[MadanaRathri]

                       నేను మా శ్రీవారు ఆయన స్నేహితుడు




EPISODE - 10

డైనింగ్ రూమ్ నుంచి కూర్చుని వాళ్ళిద్దరూ కలిసి ఇంటి పనులు చేసుకోవడం చూడటం అరుణ్‌కు ఇక ఏమాత్రం నచ్చలేదు. తనకు తాను మూడో వ్యక్తిగా, అక్కడ అదనంగా ఉన్నట్లు అనిపించింది. అందుకే లేచి తన గదిలోకి వెళ్లిపోయాడు. గదిలోకి వెళ్లి పరిని నిద్రలేపడం మొదలుపెట్టాడు. రోజూ ఈ పని మనీషాయే చేస్తుంది, ఈ రోజు ఆమెకు బదులుగా అతను చేశాడు. ఎలాగూ ఇప్పుడు మనీషా పనుల్లో రవి చాలా జోక్యం చేసుకుంటున్నాడు కదా, అలాంటప్పుడు తాను మాత్రం ఎందుకు వెనకబడి ఉండాలని అనుకున్నాడు. అరుణ్ మనసులో రవిని తనకు పోటీగా భావించడం మొదలుపెడతాడని ఎవరూ ఊహించి ఉండరు.

అనుకున్నదే తడవుగా, అరుణ్ పరిని నిద్రలేపాడు. అప్పటికి మనీషా టిఫిన్ రెడీ చేసి అరుణ్ గదికి తీసుకొచ్చింది. ఆమె అరుణ్‌కు టిఫిన్ ఇచ్చింది. ఆ తర్వాత నిశ్శబ్దంగా పరిని తీసుకుని ఆమెకు మొహం కడిగించడానికి వెళ్ళిపోయింది. మనీషా సరిగ్గా మాట్లాడనూ లేదు! అంత హడావుడి ఏంటి ఆమెకు? నేను ఇప్పుడు ఆమె జీవితంలో ఒక భారం అయిపోయానా? అని ఆలోచించి అరుణ్‌కు చాలా బాధేసింది.

మధ్యాహ్నం భోజనం తర్వాత రవి పరిని తీసుకుని తన గదిలో ఆడుకుంటున్నాడు. మనీషా, రవి కేవలం రాత్రి పూట మాత్రమే కలిసి ఉంటారు. మిగతా సమయమంతా వాళ్ళ మధ్య ఒక అప్రకటిత నియంత్రణ రేఖ (లైన్ ఆఫ్ కంట్రోల్) ఉంటుంది, దాని పేరే అరుణ్ రాయ్. మనీషా వాషింగ్ మెషీన్ నుంచి ఉతికిన బట్టలు తీసుకుని బాల్కనీలో ఆరవేస్తోంది. అరుణ్ ఉదయం నుంచి మనీషాతో ఒంటరిగా మాట్లాడటానికి సమయం కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు. ఆ అవకాశం అప్పుడు అతనికి దొరుకుతుంది. అరుణ్ బాల్కనీకి వెళ్లి వెనక నుంచి మనీషా చేతిని పట్టుకున్నాడు. మనీషా ఉలిక్కిపడి, వెనక్కి తిరిగి చూసేసరికి అరుణ్ నిలబడి ఉన్నాడు. అరుణ్ ఆమెను లాక్కుని తన గదిలోకి తీసుకెళ్ళాడు.

"అరుణ్, ఏం చేస్తున్నావు ఏంటి? నా చెయ్యి వదులు! నన్ను ఇలా ఎందుకు లాక్కొచ్చావు? బాల్కనీలో తడి బట్టలు అలాగే ఉన్నాయి, వాటిని ఆరవేయాలి కదా!"

"అవన్నీ తర్వాత చేద్దువులే, ముందు నా మాట విను."

అరుణ్ చాలా డెస్పరేట్ గా కనిపిస్తున్నాడు.

"ఏం మాట?"

