04-10-2026, 12:48 PM
ஞாயிற்றுக்கிழமை மட்டன் பிரியாணி சாப்பிட்டு ரிலாக்ஸாக சோபாவில் உட்கார்ந்து கொண்டிருக்கும் போது தான் போன் கால் வந்தது.
ரொம்ப நாள் கேப் ஆகி போயிருந்ததால் அவள் பெயரை பார்த்தவுடன் அவள் முகம் மலர்ந்தது.
முகம் மலர்ந்த சிரிப்புடன் போனை அட்டென்ட் செய்தா.
சோபாவில் இருந்து விலகி நடந்து ஜன்னல் பக்கம் சென்று பேசினா.
சிரிக்க சிரிக்க பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
சிறிது நேரம் கழித்து அவள் என்ன கேட்டா என்று தெரியவில்லை முகம் சற்று வாடி போனது.
ரொம்ப நேரம் நின்றதால் திரும்பவும் சோபாக்கு வந்தா
சலிப்பாக என் முகத்தைப் பார்த்தவாரு சொன்னா..
"ஆமாண்டி வேற என்ன பண்ண அட்ஜஸ்ட் தான் பண்ணிக்கணும் "
"நமக்கும் பொறுப்பு வந்து இருக்கு இல்ல """
பதிலுக்கு அவள் என்ன சொன்னா என்று தெரியவில்லை எதைப் பற்றி பேசுகிறார்கள் என்றும் புரியவில்லை.
"அதுவும் சரிதான் ...அப்படி என்ன காலம் கடந்து போச்சு ...சரி நேர்ல மீட் பண்ணும் போது இன்னும் பேசுவோம் ...நீ என்ஜாய் பண்ணுடி ...முடிஞ்ச அப்புறம் எனக்கு போன் பண்ணு கள்ளி.
இப்போதைக்கு இரண்டு செல்பி அனுப்பு டி ...
...."ஒரு கள்ள சிரிப்புடன் போனை கட் செய்தாள் கவிதா.
மொபைல் போனை சோபாவில் வைத்து விட்டு...வாஷிங் மெஷின் துணி காய போட மொட்டை மாடிக்கு போனாள்.
அவள் வழக்கமாக போன் லாக் செய்துதான் இருப்பாள்.
ஆனால் அவள் பாஸ் கோடு எனக்கு தெரியும் .
போய்விட்டாளா என்று பார்த்துவிட்டு போனை கையில் எடுத்தேன் .
நான் கையில் எடுக்கவும் பார்வதியிடம் இருந்து வாட்ஸ் அப்பில் போட்டோ வந்தது.
ஓபன் பண்ணலாமா என்று யோசித்து ஆவது ஆகட்டும் என்று ஓபன் செய்தேன் ...
இரண்டு செல்பி ...பார்வதி முன்பை விட இப்போது நன்கு அழகு கூடி ஆனால் கொளுத்து போயிருந்தாள்.
முகம் நன்கு பிரகாசமாக தெரிந்தது.
டீசர்ட் ஜீன்ஸ் பேன்டில் கவர்ச்சியாக தெரிந்தா..
அவள் முலை பெருத்த clevage காட்டிக் கொண்டிருந்தாள் .
அருகில் ஒரு பையன் ..வயது 25 குள்ள தான் இருக்கும்.
நல்ல உயரம் ஜிம் பாடி ...மாநிறத்தில் இளமையாக இருந்தான்.
இரண்டு பேரும் கைகளை பின்னிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
இரண்டாவது செல்பியில் இரண்டு பேரும் கண்ணத்தோடு கன்னத்தை உரசி கொண்டிருந்தார்கள்.
அவள் சில வருடங்களாக யுஎஸ்ஏ தான் இருக்கிறாள்.
எப்போது இங்கு வந்தா யார் இவன் என்று எனக்கு புரியவில்லை .
