03-10-2026, 06:54 PM
కాల్ కట్ అయిన వెంటనే కిరణ్ బైక్ తీసుకొచ్చి ఇంటి మూల దగ్గర ఆపాడు. మాధవి బయటకు వచ్చి వీధి ఖాళీగా ఉందా అని చూసింది. అమ్మ తలుపు దగ్గర లేదు. ఆమె సీటు వెనక కూర్చుంది. రెండు పిగ్టెయిల్స్ వీపు మీద పడ్డాయి. తనంతట తాను ముందుకు జరిగి వాడి వీపుకు అంటుకుని కూర్చుంది. ఛాతీ తగిలింది.
కిరణ్ అన్నాడు, వచ్చావు. ఎక్కిన తర్వాత ఎక్కడికి వెళ్తున్నాం అని నా దగ్గర అడగకు.
మాధవి అంది, నువ్వు పిలిస్తే నేను ఎక్కడికైనా వస్తా. అడగను.
బైక్ కదిలింది. కిరణ్ ముందు అద్దంలో ఆమె ముఖం కనిపించింది. ఒకసారి చూశాడు. గాలి వచ్చి ఒక పిగ్టెయిల్ వాడి మెడ మీద పడింది. వాడు ఆ వెంట్రుకలను చేతిలో పట్టుకున్నాడు. లాగలేదు. జారిపోకుండా ఉంచాడు. ఉదయం ఆమె పిగ్టెయిల్స్ వేసుకుంది. వాడు పట్టుకోవాలని అడిగాడు. అందుకు పట్టుకున్నాడు. పట్టుకున్న సమయంలో మాధవి ముందుకు వంగి వాడి మెడ మీద చిన్నగా నాలుక పెట్టింది. వాడు మాట చెప్పాడు. ఆమె నాలుక తీసి విన్నది.
కిరణ్ అన్నాడు, నీ వెంట్రుకలు నా మెడ మీద పడ్డాయి. ఈ వీధిలో లాగను. ఎవరైనా చూస్తే నేను నీ జడ పట్టుకున్నట్టు కనిపిస్తుంది.
మాధవి అంది, అబ్బా. ఈ వీధిలో లాగకు. అమ్మ అడిగితే కాలేజీకి వెళ్తున్నా అని చెప్పాను. ఇళ్లు దాటాక మాట్లాడు. ఇక్కడ ఇంటి తలుపులు తెరిచి ఉంటే లోపలి వాళ్లు మన మాట వింటారు.
ఊరి చివరి ఇళ్లు దాటాయి. దారి వెడల్పయింది. పొలం కనిపించింది. కిరణ్ గొంతు తగ్గించాడు. చేతిలో ఉన్న పిగ్టెయిల్ ఇంకా వదలలేదు. అద్దంలో మళ్లీ ఒకసారి చూశాడు.
కిరణ్ అన్నాడు, ఇప్పుడు చెప్పు. ఉదయం నువ్వు నోరు తెరుస్తా అని పంపావు. నిజంగా తెరుస్తావా, లేదా భయంతో పంపావా.
మాధవి ఒక్క క్షణం మాట రాకుండా ఉంది. అంది, భయంగా ఉంది. అయినా తెరుస్తా. ఈ బహిరంగ దారి మీద నా నోట్లో మొడ్డ పెట్టమనకు. ఇళ్లు దాటాం. ఇంకా ఎవరైనా వస్తారు.
కిరణ్ అన్నాడు, అంత ధైర్యమా. నువ్వు మాట ఆపినా నేను ఆ మాట వదలను.
మూలలో ఇద్దరు మగాళ్లు నిలబడి ఉన్నారు. కిరణ్ చేతితో పిగ్టెయిల్స్ వదిలాడు. ఎందుకంటే వాళ్లు చూస్తే జడ చేతిలో ఉంటుంది. మాధవి వెనక్కి జరిగి కూర్చుంది. చేయి తీసింది. మాట ఆగింది. ఇద్దరూ ముందుకు చూశారు. వాళ్లు బైక్ వైపు చూశారు. ఎవరూ మాట్లాడలేదు. దాటాక మాధవి ఊపిరి వదిలింది.
