[Nsme]

அந்த டிசைனர் கடையை விட்டு வெளியே வந்ததும், கதிர் நீண்ட மூச்சு விட்டான். அவனது உடல் ட்ரையல் ரூமில் ஏற்பட்ட அந்த வெப்பத்திலிருந்தும், தவிப்பிலிருந்தும் இன்னும் மீளவில்லை.

"பானு... ஒரு டூ மினிட்ஸ். நான் மறுபடியும் ரெஸ்ட் ரூம் போயிட்டு வந்துடுறேன்," என்று ஒருவித அவசரத்துடன் கூறிவிட்டு, கார் பார்க்கிங் ஏரியாவில் இருந்த ரெஸ்ட் ரூமை நோக்கி வேகமாக நடந்தான். அவனது மூளை ஒரு பக்கம் பதறினாலும், அவனது உடல் கட்டுப்பாட்டை மீறிக்கொண்டிருந்தது. அந்த இறுக்கத்தைக் குறைக்க அவன் மீண்டும் சிறுநீர் கழிக்க வேண்டியிருந்தது.

அவன் திரும்பி வந்ததும், இருவரும் காரில் ஏறினர்.

"எங்கயாவது போய் சாப்பிடலாமா கதிர்? ரொம்பப் பசிக்குது," என்றாள் சந்தியா.

"கண்டிப்பா பானு. இங்க பக்கத்துலயே ஒரு நல்ல ஃபுட் அவுட்லெட் (Food outlet) இருக்கு. அங்கேயே போலாம்," என்று கூறி கதிர் காரை ஸ்டார்ட் செய்யத் தயாரானான்.

அப்போது சந்தியா அவன் பக்கம் சற்றுத் திரும்பி, ஒரு வக்கிரமான, குறும்புச் சிரிப்புடன் கேட்டாள், "பை த வே (By the way)... அந்த சேல்ஸ் பொண்ணு எப்படி கதிர்? அவளோட டாப் பட்டன் அவிழ்ந்திருந்ததை நீங்க நல்லாவே சைட் அடிச்சீங்கன்னு எனக்குத் தெரியும்."

கதிர் இதைக் சற்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை. திருட்டு முழி முழித்தவன், பதில் எதுவும் சொல்லத் தெரியாமல், லேசான வெட்கத்துடன் சும்மா சிரிக்க மட்டும் செய்தான். அவனது கைகள் ஸ்டியரிங்கைப் பிடித்திருந்தன.

சந்தியா சற்றும் தாமதிக்கவில்லை. அவள் இருக்கையிலிருந்து லேசாக எழுந்து, அவனை நோக்கி நெருங்கினாள். அவளது முகம் அவனது மார்புக்கு நேராக வந்தது. கதிர் என்ன நடக்கிறது என்று சுதாரிப்பதற்குள், அவளது கைகள் அவனது பேண்ட்டின் ஜிப்பை நோக்கிச் சென்றன.

'ஜிர்ர்ர்...' என்ற சத்தத்துடன் அவள் அவனது ஜிப்பைக் கீழே இழுத்தாள்.

கதிரின் இதயம் 'தக் தக்' எனப் பலமாக, ஒரு ரயில் இன்ஜின் போல அடிக்கத் தொடங்கியது. அவனது தொண்டை வறண்டது. அவளால் இப்படி ஒரு பொது இடத்தில், காரின் உள்ளே இவ்வளவு அப்பட்டமாக நடந்துகொள்ள முடியும் என்பதை அவன் மூளை நம்ப மறுத்தது.

சந்தியா அவனது பேண்ட்டிற்குள் கையை விட்டு, உள்ளே இருந்த ஜட்டிக்குள் விரல்களை நுழைத்தாள். அவனது ஆண்மையை மெதுவாகப் பிடித்து வெளியே எடுத்தாள்.

அவள் அதை வெளியே எடுத்ததும், அவளுக்கு ஒரு சிறு ஏமாற்றம் ஏற்பட்டது. அவனது அந்த முரட்டுத்தனமான ஜிம் உடம்பிற்கும், அதற்கும் சம்பந்தமே இல்லாதது போல, அது அவள் எதிர்பார்த்ததை விட அளவில் சற்றுச் சிறியதாகவே இருந்தது. முழுமையாக விறைக்காமல், ஒரு நடுக்கத்துடன் அது காணப்பட்டது. மேலும் அவன் சர்கம்சிசன் (circumcision / முன்தோல் நீக்குதல்) செய்திருந்தான். ஆனாலும், அவள் அதை அருவருப்பாகப் பார்க்கவில்லை. மிகுந்த ஆசையோடு அதைத் தன் மென்மையான விரல்களால் தடவினாள்.

