[Doller]

అయ్యో మిత్రమా  ముందుగా “సారీ” చెప్పాల్సిన అవసరమే లేదు. ఇది ఫ్రెండ్లీ డిబేట్ అని నాకు చాలా క్లియర్‌గా అర్థమైంది.   నిజానికి ఇలాంటి కామెంట్సే నాకు చాలా ఇష్టం… ఎందుకంటే ఒక పాత్రతో పాఠకుడు ఇంతగా కనెక్ట్ అయితే ఆ పాత్ర నిజంగా పాఠకుడి మనసులోకి వెళ్లినట్టే.
మీరు చెప్పిన పాయింట్‌లో లాజిక్ ఉంది.

మిత్రమా   మీరు చెప్పిన ప్రతి పాయింట్ నాకు అర్థమైంది. నిజానికి రవి పెళ్లికి ఒప్పుకున్నందుకు నేను అతన్ని తప్పుపట్టడం లేదు. అరుణ్ తన ప్రాణ స్నేహితుడు, తన చివరి కోరిక అని చెప్పి బలవంతం చేసిన పరిస్థితుల్లో రవి మనీషాను పెళ్లి చేసుకున్నాడు. పెళ్లి తర్వాత కూడా ఆమె పరిస్థితిని అర్థం చేసుకుని, ఆమెను ఇబ్బంది పెట్టకుండా తన బాధ్యతను నిర్వర్తిస్తున్నాడు. ఈ విషయంలో రవి చేసినది గొప్పదే అని ఒప్పుకుంటాను.
నేను “రవి తప్పు చేస్తున్నాడు” అన్నది ఇంకో కారణంతో.
రవి మనీషాను పెళ్లి చేసుకోవడం నా దృష్టిలో తప్పు కాదు… కానీ అరుణ్ బ్రతికుండగానే మనీషాపై ప్రేమ పెంచుకోవడం మాత్రం నాకు తప్పుగా అనిపించింది.
ఎందుకంటే ఇక్కడ మనీషా అతని స్నేహితుడి భార్య. పైగా అరుణ్ అతనిపై నమ్మకంతో తన భార్య బాధ్యతను అప్పగిస్తున్నాడు. అలాంటి సమయంలో రవికి మనీషాపై ఎలాంటి భావాలు వచ్చినా వాటిని తనలోనే ఆపుకోవాల్సిన బాధ్యత ఉందని నేను భావిస్తున్నాను.
అదే అరుణ్ చనిపోయిన తర్వాత జరిగి ఉంటే నా అభిప్రాయం పూర్తిగా వేరుగా ఉండేది. అప్పటికి పరిస్థితులు మారిపోయాయి. రవి ఒంటరిగా ఉన్నాడు, మనీషా కూడా ఒంటరిగా ఉంది. ఇద్దరూ ఒకరినొకరు ఇష్టపడితే, ఆ తర్వాత వాళ్ల నిర్ణయాన్ని తప్పు అని చెప్పడం అంత సులభం కాదు.
కానీ అరుణ్ బ్రతికుండగానే ఆ భావన మొదలవ్వడం దగ్గరే నాకు సమస్య కనిపించింది.
ఇక్కడ ఇంకో ముఖ్యమైన విషయం ఉంది… రవి కావాలని మనీషాను చెడ్డ ఉద్దేశంతో చూడటం మొదలుపెట్టాడని నేను అనడం లేదు. భావాలు మనం ఆర్డర్ ఇచ్చి తెచ్చుకునేవి కావు. కానీ భావన కలగడం ఒక విషయం, దాన్ని పెంచుకోవడం మరో విషయం.
రవి ఆ రెండో అడుగు వేయకుండా ఉండాల్సింది అనేదే నా అభిప్రాయం.
అందుకే రవిని నేను “చెడ్డవాడు” అని చెప్పడం లేదు మిత్రమా. అతని పరిస్థితి, అతని త్యాగం, అరుణ్‌పై ఉన్న స్నేహం… ఇవన్నీ నాకు కూడా అర్థమే.
కేవలం ఒక విషయంలో మాత్రం రవిని ప్రశ్నిస్తున్నాను — అరుణ్ బ్రతికుండగానే తన స్నేహితుడి భార్యపై ప్రేమను ఎందుకు పెంచుకున్నాడు?
అదే నా పాయింట్. 
మీరు రవితో కనెక్ట్ అయ్యారు కాబట్టి అతని వైపు నుంచి చూస్తున్నారు. నేను రచయితగా అతని నిర్ణయాలను బయట నుంచి చూస్తున్నాను. 
అందుకే ఇది నిజంగా మంచి ఫ్రెండ్లీ డిబేట్. మీరు రవి తరఫున వాదించండి… నేను కథలోని మరో కోణాన్ని చూపిస్తాను. 
ఇలాంటి చర్చలే కథని ఇంకా ఆసక్తికరంగా చేస్తాయి. ఎలాంటి సారీలు అవసరం లేదు మిత్రమా. మీ అభిప్రాయం చాలా విలువైనదే. 

