04-10-2026, 01:39 PM
“12 B” – Shivani Dass
முதலில் ஒரு விஷயம் சொல்லணும்… முதல் முயற்சியாக ஒரு கதையை எழுதிப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு எழுத்தாளருக்கு, கதையைத் தொடங்கி அதை ஒரு முழுமையான முடிவுக்குக் கொண்டு செல்வதே பெரிய விஷயம். அந்த வகையில் “12 B” கதையை வாசித்தபோது, எழுத்தாளரின் முயற்சியும் கற்பனையும் தெளிவாகத் தெரிகிறது. ❤️
கதையின் ஆரம்பத்திலேயே ஜோதி – கார்த்திக் இருவரும் மலைப் பங்களாவை நோக்கிப் பயணிப்பது, சாதாரணமான ஒரு பயணமாகத் தொடங்கி, படிப்படியாக எதிர்பாராத சம்பவங்களுக்குள் நகர்கிறது. ஆரம்பத்திலேயே வாசகருக்கு “அடுத்து என்ன நடக்கப் போகிறது?” என்ற ஆர்வத்தை உருவாக்கியிருப்பது நல்ல முயற்சி.
“ஆரம்பம் சிறப்பாக இருந்தால், பாதி பயணம் வெற்றிதான்” என்பார்கள். அந்த வகையில் கதையின் தொடக்கம் வாசகரை உள்ளே அழைத்துச் செல்கிறது.
அதிலும் ஜோதியின் கதாபாத்திரம் ஆரம்பத்திலிருந்தே சாதாரணமான ஒரு கதாபாத்திரமாக இல்லாமல், தன் முடிவுகளில் தயக்கம் காட்டாத, சூழ்நிலையைத் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக்கொள்ள நினைக்கும் ஒரு வலிமையான பெண் கதாபாத்திரமாக உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. அவளுடைய உரையாடல்களில் இருக்கும் தைரியம், நம்பிக்கை, மனநிலை மாற்றங்களை எழுத்தாளர் தொடர்ந்து காட்டியிருக்கிறார்.
அதேபோல் கார்த்திக் கதாபாத்திரத்திலும் இளமைக்குரிய அவசரம், தன்னம்பிக்கை, சவாலை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனநிலை போன்ற பல அடுக்குகள் இருக்கின்றன. தாயும் மகனும் பேசிக்கொள்ளும் விதத்திலும், ஒருவரை ஒருவர் புரிந்துகொள்ளும் விதத்திலும் கதையின் மனநிலை நகர்கிறது.
கதையில் எனக்குக் கவனத்தை ஈர்த்த இன்னொரு விஷயம் சவால் என்ற கருத்தை வைத்து கதையை நகர்த்திய விதம். ஒரு சாதாரண பயணத்தை வெறும் பயணமாக விட்டுவிடாமல், அதற்குள் ஒரு சவாலை உருவாக்கி, அதன்மூலம் அடுத்தடுத்த நிகழ்வுகளுக்கான எதிர்பார்ப்பை உருவாக்கியிருக்கிறீர்கள்.
“விதைத்த விதைதான் மரமாகி நிழல் தரும்.”
அதேபோல ஒரு சிறிய சம்பவத்தை அடுத்த சம்பவத்துடன் இணைத்து கதையை முன்னோக்கி நகர்த்தியிருப்பது எழுத்தாளரின் கற்பனைக்கு நல்ல உதாரணம்.
கதையின் நடுப்பகுதியில் வரும் இளநீர் கடைக்காரர் – கண்ணம்மா சம்பவம் கதைக்கு முற்றிலும் வேறு ஒரு திருப்பத்தைத் தருகிறது. இங்கே குறிப்பாக கண்ணம்மாவின் மனநிலை மாற்றத்தை கதையில் கொண்டு வந்திருப்பது சுவாரஸ்யமான முயற்சி. ஆரம்பத்தில் கோபம், அதன்பிறகு குழப்பம், பின்னர் சூழ்நிலையைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்வது என்று அவளுடைய உணர்வுகள் மாறிக்கொண்டே செல்கின்றன.