அந்தத் தீண்டல் கதிருக்கு மின்சாரம் பாய்ந்தது போல இருந்தது. ட்ரையல் ரூமில் சந்தியாவின் முலைக்காம்புகளைப் பார்த்ததில் இருந்தே அவனது நரம்புகள் உச்சகட்டத் தவிப்பில் முறுக்கேறி இருந்தன. இப்போது அவளது விரல்கள் நேரடியாகத் தீண்டியதும் அவனால் தாங்க முடியவில்லை.

"நோ... பானு... ப்ளீஸ்... வேண்டாம்..." என்று கதிர் பதற்றத்துடன் முனகினான்.

ஆனால் அவன் அப்படிச் சொல்லி முடிப்பதற்குள், அவனது உடல் அவனுக்குத் துரோகம் செய்தது. அவனது கட்டுப்பாடு முழுமையாக உடைந்தது. எந்தவிதமான உந்துதலுமோ, பெரிய அசைவுகளோ இன்றி, கதிரின் சுண்ணியிலிருந்து சூடான கஞ்சி பீய்ச்சி அடிக்கத் தொடங்கியது.

சந்தியா உடனே சுதாரித்துக்கொண்டாள். எந்த அருவருப்பும் இன்றி, அதைத் தன் உள்ளங்கையிலேயே வாங்கிக்கொண்டாள். ஒரு சொட்டு கூட அவனது பேண்ட்டிலோ, காரின் சீட்டிலோ சிந்தவில்லை. மறுகையால் உடனே காரின் டேஷ்போர்டில் (Dashboard) இருந்த டிஷ்யூ பேப்பரை (Tissue paper) அவசரமாக உருவி எடுத்தாள்.

மிகவும் லாவகமாகத் தன் கையைத் துடைத்துவிட்டு, அதே டிஷ்யூவால் அவனது சுண்ணியையும், அதிலிருந்து வழிந்த திரவத்தையும் மென்மையாகத் துடைத்துச் சுத்தம் செய்தாள். அவனது சுண்ணியை மீண்டும் ஜட்டிக்குள் பாதுகாப்பாக வைத்து, ஜிப்பையும் அவளே ஏற்றிவிட்டாள். இவை அனைத்தும் சில நொடிகளில், ஒரு தேர்ந்த நர்ஸைப் போல எந்தச் சலனமும் இன்றி நடந்தன. அவள் முகத்தில் கோபமோ, கேலியோ இல்லை.

ஆனால், கதிரின் நிலைமை அப்படி இல்லை.

அவனுக்கு உலகமே இருண்டுவிட்டது போல இருந்தது. தான் ஆசைப்பட்ட ஒரு பெண்ணின் முன்னால், முதல் தீண்டலிலேயே, அவள் முழுமையாகத் தொடுவதற்கு முன்பே, இப்படி அவமானகரமாகப் போய்விட்டதே என்ற எண்ணம் அவனைப் பாதாளத்திற்குத் தள்ளியது. அது அவனது மனதை ஒரு ஆழமான இருண்ட சோகத்திற்குள் (Abyss) மூழ்கடித்தது.

அவன் கைகள் ஸ்டியரிங்கின் மீது இருந்தன. ஆனால் அவனது முழங்கைகள் லேசாக நடுங்கத் தொடங்கின. அந்த நடுக்கம் அவனது உடல் முழுவதும் பரவியது. கண்களில் கண்ணீர் முட்டிக்கொண்டு வர, குற்றவுணர்ச்சியாலும், அவமானத்தாலும் தலைகுனிந்து, அப்படியே ஸ்டியரிங்கில் நெற்றியை வைத்துச் சாய்ந்தான். அவனால் சந்தியாவின் முகத்தைக் கூட நிமிர்ந்து பார்க்க முடியவில்லை.

சந்தியா அந்த டிஷ்யூ பேப்பரைத் தன் கையில் சுருட்டிக்கொண்டு, காரின் ஜன்னல் வழியாக வெளியே பார்த்தாள். சற்றுத் தள்ளி ஒரு குப்பைத் தொட்டி (Dustbin) இருப்பதைக் கவனித்தாள்.