మాధవి అంది, అయ్యో. వాళ్లు బైక్ వైపు చూశారు.
వాళ్లు దాటాక ఆమె తనంతట తాను చేయి మళ్లీ వాడి నడుము మీద పెట్టింది. పిగ్టెయిల్ మళ్లీ వాడి మెడ మీద పడింది. వాడు పట్టుకోలేదు.
దూరం పెరిగాక పక్కన మెడికొండూరు బోర్డు కనిపించింది. మాధవి ఆ అక్షరాలు ఒకసారే చదివింది. మాట రాలేదు. బైక్ ఆ బోర్డు దాటినా ఆమె వెనక్కి తిరిగి చూసింది. కిరణ్ అద్దంలో ఆమె ముఖం చూశాడు. మాట రాకపోవడం అక్కడే కనిపించింది.
లోపలి మాట
ఇది అక్క పని చేసే ఊరు. నేను అడగను. వాడికి అక్క ఎవరో తెలియదు.
బైక్ బోర్డు దాటిన తర్వాత ఆమె ఊపిరి వదిలింది. చెప్పలేదు.
ముందు చెట్టు నీడ పడి ఉంది. ఇరువైపులా ఎవరూ లేరు. కిరణ్ స్పీడ్ తగ్గించాడు. అద్దంలో ఆమె ముఖం మళ్లీ చూశాడు. ఆమె మాట రాకుండా ఉండటం చూసి అక్కడ ఆపాడు.
ఇద్దరూ ఒక్క క్షణం మాట్లాడలేదు. ఆమె కళ్లు కింద పెట్టుకోలేదు. వాడు ఇరువైపులా ఒకసారి చూశాడు. ఎవరూ రాలేదు. తర్వాత ముందుకు వంగి గట్టిగా ముద్దు పెట్టాడు. ఊపిరి ఆగిపోయేలా. కిరణ్ నోట్లో ఉన్న ఉమ్ము మాధవి నోట్లోకి వెళ్లింది. ఇది మొదటిసారి. ఇంతకు ముందు వేరే వాడి ఉమ్ము తినలేదు. నోట్లో ఉప్పగా, జిగటగా పడింది. ఆమె ఒక్క క్షణం ఆపింది. తర్వాత తనంతట తాను మింగేసింది. ముఖం వేడెక్కింది. సిగ్గు వచ్చింది. అయినా తీసేయలేదు.
మాధవి వెనక్కి తగిలింది. అంది, అయ్యో. ఈ చెట్టు కింద ఆపావు. ఎవరైనా వస్తే మనల్ని చూస్తారు. నీ ఉమ్ము నా నోట్లో పడింది. నేను మింగేశాను.
కిరణ్ అన్నాడు, నిజంగానా. ఇంకా భయంగా ఉందా.
మాధవి అంది, ఉంది. నోట్లో ఇంకా ఉంది.
బైక్ మళ్లీ కదిలింది. కొంత దూరం వెళ్లాక ఆమె గుండె కొట్టుకోవడం తగ్గింది. తనంతట తాను ముందుకు జరిగింది. రొమ్ములు వాడి వీపుకు తగిలాయి. పూకు వేడెక్కింది. తర్వాత చేతిలోకి ఉమ్ము పెట్టుకుని, షర్ట్ లోపలి నుంచి చేయి దించి, ప్యాంట్ లోపల పెట్టింది. మొడ్డ వేళ్లకు తగిలింది. ఉమ్ము జారుడుగా ఉంది. ఆమె మెల్లగా రుద్దింది. మొడ్డ గట్టిపడి వేళ్లలో కదిలింది. ఆ కదలికకు ఆమె నోటి నుంచి చిన్న శబ్దం వచ్చింది. గట్టిగా రాలేదు. రోడ్డు మీద ఎవరైనా వింటారు అని నోటిలోనే ఆపుకుంది.
మాధవి అంది, నా రొమ్ములు నీ వీపుకు తగిలాయి. పూకు తడిసింది. నీ మొడ్డ చేతిలో ఉంది. ఈ దారి మీద రసాలు కార్చుకోకు. అక్కడ నా నోట్లో పెట్టు.
