వల్లీ

[venkujkc1984]

మధ్యాహ్నం 1 గంట - రిసార్ట్ రెస్టారెంట్


ఉదయం జరిగిన ఆ ఉత్కంఠభరితమైన ఫోన్ కాల్ ఫోన్ కాల్ తర్వాత ఇద్దరూ, బ్రేక్‌ఫాస్ట్ ముగించి, రిసార్ట్ గార్డెన్ లో కొద్దిసేపు నడిచారు. ఇప్పుడు ఇద్దరూ రెస్టారెంట్‌లోని ఒక మూల టేబుల్ దగ్గర లంచ్‌కి కూర్చున్నారు. టేబుల్ మీద వేడి వేడి బిర్యానీ నుండి వస్తున్న సువాసన, చల్లని రైతా, కారంగా ఉన్న పచ్చడి... అన్నీ ఆకలిని రేకెత్తిస్తున్నాయి. కానీ రవికి ఆకలి లేదు. అతని దృష్టి అంతా ఎదురుగా కూర్చున్న వల్లీ మీదే ఉంది. వల్లీ చీర కట్టుకుని, జుట్టు ముడి వేసుకుని, ఎప్పటిలాగే అందంగా ఉంది. కానీ నిన్న రాత్రి జరిగిన సంఘటనల తర్వాత, ఆమె అందంలో ఒక విచిత్రమైన మార్పు వచ్చింది.  ఆమె కళ్ళ కింద చిన్న నల్లటి వలయాలు కనిపిస్తున్నాయి – నిద్రలేమి వల్ల కాదు, నిన్నటి రాత్రి జరిగిన తీవ్రమైన శృంగార అనుభవాల వల్ల కలిగిన అలసట వల్ల. ఆమె పెదవులు కొంచెం వాచి, ఎర్రగా మారి ఉన్నాయి. అవి ఇంకా ఆరని ఎరుపును, రవి పెదవుల స్పర్శ జ్ఞాపకాలను మోసుకువెళ్తున్నట్లు అనిపిస్తోంది. ఆమె మెడ మీద, భుజాల మీద చీర జరిగిన చోట చిన్న గుర్తులు కనిపిస్తున్నాయి – అవి రవి నఖాల గుర్తులా? లేదా అతని పెదవుల ముద్దుల గుర్తులా? రవికి స్పష్టంగా తెలియదు, కానీ ఆ గుర్తులు అతనిలో ఒక విచిత్రమైన గర్వాన్ని, ఆకర్షణను రేకెత్తిస్తున్నాయి. నిన్నటి రాత్రి జ్ఞాపకాలను మళ్ళీ మళ్ళీ గుర్తు చేస్తున్నాయి.

రవి ఆమె వైపు చూస్తూ, ప్లేట్‌లోని బిర్యానీని కలుపుతూ అన్నాడు, "అత్తా, నిన్న రాత్రి బిర్యానీ కంటే ఈ రోజు బిర్యానీ బాగుందా?"
వల్లీ తల ఎత్తి చూసింది. "ఏమిటి రవీ? నిన్న రాత్రి మనం బిర్యానీ తినలేదు కదా?"

రవి చిరునవ్వుతో, "అవును అత్తా... నిన్న రాత్రి నేను వేరే 'విందు' ఆస్వాదించాను. దాని రుచి ఇంకా నా నాలుక మీద మిగిలే ఉంది. ఈ బిర్యానీ దాని ముందు ఏపాటిది?"

వల్లీ చెక్కిళ్ళు ఎర్రబడ్డాయి. ఆమె చుట్టూ చూసింది. పక్క టేబుల్‌లో కొందరు అతిథులు ఉన్నారు. "రవీ... మాట్లాడకు," అని గుసగుసలాడింది.

