Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[தனிமை வாசி]

Thanks தனிமைவாசி ?

நீங்க சொல்ற point of view-ல பார்த்தா, கதையை இப்பவே முடிச்சிடலாம் போல. ஏன் next 300–500 parts வரைக்கும் காத்திருக்கணும்? ?
வேலு பவித்ராவைப் பார்த்துட்டு, உடனே கார்த்திக்கிட்ட சொல்லிடுறார். பிரகாஷ்க்கு வேலை போயிடுது. பவித்ராவுக்கு divorce ஆகுது. அவள் hometown-க்குப் போயிடுறா.

அங்கே போய், “அய்யய்யோ... நான் பண்ணுனது எல்லாமே தப்பு”ன்னு realize பண்ணிக்கிறா. அதுக்கப்புறம் மறுபடியும் கல்யாணமே பண்ணிக்காம, முழுக்க spiritual life-க்கு போயிடுறா. 70 வயசு வரைக்கும் தன்னோட தவறுகளை நினைச்சு regret பண்ணிக்கிட்டே இருந்து, கடைசியில் ஒரு பெரிய ஆன்மீக personality-ஆ இறந்துடுறா.

கார்த்திக் meanwhile second marriage பண்ணிக்கிறார். மகனும் அவரோடேயே இருக்கிறான். இருவரும் happy-ஆ வாழ்றாங்க. ?
ஆனா... ஒரு சின்ன twist.

புதிய wife வந்த பிறகும் கார்த்திக் மாறவே இல்ல. ?

அவளோட feelings-ஐ கேட்க நேரமில்லை. அவளுக்கு என்ன feel ஆகுது என்பதை புரிஞ்சுக்க முயற்சி பண்ண நேரமில்லை. வேலை, money, responsibility — அதுதான் அவருக்கு முக்கியம்.

முதல் மனைவியிடம் எப்படி இருந்தாரோ, அதே மாதிரிதான் இரண்டாவது மனைவியிடமும் இருக்கிறார்.

---

இப்போ சொல்லுங்க sir...

இந்த ending-ல பவித்ராவுக்கு மட்டும் punishment கொடுத்தாச்சு. பிரகாஷ்க்கு job போச்சு. கார்த்திக்குக்கு second marriage கிடைச்சாச்சு. Son-க்கும் அப்பா பக்கம் happy ending. எல்லாம் perfect. ?

ஆனா ஒரு கேள்வி மட்டும் இருக்கு.

மனைவியோட feelings-ஐ புரிஞ்சுக்காம, அவளோட emotional needs-ஐ கவனிக்காம, எப்போதும் வேலை, வேலை, money, responsibilityன்னு ஓடிக்கிட்டு, மனைவியை ஒரு life partner-ஆ பார்க்கிறதுக்குப் பதிலா வீட்டை பார்த்துக்கிற ஒருத்தியா மட்டும் பார்த்த அந்த husband-க்கு என்ன?

அவருடைய அந்த behaviour-க்கு எந்த consequence-மும் தேவையில்லையா?
அல்லது husband என்பதால் automatically “நல்லவர்”ன்னு certificate-ம், wife ஏதாவது தவறு செய்துவிட்டால் “ஒழுக்கங்கெட்டவள்”ன்னு certificate-ம் கொடுத்துடலாமா? ?

---

இன்னொரு விஷயத்தையும் கேட்கணும் sir.

அப்படின்னா பிரகாஷ்? ராஜ்?

கதையில் பவித்ரா மட்டும் தான் தவறு செய்தவளா?
பிரகாஷ் என்ன பண்ணிருக்கான், ராஜ் என்ன பண்ணிருக்கான் — அது எல்லாம் உங்களுக்கு தெரியும். அவர்களுடைய choices-ம் இந்த whole situation-ல ஒரு முக்கியமான part தானே?

அப்படியிருக்கும்போது, அவர்களுடைய actions-க்கு எந்த moral responsibility-யும் இல்லையா?

அவங்க ரெண்டு பேரும் “பாவம், situation-ல மாட்டிக்கிட்டவங்க”ன்னு விட்டுடலாமா? ?