కిరణ్ అన్నాడు, అబ్బా. నువ్వే చేయి పెట్టావు.
మాధవి చేయి తీయలేదు.
దూరం నుంచి బ్రిడ్జ్ కనిపించింది. పక్కన పాత ప్రభుత్వ బిల్డింగ్ ఉంది. కింద స్తంభం పక్కన నీడ ఉంది. ఆ నీడలో ఒకడి భుజం వేరే నీడలా కనిపించింది. అందుకే దూరం నుంచి నలుగురు అనిపించారు. మాధవి చేయి బయటకు తీసింది. వేళ్లు తడిగా ఉన్నాయి. తుడవలేదు. ఇరువైపులా చూసింది. బ్రిడ్జ్ దగ్గరికి వచ్చే దాకా కొంచెం దూరం ఉంది. ఆ దూరంలో ఎవరూ ఎదురు రాలేదు. దగ్గర పడ్డాక స్తంభం పక్కన ముగ్గురే నిలబడి ఉన్నారు.
లోపలి మాట
ఉదయం చెప్పిన చోటు ఇదే. నేను ఇక్కడికి వస్తాను అని పంపాను. ఇప్పుడు వచ్చేశాను. గుండె కొట్టుకుంటోంది. దిగుతున్నా.
కిరణ్ స్పీడ్ తగ్గించాడు. ఇరువైపులా చూశాడు. ఎవరూ రాకపోవడం చూసి బ్రిడ్జ్ కింద ఆపాడు.
కింద రవి, అర్జున్, విశాల్ స్తంభం పక్కన ముందే నిలబడి ఉన్నారు. బైక్ కనిపించగానే స్తంభం నీడలో నుంచి తల ఎత్తారు. ఇద్దరూ దిగే ముందు ఒకసారి వెనక చూశారు. మాధవి దిగింది. కిరణ్ ఆమెకు ముద్దు పెట్టాడు. వేచి ఉన్న ముగ్గురు నిలిచిన చోటు నుంచి రెండు అడుగులు ముందుకు వచ్చారు. ఎవరూ మాట్లాడలేదు. మాధవి పిగ్టెయిల్ వెనక్కి తీసుకుంది. చుట్టూ ఒకసారి చూసింది.
కిరణ్ అన్నాడు, వచ్చావు. ఎక్కిన తర్వాత ఎక్కడికి వెళ్తున్నాం అని నా దగ్గర అడగకు.
మాధవి అంది, నువ్వు పిలిస్తే నేను ఎక్కడికైనా వస్తా. అడగను.
బైక్ కదిలింది. కిరణ్ ముందు అద్దంలో ఆమె ముఖం కనిపించింది. ఒకసారి చూశాడు. గాలి వచ్చి ఒక పిగ్టెయిల్ వాడి మెడ మీద పడింది. వాడు ఆ వెంట్రుకలను చేతిలో పట్టుకున్నాడు. లాగలేదు. జారిపోకుండా ఉంచాడు. ఉదయం ఆమె పిగ్టెయిల్స్ వేసుకుంది. వాడు పట్టుకోవాలని అడిగాడు. అందుకు పట్టుకున్నాడు. పట్టుకున్న సమయంలో మాధవి ముందుకు వంగి వాడి మెడ మీద చిన్నగా నాలుక పెట్టింది. వాడు మాట చెప్పాడు. ఆమె నాలుక తీసి విన్నది.
కిరణ్ అన్నాడు, నీ వెంట్రుకలు నా మెడ మీద పడ్డాయి. ఈ వీధిలో లాగను. ఎవరైనా చూస్తే నేను నీ జడ పట్టుకున్నట్టు కనిపిస్తుంది.
మాధవి అంది, అబ్బా. ఈ వీధిలో లాగకు. అమ్మ అడిగితే కాలేజీకి వెళ్తున్నా అని చెప్పాను. ఇళ్లు దాటాక మాట్లాడు. ఇక్కడ ఇంటి తలుపులు తెరిచి ఉంటే లోపలి వాళ్లు మన మాట వింటారు.