உடனே காரின் கதவைத் திறந்து கீழே இறங்கியவள், அந்தப் பேப்பரைக் குப்பைத் தொட்டியில் போட்டாள். பின்னர் காரின் அருகில் திரும்பி வந்து, தன் ஹேண்ட்பேக்கில் (Handbag) வைத்திருந்த பேப்பர் சோப்பைக் (Paper soap/Handwash paper) கிழித்து, வாட்டர் பாட்டிலில் இருந்த தண்ணீரை ஊற்றி, அந்த குப்பைத் தொட்டியின் அருகிலேயே தன் கைகளைச் சுத்தமாகக் கழுவிக்கொண்டாள். எதையும் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளாத அவளது இந்தச் சாதாரனமான அணுகுமுறை, அவளது முதிர்ச்சியைக் காட்டியது.

கைகளைக் கழுவிவிட்டு மீண்டும் காரின் முன் இருக்கையில் வந்து அமர்ந்தாள்.

கதிர் இன்னும் அதே நிலையில்தான் இருந்தான். அவமானத்தால் தலை குனிந்து, அவனது உடல் இன்னும் லேசாக நடுங்கிக்கொண்டிருந்தது. அவனால் நிமிர்ந்து கூடப் பார்க்க முடியவில்லை.

சந்தியா அவனது தோளில் ஆறுதலாகத் தன் கையை வைத்தாள். "ஃபர்ஸ்ட் ரிலாக்ஸ் ஆகுங்க கதிர்..." என்று மென்மையாகச் சொன்னாள்.

ஆனால் கதிர் ரிலாக்ஸ் ஆவதாகத் தெரியவில்லை. அவனது இறுக்கம் இன்னும் குறையவில்லை.

சந்தியா அவனைப் பார்த்து, "கீழ இறங்குங்க," என்றாள்.

கதிர் தயக்கத்துடன் காரை விட்டு இறங்கினான். சந்தியாவும் மறுபக்கம் இறங்கி, வளைந்து சென்று அவன் அருகில் நின்றாள். எந்தத் தயக்கமும் இன்றி, அவனை அப்படியே தன் கைகளால் அரவணைத்து, ஆரத்தழுவி அவனது தோளில் தன் தலையைச் சாய்த்தாள்.

"இதுல அவமானப்பட ஒண்ணும் இல்ல கதிர்," என்றாள் மிக மெல்லிய குரலில். "நீங்க ரொம்ப நாளா செக்ஸ்ல ஆக்டிவா (Active) இல்லைன்னு நினைக்கிறேன். அதான் இந்த எக்சைட்மென்ட்ல (Excitement) இப்படி ஆகிடுச்சு. அது ரொம்பச் சாதாரணம். இல்ல... உங்களுக்கு வேற எதாவது பிரச்சனை இருந்தாலுமே, அதைக் கண்டிப்பா சரி பண்ணிடலாம். ஃபர்ஸ்ட் இதுக்காகப் பயப்படுறதையோ, கவலைப்படுறதையோ நிறுத்துங்க."

சந்தியா அவனை அணைத்துக்கொண்டே பேசிய இந்த வார்த்தைகள், அவனுக்குப் பெரும் ஆறுதலைத் தந்தன. அவளது அந்த மென்மையான ஸ்பரிசமும், அவளது குரலில் இருந்த அந்தப் பரிவும் அவனது உடைந்த மனதை லேசாக வருடியது. அவளிடம் ஒரு பாதுகாப்பான தாய்மையை அவன் உணர்ந்தான். அவனது நடுக்கம் மெல்லக் குறைந்தது.

சந்தியா அவனிடமிருந்து லேசாக விலகி, ஒரு புன்னகையுடன், "இப்போ டிரைவ் பண்ணுங்க. பேசிக்கிட்டே போய் சாப்பிடலாம்," என்றாள்.

இருவரும் மீண்டும் காரில் ஏறி அமர்ந்தனர். கதிர் இப்போது சற்றுத் தெளிவடைந்து, காரை ஸ்டார்ட் செய்தான்.

சிறிது தூரம் சென்றதும், கதிர் மௌனத்தைக் கலைத்தான். "எனக்கு ஏதோ ஒரு பிராப்ளம் இருக்கு பானு. ஆனா அது என்னன்னு இதுவரைக்கும் யாராலயும் கண்டுபிடிக்க முடியல," என்றான் சோர்வாக.

