[Shajith]

“மாமனார் அமெரிக்கா வந்த போது” — Aisshu அவர்களின் கதை குறித்த வாசகர் பார்வை

ஒரு குடும்பத்திற்குள் ஒரு புதிய மனிதர் வருவது சாதாரண நிகழ்வாக இருக்கலாம். ஆனால் அந்த வருகை ஏற்கனவே அமைதியாக இருந்த உறவுகளின் மனநிலையை மாற்றத் தொடங்கினால், அந்த வருகையே ஒரு கதையின் மையமாகிவிடுகிறது. அந்த வகையில் “மாமனார் அமெரிக்கா வந்த போது” என்ற தலைப்பு ஆரம்பத்தில் ஒரு குடும்ப நிகழ்வைப் போலத் தோன்றினாலும், கதை நகர நகர அது பல்வேறு மனநிலைகளையும், எதிர்பார்ப்புகளையும், எல்லை மீறும் முடிவுகளையும் பேசும் கதையாக மாறுகிறது.

கவிதாவின் கதாபாத்திரம் இந்தக் கதையில் மிகவும் முக்கியமானது. ஆரம்பத்தில் கணவனின் தந்தையைப் பார்த்தாலே தயக்கம், பயம், மரியாதை கலந்த மனநிலை கொண்ட பெண்ணாக அவள் காட்டப்படுகிறாள். ஆனால் ராஜதுரையின் அணுகுமுறை மாறும்போது, அவளுடைய மனதிலும் ஒரு மாற்றம் உருவாகிறது. அந்த மாற்றம் திடீரென்று நிகழ்வதில்லை; சிறுசிறு சம்பவங்கள், கவனிப்பு, அன்பு, ஆதரவு, கணவன்–மனைவி இடையே உருவாகியிருந்த இடைவெளி ஆகியவை சேர்ந்து அவளுடைய மனக்குழப்பத்தை அதிகரிக்கின்றன.

ராஜதுரை கதாபாத்திரத்திலும் இரண்டு வேறுபட்ட முகங்கள் தெரிகின்றன. ஆரம்பத்தில் கட்டுப்பாடு, ஒழுக்கம், குடும்பப் பொறுப்பு கொண்ட முன்னாள் ராணுவ மனிதராக அறிமுகமாகிறார். பின்னர் தனிமை, இழப்பு, பாசம், ஈர்ப்பு, குற்ற உணர்வு ஆகியவை ஒன்றோடொன்று மோதும் மனிதராக மாறுகிறார். குறிப்பாக மனைவியை இழந்த பிறகு அவர் அனுபவிக்கும் வெறுமையை கதையின் பின்னணி நன்றாகப் பயன்படுத்துகிறது.

“மனித மனம் ஒரு பூட்டிய அறை அல்ல; அது யாரும் எதிர்பார்க்காத நேரத்தில் கதவைத் திறந்து விடும்.” என்ற எண்ணத்தை இந்தக் கதை பல இடங்களில் நினைவுபடுத்துகிறது.

ரமேஷ் கதையில் நேரடியாக அதிகமாக மையப்படுத்தப்படவில்லை என்றாலும், அவனுடைய பங்கு மிகவும் முக்கியமானது. ஏனென்றால் கவிதாவின் மனதில் உருவாகும் வெற்றிடத்திற்கு காரணமான சூழ்நிலைகளில் அவனுடைய கவனக்குறைவும், தம்பதியருக்கிடையிலான உணர்ச்சி இடைவெளியும் முக்கிய காரணிகளாகக் காட்டப்படுகின்றன. அதே நேரத்தில், ஒரு உறவில் ஏற்பட்ட குறைபாடு மற்றொரு தவறான முடிவை நியாயப்படுத்திவிடாது என்பதையும் வாசகர் தனக்குள் கேள்வியாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டியுள்ளது.

கதையின் மிகப்பெரிய பலம் மனநிலைகளின் படிப்படியான மாற்றம். ஆரம்பத்தில் “இது தவறு” என்ற எண்ணம் இருக்கிறது. பின்னர் “ஏன் இப்படி உணர்கிறேன்?” என்ற குழப்பம் வருகிறது. அதன் பிறகு அந்தக் குழப்பமே ஒரு முடிவாக மாறுகிறது. இறுதியில் அந்த முடிவு ஒரு புதிய வாழ்க்கைச் சூழ்நிலையையே உருவாக்குகிறது. இந்த மாற்றங்களை அவசரப்படுத்தாமல் பல கட்டங்களாக நகர்த்தியிருப்பது கதையின் சுவாரஸ்யத்தை அதிகரிக்கிறது.

