நின்றது. யாரும் இறங்கவில்லை.
ரம்யா மொபைலை உயர்த்தினாள். “நம்பர் பேக் வரல. ஸ்பூஃப் ஆன நம்பர்.”
ரஞ்சனி நடுங்கினாள். ரமேஷ் அவளை இறுக அணைத்து, விரல்களை இன்னும் உள்ளே வைத்திருந்தான்.
ராதா ரமேஷின் காதில் சொன்னாள். “இவங்க நம்மள பயமுறுத்தணும்னு நினைக்கிறாங்க. நாம பயப்படக்கூடாது.”
குணா கார் ஹார்னை நீண்ட நேரம் அழுத்தினார். பின்னால் இருந்த இன்னோவா மெல்ல பின்வாங்கி, மறுபடியும் ஹைவேயில் ஏறி வேகமாகச் சென்றுவிட்டது.
ஐந்து நிமிஷம் யாரும் பேசவில்லை.
குணா எஞ்சினை மறுபடியும் ஸ்டார்ட் செய்தார். “போகலாம். அவங்க நம்மள டெஸ்ட் பண்ணி பார்த்தாங்க. இனிமேல் ஜாக்கிரதையா இருப்போம்.”
ஜீப் மறுபடியும் ஹைவேயில் ஏறியது.
ரமேஷ் ரஞ்சனியின் உள்ளே இருந்த விரல்களை மெல்ல வெளியே எடுத்து, அவள் உதடுகளில் வைத்தான். ரஞ்சனி அதை நக்கினாள். ராதா ரமேஷின் கழுத்தில் முத்தமிட்டாள்.
ரம்யா திரும்பிப் பார்த்தாள். அவள் குரல் அமைதியாக இருந்தது.
“இன்னும் மூணு மணி நேரம் இருக்கு. ஈரோடு வரைக்கும்… இந்த பதட்டத்தை இந்த மாதிரி தான் போக்கிக்கோங்க. நான் மேப் பார்த்துக்கிட்டு இருக்கேன்.”
குணா கண்ணாடியில் பின்னால் பார்த்தார். அவர் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. ஆனால் அவர் கண்களில் கலவை உணர்வுகள் ஓடின.
ரமேஷ் ராதாவின் சேலையை இன்னும் உயர்த்தி, அவள் தொடையைத் தன் மீது ஏற்றினான். ரஞ்சனியை மற்ற பக்கத்தில் இழுத்தான். இரு பெண்களும் அவன் மீது சாய்ந்தனர்.
இருட்டில் உடல்கள் மெல்ல அசைந்தன. மூச்சுகள் கலந்தன. ஜீப் வேகமாக ஈரோட்டை நோக்கிச் சென்றது.
---
தொடரும்…
இரவு 11:40.
கருப்பு வில்லிஸ் ஜீப் வீட்டை விட்டு கிளம்பியது. குணா டிரைவிங் சீட்டில். பக்கத்தில் ரம்யா. பின்னால் ரமேஷ், ராதா, ரஞ்சனி.
ஜீப் ஹைவேயில் வேகமாகப் போய்க்கொண்டிருந்தது. உள்ளே இருட்டு. சிறிய ரூஃப் லைட் மட்டும் எரிந்தது.
முதல் அரை மணி நேரம் யாரும் பேசவில்லை. என்ஜின் சத்தமும், டயர் சத்தமும் மட்டும் கேட்டது.
ரஞ்சனி ரமேஷின் தோளில் தலையை வைத்திருந்தாள். அவள் விரல்கள் அவன் உள்ளங்கையில் நெளிந்தன. ராதா ஜன்னல் வழியாக வானத்தை பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். குணா ஸ்டியரிங்கை இறுகப் பிடித்திருந்தார். ரம்யா மொபைலில் மேப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.
ரஞ்சனி மெல்லிய குரலில் பேசினாள்.
“ரமேஷ்… என் காலெல்லாம் நடுங்குது…”
ரமேஷ் அவள் தோளைத் தட்டினான். “பயப்படாதே. நான் இருக்கேன்.”
ராதா திரும்பிப் பார்த்தாள். “ரஞ்சு… நீ ரெடிதானே? வேணாம்னா இப்போ சொல்லு. திரும்பிடுவோம்.”
