Adultery சமூக மற்றும் தற்காலக் கதைகள்-அனைத்துவிதமான சிறுகதைகள்

[Shivani Dass]

“கண்ணா லட்டு தின்ன ஆசையா” — Shivani Dass
வாசகர் பார்வையில் ஒரு சிறிய விமர்சனம் ❤️

ஒரு கதையின் முதல் வரி வாசகரை உள்ளே அழைக்கலாம்… ஆனால் அடுத்தடுத்து வரும் சம்பவங்கள்தான் அவரை கதைக்குள் தங்க வைக்கும். அந்த வகையில் “கண்ணா லட்டு தின்ன ஆசையா” என்ற தலைப்பே முதலில் ஒரு குறும்பான எதிர்பார்ப்பை உருவாக்குகிறது. ஆனால் கதை நகர நகர, அந்தத் தலைப்புக்குள் ஒரு பயணம், ஒரு தேடல், எதிர்பாராத சந்திப்புகள், மனதுக்குள் நடக்கும் போராட்டங்கள் என்று பல அடுக்குகள் இருப்பது சுவாரஸ்யமாக இருக்கிறது.

“விதைத்த விதை சிறியதாக இருந்தாலும், வளர்ந்த மரம் பெரிய நிழல் தரும்” என்பார்கள். அதுபோல ஆரம்பத்தில் கார்த்திக்கின் சித்தியைத் தேடிச் செல்லும் ஒரு சாதாரணப் பயணமாகத் தொடங்கிய கதை, வழியில் எதிர்பாராத மனிதர்களையும் சம்பவங்களையும் சந்திக்கச் செய்து, வாசகரின் கவனத்தை அடுத்தடுத்த திருப்பங்களுக்குக் கொண்டு செல்கிறது.

கார்த்திக் கதாபாத்திரத்தில் குறிப்பாக ஒரு முரண்பாடு அழகாகத் தெரிகிறது. ஒரு பக்கம் இளமைக்கே உரிய ஆர்வமும், அவசரமும், ஆசைகளும் இருக்கின்றன. இன்னொரு பக்கம், எதிர்பாராத சூழ்நிலையில் ஒருவருக்கு உதவி செய்ய வேண்டும் என்ற மனிதநேயமும் வெளிப்படுகிறது. அந்த இரண்டு மனநிலைகளுக்கு இடையில் அவன் சந்திக்கும் மனசாட்சியின் போராட்டம் கதாபாத்திரத்தை ஒரே நிறத்தில் இல்லாமல் பல பரிமாணங்களுடன் காட்டுகிறது.

“மனிதனை அவன் ஆசைகள் மட்டும் தீர்மானிப்பதில்லை; அவன் எடுக்கும் முடிவுகள்தான் அவனை அடையாளப்படுத்துகின்றன.”
இந்த வரி கார்த்திக்கின் பாத்திரத்திற்கு மிகவும் பொருத்தமாகத் தோன்றுகிறது.

ரோஜா கதைக்குள் வரும் விதமும் ஒரு முக்கியமான திருப்பம். ஆரம்பத்தில் அவளைப் பார்த்தவுடன் கார்த்திக் ஒரு முன்முடிவுக்கு வருகிறான். ஆனால் சில நிமிடங்களுக்குள் அந்த முன்முடிவு முற்றிலும் மாறுகிறது. அவளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் பிரச்சினை என்ன? அவள் ஏன் அந்த நிலையில் இருக்கிறாள்? அவளுடைய வாழ்க்கையில் என்ன நடந்திருக்கிறது? என்ற கேள்விகளை எழுப்புவதன் மூலம் அந்தக் கதாபாத்திரம் வெறும் ஒரு சந்திப்பு என்ற அளவில் நின்றுவிடாமல், அடுத்தடுத்த சிந்தனைகளுக்கு இடம் கொடுக்கிறது.

அதிலும் முக்கியமாக, ரோஜாவுக்கு உதவி செய்யும் கார்த்திக்கின் செயல்கள் அவனுடைய இன்னொரு பக்கத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன. ஒருவரைப் பார்த்து தீர்ப்பு சொல்லுவது எளிது; அவர்களின் சூழ்நிலையைப் புரிந்துகொள்வதுதான் கடினம்.
“கண்ணால் காண்பது பாதி; மனதால் புரிந்துகொள்வது முழுமை.”
என்ற எண்ணத்தை இந்தப் பகுதி நினைவூட்டுகிறது.

கதையின் தலைப்பைப் பற்றியும் சொல்லியே ஆக வேண்டும்.

“கண்ணா லட்டு தின்ன ஆசையா?” — இந்தத் தலைப்பு ஆரம்பத்திலிருந்தே ஒரு குறும்பான, விளையாட்டுத்தனமான மனநிலையை உருவாக்குகிறது. குறிப்பாக கார்த்திக்கின் இளமை மனநிலையையும், அவன் எதிர்கொள்ளும் எதிர்பாராத சூழ்நிலைகளையும் நினைத்துப் பார்க்கும்போது தலைப்பு கதையின் மைய உணர்வுடன் ஒரு விதத்தில் இணைந்து செல்கிறது. ஆனால் கதை முடிவடையாமல், கடைசியில் இன்னொரு பெரிய திருப்பத்துக்கான கதவைத் திறந்து விட்டு நிறுத்தப்பட்டிருப்பதால், இந்தத் தலைப்பின் முழு அர்த்தம் அடுத்த பகுதிகளில் இன்னும் தெளிவாகலாம் என்ற எதிர்பார்ப்பையும் ஏற்படுத்துகிறது.