"నువ్వు నాకు కావాలి...", అని చెబుతూ అరుణ్ మనీషాను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. మనీషా ఆశ్చర్యపోయింది. ఆమె వెంటనే అరుణ్ కౌగిలి నుంచి విడిపించుకుని, "నీకేమైనా పిచ్చెక్కిందా?? ఏం చేస్తున్నావు ఇదంతా??" అని అంది.

"ఎందుకు మనీషా? నువ్వు ఎందుకిలా చేస్తున్నావు? నేను నీ భర్తను, నిజమైన భర్తను!"

"అవునా?? అయితే నీ దృష్టిలో నా నకిలీ భర్త ఎవరు? రవా?"

అరుణ్ ఏమాలోచించకుండానే, "అవును, రవే. వాడు పేరుకే నీ భర్త, నేనే నీ జీవితంలో నిజమైన మగాడిని" అని అనేశాడు.

అరుణ్ మాటలు విని విసుగుతో మనీషా, "నన్ను ఏమనుకుంటున్నావు నువ్వు? నీ చేతి కీలుబొమ్మనా? ఎప్పుడు కావాలంటే అప్పుడు దూరం పెడతావు, ఎప్పుడు కావాలంటే అప్పుడు దగ్గరకు లాక్కుంటావా?" అని అడిగింది.

"లేదు మనీషా, నేను అలా అనుకోవడం లేదు. నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను. ప్రేమిస్తున్నాను కాబట్టే నీకు మళ్ళీ పెళ్లి చేశాను, నీ సంతోషం గురించి ఆలోచించి. కానీ ఈ రోజు నువ్వు సంతోషంగా లేవని, రవిని అంగీకరించలేకపోతున్నావని అర్థమవుతోంది, అందుకే నిన్ను మళ్ళీ నా దగ్గరకు తెచ్చుకోవాలనుకుంటున్నాను."

"ఒక నిజం చెబుతావా అరుణ్?"

"ఒకటి కాదు వెయ్యి చెబుతాను, నువ్వు అడిగి చూడు..."

"ఇంకెన్ని పరీక్షలు పెడతావు నాకు? నాకు విడాకులు ఇచ్చి రవిని పెళ్లి చేసుకునేలా బలవంతం చేసినప్పుడు నువ్వు ఒక్కసారి కూడా నా మాట వినలేదు. నీ నిర్ణయాన్ని నాపై రుద్దావు. ఈ రోజు కూడా నువ్వు నా అభిప్రాయం తెలుసుకోవడానికి ఏమాత్రం ప్రయత్నించడం లేదు! నిన్ను చూస్తుంటే ఆశ్చర్యంగా ఉంది!!"

"నీ అభిప్రాయం ఏంటో నాకు తెలుసు. నువ్వు రవితో ఉండాలనుకోవడం లేదు. ఆ రోజు నేను తప్పు చేశాను మనీషా, కానీ ఈరోజు నేను సరైన నిర్ణయమే తీసుకుంటున్నాను."

"ఆ రోజు లాగే ఈ రోజు కూడా నువ్వు తప్పు చేస్తున్నావు అరుణ్...."

"అంటే??"

"అంటే ఆ రోజు నేను నిన్ను వదిలి రవిని పెళ్లి చేసుకోవాలనుకోలేదు, కానీ నువ్వు నా మాట వినలేదు. ఈ రోజు నేను ఈ రాసిపెట్టి లేని జీవితాన్ని అంగీకరించడానికి ప్రయత్నిస్తుంటే, మళ్ళీ నన్ను ఒక అగ్నిపరీక్షలోకి నెడుతున్నావు."

"ఆ అగ్నిపరీక్ష నువ్వు ఎదుర్కోకూడదనే కదా, నిన్ను మళ్ళీ వెనక్కి తీసుకురావడానికి ప్రయత్నిస్తున్నది."