ரஞ்சனி தலையை ஆட்டினாள். “ நா பின்வாங்கல அக்கா. ஆனா… இந்த இருட்டுல… உங்க எல்லாரையும் பிடிச்சிகிட்டு இருக்கணும்னு தோணுது.”
ரம்யா முன்னால் இருந்து திரும்பினாள். “தொடு. இப்போ யாரும் தடுக்கல. இன்னிக்கி ராத்திரி நாம எல்லாரும் ஒரே அணி.”
குணா கண்ணாடியில் பின்னால் பார்த்தார். அவர் குரல் கனத்தது. “ரஞ்சு… நீ பயந்தா என் கையைப் பிடி. வேற எதுவும் யோசிக்காதே.”
ரஞ்சனி பதில் சொல்லவில்லை. அவள் ரமேஷின் கையை எடுத்து, தன் தொடை மீது வைத்தாள். சேலை மெல்லியதாக இருந்தது. ரமேஷின் உள்ளங்கை அவள் வெப்பத்தை உணர்ந்தது.
ராதா அதைப் பார்த்தாள். அவள் மெல்ல ரமேஷின் மற்றொரு கையைத் தொட்டாள்.
“நீ இப்போ ரஞ்சனியோட இரு. நான் பக்கத்திலதான் இருக்கேன்,” என்றாள் அமைதியாக.
ரமேஷ் இரு பெண்களையும் பார்த்தான். பின்னர் ரஞ்சனியின் சேலையை மெல்ல மேலே உயர்த்தினான். அவள் உள்ளாடை அணியவில்லை. மூன்று நாட்களாக அவள் உடல் பதற்றத்தில் இருந்தது. ரமேஷின் விரல்கள் அவள் ஈரமான புண்டையில் தொட்டதும் அவளுக்கு மூச்சு வாங்கியது.
“ஆஹ்… மெதுவா…” ரஞ்சனி முனகினாள்.
ராதா அதைப் பார்த்தபடி, தன் சேலையையும் சற்று நகர்த்தி, ரமேஷின் மற்ற கையைத் தன் தொடை மீது வைத்தாள். “என்னையும் தொடு. இன்று ரெண்டு பேரையும் சமமா.”
ரமேஷ் இரண்டு கைகளாலும் இரு பெண்களையும் தொடத் தொடங்கினான். ஒரு கை ரஞ்சனியின் உள்ளே இரண்டு விரல்களுடன் அசைந்தது. மற்றொரு கை ராதாவின் காம்பைச் சுழற்றியது.
முன்னால் ரம்யா கண்களை மூடிக்கொண்டாள். ஆனால் அவள் காதுகள் எல்லா சத்தத்தையும் கேட்டுக்கொண்டிருந்தன.
குணா ஸ்டியரிங்கை இன்னும் இறுக்கினார். “பின்னால என்ன நடக்குதுனு எனக்குத் தெரியும்… ஆனா டிரைவிங்ல குறுக்கிடாதீங்க.”
ரஞ்சனி ரமேஷின் கழுத்தை இழுத்து முத்தமிட்டாள். “அப்பா கேட்கிறார்… ஆனா நிறுத்த வேண்டாம்…”
ரமேஷ் விரல்களை வேகப்படுத்தினான். ரஞ்சனியின் இடுப்பு சீட்டில் உயர்ந்தது. ராதா ரமேஷின் காதில் முனகினாள்.
“உன் விரல்… என் புண்டை உள்ளேயும் போடு… ரெண்டு பேரையும் ஒரே நேரத்துல…”
ரமேஷ் ராதாவின் உள்ளேயும் விரல்களை நுழைத்தான். இப்போது அவன் இரண்டு பெண்களையும் ஒரே நேரத்தில் விரலால் ஓத்து கொண்டிருந்தான். ஜீப் சிறிய அதிர்வுகளுடன் போய்க்கொண்டிருந்தது. அந்த அதிர்வு அவர்களின் உடல்களுடன் கலந்தது.
ரம்யா திடீரென்று பேசினாள். “இடது பக்கத்துல ஒரு கார் நம்மளை ஃபாலோ பண்ற மாதிரி இருக்கு. கடந்த பத்து நிமிஷமா.”
எல்லோரும் உடனே ஜாக்கிரதையாயினர். ரமேஷ் விரல்களை நிறுத்தவில்லை. ஆனால் வேகத்தைக் குறைத்தான்.