రవి నవ్వుతూ, "సరే అత్తా... కానీ ఒక్క మాట. నిన్న రాత్రి నేను ఒక ప్రదేశాన్ని 'సందర్శించాను'. ఆ ప్రదేశం నాకు ఇంకా తనివితీరలేదు. మళ్ళీ వెళ్ళాలనిపిస్తోంది. ఈ రోజు... మళ్ళీ ఆ 'ప్రదేశానికి' తీసుకెళ్తావా?"

వల్లీ ప్లేట్‌లోని అన్నాన్ని గట్టిగా కలుపుతూ, "రవీ... అది ప్రదేశం కాదు. అది ఒక తప్పు. ఒక్కసారి జరిగింది చాలు. ఇక మళ్ళీ అలా అడగకు." అంది, కానీ ఆమె గొంతులో దృఢత్వం కంటే, ఒక బలహీనమైన వణుకు ఎక్కువగా ఉంది.

రవి ఆమె చేతిని టేబుల్ కింద నుండి పట్టుకున్నాడు. "అత్తా... నీ 'లోయ' నాకు ఇంకా తనివితీరలేదు. నీ 'గుహ' లోపలికి ఇంకా పూర్తిగా వెళ్ళలేదు. నీ 'కొండల' మధ్య ఇంకా చాలా సమయం గడపాలి. ఒక్క రాత్రి సరిపోదు అత్తా... నేను ఇంకా చాలా 'ప్రదేశాలు' చూడాలి."


వల్లీ తన చేతిని లాక్కోవడానికి ప్రయత్నించింది, కానీ రవి పట్టు వదలలేదు. "రవీ... వద్దు. నిన్న రాత్రి జరిగింది తప్పు. మనం ఇంకా ఇలా కొనసాగించకూడదు."


"తప్పు కాదేమో అత్తా," రవి గొంతులో దీనత్వం. "ఎవరికీ తెలియదు. ఇది మన ఇద్దరి రహస్యం. నిన్న రాత్రి నువ్వు కూడా ఆనందించావు కదా అత్తా? నీ మూలుగులు, నీ శ్వాసలు, నీ శరీరం నాకు ఇచ్చిన స్పందన... అవన్నీ నిజం కదా అత్తా?"

వల్లీ కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు. ఆమె మౌనమే ఆమె సమాధానం. ఆమె మనసు "వద్దు" అని అరుస్తున్నా, ఆమె శరీరం జ్ఞాపకాలు మాత్రం "ఇంకా" అని కోరుకుంటున్నాయి.

రవి మెల్లగా ఆమె చేతిని నిమిరాడు. "అత్తా... లంచ్ అయ్యాక గదికి వెళ్దాం. నాకు నీ 'సాన్నిహిత్యం' కావాలి. నీ 'స్పర్శ' కావాలి. నిన్న రాత్రి నేను మొదటిసారి అనుభవించాను. ఈ రోజు... రెండోసారి మరింత లోతుగా అనుభవించాలని ఉంది."

వల్లీ తల వంచుకుంది. ఆమె ప్లేట్‌లోని అన్నం వైపు చూస్తూ, కాసేపు మౌనంగా ఉంది. ఆపై మెల్లగా, గొంతు కాస్త వణుకుతూ అన్నది—
“రవీ… నువ్వు ఇలా అనకు.
నేను… అంగీకరించలేను.
నిన్నటి రాత్రి జరిగింది తప్పు.
ఇంకా ఇలా కొనసాగించలేను.”

రవి ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ, నెమ్మదిగా అన్నాడు—
“వదలను అత్తా.
ఎప్పటికీ వదలను.”
వల్లి కళ్ళు మూసుకుంది. ఆమె పెదవులు కాస్త బిగుసుకుపోయాయి. ఆమె ఏమీ జవాబు చెప్పలేదు. కేవలం తల ఊపకుండా, మౌనంగా కూర్చుంది. ఆమె మనసులో ఏదో పోరాటం జరుగుతున్నట్టు కనిపించింది.