அதிலும் ஜோதியின் கதாபாத்திரம் அங்கே இன்னும் வலுப்பெறுகிறது. அவள் மற்றவர்களின் மனநிலையைப் புரிந்துகொண்டு பேச முயல்வது, சூழ்நிலையைத் தன் பக்கம் திருப்புவது போன்ற விஷயங்கள் அவளை கதையின் முக்கியமான இயக்க சக்தியாக மாற்றுகின்றன.
“பெண்ணின் மனதைப் புரிந்தவன் உலகையே புரிந்தவன்” என்று சொல்வார்கள். அந்த எண்ணத்தை ஜோதியின் கதாபாத்திரத்தின் மூலம் எழுத்தாளர் கதைக்குள் கொண்டு வந்திருப்பது கவனிக்கத்தக்கது.
ஆண் கதாபாத்திரங்களின் பக்கத்தில் பார்க்கும்போது, கார்த்திக்கிடம் இருக்கும் தன்னம்பிக்கை, சவாலை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனநிலை, ஆண்மையை நிரூபிக்க வேண்டும் என்ற உந்துதல் ஆகியவை தொடர்ந்து வெளிப்படுகின்றன. அதே நேரத்தில் கண்ணம்மா, ஜோதி போன்ற பெண் கதாபாத்திரங்களில் தங்களுடைய விருப்பம், தயக்கம், துணிச்சல், முடிவெடுக்கும் தன்மை போன்ற உணர்வுகள் வெளிப்படுகின்றன.
இதனால் கதையில் ஆண் உணர்வும் பெண் உணர்வும் இரண்டு வெவ்வேறு கோணங்களில் பயணிப்பதைப் பார்க்க முடிகிறது.
கதையின் இறுதிப்பகுதியில் சம்பவங்கள் வேகமாக நகர்ந்து, அனைவரும் தங்களுடைய வழியில் மீண்டும் பிரிந்து செல்வது கதைக்கு ஒரு சினிமா காட்சி போன்ற முடிவு உணர்வை கொடுக்கிறது. குறிப்பாக கண்ணம்மாவின் இறுதி உரையாடல் கதையின் மனநிலையை சற்றே இலகுவாக்கி முடிக்கிறது.
“கதை முடிந்தாலும், கதாபாத்திரங்கள் விட்டுச் செல்லும் எண்ணங்கள் மனதில் தொடரும்.”
அந்த வகையில் இந்தக் கதையும் முடிந்த பிறகும் சில கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையைப் பற்றி யோசிக்க வைக்கிறது.
ஒரு புதிய எழுத்தாளராக நீங்கள் செய்திருக்கும் முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால், ஒரே சம்பவத்தை மட்டும் எழுதாமல், பல கதாபாத்திரங்களைச் சேர்த்து அவர்களுக்கிடையிலான மனநிலைகளை மாற்றி மாற்றி கதையை நகர்த்தியிருக்கிறீர்கள். அது நிச்சயம் பாராட்டப்பட வேண்டிய முயற்சி.
இன்னும் வரும் கதைகளில் உரையாடல்களுக்கு இடையில் கொஞ்சம் கூடுதல் இயல்பான இடைவெளி, கதாபாத்திரங்களின் உள்ளுணர்வுகளை இன்னும் ஆழமாக வெளிப்படுத்துதல், முக்கியமான காட்சிகளை சற்று மெதுவாக நகர்த்துதல் போன்ற விஷயங்களைச் சேர்த்தால் உங்கள் எழுத்து இன்னும் அழகாக வளரும்.
“கற்றது கைமண் அளவு; கல்லாதது உலகளவு.”
முதல் கதையிலேயே எல்லாம் முழுமையாக இருக்க வேண்டும் என்பதில்லை. எழுத எழுதத்தான் எழுத்தாளரின் தனித்துவமான நடை உருவாகும்.
Shivani Dass அவர்களே, முதல் முயற்சியிலேயே கதையை முழுமையாக முடித்திருப்பதற்கும், உங்கள் கற்பனையைத் தயக்கமின்றி எழுத்தாக மாற்றியிருப்பதற்கும் வாழ்த்துகள். ❤️
தொடர்ந்து எழுதுங்கள்…
இன்றைய புதிய எழுத்தாளர், நாளைய நல்ல கதாசிரியராக மாறலாம்.
“முயற்சி இருக்கும் இடத்தில் முன்னேற்றம் நிச்சயம்.”