"నువ్వు అపార్థం చేసుకుంటున్నావు అరుణ్, అగ్నిపరీక్ష నేను రవికి పెట్టడం లేదు, ఇప్పుడు నేను నీకు పెడుతున్నాను. ఆ అగ్నిపరీక్ష పెడుతున్నది నువ్వే."

"నీ మాటలకు అర్థం నాకేమీ తెలియడం లేదు మనీషా! నువ్వు అసలు ఏమంటున్నావు మనీషా?? దయచేసి వివరంగా చెప్పు నాకు."

"చూడు అరుణ్, నువ్వు ఇక కొద్ది రోజుల అతిథివి మాత్రమే అని మన ఇద్దరికీ తెలిసిన చేదు నిజం. ఆ తర్వాత?? నువ్వు పోయాక నా పరిస్థితి ఏంటి? అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా మన కూతురి భవిష్యత్తు ఏంటి? ఈరోజు నేను రవిని వదిలి మళ్లీ నీ దగ్గరికి వచ్చేస్తే, రవికి ఎలా అనిపిస్తుంది? అతను ఏమనుకుంటాడు? నువ్వు పోయాక రవి కోపంతో నా మీద, పరి మీద మొహం తిప్పుకుంటే? రవి నా నుంచి ఏమీ ఆశించకపోయినా, అతను నన్ను ప్రేమించడం మొదలుపెట్టాడని నాకు అర్థమవుతోంది. ప్రేమించకపోతే కేవలం నీతో ఉన్న స్నేహం కోసం తన జీవితంలో ఇంత పెద్ద త్యాగం ఎందుకు చేస్తాడు అరుణ్, ఆ విషయం ఒక ఆడపిల్లగా నేను అర్థం చేసుకోగలను."

"దేని త్యాగం? నీకోసం తనేం త్యాగం చేశాడు?"

"తన కోరికలు. అవును అరుణ్, నేను నిజమే చెబుతున్నాను. అతనితో పెళ్లయినప్పటి నుంచి నేను ఇంకా అతన్ని కాదంటూనే ఉన్నాను. అయినా అతను అన్నీ భరించాడు. నీ మాట విని మొన్న రాత్రి అతను నన్ను తాకడానికి వచ్చినప్పుడు, నేను అతన్ని ఎన్నెన్నో మాటలని అవమానించినా, అతను పల్లెత్తు మాట అనకుండా మౌనంగా భరించాడు."

"మనీషా, అంటే నేనే.......అని నీకు తెలుసా?" అరుణ్ మాట ఆగిపోయింది. తాను మనీషా దగ్గర దొరికిపోయానని అతనికి అర్థమైంది. అప్పుడు మనీషా గట్టి స్వరంతో బదులిచ్చింది, "అవును అరుణ్, నాకు తెలుసు, ఈ నీచమైన పనికి రవిని ప్రోత్సహించింది నువ్వేనని. ఆ రోజు నీ భోజనం ఈ గదిలోకి తీసుకువస్తుంటే, బయట నుండి నీకు, రవికి మధ్య జరిగిన సంభాషణ నేను విన్నాను. అప్పుడు నాకు అర్థమైంది, నేను ఊరికే రవిని అపార్థం చేసుకుంటున్నానని, అసలు ఈ నాటకమంతా ఆడించింది నువ్వే కదా మిస్టర్ అరుణ్ రాయ్??"