ఇంతలో అవతలి వైపు టేబుల్ నుంచి కొన్ని గొంతులు వినిపించాయి. ముగ్గురు యువకులు, రవి వయసు వాళ్లే, బీర్లు తాగుతూ గట్టిగా మాట్లాడుకుంటున్నారు. వారి దృష్టి అప్పుడప్పుడు వల్లీ వైపు వెళ్తోంది. 

యువకుడు 1: (వల్లీ వైపు చూస్తూ, తన స్నేహితుడి భుజం మీద కొట్టి) "ఛీ... రా! ఆ మూల టేబుల్ దగ్గర ఉన్న ఆ ఆంటీని చూశావా? వావ్! ఎంత క్లాస్‌గా, ఎంత హాట్‌గా ఉందో! "

యువకుడు 2: "ఓహ్ హో! నిజంగానే రా మామా! ఏం ఫిగర్ రాది! చీర కట్టుకున్న తీరు చూడు... ఆమెను చూస్తుంటే పిచ్చెక్కుతోంది రా! ఆమె వయసు ఎంత ఉంటుంది? 35 ఉంటుందా? కానీ అందం చూస్తే 25 అనిపిస్తోంది. ఆమె చర్మం ఎంత మెరుస్తోందో చూడు! "

యువకుడు 1: "ఏమో రా... కానీ ఆమె అందం చూస్తే వయసు అర్థం కాదు. ఆమె సళ్ళ షేప్ సైజు చూశావా? ఎంత నిండుగా, ఎంత స్టిఫ్ గా ఉన్నాయో! 36 ఉంటాయి రా. ఆ బ్లౌజ్ లోంచి దూకడానికి సిద్ధంగా ఉన్నట్లున్నాయి రా! దాని మొగుడు ఎంత అదృష్టవంతుడో రా. ప్రతి రాత్రి స్వర్గాన్ని అనుభవిస్తున్నాడు"

యువకుడు 3: (రవి వైపు చూస్తూ) "కానీ... ఆ భర్త వయసు పైబడినవాడు అయితే ఆమె లాంటి బ్యూటీని సంతృపతి పరచగలడా? కానీ రా... ఆమె పక్కన ఉన్న వాడెవడు? భలైన దాన్ని పట్టాడురా వాడు. నక్క తోక తొక్కి వచ్చి ఉంటాడు."

యువకుడు 1: "అవును రా... వాడికి ఆమెని సెట్ చేసుకున్నాడంటావా? ఆమెలాంటి మెచ్యూర్డ్ బ్యూటీతో ఉండటం అతనికి సాధ్యమేనా? ఆమెలాంటి అందమైన, అనుభవజ్ఞురాలైన స్త్రీని సంతృప్తి పరచడం సామాన్యమైన పని కాదు. వాడికి శక్తి, ఓపిక, మరియు ధైర్యం ఉండాలి. వాడు ఆమెను సంతృపతి పరచగలిగాడు అంటే... వాడే నిజమైన మగాడు! "

యువకుడు 2: (నవ్వుతూ) "ఆమెలాంటి స్త్రీని అనుభవించడానికి అనుభవం కావాలి రా. ఆమె శరీరంలోని ప్రతి మడతను, ప్రతి రహస్యాన్ని అన్వేషించడానికి ఒక నిపుణుడు కావాలి."

యువకుడు 3: "అవును రా... ఆమెని చూస్తుంటే, ఆమెకు ఇంకా చాలా కోరికలు ఉన్నట్లు అనిపిస్తోంది. ఆమె కళ్ళలో ఒక తీరని దాహం ఉంది. ఆమె భర్త ఆమెను సరిగ్గా చూసుకోవడం లేదో ఏమో. ఆమెలాంటి స్త్రీకి ఒక యువకుడి స్పర్శ, ఒక యువకుడి ఆవేశం కావాలి. ఆమె ఇంకా ఎవరినైనా వెతుకుతోందా?"