మిత్రమా! అరుణ్ స్వార్థం-బాధ్యత, రవి ప్రేమ-మానవ బలహీనత, మనీషా కఠినత్వం వెనుక ఉన్న సంఘర్షణ... ఈ రెండు చర్చలు చదివాక మీ కథలోని ప్రతి పాత్ర ఎంత నేచురల్‌గా, గ్రే షేడ్స్‌తో డిజైన్ చేశారో అర్థమైంది. 'హీరో, విలన్ అని కాకుండా కేవలం పరిస్థితుల బాధితులే ఉంటారు' అనే మీ థాట్ ప్రాసెస్ అద్భుతం!

రచయితగా మీ విజన్ చూస్తుంటే నాకు ఒక సరికొత్త ప్రశ్న మైండ్‌లోకి వస్తోంది...
అరుణ్ తన స్వార్థం/బాధ్యతతో ఒక 'మాస్టర్ ప్లాన్' వేశాడు... రవి తన బలహీనతలతో 'హద్దులు' దాటుతున్నాడు... మనీషా పరిస్థితులకు తగ్గట్టు 'కఠినంగా' మారుతోంది.
కానీ నా ప్రశ్న ఏంటంటే: ఈ ముగ్గురూ తమ 'స్వార్థాల'ను, 'బలహీనతల'ను సమర్థించుకోవడానికి వేస్తున్న ఈ అడుగులు... చివరికి వీళ్లు రక్షించాలనుకుంటున్న ఆ పసిపాప (కూతురు) లేదా పుట్టబోయే బిడ్డ పాలిట 'అతి పెద్ద శాపం'గా మారవా?
అంటే, బయటి ప్రపంచానికి దూరంగా వీళ్లు ఆడుతున్న ఈ రహస్య బంధాల ఆటలో... రేపు ఆ పిల్లలు పెద్దయ్యాక పొందే భద్రత కంటే, అనుభవించే మానసిక నరకమే ఎక్కువగా ఉంటుందేమో కదా?
మనుషుల అవసరాల కోసం అల్లుకున్న ఈ సంబంధాల చక్రవ్యూహంలో అసలైన బాధితులు ఆ చిన్నారులే అవుతారేమో అనిపిస్తోంది. మీ విజన్ ప్రకారం ఈ పాత్రలు తమ నిర్ణయాలతో పిల్లల భవిష్యత్తుకు న్యాయం చేస్తున్నాయా లేక వాళ్ల జీవితాలతో జూదం ఆడుతున్నాయా?
కథను ఈ స్థాయికి తీసుకెళ్లి పాఠకులతో ఆలోచింపజేస్తున్నందుకు హాట్స్ ఆఫ్ మిత్రమా! నెక్స్ట్ చాప్టర్ కోసం ఆసక్తిగా ఎదురుచూస్తున్నాను