"என்ன ஆச்சு? என்ன பிராப்ளம்?" என்று சந்தியா அக்கறையாகக் கேட்டாள்.

கதிர் பெருமூச்சு விட்டான். "காலேஜ் முடிச்சதும் எல்லா மெடிக்கல் டெஸ்ட்டும் (Medical test) எடுத்துப் பார்த்தோம். எனக்கு எந்தக் குறையும் இல்லைன்னுதான் ரிசல்ட் வந்துச்சு. ஆனா, என் பிராப்ளம் மட்டும் தீரவே இல்லை."

சந்தியா குழப்பத்துடன், "அப்படி என்ன பிராப்ளம் கதிர் உங்களுக்கு?"

"ஃப்ரீக்வெண்ட் யூரினேஷன் (Frequent urination - அடிக்கடி சிறுநீர் கழித்தல்) பானு. கடந்த 20 வருஷமா இது இருக்கு. எனக்கு ஒரு 16 வயசு இருக்கும்போது, ஒரு நாள் நைட் என் உடம்புக்கு என்ன ஆச்சுன்னே தெரியல... அன்னைக்கு நைட் மட்டும் ஒரு 20 தடவை யூரின் போக எழுந்து போயிருப்பேன். அதுல இருந்து ஒவ்வொரு நைட்டும் எனக்கு இதே வேதனைதான்."

சந்தியா அமைதியாக அவனைக் கவனித்தாள்.

"அப்புறம் வீட்ல சொல்லிக டாக்ட்டர் கிட்ட கூட்டிட்டுப் போனாங்க. வேற வேற டாக்டர்ஸைப் பார்த்தோம். யூரின் டிராக்ட்ல (Urinary tract) டியூப் போட்டுக் கூட செக் பண்ணிப் பார்த்தாங்க. ஆனா எந்தப் பிராப்ளமும் இல்லைன்னுதான் ரிசல்ட் வந்துச்சு. கிட்னி, பிளாடர் (Bladder) எல்லாமே ரொம்ப ஹெல்தியா (Healthy) இருக்குன்னு சொல்லிட்டாங்க. ஆனா, என் பிரச்சனை மட்டும் சரியாகல. சோ... ஒரு கட்டத்துல நான் அப்படியே வாழப் பழகிட்டேன்."

"இப்போ எப்படி இருக்கு?"

"இப்பவும் நைட்ல குறைஞ்சது ரெண்டு இல்ல மூனு தடவையாவது யூரின் போக எழுந்து போயிட்டு வருவேன் பானு. டே டைம்ல (Day time) கொஞ்சம் கண்ட்ரோல் (Control) இருக்கும். ஆனா, எப்போவாவது ரொம்ப ஹேப்பியா இருந்தாலோ, இல்ல ரொம்ப எக்சைட் (Excite) ஆனாலோ... இல்ல ஏதாவது ஒரு விஷயத்துக்குப் பயந்து பதட்டமானாலோ, பகல்ல கூட என்னால கண்ட்ரோல் பண்ண முடியாது. அடிக்கடி யூரின் போக வைக்கும். இப்போ ட்ரையல் ரூம்ல நீங்க டிரஸ் ட்ரையல் பார்த்து காமிச்ச எக்சைட்மென்ட்லதான்... நான் ரெண்டு தடவை ரெஸ்ட் ரூம் ஓடுனேன்."

சந்தியா ஒரு புரிதலுடன் தலையசைத்தாள். "உங்க செக்ஸ் லைஃப் (Sex life) எப்படிப் போச்சு கதிர்? கல்யாணம் ஆனதுக்கு அப்புறம் ஏதாவது இந்தப் பிரச்சனை கம்மியாச்சா?" என்று தயக்கமில்லாமல் கேட்டாள்.

கதிர் கொஞ்சம் தயங்கிவிட்டுப் பேசினான். "நான் காதலிச்சுத்தான் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டேன். ஆனா, அது ஒரு ஆன்லைன் லவ் (Online love). நேர்ல பார்த்துப் பழகினது கிடையாது. கல்யாணத்துக்குக் கொஞ்ச நாள் முன்னாடிதான் ஃபர்ஸ்ட் டைம் பார்த்தோம். வீட்ல எழுந்த ஆட்ச்சேபனை பிரட்ச்சனைகள் எல்லாத்தையும் சமாளிச்சி ரெண்டு வீட்டார் சம்மதத்தோட உடனே கல்யாணமும் பண்ணிக்கிட்டோம். கல்யாணம் ஆகுறப்போ நாங்க ரெண்டு பேருமே விர்ஜின் (Virgin)."

