꧁༺ అనుమానాల నీడలో … దాగిన నిజాలెన్నో ༻꧂

[12345677889]

జానకి డ్రైవింగ్ సీట్‌లో ఉంది. పక్క సీట్‌లో మురళి కూర్చున్నాడు. కారు ఆఫీస్ వైపు వెళ్తోంది. బయట నుంచి దుమ్ము కారులోకి వస్తుండటంతో జానకి కారు కిటికీ మూసింది.

కారు నడుపుతూనే ఆమె మనసులో ఒకటే ఆలోచన తిరుగుతోంది.

అది మాధవినా? మాధవి కాలేజీకి వెళ్లిందా?

ముఖం చూసి ఉంటే బాగుండేది. ఆ గొంతు గుర్తొస్తోంది. ఆ రెండు పిగ్‌టెయిల్స్ గుర్తొస్తున్నాయి. తన కన్ను ఆపకుండా చూసిన ఆ అమ్మాయి శరీరం గుర్తొస్తోంది.

అది మాధవి శరీరమేనా?

ఆ ఆలోచన వచ్చినప్పుడల్లా జానకికి గుండెల్లో భయం పెరుగుతోంది. ఆమె ఆలోచన అంతా తన చెల్లెలి గురించే. మాధవికి ఏమైనా జరిగిందా అనే బెంగ ఆమెను వదలడం లేదు.

ఇంకా తట్టుకోలేక ఊరి సెంటర్‌లో జానకి కారు ఆపింది.

మురళి వైపు తిరిగి,
“నేను ఇంటికి వెళ్తున్నా. మురళి గారు, మీరు ఆఫీస్‌కి వెళ్లండి. నాకు బాలేదు. నాకు హాఫ్ డే లీవ్,” అంది.

అలా చెప్పగానే మురళి ఆమె వైపు చూసి,

“మేడం, మీ వేళ్ల మధ్య తెల్లటి జెల్ ఏదో ఉంది. తుడుచుకోండి. ఎక్కడ అయిందో చూసుకోలేదా?” అన్నాడు.

జానకి ఒక్కసారిగా తన వేళ్ల వైపు చూసింది.

మురళికి అది ఏమిటో తెలుసు. ఎందుకు అయిందో కూడా తెలుసు. కానీ ఆ విషయం జానకితో చెప్పలేదు.

జానకికి సిగ్గుతో అక్కడే చచ్చిపోవాలనిపించింది. తన చేతులను చూసుకుంటూ,
“సర్వే చేసిన దగ్గర ఏదో అంటుకుని ఉండొచ్చు,” అన్నట్టుగా తనను తాను సమర్థించుకుంది.

కానీ అది ఏమిటో జానకికి తెలుసు.

జానకి చెట్టు చాటున వేళ్లు పూకులో పెట్టుకుంది. తెల్లటి జెల్లీలాంటి క్రీమ్ వచ్చింది
వేళ్లు తడిశాయి. బయటకు తీసింది. తెల్లగా ఉంది. జెల్లీలా..అక్కడే ఒక్కసారి గుర్తు వచ్చింది
అవును.

చెట్టు దగ్గర జానకి బాటిల్‌లోని నీళ్లతో వేళ్లు కడుక్కుంది. కానీ ఆ సమయంలో ఉన్న tension వల్ల వేళ్లను సరిగ్గా చూసుకోలేదు. కారులో మురళి చెప్పినప్పుడు మాత్రమే తన వేళ్లను గమనించింది.
“ఓకే,” అని జానకి కారు మళ్లీ ఇంటి వైపు నడిపించింది.
దారిలో చెట్టు చాటున జరిగిన విషయాలు ఒక్కొక్కటిగా గుర్తొచ్చాయి.

బ్రిడ్జ్ కింద దెంగుడు. పిగ్‌టెయిల్స్ అమ్మాయి అరుపులు. నలుగురు అబ్బాయిల

ఒక పక్క సిగ్గు. ఇంకో పక్క తన పూకు తాను రుద్దుకోవడం. . తనకు తానే గుర్తొచ్చిన ఆ అనుభూతి. మరో వైపు మాధవి గురించిన భయం, బెంగ.

ఇంటికి చేరుకున్న జానకి గేటు దగ్గర మాధవి చెప్పులు కనిపించాయి.

“మాధవి!” అని పిలిచింది.

ఎలాంటి సమాధానం రాలేదు.

జానకి దగ్గరకు వెళ్లింది. మాధవి పడుకుని ఉంది.

“మాధవి… లే.”

ఆమెను లేపడానికి పట్టుకున్నప్పుడు ఒళ్లు వేడిగా అనిపించింది. జానకి నొసలు తాకి చూసింది. హై ఫీవర్‌గా ఉంది.

వెంటనే ఆమెను లేపి టాబ్లెట్ ఇచ్చింది. మళ్లీ పడుకోబెట్టింది.

కొద్దిసేపు మాధవిని చూస్తూ జానకి నిలబడింది.

ఆమె మనసులో నెమ్మదిగా ఒక నమ్మకం ఏర్పడింది.

మాధవి కాదు.

బాలేదు. ఇంట్లోనే ఉంది. ఎక్కడికీ వెళ్లలేదు.

జానకి తనలో తాను ధైర్యం తెచ్చుకుంది.

“మాధవి కాదు.”

అని తనకు తానే చెప్పుకుంది.