அல்லது அவர்கள் ஆண்கள் என்பதால் அவர்களுக்கும் ஒரு special exemption இருக்கா?

பவித்ரா மட்டும் தான் punishment deserve பண்ணுற ஒரே character-ஆ?

அப்படி பார்த்தால்,

பவித்ரா — punishment.

பிரகாஷ் — பரவாயில்லை.

ராஜ் — பரவாயில்லை.

கார்த்திக் — husband என்பதால் நல்லவர்.

இதுதானா உங்க point of view? ?

---

அப்படின்னா கொஞ்சம் யோசிச்சுப் பாருங்க sir.

ஒரு பெண் தவறு செய்ததை criticize பண்ணக்கூடாதுன்னு நான் சொல்லவே இல்லை. அவள் செய்தது தவறு என்றால் அதைத் தவறுன்னு சொல்லலாம்.

ஆனா அதே அளவுகோலை மற்ற கதாபாத்திரங்களுக்கும் apply பண்ணணுமே?

ஒரு பெண் தப்பு பண்ணினா அதை மட்டும் microscope வச்சு பார்க்கணும்...

ஆண்கள் பண்ணுற தப்பை “கதையோட ஒரு part”ன்னு கடந்து போகணுமா? ?

“பெண் தப்பு = பெரிய குற்றம். ஆண் தப்பு = பரவாயில்லை.”

இந்த mindset-ல கதையைப் பார்த்தா, கதாபாத்திரங்களோட behaviour-ஐ பார்க்கிறதைக் காட்டிலும் நம்முடைய பழைய assumptions-ஐத்தான் கதைக்குள்ள கொண்டு வர்றோம்.

---

மேலும் ஒரு விஷயம்.

நான் கதையில் கார்த்திக் நல்லவரா, கெட்டவரா என்று இப்பவே தீர்ப்பு சொல்லவே இல்லை.

பவித்ராவும் நல்லவளா, கெட்டவளா என்று readers-கிட்ட நான் certificate கொடுக்கல.

பிரகாஷ், ராஜ் — இவர்களுக்கும் நான் certificate கொடுக்கல.

கதாபாத்திரங்களோட actions-ஐ காட்டுறேன். அதைப் பார்த்து நீங்க என்ன நினைக்கிறீங்கன்னு நீங்க decide பண்ணிக்கலாம்.
ஆனா கதையே இப்போதான் ஆரம்பிச்சிருக்கும்போது, “இவளுக்கு இப்படித்தான் punishment கிடைக்கணும்”, “இவளுக்கு நல்ல முடிவு கிடைக்கக்கூடாது”ன்னு ending-ஐயே முன்கூட்டியே கேட்பது கொஞ்சம் அவசரம்தானே sir? ?

அதுவும் ஒரு பெண் தவறு செய்ததைக் கண்டு இவ்வளவு கோபப்படுற அளவுக்கு, அந்த marriage-ல இருக்கும் husband-ன் role-ஐயும் கொஞ்சம் examine பண்ணலாமே?

அதே மாதிரி, பவித்ராவோட situation-ல இருக்கும் பிரகாஷ், ராஜ் ஆகியோருடைய actions-ஐயும் கொஞ்சம் பார்க்கலாமே?
யாரும் perfect இல்லாத கதாபாத்திரங்களாக இருக்கலாம்.

ஒருவேளை கதையின் முடிவில் பவித்ரா தன்னோட தவறுகளை உணரலாம்.

ஒருவேளை அவளுக்கு punishment கிடைக்கலாம்.

ஒருவேளை பிரகாஷ்க்கும் consequences வரலாம்.

ராஜுக்கும் consequences வரலாம்.

கார்த்திக்குக்கும் தன்னோட வாழ்க்கை, choices, behaviour பற்றி ஏதாவது புரிதல் வரலாம்.
அல்லது நீங்கள் இப்போ நினைக்காத வேறொரு முடிவும் இருக்கலாம்.

அதை கதை முடியும் வரை விட்டுடலாம். ?

இல்லன்னா, நீங்க சொன்ன ending-ஐ next Part-லேயே போட்டுட்டு:

“பவித்ராவுக்கு punishment. கார்த்திக்குக்கு second marriage. Son happy. பிரகாஷ், ராஜ்... சரி, அவங்க கதையையும் விட்டுடலாம். THE END.” ?