இந்தக் கதையின் மிகச் சிறப்பான இடம் என்னவென்றால், ஒரு சம்பவம் முடிந்துவிட்டது என்று நினைக்கும் நேரத்தில் இன்னொரு சம்பவம் கதவைத் தட்டுகிறது.

சித்தியைத் தேடி 100 கிலோமீட்டர் பயணம் → வீடு மாறியிருப்பது → எதிர்பாராத லாட்ஜ் சந்திப்பு → ரோஜாவுடன் ஏற்பட்ட குழப்பம் → மறுபடியும் 300 கிலோமீட்டர் பயணம் → அதே ரோஜாவை மீண்டும் சந்திப்பது → இறுதியில் பல்லவி சித்தியின் வீட்டை அடைவது → கதவைத் திறக்கும் பெண்ணைப் பார்த்து கார்த்திக் அதிர்ச்சி அடைவது…

இந்த தொடர் திருப்பங்கள்தான் “அடுத்தது என்ன?” என்ற கேள்வியை வாசகருக்குள் உயிரோடு வைத்திருக்கிறது.

“ஆற்றில் இறங்கினால் அலை வராமல் இருக்காது; கதையில் இறங்கினால் திருப்பம் வராமல் இருக்காது.”
இந்தக் கதையில் அந்தத் திருப்பங்கள் நிறையவே இருக்கின்றன.

மேலும், கதையின் இறுதியில் கதவு திறந்து, அங்கே நிற்கும் பெண்ணைப் பார்த்து கார்த்திக் அதிர்ச்சியடையும் இடத்தில் நிறுத்தியது நல்ல cliffhanger. அந்த ஒரு காட்சி அடுத்த Part-க்கான ஆர்வத்தை நன்றாக உருவாக்குகிறது.
“முடிவைச் சொல்லாமல் நிறுத்திய கதைதான் சில நேரங்களில் வாசகரை அதிகமாகத் தொடர வைக்கும்.”

புதிதாக எழுதும் ஒரு கதாசிரியரின் எழுதுகோலில் முக்கியமான விஷயம் என்ன தெரியுமா?

எழுத்தில் ஆரம்பத்திலேயே எல்லாமே பக்குவமாக இருக்க வேண்டும் என்பதல்ல. தொடர்ந்து எழுத வேண்டும் என்ற ஆர்வம் இருக்க வேண்டும். கதையை உருவாக்க வேண்டும் என்ற தைரியம் இருக்க வேண்டும். வாசகரை அடுத்த பக்கத்துக்கு அழைத்துச் செல்லும் கற்பனை இருக்க வேண்டும்.

அந்த வகையில் Shivani Dass அவர்களின் எழுதுகோலில் கற்பனை, வேகமான சம்பவ நகர்வு, எதிர்பாராத திருப்பங்களை உருவாக்கும் முயற்சி ஆகியவை தெளிவாகத் தெரிகின்றன.

“கற்றது கைமண் அளவு; கல்லாதது உலகளவு.”
எழுத்தும் அப்படித்தான். ஒவ்வொரு கதையும் ஒரு புதிய பாடம். ஒவ்வொரு Part-மும் ஒரு புதிய அனுபவம். இன்று எழுதப்படும் ஒரு வரி, நாளைய சிறந்த எழுத்துக்கான முதல் படியாக இருக்கலாம்.

புதிய கதாசிரியருக்கு என்னுடைய மனமார்ந்த வாழ்த்துகள். ❤️

கதை இன்னும் முடிவடையவில்லை. அதனால் இப்போதைக்கு கிடைத்த பகுதிகளை வைத்துப் பார்க்கும்போது, அடுத்த Part-ல் கதவு திறந்த அந்தப் பெண் யார்? கார்த்திக்கிற்கு ஏன் அப்படியொரு அதிர்ச்சி? பல்லவி சித்தியின் வாழ்க்கையில் உண்மையில் என்ன நடந்திருக்கிறது? என்ற கேள்விகள்தான் இப்போது வாசகரின் மனதில் நிற்கின்றன.

“கதை இங்கே நிற்கிறது… ஆனால் கேள்விகள் இங்கிருந்துதான் ஆரம்பிக்கின்றன.”

அதுதான் ஒரு தொடர்கதையின் வெற்றி.

Shivani Dass அவர்களே, புதிய கதாசிரியராக உங்கள் எழுதுகோலுக்கு வாழ்த்துகள். ❤️
தொடர்ந்து எழுதுங்கள்… ஒவ்வொரு கதையிலும் உங்கள் எழுத்து இன்னும் அழகாகவும், ஆழமாகவும், பக்குவமாகவும் வளரட்டும்.

அடுத்த Part-க்காக காத்திருக்கிறோம்… ❤️

மனமார  பாராட்டியதற்கு  நன்றி  ப்ரோ