యువకుడు 2: (ఒక సిగరెట్ వెలిగిస్తూ, కళ్ళు అర్ధం మూసుకుని) "ఒకసారి ఆ ఆంటీతో ఒక రాత్రి గడిపే అవకాశం దొరికితే చాలు. నేను ఆమెకు జీవితంలో మరచిపోలేని అనుభవం ఇస్తాను. ఆమె శరీరంలోని ప్రతి అంగుళాన్ని నా నాలుకతో, నా చేతులతో అన్వేషిస్తాను. ఆమెకు ఇంతవరకు దొరకని సంతృపతిని నేను ఇస్తాను. ఆమె మూలుగులు వింటూ, ఆమె శరీరం వణుకుతూ ఉండగా... నేను ఆమెను స్వర్గంలో తేలియాడిస్తాను." 


యువకుడు 1: (నవ్వుతూ) "ఓహో! నీ ధైర్యం చూడు రా! కానీ నిజంగానే... ఆమెలాంటి స్త్రీని సంతృపతి పరచడం ఒక కళ. ఆమెకు కావలసింది కేవలం శారీరక సంభోగం కాదు. ఆమెకు కావలసింది ప్రేమ, ఆరాధన, మరియు ఒక యువకుడి అపారమైన శక్తి. నేను ఆమెను అలా సంతృప్తి పరుస్తాను that she forgets her own name." 

యువకుడు 3: "అవును రా... ఆమెలాంటి అందమైన, అనుభవజ్ఞురాలైన స్త్రీని తాకడానికి, ఆమె కోరికలను తీర్చడానికి ధైర్యం కావాలి. ఒకసారి నాకు ఆ అవకాశం దొరికితే... నేను ఆమెకు చూపిస్తాను that a real man can satisfy her completely." 

ఈ మాటలు వింటూ, రవి ముఖం మారిపోయింది. మొదట అతనికి కోపం వచ్చింది. ఇతరులు తన అత్తను గురించి ఇలా మాట్లాడటం అతనికి నచ్చలేదు. కానీ ఆ తర్వాత, అతనికి ఒక విచిత్రమైన గర్వం కలిగింది.

"నా అత్త నిజంగానే అందమైనది. ఇంత మంది యువకులు ఆమెను కోరుకుంటున్నారు. కానీ ఆమె నాతో ఉంది. ఆమె శరీరం నాది. ఆమె అందం నాది."

రవి మెల్లగా టేబుల్ కింద నుండి ఆమె చేతిని పట్టుకున్నాడు. ఆమె చేతి వేళ్ళు చల్లగా, వణుకుతున్నాయి.


"అత్తా..." రవి గుసగుసలాడాడు, అతని గొంతులో ఒక విచిత్రమైన గర్వం, ఆవేశం కలిసి ఉన్నాయి. "విన్నావా? వాళ్ళు నీ అందం గురించి ఏమంటున్నారో. నీ అందం వాళ్ళను పిచ్చెక్కిస్తున్నాది."

వల్లీ తల ఎత్తి, రవి కళ్ళలోకి చూసింది. ఆమె కళ్ళలో సిగ్గు, భయం, మరియు ఒక విచిత్రమైన ఆనందం కలిసి ఉన్నాయి. "రవీ... వాళ్ళు ఇలా మాట్లాడుతున్నారు. మనం ఇక్కడ నుండి వెళ్ళిపోదామా?"

ఇంతలో యువకుడు 1 లేచి నిలబడ్డాడు. "రేయ్... పదండ్రా వెళ్దాం.” అంటూ వాష్‌రూమ్ వైపు నడిచాడు. మిగిలిన ఇద్దరూ కూడా తమ గ్లాస్‌లు ఖాళీ చేసి, అతని వెనుకే నడిచారు.



"అత్తా... నేను కాసేపులో వస్తాను," అని రవి లేచి, వాష్‌రూమ్ వైపు నడిచాడు.
వాష్‌రూమ్ లోపల సింక్ దగ్గర ముగ్గురు యువకులు నిలబడి ఉన్నారు. రవి లోపలికి రాగానే వాళ్ళు గమనించారు. మొదట కొంచెం అసౌకర్యంగా అనిపించినా, యువకుడు 1 నవ్వుతూ మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.