சந்தியா புருவத்தை உயர்த்தி, "வாவ்... கிரேட் (Great)," என்றாள்.

கதிர் தொடர்ந்தான், "ஃபர்ஸ்ட் நைட் அன்னைக்கு ரெண்டு பேருக்குமே ரொம்ப டயர்டா (Tired) இருந்துச்சு, அதனால நாங்க தூங்கிட்டோம். அப்புறம் அடுத்தடுத்த நைட் ட்ரை பண்ணும்போது, என்னால அவளுக்குள்ள பெனிட்ரேட் (Penetrate) பண்ணவே முடியல. கல்யாணம் முடிஞ்சு சொந்தக்காரங்க வீட்ல அங்கும் இங்கும் அலைஞ்சுகிட்டு இருந்த அந்த ஃபர்ஸ்ட் 10 நாளுமே என்னால உள்ள விடவே முடியல பானு. எனக்கு ரொம்ப அவமானமா இருந்துச்சு."

சந்தியா எதையும் காட்டிக்கொள்ளாமல் அமைதியாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள்.

"அப்புறம் ஒரு நாள், நாங்க தனியா வாழ வேண்டிய வீட்டுக்குப் போய் செட்டில் ஆனோம். கெஸ்ட் (Guest) எல்லாம் போனதுக்குப் அப்புறம், ஒரு நாள் ட்ரை பண்ணும்போது லக்கிலி (Luckily) பெனிட்ரேட் ஆகிடுச்சு. அவளுக்கு ஹைமன் (Hymen - கன்னித்திரை) கிழிஞ்சு பிளட் (Blood) வரவும், உடனே அவ பயந்துபோய் பாத்ரூம் போயிட்டா."

"அதுக்கப்புறம் சரியாகிடுச்சா?"

"அதுக்கப்புறம் என்னால டெய்லி பெனிட்ரேட்டிவ் செக்ஸ் (Penetrative sex) வெச்சுக்க முடிஞ்சது பானு. சில சமயம் நல்லாவே, சீக்கிரம் கம் (Cum) ஆகாம ஹோல்ட் (Hold) பண்ணவும் முடிஞ்சது. அவளுக்கும் ஆர்கஸம் (Orgasm) ஆச்சு. மேர்ரேஜ் அன்னிவெர்சரிக்கு முன்னாடியே எங்களுக்கு ஒரு பையன் பொறந்துட்டான்."

அவன் சற்று நிறுத்திவிட்டுத் தொடர்ந்தான். "ஆனா... என்னால செக்ஸ்ல வேற வேற பொசிஷன்ஸ் (Positions) ட்ரை பண்ண எப்பவுமே ஒரு தயக்கம் இருந்துச்சு. கம்ஃபர்டபிளான மிஷனரியில (Comfortable Missionary position) தான் மோஸ்ட்லி (Mostly) பண்ணியிருக்கேன். போகப் போக அவளுக்கு செக்ஸ்ல பெருசா இன்ட்ரெஸ்ட் (Interest) இல்லாம போயிடுச்சு. சோ, எங்களுக்கான செக்ஸ் ஃப்ரீக்வென்சி (Frequency) ரொம்பவே குறைஞ்சிடுச்சு. ஆனா என்னோட ஆசையை அடக்க முடியாம, நான் அதிகமா பார்ன் (Porn) பார்த்து, ஏதாவது ஃபேண்டசைஸ் (Fantasize) பண்ணி ரிலீஸ் பண்ணிப்பேன். கடந்த சில வருஷங்கள்ல, நிஜமான செக்ஸை விட நான் மாஸ்டர்பேஷன் (Masturbation - சுயஇன்பம்) தான் அதிகமாப் பண்ணியிருப்பேன்."

கதிர் தன் கடந்த கால பாலியல் வாழ்க்கையின் ரகசியங்களை, தனது இயலாமையை எந்த ஒளிவு மறைவும் இன்றிச் சொல்லிக்கொண்டே வர, அவர்கள் சாப்பிட வேண்டிய உணவகம் வந்தது.