சொந்தக்கார பையனாக இருக்கும் என்று தோனியது.
ஆனால் அவளை ப் பற்றி நன்றாக தெரியும் எனக்கு.
ரொம்ப நாள் கேப் ஆகி போயிருந்ததால் அவள் பெயரை பார்த்தவுடன் அவள் முகம் மலர்ந்தது.
முகம் மலர்ந்த சிரிப்புடன் போனை அட்டென்ட் செய்தா.
சோபாவில் இருந்து விலகி நடந்து ஜன்னல் பக்கம் சென்று பேசினா.
சிரிக்க சிரிக்க பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
சிறிது நேரம் கழித்து அவள் என்ன கேட்டா என்று தெரியவில்லை முகம் சற்று வாடி போனது.
ரொம்ப நேரம் நின்றதால் திரும்பவும் சோபாக்கு வந்தா
சலிப்பாக என் முகத்தைப் பார்த்தவாரு சொன்னா..
"ஆமாண்டி வேற என்ன பண்ண அட்ஜஸ்ட் தான் பண்ணிக்கணும் "
"நமக்கும் பொறுப்பு வந்து இருக்கு இல்ல """
பதிலுக்கு அவள் என்ன சொன்னா என்று தெரியவில்லை எதைப் பற்றி பேசுகிறார்கள் என்றும் புரியவில்லை.
"அதுவும் சரிதான் ...அப்படி என்ன காலம் கடந்து போச்சு ...சரி நேர்ல மீட் பண்ணும் போது இன்னும் பேசுவோம் ...நீ என்ஜாய் பண்ணுடி ...முடிஞ்ச அப்புறம் எனக்கு போன் பண்ணு கள்ளி.
இப்போதைக்கு இரண்டு செல்பி அனுப்பு டி ...
...."ஒரு கள்ள சிரிப்புடன் போனை கட் செய்தாள் கவிதா.
மொபைல் போனை சோபாவில் வைத்து விட்டு...வாஷிங் மெஷின் துணி காய போட மொட்டை மாடிக்கு போனாள்.
அவள் வழக்கமாக போன் லாக் செய்துதான் இருப்பாள்.
ஆனால் அவள் பாஸ் கோடு எனக்கு தெரியும் .
போய்விட்டாளா என்று பார்த்துவிட்டு போனை கையில் எடுத்தேன் .
நான் கையில் எடுக்கவும் பார்வதியிடம் இருந்து வாட்ஸ் அப்பில் போட்டோ வந்தது.
ஓபன் பண்ணலாமா என்று யோசித்து ஆவது ஆகட்டும் என்று ஓபன் செய்தேன் ...
இரண்டு செல்பி ...பார்வதி முன்பை விட இப்போது நன்கு அழகு கூடி ஆனால் கொளுத்து போயிருந்தாள்.
முகம் நன்கு பிரகாசமாக தெரிந்தது.
டீசர்ட் ஜீன்ஸ் பேன்டில் கவர்ச்சியாக தெரிந்தா..
அவள் முலை பெருத்த clevage காட்டிக் கொண்டிருந்தாள் .
அருகில் ஒரு பையன் ..வயது 25 குள்ள தான் இருக்கும்.
நல்ல உயரம் ஜிம் பாடி ...மாநிறத்தில் இளமையாக இருந்தான்.
இரண்டு பேரும் கைகளை பின்னிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
இரண்டாவது செல்பியில் இரண்டு பேரும் கண்ணத்தோடு கன்னத்தை உரசி கொண்டிருந்தார்கள்.
அவள் சில வருடங்களாக யுஎஸ்ஏ தான் இருக்கிறாள்.
எப்போது இங்கு வந்தா யார் இவன் என்று எனக்கு புரியவில்லை .
சொந்தக்கார பையனாக இருக்கும் என்று தோனியது.
ஆனால் அவளை ப் பற்றி நன்றாக தெரியும் எனக்கு.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)