యువకుడు 1: "ఓహ్! హాయ్ బ్రో! సారీ... మేము కాస్తా ఎక్కువగా మాట్లాడామేమో? మీరు విన్నారా?"

రవి గంభీరంగా, కానీ కోపంగా కాకుండా, చిరునవ్వుతో నిలబడ్డాడు. "విన్నాను. కానీ... మీరు ఆమె గురించి ఏమనుకుంటున్నారు?"

యువకుడు 2: (నవ్వుతూ) "ఏమనుకోవడం ఏమిటి బ్రో? ఆమె చూడటానికి హాట్‌గా ఉంది కదా! ఏం ఫిగర్ రాది! చీర కట్టుకున్న తీరు, నడుము వంపు... చూస్తుంటే పిచ్చెక్కిపోతుంది. మీరు చాలా లక్కీ గైస్ బ్రో!"

యువకుడు 3: "అవును బ్రో! నిజంగానే. ఆమె ఎవరు? మీ ? లేదా..."

రవి నవ్వుతూ, "లేదు. ఆమె నా మావయ్య భార్య. నా అత్త."
ముగ్గురు యువకులు ఒక్కసారిగా ఆశ్చర్యపోయారు.

యువకుడు 1: "ఓహ్! అత్తా? నిజంగానేనా? వావ్! ఆమె చూడటానికి అంత యంగ్ గా, హాట్‌గా ఉందా? మీ మావయ్య చాలా లక్కీ మ్యాన్ అనుకుంటాను."

యువకుడు 2: "అవును బ్రో! మీరు ఇద్దరూ ఇక్కడికి ఏం చేయడానికి వచ్చారు? హనీమూన్ అనుకున్నాను."

రవి నవ్వుతూ, "లేదు. బర్త్‌డే పార్టీ కోసం వచ్చాం. ఆయన రేపు వస్తాడు."

యువకుడు 3: "ఓహ్! అలాగా. సరే బ్రో... సారీ మా మాటలకు. మేము తెలియక మాట్లాడాము. కానీ నిజం చెప్పాలంటే... ఆమె చాలా హాట్‌గా ఉంది. మీరు చాలా లక్కీ గైస్."

యువకుడు 1: (రవి భుజం మీద కొట్టి) "బ్రో... ఒక మాట చెప్తాను. తప్పుగా తీసుకోకు. ఆమె లాంటి మెచ్యూర్డ్, అందమైన లేడీ తో... ఒక్కసారైనా అనుభవం ఉండాలి. అది జీవితంలో ఒకసారైనా రావాలి. మీకు ఆ అవకాశం దొరికింది. దాన్ని వృథా చేయకు."

యువకుడు 2: "అవును బ్రో! ఆమెలాంటి ఆడదాన్ని సంతృప్తి పరచడం, ఆమె అందాన్ని ఆస్వాదించడం... అది ఒక కళ. మీరు ప్రయత్నించండి. ఆల్ ది బెస్ట్ బ్రో!"

యువకుడు 3: "జాగ్రత్త బ్రో! ఆమె నిన్ను మింగేస్తుంది. నీ శక్తి అంతా ఆమెలోనే ఖర్చు చేయాల్సి వస్తుంది. గుడ్ లక్!. కానీ... నువ్వు బతికుంటావని నమ్ముతున్నాము!"

ముగ్గురు యువకులు నవ్వుతూ, రవికి "ఆల్ ది బెస్ట్" చెప్పి, వాష్‌రూమ్ నుండి బయటకు వెళ్ళిపోయారు.

రవి ఒక్కసారిగా నిట్టూర్చాడు. అతని మనసులో ఒక విచిత్రమైన ఉత్సాహం, ఆత్మవిశ్వాసం నిండిపోయింది. "ఈ రోజు... నేను నిజమైన మగాడిని అని అత్తకి చూపిస్తాను."