ఊరి చివరి ఇళ్లు దాటాయి. దారి వెడల్పయింది. పొలం కనిపించింది. కిరణ్ గొంతు తగ్గించాడు. చేతిలో ఉన్న పిగ్టెయిల్ ఇంకా వదలలేదు. అద్దంలో మళ్లీ ఒకసారి చూశాడు.
కిరణ్ అన్నాడు, ఇప్పుడు చెప్పు. ఉదయం నువ్వు నోరు తెరుస్తా అని పంపావు. నిజంగా తెరుస్తావా, లేదా భయంతో పంపావా.
మాధవి ఒక్క క్షణం మాట రాకుండా ఉంది. అంది, భయంగా ఉంది. అయినా తెరుస్తా. ఈ బహిరంగ దారి మీద నా నోట్లో మొడ్డ పెట్టమనకు. ఇళ్లు దాటాం. ఇంకా ఎవరైనా వస్తారు.
కిరణ్ అన్నాడు, అంత ధైర్యమా. నువ్వు మాట ఆపినా నేను ఆ మాట వదలను.
మూలలో ఇద్దరు మగాళ్లు నిలబడి ఉన్నారు. కిరణ్ చేతితో పిగ్టెయిల్స్ వదిలాడు. ఎందుకంటే వాళ్లు చూస్తే జడ చేతిలో ఉంటుంది. మాధవి వెనక్కి జరిగి కూర్చుంది. చేయి తీసింది. మాట ఆగింది. ఇద్దరూ ముందుకు చూశారు. వాళ్లు బైక్ వైపు చూశారు. ఎవరూ మాట్లాడలేదు. దాటాక మాధవి ఊపిరి వదిలింది.
మాధవి అంది, అయ్యో. వాళ్లు బైక్ వైపు చూశారు.
వాళ్లు దాటాక ఆమె తనంతట తాను చేయి మళ్లీ వాడి నడుము మీద పెట్టింది. పిగ్టెయిల్ మళ్లీ వాడి మెడ మీద పడింది. వాడు పట్టుకోలేదు.
దూరం పెరిగాక పక్కన మెడికొండూరు బోర్డు కనిపించింది. మాధవి ఆ అక్షరాలు ఒకసారే చదివింది. మాట రాలేదు. బైక్ ఆ బోర్డు దాటినా ఆమె వెనక్కి తిరిగి చూసింది. కిరణ్ అద్దంలో ఆమె ముఖం చూశాడు. మాట రాకపోవడం అక్కడే కనిపించింది.
లోపలి మాట
ఇది అక్క పని చేసే ఊరు. నేను అడగను. వాడికి అక్క ఎవరో తెలియదు.
బైక్ బోర్డు దాటిన తర్వాత ఆమె ఊపిరి వదిలింది. చెప్పలేదు.
ముందు చెట్టు నీడ పడి ఉంది. ఇరువైపులా ఎవరూ లేరు. కిరణ్ స్పీడ్ తగ్గించాడు. అద్దంలో ఆమె ముఖం మళ్లీ చూశాడు. ఆమె మాట రాకుండా ఉండటం చూసి అక్కడ ఆపాడు.
ఇద్దరూ ఒక్క క్షణం మాట్లాడలేదు. ఆమె కళ్లు కింద పెట్టుకోలేదు. వాడు ఇరువైపులా ఒకసారి చూశాడు. ఎవరూ రాలేదు. తర్వాత ముందుకు వంగి గట్టిగా ముద్దు పెట్టాడు. ఊపిరి ఆగిపోయేలా. కిరణ్ నోట్లో ఉన్న ఉమ్ము మాధవి నోట్లోకి వెళ్లింది. ఇది మొదటిసారి. ఇంతకు ముందు వేరే వాడి ఉమ్ము తినలేదు. నోట్లో ఉప్పగా, జిగటగా పడింది. ఆమె ఒక్క క్షణం ఆపింది. తర్వాత తనంతట తాను మింగేసింది. ముఖం వేడెక్కింది. సిగ్గు వచ్చింది. అయినా తీసేయలేదు.