అరుణ్ భయపడిపోయి మనీషా ముందు క్షమాపణలు అడగటం మొదలుపెట్టాడు, అక్షరాలా ఆమె కాళ్ల మీద పడి బతిమిలాడసాగాడు. అప్పుడు మనీషా ముందు అరుణ్‌ను కాస్త మామూలుగా ఉండమని చెప్పింది. ఎందుకంటే ఇప్పుడు మనీషాకు అరుణ్ మీద ఎలాంటి అలుకో, కోపమో లేదు. అరుణ్ మీద ఆమెకు ప్రేమ తగ్గిపోయిందనో, లేదా అందులో రవికి వాటా ఇచ్చిందనో కాదు. లేదు, అలాంటిదేమీ లేదు. నిజానికి మనీషా ఇప్పుడు మునుపటి కంటే చాలా దృఢంగా తయారైంది. తన తలరాతను ఆమె దృఢమైన మనసుతో అంగీకరించింది. అందుకే ప్రాణాపాయ స్థితిలో ఉన్న వ్యక్తిపై ఆమె ఎలాంటి కోపం గానీ, అలుక గానీ చూపించాలనుకోలేదు. ఆమెకు అతనిపై జాలి కలుగుతోంది, అది సహజమే. అయినా మనీషా ఉండబట్టలేక తన మాటల బాణాన్ని అరుణ్ వైపు వదిలింది, "ఇంత జరిగిన తర్వాత కూడా నేను మళ్ళీ నీ దగ్గరికి వస్తానని నువ్వు ఆశిస్తున్నావా? ఏ మొహంతో అడుగుతున్నావు మిస్టర్ రాయ్."

"అప్పుడు నా బుర్ర పనిచేయలేదు, అందుకే రవికి ఇలాంటి పిచ్చి సలహా ఇచ్చాను. కానీ నమ్ము, నేను ఏం చెప్పినా ఏం ఆలోచించినా కేవలం నీ సంతోషం గురించి ఆలోచించి, నీ మంచి కోరే.."

"అయితే ఇప్పుడు కూడా అదే కోరుకో, నన్ను సంతోషంగా ఉండనివ్వు, బాగుండనివ్వు............... రవితో."

మనీషా తన మాట మధ్యలో చాలాసేపు ఆగి, చివరకు రవి పేరు చెప్పింది. ఇది వినగానే అరుణ్ కాళ్ళ కింద భూమి కదిలిపోయినట్లు, తలపై పిడుగు పడినట్లు అనిపించింది. దీనికి సమాధానంగా ఏం చెప్పాలో అరుణ్‌కు అర్థం కాలేదు. అరుణ్ దీన స్థితిని చూసి మనీషా తన మాటల అంతరార్థాన్ని అతనికి వివరించడానికి ప్రయత్నించింది.

"చూడు అరుణ్, నేను చాలా ఆలోచించాను. ఆలోచించిన తర్వాత ఈ నిర్ణయానికి వచ్చాను. నువ్వు చెప్పిందే కరెక్ట్. నిజమే కదా, నువ్వు లేకపోతే మా పరిస్థితి ఏంటి? నాలాంటి ఒంటరి మహిళను ఈ సమాజం రాబందుల్లా పీక్కుతింటుంది. నాకూ, ముఖ్యంగా నా కూతురికీ ఒక ఆశ్రయం కావాలి. ఆమె తండ్రి లేకపోయినా తండ్రి పేరు చెప్పుకుని బతకగలదేమో, కానీ తండ్రి లాంటి భరోసా ఎక్కడినుంచి వస్తుంది? ఆమె తల్లికి కూడా సరైన ఆశ్రయం లేనప్పుడు, ఆమెకంటూ సొంత ఉద్యోగం లేనప్పుడు, ఇంటి వాళ్లతో సరైన సంబంధాలు లేనప్పుడు. నేను నా కూతుర్ని తీసుకుని ఎక్కడికి వెళ్లి బతకగలను?"

"కానీ ఆ ఆశ్రయం నేను ఇస్తానని రవి చెప్పాడు కదా!" గుండె పగిలిన బాధతో, వణుకుతున్న గొంతుతో అతికష్టం మీద అరుణ్ గొంతు పెగుల్చుకుని అన్నాడు.