கார் பார்க்கிங்கில் வண்டியை நிறுத்திவிட்டு, இருவரும் உள்ளே சென்றனர். உணவகத்தின் ஒரு அமைதியான மூலையில் இடம் பிடித்து அமர்ந்ததும், அவர்களின் இந்த அந்தரங்கமான பேச்சு மீண்டும் தொடர்ந்தது.

தங்களுக்குத் தேவையான உணவை ஆர்டர் செய்துவிட்டு, கதிர் தன் பேச்சைத் தொடர்ந்தான். ஆரம்பாத்தில் அவனுக்கிருந்த அந்த அவமான உணர்வு இப்போது சந்தியாவின் ஆறுதலால் நன்றாகக் குறைந்திருந்தது.

"கார்ல சொன்னதைத் தவிர, என் உடம்புல நான் ஃபேஸ் பண்ற (Face) இன்னும் சில பிரச்சனைகள் இருக்கு பானு," என்று தயக்கத்துடன் ஆரம்பித்தான் கதிர்.

சந்தியா அவனது கண்களைப் பார்த்து, "தயங்காம சொல்லுங்க கதிர்," என்றாள்.

"சின்ன வயசுல இருந்தே எனக்கு இன்னொரு பிரச்சனை இருக்கு. நான் குளிச்சு முடிச்சுட்டு டவலைக் கட்டிக்கிட்டு பாத்ரூமை விட்டு வெளிய வந்த அடுத்த செகண்ட், எனக்கு உடனே யூரின் போகணும்னு ஒரு அவசரமான சென்சேஷன் (Urge) வரும். பல நேரம் அந்த அவசரத்துல நான் வீட்டு வாசல்ல இருக்கிற மிதியடியில (Floormat) கூட யூரின் போயிருக்கேன். இப்போ எனக்கு 37 வயசாகுது. இப்பவும் குளிச்சு முடிச்சதும் பாத்ரூம்குள்ளேயே கொஞ்ச நேரம் வெயிட் பண்ணி, யூரின் போயிட்டுத்தான் வெளிய வருவேன். பல நேரம் யூரினே வராது, ஆனா அந்த சென்சேஷன் மட்டும் ரொம்பத் தீவிரமா இருக்கும்."

சந்தியா மிகவும் கவனமாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள்.

"அது மட்டும்தான் எனக்குச் சின்ன வயசுல இருந்த பிரச்சனை. குளிச்சி முடிச்சி கொஞ்ச நேரம் ஆகிட்டா வேற எந்தப் பிரட்ச்சனையும் இல்ல. அப்போல்லாம் என் உறுப்போட சைஸ் நல்லாப் பெருசா நார்மலாத்தான் (Normal size) இருந்துச்சு. சொல்லப்போனா பசங்களுக்குள்ள யார் தூரமா ஒன்னுக்கு அடிக்கறாங்கனு போட்டி வச்சிப்போம். நான் நல்லத்தூரமாவே ஒன்னுக்கு அடிப்பேன் அப்பெல்லாம் பானு. ஆனா எனக்கு ஒரு 16 வயசு இருக்கும்போது... ஒரு நாள் நைட் சுயஇன்பம் பண்ணும்போது என் உறுப்பை நானே என்ன பண்ணேன்னு எனக்கே தெரியல பானு... அன்னைக்கு நைட் தான் நான் கார்ல சொன்ன மாதிரி 20 தடவைக்கு மேல யூரின் போக எழுந்தேன். என் தூக்கமே கெட்டுப் போச்சு."

கதிர் சற்றுத் தண்ணீர் குடித்துவிட்டுத் தொடர்ந்தான். "அதுக்கப்புறம் என்னோட 20-கள்ல டாக்டரை போய்ப் பார்த்தேன். அவங்க அந்த பிளட் டெஸ்ட், ஸ்கேன், டியூப் எல்லாம் விட்டுப் பார்த்ததுக்கு எந்த பிரட்ச்சனையும் இல்லனு ரிசல்ட் வந்துச்சி.