మాధవి వెనక్కి తగిలింది. అంది, అయ్యో. ఈ చెట్టు కింద ఆపావు. ఎవరైనా వస్తే మనల్ని చూస్తారు. నీ ఉమ్ము నా నోట్లో పడింది. నేను మింగేశాను.
కిరణ్ అన్నాడు, నిజంగానా. ఇంకా భయంగా ఉందా.
మాధవి అంది, ఉంది. నోట్లో ఇంకా ఉంది.
బైక్ మళ్లీ కదిలింది. కొంత దూరం వెళ్లాక ఆమె గుండె కొట్టుకోవడం తగ్గింది. తనంతట తాను ముందుకు జరిగింది. రొమ్ములు వాడి వీపుకు తగిలాయి. పూకు వేడెక్కింది. తర్వాత చేతిలోకి ఉమ్ము పెట్టుకుని, షర్ట్ లోపలి నుంచి చేయి దించి, ప్యాంట్ లోపల పెట్టింది. మొడ్డ వేళ్లకు తగిలింది. ఉమ్ము జారుడుగా ఉంది. ఆమె మెల్లగా రుద్దింది. మొడ్డ గట్టిపడి వేళ్లలో కదిలింది. ఆ కదలికకు ఆమె నోటి నుంచి చిన్న శబ్దం వచ్చింది. గట్టిగా రాలేదు. రోడ్డు మీద ఎవరైనా వింటారు అని నోటిలోనే ఆపుకుంది.
మాధవి అంది, నా రొమ్ములు నీ వీపుకు తగిలాయి. పూకు తడిసింది. నీ మొడ్డ చేతిలో ఉంది. ఈ దారి మీద రసాలు కార్చుకోకు. అక్కడ నా నోట్లో పెట్టు.
కిరణ్ అన్నాడు, అబ్బా. నువ్వే చేయి పెట్టావు.
మాధవి చేయి తీయలేదు.
దూరం నుంచి బ్రిడ్జ్ కనిపించింది. పక్కన పాత ప్రభుత్వ బిల్డింగ్ ఉంది. కింద స్తంభం పక్కన నీడ ఉంది. ఆ నీడలో ఒకడి భుజం వేరే నీడలా కనిపించింది. అందుకే దూరం నుంచి నలుగురు అనిపించారు. మాధవి చేయి బయటకు తీసింది. వేళ్లు తడిగా ఉన్నాయి. తుడవలేదు. ఇరువైపులా చూసింది. బ్రిడ్జ్ దగ్గరికి వచ్చే దాకా కొంచెం దూరం ఉంది. ఆ దూరంలో ఎవరూ ఎదురు రాలేదు. దగ్గర పడ్డాక స్తంభం పక్కన ముగ్గురే నిలబడి ఉన్నారు.
లోపలి మాట
ఉదయం చెప్పిన చోటు ఇదే. నేను ఇక్కడికి వస్తాను అని పంపాను. ఇప్పుడు వచ్చేశాను. గుండె కొట్టుకుంటోంది. దిగుతున్నా.
కిరణ్ స్పీడ్ తగ్గించాడు. ఇరువైపులా చూశాడు. ఎవరూ రాకపోవడం చూసి బ్రిడ్జ్ కింద ఆపాడు.
కింద రవి, అర్జున్, విశాల్ స్తంభం పక్కన ముందే నిలబడి ఉన్నారు. బైక్ కనిపించగానే స్తంభం నీడలో నుంచి తల ఎత్తారు. ఇద్దరూ దిగే ముందు ఒకసారి వెనక చూశారు. మాధవి దిగింది. కిరణ్ ఆమెకు ముద్దు పెట్టాడు. వేచి ఉన్న ముగ్గురు నిలిచిన చోటు నుంచి రెండు అడుగులు ముందుకు వచ్చారు. ఎవరూ మాట్లాడలేదు. మాధవి పిగ్టెయిల్ వెనక్కి తీసుకుంది. చుట్టూ ఒకసారి చూసింది.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)