அதே நேரத்தில், சில இடங்களில் கதை மிகவும் நீளமாக ஒரே உணர்ச்சியைத் தொடர்ந்து விவரிக்கிறது. அங்கே கொஞ்சம் சுருக்கம் இருந்திருந்தால் கதையின் வேகம் இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கும். குறிப்பாக சில சம்பவங்களை வாசகரின் கற்பனைக்கு விட்டிருந்தால், அவற்றின் தாக்கம் இன்னும் அதிகமாக இருந்திருக்கலாம். “சொல்லாத வார்த்தைக்கும் ஒரு சத்தம் உண்டு; காட்டாத உணர்ச்சிக்கும் ஒரு ஆழம் உண்டு.” என்பதுபோல, சில இடங்களில் மறைமுகமான எழுத்து இன்னும் வலிமையாக இருந்திருக்கும்.

சுதேஷ் என்ற குழந்தை கதையில் ஒரு முக்கியமான குடும்பப் பிணைப்பாக இருக்கிறான். அவன் இருப்பது கதையின் பல இடங்களில் குடும்பம் என்ற உணர்வை நினைவூட்டுகிறது. குறிப்பாக பெரியவர்களின் ரகசிய உலகத்திற்கும், குழந்தையின் இயல்பான உலகத்திற்கும் இடையிலான முரண்பாடு வாசகருக்கு ஒரு விதமான மன அழுத்தத்தை உருவாக்குகிறது. இதை இன்னும் ஆழமாகக் கொண்டு சென்றிருந்தால் கதையின் உளவியல் தாக்கம் கூடுதலாக இருந்திருக்கும்.

கதையின் இறுதியில் கர்ப்பம் பற்றிய திருப்பம் வருவது மிகப்பெரிய முடிச்சாக அமைகிறது. இதுவரை ரகசியமாக இருந்த உறவு, இனி மறைக்க முடியாத ஒரு விளைவைக் கொண்டுவருகிறது. “விளையாட்டாக ஆரம்பித்தது” என்று ராஜதுரை சொல்லும் தருணமும், கவிதா அதை ஒரு புதிய வாழ்க்கையின் தொடக்கமாக பார்க்கும் தருணமும் கதையின் இரண்டு வேறுபட்ட மனநிலைகளை அழகாக வெளிப்படுத்துகின்றன.

“விதைத்த விதை எப்போது மரமாகும் என்று தெரியாது; ஆனால் அது வளரத் தொடங்கிய பிறகு அதன் நிழலிலிருந்து தப்புவது எளிதல்ல.” — இந்தக் கதையின் இறுதி திருப்பத்திற்கு பொருந்தக்கூடிய ஒரு எண்ணம் இது.

மொத்தத்தில், இந்தக் கதை ஒரு சாதாரண குடும்பச் சந்திப்பிலிருந்து தொடங்கி, தனிமை, பாசம், திருமண வாழ்க்கையின் இடைவெளி, மனக்குழப்பம், ரகசியம், குற்ற உணர்வு, ஆசை, எல்லை மீறல் மற்றும் அதன் விளைவுகள் வரை பல அடுக்குகளில் நகர்கிறது. கதையின் ஒவ்வொரு முடிவும் அடுத்த கேள்வியை உருவாக்கும் வகையில் அமைந்திருப்பது வாசிப்பைத் தொடர்ந்து கொண்டு செல்கிறது.

ஒரு கதையின் வெற்றி அது சொல்லும் சம்பவங்களில் மட்டும் இல்லை; “இது நடந்திருந்தால் நான் என்ன செய்திருப்பேன்?” என்று வாசகரை தனக்குள் கேட்க வைப்பதிலும் இருக்கிறது. அந்த வகையில் இந்தக் கதை பல இடங்களில் வாசகரை நின்று யோசிக்க வைக்கிறது.

Aisshu அவர்களுக்கு பாராட்டுகள். குடும்ப உறவுகளின் பின்னால் இருக்கும் மனித மனத்தின் பல அடுக்குகளை மையமாக வைத்து கதையை நகர்த்திய விதம் கவனிக்கத்தக்கது. குறிப்பாக கதாபாத்திரங்களின் மனமாற்றங்களை படிப்படியாகக் கொண்டு சென்றிருப்பது கதையின் முக்கியமான பலம்.

இன்னும் பல வித்தியாசமான கதைக்கருக்கள், ஆழமான கதாபாத்திரங்கள், எதிர்பாராத திருப்பங்களுடன் தொடர்ந்து எழுத வாழ்த்துகள் ஆசிரியரே.