"నాకు తెలుసు, కానీ ఏంటో తెలుసా, ప్రతి మనిషికీ సహనానికి ఒక హద్దు ఉంటుంది, అది దాటితే ఆ మనిషి కట్టలు తెంచుకున్న నదిలా మారిపోతాడు. తనతో పాటు అందరినీ ముంచేస్తాడు. నేను అనుమతి ఇవ్వనంత వరకు రవి నన్ను తాకకూడదని రవికి చెప్పాను, అతను కూడా తాకనని మాట ఇచ్చాడు. కానీ నేను అతనికి అనుమతి ఇవ్వకుండా ఇంకెన్నాళ్లు ఉండగలను చెప్పు. నా నుంచి పదే పదే తిరస్కరణ ఎదుర్కొని వాడు విసిగిపోతే? వాడికి ఈ బంధంలో ఊపిరాడక, విముక్తి కావాలనుకుంటే, అప్పుడు? ఇలాంటి అన్యాయమైన షరతులతో నేను వాడిని బంధించి ఉంచలేను కదా. నువ్వే చెప్పు వాడి తప్పేంటి? వాడు ఎందుకు వైవాహిక బంధం తాలూకు సుఖాలన్నింటికీ దూరంగా ఉండాలి? మగాడిగా వాడు ఏ అమ్మాయి ప్రేమ పొందడానికైనా తగినవాడు. అలాంటప్పుడు నేను వాడిని ఎందుకు దూరంగా ఉంచాలి, నువ్వు చెప్పగలవా అరుణ్? ఒక్కసారి ఈ విషయం గురించి మెచ్యూర్డ్‌గా ఆలోచించి చూడు."

మనీషా మాటలు విని అరుణ్ మంచం మీద కూలబడిపోయాడు, ఆ తర్వాత ఆమెను అడిగాడు, "అయితే నువ్వు ఏం కావాలనుకుంటున్నావు మనీషా?"

అప్పుడు మనీషా అరుణ్ తల నిమురుతూ అంది, "బంగారం కదూ, ప్లీజ్ నన్ను అపార్థం చేసుకోకు. ఇప్పుడు నేను నీకో విషయం చెబుతున్నాను, కొంచెం వాస్తవం ఆలోచించి చూడు. నేను వాడిని వదిలేసి ఇప్పుడు నీ దగ్గరికి వస్తే, వాడికి అవమానంగా అనిపించదా? పైకి ఏమీ అనకపోవచ్చు కానీ వాడి మనసులో జీవితాంతం ఒక మచ్చ ఉండిపోతుంది కదా? నేను ఒప్పుకోకపోయినా వాడు నన్ను తన భార్యగా అంగీకరించడం మొదలుపెట్టాడు. నువ్వు పోయాక నా కూతుర్ని తీసుకుని నేను వాడితోనే కదా ఉండాలి, వేరే దారి లేదు కదా. అంతేకాకుండా వాడేమీ పనికిమాలినవాడు కాదు. మన వైపు నుంచి మొత్తం సమాజం మొహం తిప్పుకున్నప్పుడు మనకు అండగా నిలబడింది వాడే. ఇప్పుడు వాడికి దక్కాల్సింది వాడికి ఇచ్చేయడం మన బాధ్యత."

"దక్కాల్సింది! ఏం దక్కాలి?"

"నువ్వు వాడికి ఇచ్చిన ఈ అత్యంత ఇష్టమైన బహుమతిని (మనీషా) మళ్లీ వెనక్కి తీసుకోకు. ఈ బహుమతి (మనీషా) ఇప్పుడు వాడికే దక్కాలి. అది దక్కకపోతే వాడు చాలా బాధపడతాడు."

"మరి నా బాధ సంగతి? దాని పరిస్థితి ఏంటి?"

"నీ బాధను తగ్గించడానికి నేను ఏం ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకోవాలో చెప్పు."

"నాతో ఉండాలి", మనీషా చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని అరుణ్ అన్నాడు.

"చిన్న పిల్లాడిలాగా మొండికేయకు అరుణ్. నువ్వు నీ బొమ్మను (మనీషాను) నీ స్నేహితుడికి ఇచ్చేశావు. ఎవరికైనా ఇచ్చిన దాన్ని మళ్లీ వెనక్కి తీసుకోకూడదు."