உங்கள் அடுத்த கதைக்காகக் காத்திருக்கிறேன். ❤️
முதலில் ஒரு விஷயம் சொல்லணும்… முதல் முயற்சியாக ஒரு கதையை எழுதிப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு எழுத்தாளருக்கு, கதையைத் தொடங்கி அதை ஒரு முழுமையான முடிவுக்குக் கொண்டு செல்வதே பெரிய விஷயம். அந்த வகையில் “12 B” கதையை வாசித்தபோது, எழுத்தாளரின் முயற்சியும் கற்பனையும் தெளிவாகத் தெரிகிறது. ❤️
கதையின் ஆரம்பத்திலேயே ஜோதி – கார்த்திக் இருவரும் மலைப் பங்களாவை நோக்கிப் பயணிப்பது, சாதாரணமான ஒரு பயணமாகத் தொடங்கி, படிப்படியாக எதிர்பாராத சம்பவங்களுக்குள் நகர்கிறது. ஆரம்பத்திலேயே வாசகருக்கு “அடுத்து என்ன நடக்கப் போகிறது?” என்ற ஆர்வத்தை உருவாக்கியிருப்பது நல்ல முயற்சி.
“ஆரம்பம் சிறப்பாக இருந்தால், பாதி பயணம் வெற்றிதான்” என்பார்கள். அந்த வகையில் கதையின் தொடக்கம் வாசகரை உள்ளே அழைத்துச் செல்கிறது.
அதிலும் ஜோதியின் கதாபாத்திரம் ஆரம்பத்திலிருந்தே சாதாரணமான ஒரு கதாபாத்திரமாக இல்லாமல், தன் முடிவுகளில் தயக்கம் காட்டாத, சூழ்நிலையைத் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக்கொள்ள நினைக்கும் ஒரு வலிமையான பெண் கதாபாத்திரமாக உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. அவளுடைய உரையாடல்களில் இருக்கும் தைரியம், நம்பிக்கை, மனநிலை மாற்றங்களை எழுத்தாளர் தொடர்ந்து காட்டியிருக்கிறார்.
அதேபோல் கார்த்திக் கதாபாத்திரத்திலும் இளமைக்குரிய அவசரம், தன்னம்பிக்கை, சவாலை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனநிலை போன்ற பல அடுக்குகள் இருக்கின்றன. தாயும் மகனும் பேசிக்கொள்ளும் விதத்திலும், ஒருவரை ஒருவர் புரிந்துகொள்ளும் விதத்திலும் கதையின் மனநிலை நகர்கிறது.
கதையில் எனக்குக் கவனத்தை ஈர்த்த இன்னொரு விஷயம் சவால் என்ற கருத்தை வைத்து கதையை நகர்த்திய விதம். ஒரு சாதாரண பயணத்தை வெறும் பயணமாக விட்டுவிடாமல், அதற்குள் ஒரு சவாலை உருவாக்கி, அதன்மூலம் அடுத்தடுத்த நிகழ்வுகளுக்கான எதிர்பார்ப்பை உருவாக்கியிருக்கிறீர்கள்.
“விதைத்த விதைதான் மரமாகி நிழல் தரும்.”
அதேபோல ஒரு சிறிய சம்பவத்தை அடுத்த சம்பவத்துடன் இணைத்து கதையை முன்னோக்கி நகர்த்தியிருப்பது எழுத்தாளரின் கற்பனைக்கு நல்ல உதாரணம்.
கதையின் நடுப்பகுதியில் வரும் இளநீர் கடைக்காரர் – கண்ணம்மா சம்பவம் கதைக்கு முற்றிலும் வேறு ஒரு திருப்பத்தைத் தருகிறது. இங்கே குறிப்பாக கண்ணம்மாவின் மனநிலை மாற்றத்தை கதையில் கொண்டு வந்திருப்பது சுவாரஸ்யமான முயற்சி. ஆரம்பத்தில் கோபம், அதன்பிறகு குழப்பம், பின்னர் சூழ்நிலையைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்வது என்று அவளுடைய உணர்வுகள் மாறிக்கொண்டே செல்கின்றன.
அதிலும் ஜோதியின் கதாபாத்திரம் அங்கே இன்னும் வலுப்பெறுகிறது. அவள் மற்றவர்களின் மனநிலையைப் புரிந்துகொண்டு பேச முயல்வது, சூழ்நிலையைத் தன் பக்கம் திருப்புவது போன்ற விஷயங்கள் அவளை கதையின் முக்கியமான இயக்க சக்தியாக மாற்றுகின்றன.