குணா சைட் மிரரைப் பார்த்தார். “கருப்பு இன்னோவா. ஹெட்லைட் லோவுல. நான் ஸ்பீட் ஏத்துறேன்.”
ஜீப் வேகத்தை அதிகரித்தது. பின்னால் இருந்த காரும் வேகத்தை ஏற்றியது.
ரஞ்சனி பயத்துடன் ரமேஷின் கழுத்தை இறுக்கினாள். “அவர்களா…?”
ரமேஷ் அவள் காதில் மெல்லச் சொன்னான். “தெரியல. ஆனா நான் உன்னை விடல. தொடர்ந்து உன்னை செய்றேன். பயத்தை விடு....”
அவன் விரல்களை மறுபடியும் வேகப்படுத்தினான். ரஞ்சனி அலறலை அடக்க முடியாமல் ரமேஷின் தோளில் முகத்தைப் பதித்தாள். ராதாவும் ஒரே நேரத்தில் நடுங்கினாள்.
ரம்யா முன்னால் இருந்து சொன்னாள். “நான் நம்பரை ட்ரேஸ் பண்றேன். ஒரு நிமிஷம்…”
குணா திடீரென்று ஜீபை ஒரு சர்வீஸ் ரோடுக்குள் திருப்பினார். பின்னால் வந்த காரும் திரும்பியது.
“மாமா… என்ன பண்றீங்க?” ரமேஷ் கேட்டான்.
“நிறுத்துறேன். யார்னு பாக்கணும்,” என்றார் குணா.
ஜீப் நின்றது. குணா எஞ்சினை அணைக்காமல், டோர் லாக் பண்ணினார். பின்னால் வந்த இன்னோவாவும் இருபது மீட்டர் தள்ளி நின்றது. யாரும் இறங்கவில்லை.
ரம்யா மொபைலை உயர்த்தினாள். “நம்பர் பேக் வரல. ஸ்பூஃப் ஆன நம்பர்.”
ரஞ்சனி நடுங்கினாள். ரமேஷ் அவளை இறுக அணைத்து, விரல்களை இன்னும் உள்ளே வைத்திருந்தான்.
ராதா ரமேஷின் காதில் சொன்னாள். “இவங்க நம்மள பயமுறுத்தணும்னு நினைக்கிறாங்க. நாம பயப்படக்கூடாது.”
குணா கார் ஹார்னை நீண்ட நேரம் அழுத்தினார். பின்னால் இருந்த இன்னோவா மெல்ல பின்வாங்கி, மறுபடியும் ஹைவேயில் ஏறி வேகமாகச் சென்றுவிட்டது.
ஐந்து நிமிஷம் யாரும் பேசவில்லை.
குணா எஞ்சினை மறுபடியும் ஸ்டார்ட் செய்தார். “போகலாம். அவங்க நம்மள டெஸ்ட் பண்ணி பார்த்தாங்க. இனிமேல் ஜாக்கிரதையா இருப்போம்.”
ஜீப் மறுபடியும் ஹைவேயில் ஏறியது.
ரமேஷ் ரஞ்சனியின் உள்ளே இருந்த விரல்களை மெல்ல வெளியே எடுத்து, அவள் உதடுகளில் வைத்தான். ரஞ்சனி அதை நக்கினாள். ராதா ரமேஷின் கழுத்தில் முத்தமிட்டாள்.
ரம்யா திரும்பிப் பார்த்தாள். அவள் குரல் அமைதியாக இருந்தது.
“இன்னும் மூணு மணி நேரம் இருக்கு. ஈரோடு வரைக்கும்… இந்த பதட்டத்தை இந்த மாதிரி தான் போக்கிக்கோங்க. நான் மேப் பார்த்துக்கிட்டு இருக்கேன்.”
குணா கண்ணாடியில் பின்னால் பார்த்தார். அவர் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. ஆனால் அவர் கண்களில் கலவை உணர்வுகள் ஓடின.
ரமேஷ் ராதாவின் சேலையை இன்னும் உயர்த்தி, அவள் தொடையைத் தன் மீது ஏற்றினான். ரஞ்சனியை மற்ற பக்கத்தில் இழுத்தான். இரு பெண்களும் அவன் மீது சாய்ந்தனர்.
இருட்டில் உடல்கள் மெல்ல அசைந்தன. மூச்சுகள் கலந்தன. ஜீப் வேகமாக ஈரோட்டை நோக்கிச் சென்றது.
---
தொடரும்…


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)