రవి వాష్‌రూమ్ నుండి బయటకు వచ్చి, టేబుల్ దగ్గరకు వెళ్ళాడు. అతని నడకలో ఒక కొత్త ఆత్మవిశ్వాసం, ఒక విచిత్రమైన ఉత్సాహం కనిపించాయి. వల్లీ అతని వైపు చూసింది. ఆమె కళ్ళలో ప్రశ్నలు, ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపించాయి.

"ఏమైంది రవీ? ఎంత సేపు అక్కడ?" ఆమె గొంతులో వణుకు, ఆతృత కలిసి ఉన్నాయి. "నువ్వు... ఏమైనా చేశావా? వాళ్ళతో గొడవ పడ్డావా?"

రవి నవ్వుతూ, టేబుల్ కింద నుండి ఆమె చేతిని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. అతని వేళ్ళు ఆమె వేళ్ళలో చిక్కుకుపోయాయి. "గొడవ కాదు అత్తా. వాళ్ళు నాకు 'ఆల్ ది బెస్ట్' చెప్పారు."

వల్లీ కళ్ళు పెద్దవయ్యాయి. "ఆల్ ది బెస్ట్? దేనికి? వాళ్ళు ఏమన్నారు?"

రవి ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ, గుసగుసలాడాడు, "వాళ్ళు నీ అందాన్ని మెచ్చుకున్నారు అత్తా. నీవు ఎంత హాట్‌గా, ఎంత అందంగా ఉన్నావో చెప్పారు. నన్ను లక్కీ గై అన్నారు. మరియు..."

వల్లీ ముఖం నిప్పులా ఎర్రబడింది. ఆమె తలను కిందకు వంచుకుంది. ఆమె చేతులు వణుకుతున్నాయి. కానీ ఆమె శరీరం ఈ మాటలకు స్పందిస్తోంది. ఆమె శ్వాస వేగవంతమవుతోంది. ఆమె వక్షోజాలు పైకి కిందికి ఎగుస్తున్నాయి.

వల్లీ అడుగు ఒక్కసారిగా ఆగింది. ఆమె ముఖం ఎర్రబడింది. ఆమె చేయి అనుకోకుండా తన పైటను గట్టిగా పట్టుకుంది. ఆమె భుజాలు కాస్త బిగుసుకుపోయాయి. 

వల్లీ మెల్లగా తల తిప్పి రవి వైపు చూసింది. ఆమె కళ్ళలో సిగ్గు స్పష్టంగా ఉంది. ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు. కేవలం “నడుద్దాం” అన్నట్టు చూసింది.

రవి ఆమెను చూశాడు. ఆమె ఎర్రని చెక్కిళ్లు, కాస్త వణుకుతున్న పెదవులు, ఇబ్బందిగా కనిపిస్తున్న కళ్ళు — అన్నీ అతన్ని ఇంకా ఎక్కువగా రెచ్చగొట్టాయి.

అతను మెల్లగా ఆమె మోచేయి పట్టుకున్నాడు. ఇంతకు ముందు కంటే గట్టిగా. ఆ పట్టులో కోపం, ప్రేమ, మరియు ఒక తీవ్రమైన స్వాధీన భావన కలిసి ఉన్నాయి.
“నడుద్దాం అత్తా,” అని అతను మెల్లగా అన్నాడు. గొంతులో కోపం దాగి ఉంది, కానీ అదే సమయంలో ఒక విచిత్రమైన ఆతృత కూడా ఉంది.

వల్లీ అతని పట్టును తొలగించుకోలేదు. ఆమె తల దించుకుని, వేగంగా నడవడం మొదలుపెట్టింది. రవి ఆమెతో పాటు నడిచాడు. వారి నడకలో ఒక కొత్త ఉత్సాహం, ఒక కొత్త ఉత్కంఠ ఉంది.


ఇద్దరూ గది వైపు నడుస్తున్నారు.