“பெண்ணின் மனதைப் புரிந்தவன் உலகையே புரிந்தவன்” என்று சொல்வார்கள். அந்த எண்ணத்தை ஜோதியின் கதாபாத்திரத்தின் மூலம் எழுத்தாளர் கதைக்குள் கொண்டு வந்திருப்பது கவனிக்கத்தக்கது.
ஆண் கதாபாத்திரங்களின் பக்கத்தில் பார்க்கும்போது, கார்த்திக்கிடம் இருக்கும் தன்னம்பிக்கை, சவாலை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனநிலை, ஆண்மையை நிரூபிக்க வேண்டும் என்ற உந்துதல் ஆகியவை தொடர்ந்து வெளிப்படுகின்றன. அதே நேரத்தில் கண்ணம்மா, ஜோதி போன்ற பெண் கதாபாத்திரங்களில் தங்களுடைய விருப்பம், தயக்கம், துணிச்சல், முடிவெடுக்கும் தன்மை போன்ற உணர்வுகள் வெளிப்படுகின்றன.
இதனால் கதையில் ஆண் உணர்வும் பெண் உணர்வும் இரண்டு வெவ்வேறு கோணங்களில் பயணிப்பதைப் பார்க்க முடிகிறது.
கதையின் இறுதிப்பகுதியில் சம்பவங்கள் வேகமாக நகர்ந்து, அனைவரும் தங்களுடைய வழியில் மீண்டும் பிரிந்து செல்வது கதைக்கு ஒரு சினிமா காட்சி போன்ற முடிவு உணர்வை கொடுக்கிறது. குறிப்பாக கண்ணம்மாவின் இறுதி உரையாடல் கதையின் மனநிலையை சற்றே இலகுவாக்கி முடிக்கிறது.
“கதை முடிந்தாலும், கதாபாத்திரங்கள் விட்டுச் செல்லும் எண்ணங்கள் மனதில் தொடரும்.”
அந்த வகையில் இந்தக் கதையும் முடிந்த பிறகும் சில கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையைப் பற்றி யோசிக்க வைக்கிறது.
ஒரு புதிய எழுத்தாளராக நீங்கள் செய்திருக்கும் முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால், ஒரே சம்பவத்தை மட்டும் எழுதாமல், பல கதாபாத்திரங்களைச் சேர்த்து அவர்களுக்கிடையிலான மனநிலைகளை மாற்றி மாற்றி கதையை நகர்த்தியிருக்கிறீர்கள். அது நிச்சயம் பாராட்டப்பட வேண்டிய முயற்சி.
இன்னும் வரும் கதைகளில் உரையாடல்களுக்கு இடையில் கொஞ்சம் கூடுதல் இயல்பான இடைவெளி, கதாபாத்திரங்களின் உள்ளுணர்வுகளை இன்னும் ஆழமாக வெளிப்படுத்துதல், முக்கியமான காட்சிகளை சற்று மெதுவாக நகர்த்துதல் போன்ற விஷயங்களைச் சேர்த்தால் உங்கள் எழுத்து இன்னும் அழகாக வளரும்.
“கற்றது கைமண் அளவு; கல்லாதது உலகளவு.”
முதல் கதையிலேயே எல்லாம் முழுமையாக இருக்க வேண்டும் என்பதில்லை. எழுத எழுதத்தான் எழுத்தாளரின் தனித்துவமான நடை உருவாகும்.
Shivani Dass அவர்களே, முதல் முயற்சியிலேயே கதையை முழுமையாக முடித்திருப்பதற்கும், உங்கள் கற்பனையைத் தயக்கமின்றி எழுத்தாக மாற்றியிருப்பதற்கும் வாழ்த்துகள். ❤️
தொடர்ந்து எழுதுங்கள்…
இன்றைய புதிய எழுத்தாளர், நாளைய நல்ல கதாசிரியராக மாறலாம்.
“முயற்சி இருக்கும் இடத்தில் முன்னேற்றம் நிச்சயம்.”
உங்கள் அடுத்த கதைக்காகக் காத்திருக்கிறேன். ❤️
- Shajith


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)