అరుణ్ కాసేపు మౌనంగా ఉండిపోయాడు, ఆ తర్వాత అతను చెప్పిన మాటల ప్రభావం మనీషాపై హిరోషిమా నాగసాకి అణుబాంబు పేలుడు కంటే భయంకరంగా ఉంది.

అరుణ్ అన్నాడు, "సరే, సరే మనీషా. నేను నీ మాట ఒప్పుకుంటున్నాను. నేను రవి దగ్గర నుంచి ఈ బొమ్మను ఇక వెనక్కి తీసుకోను. కానీ నాకో షరతు ఉంది, దానికి ఒప్పుకుంటావా?"

"ఏం షరతు? చెప్పు....."

"రవి ఈ బొమ్మను ఎంత బాగా చూసుకుంటాడో చూడాలనుకుంటున్నాను. ఎంతగా ప్రేమించగలడో, దానికి నా కళ్ళతో నేనే సాక్ష్యంగా ఉండాలనుకుంటున్నాను."

"అంటే?"

"అంటే నువ్వు రవికి సమర్పించుకోవాల్సి వస్తే, అది ఈ రోజు నుంచే జరగాలి. నేను చనిపోయే లోపు నువ్వు రవి బిడ్డకు తల్లి కావటం నేను చూసి వెళ్లాలనుకుంటున్నాను. అప్పుడు నీ శీలం మీద ఎవరూ ఎలాంటి మచ్చా వేయలేరు. నేను చనిపోయే ముందు మరోసారి తండ్రినయ్యానని, ఆ బిడ్డ నాదేనని అందరూ అనుకుంటారు. నేను నీకూ, రవికీ చాలా రహస్యంగా కదా పెళ్లి చేసింది. కాబట్టి బయటి ప్రపంచానికి నువ్వు ఇంకా నా బొమ్మవేనని, అంటే నా భార్యవేనని తెలుసు. చివరకు మన కూతురికి కూడా అదే తెలుసు. ఆ అమ్మాయికి పుట్టబోయే తమ్ముడు లేదా చెల్లెలు ఎవరైనా సరే వాళ్లు సొంతమే అని, సవతి వాళ్లు కారని తెలుస్తుంది. లేకపోతే పెద్దయ్యాక పరికి, ఆ తమ్ముడు లేదా చెల్లెలికి మధ్య చాలా సమస్యలు రావచ్చు. ఇటువైపు రవి కూడా జీవితాంతం నీ పట్ల బాధ్యతగా ఉంటాడు ఎందుకంటే నువ్వు వాడి బిడ్డకు తల్లివి కాబట్టి. అందుకే వాడు కావాలనుకున్నా తన బాధ్యతను ఎప్పటికీ వదిలించుకోలేడు."

అరుణ్‌కు ఇప్పుడు వినాశకాలే విపరీత బుద్ధి అన్నట్లుగా తయారైంది. అరుణ్ మాటలు విని మనీషా పూర్తిగా ఏం చేయాలో పాలుపోక నిశ్చేష్టురాలైపోయింది. అరుణ్ చెప్పే తిరుగులేని కారణాల ముందు ఆమె ఏమీ చెప్పలేకపోతోంది. ఎందుకంటే టెక్నికల్‌గా అరుణ్ చెప్పేదంతా లాజికల్‌గానే ఉంది. కానీ మనీషా ఇప్పుడు వీటన్నింటికీ సిద్ధంగా లేదు. అయినా మళ్లీ ఒకసారి అరుణ్ ముందు ఓడిపోయి, అతని ఒత్తిడికి తలొగ్గి ఈ ప్రతిపాదన గురించి ఆలోచిస్తానని చెప్పక తప్పలేదు. కానీ మనీషా చేతిలో ఇప్పుడు చాలా తక్కువ సమయం ఉంది. ఈ రాత్రి లోగానే ఆమె నిర్ణయం తీసుకోవాలి.

మనిషా ఏ నిర్ణయం తీసుకుంటుందో కామెంట్ లో చెప్పండి ...