அப்புறம் மீதி 300–500 parts-ஐ நான் எழுத வேண்டிய அவசியமே இல்லையே sir.

அதனால் கொஞ்சம் perspective-ஐ மாற்றிக்கிட்டு, கதையை கதையாகப் பாருங்க.

பிடிச்சதை ரசிங்க. பிடிக்காததை criticize பண்ணுங்க. அது நல்லதுதான்.

ஆனா ஒரு பெண் கதாபாத்திரத்துக்கு மட்டும் முழு moral judgement கொடுத்துட்டு, அவளைச் சுற்றி இருக்கும் மற்ற characters-ஓட behaviour-ஐ முழுக்க ignore பண்ணாதீங்க.

கதை இப்போதான் ஆரம்பிச்சு இருக்கு. யாருக்கு என்ன punishment, யாருக்கு என்ன endingன்னு இப்பவே தீர்ப்பு சொல்ல வேண்டாம்.

கொஞ்சம் பொறுமை sir. ?

இல்லன்னா, கதையை விட comment-லேயே climax வந்துடும்! ?

உங்க பார்வையில ரொம்ப சரி மேடம். எனக்கு பிரகாஷ் மேலயும் செம வெறி இருக்கு. எப்ப எந்த பொண்ணு கிடைப்பா நாம அவளை அனுபவிக்கலாம் நினைக்கிறேன் இந்த மாதிரி கேரக்டர். தான் பிரகாஷ். இவன் மேலேயும் கொலவெறி இருக்கு. அதே மாதிரி இவளோட புருஷன் கார்த்திக் அவனுக்கு அவன் சந்தோஷம் மட்டும் போதும் தான். பொண்டாட்டி ரத்தமும் சதையும்உள்ள மனுஷினு நினைக்காத ஒரு ஜென்மம்.
 பொதுவாகவே ஒரு விஷயம் இருக்கு மேடம் என்ன நா ஆண் அப்படிங்கறவன் ஒரு வீக்க ச*****.
 அதேபோல ஒவ்வொரு குடும்பத்துலயும் முன்னுதாரணமா ஒரு பெண்ணை மட்டும் தான் எடுத்து நடக்குறாங்க. எங்க குடும்பத்துலயும் அப்படித்தான் ஒரு பெண்ணை வந்து முன்னுதாரணமா வச்சு தான் ஒவ்வொரு நல்லதையும் நாங்க பண்ணிக்கிட்டு இருக்கோம்.

 அப்படி இருக்கும் பொழுது தனக்கு தோணாத விஷயத்தை உணர்வுகளை தன் புருஷன் கிட்ட பவித்ரா எடுத்து சொல்லி இருக்கணும் இதுல ஓபனா சொல்றதுல எந்த தப்பும் இல்லை யாரு தப்பா நினைச்சா நமக்கு என்ன. அது புருஷனா இருந்தா கூட.

 ஆனா புருஷன் தப்பு பண்ணுனா பொண்டாட்டியும் தப்பு பண்றோம் அப்படிங்கும் போது இதுல வந்து எந்த இடத்துல வந்து முற்போக்கு சிந்தனை இருக்கு.
 நீயும் தப்பு பண்ற அதுக்கு ஏத்த மாதிரி நானும் தப்பு பண்றேன் அப்படிங்கற மாதிரி தான் இந்த ஃபீலிங்ஸ் இருக்கு யார தப்பு பண்ணாலும் புரிய வைக்கணும் அப்படி அவங்க புரிஞ்சுக்கலனா மட்டும்தான் நாம அடுத்த ஸ்டெப் எடுக்கணும் இது என்னுடைய கருத்து இதில் ஏதேனும் தவறு இருந்தால் நீங்கள் சுட்டிக் காட்டுங்கள் மத்தபடி உங்களுடைய கதைக்கு நான் எந்த விதத்திலும் இடையூறு கொடுக்க விரும்பல தவறாக இருந்தால் மன்னிக்கவும் யாழினி மேடம்