அப்போ எனக்கு லெஃப்ட் சைடு (Left side) ஹெர்னியா (Hernia) ஏற்கனவே இருந்துச்சி. ஒரு வேள அத சரிப்பண்ணா இந்த யூரின் பிரட்ச்சனை சரியாகலாம்னு சொல்லி ஆப்பரேஷன் பண்ணாங்க. எனக்கு ஏற்கனவே 6 வயசுல ரைட் சைடுல ஹெர்னியா ஆப்பரேஷன் ஆகியிருந்துச்சு. ஆனா, அந்த இரண்டாவது ஆப்பரேஷனுக்கு அப்புறமும் என் யூரின் பிரச்சனை சரியாகவே இல்லை."

சந்தியா குறுக்கிட்டு, "உங்க உறுப்புல வேற எதாவது மாற்றங்கள் தெரிஞ்சதா கதிர்?" என்று ஒரு டாக்டரைப் போலக் கேட்டாள்.

கதிர் வெட்கத்தை விட்டு உண்மையைச் சொன்னான். "ஆமாம் பானு. என் உறுப்போட முன்தோல் (Foreskin) ரொம்ப வருஷமா பின்னாடி விலகவே இல்லை. 19 வயசுலதான் அது விலகிச்சு. அதுக்கு முன்னாடியே என் உறுப்பு ரொம்ப சுருங்கிடுச்சு. எப்பவுமே உள்ள இழுத்துக்கிட்ட மாதிரி (Retracted) ஒரு மாதிரி சுருங்கியேதான் இருக்கும். மூட் வந்தா பெருசாகும். ஆனா அப்பவும் முழுசா விறைக்காம செமி எரெக்ட்டட் மாதிரிதான் இருக்கும். அதனாலதான் நான் ரொம்ப இன்செக்யூரா (Insecure) ஃபீல் பண்ணுவேன்."

கல்யாணம் ஆகி ஒரு அஞ்சு வருஷம் கழிச்சு, என்னோட முன்தோல்ல (Foreskin) பயங்கரமான அரிப்பும், இரிடேஷனும் (Irritation) வந்துச்சு பானு. அப்போ ஒரு யூராலஜிஸ்ட்டை (Urologist) போய்ப் பார்த்தேன். அவரு செக் பண்ணி எல்லா ரிஸல்ட்டும் எடுத்துப் பார்த்துட்டு நார்மலா வர, முன்தோலை ரிமூவ் பண்றதுதான் ஒரே வழின்னு சொல்லிட்டாரு. ஆனா எதனால அப்படி ஆச்சினு கண்டுபிடிக்க முடியலைனு சொல்லிட்டாரு. எனக்கு எந்த Infection ம், பால்வினை நோயும் (STD) இல்ல. அதனால அப்போ சர்க்கம்சிஷன் (Circumcision) பண்ணிக்கிட்டேன். இதெல்லாம் நடந்து முடிஞ்சும் கூட, என் மெயின் பிராப்ளமான அந்த ஃப்ரீக்வெண்ட் யூரினேஷன் (Frequent urination) பிரச்சனை தீரவே இல்லை.

கதிர் சொல்லச் சொல்ல, சந்தியாவின் மூளை வேகமாக வேலை செய்தது. இது சாதாரணமான சிறுநீரகப் பிரச்சனை (Urology) அல்ல; இது நரம்புகளும், இடுப்புப் பகுதி தசைநார்களும் (Pelvic floor muscles) சம்பந்தப்பட்ட பிரச்சனை என்பதை அவளது கூர்மையான அறிவு உணர்ந்துகொண்டது.

அவள் உடனே தன் மொபைலை எடுத்து கூகுளில் (Google) தேட ஆரம்பித்தாள்.

"நீங்க சாப்பிடுங்க கதிர்," என்று சொல்லிக்கொண்டே, பெங்களூரில் உள்ள சிறந்த 'நியூரோ-யூராலஜிஸ்ட்' (Neuro-Urologist) யார் என்று தேடினாள். ஒரு பெரிய, பிரபலமான மருத்துவமனையில் மிகவும் திறமையான ஒரு நியூரோ-யூராலஜிஸ்ட் இருப்பதைக் கண்டுபிடித்தாள். உடனே ஆன்லைனிலேயே அடுத்த நாள் மாலைக்கான அப்பாயிண்ட்மென்ட்டையும் (Appointment) புக் செய்தாள்.

போனை கீழே வைத்துவிட்டு, நிம்மதியாகச் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்த கதிரைப் பார்த்தாள்.

"கதிர், நீங்க சொன்ன சிம்டம்ஸ் (Symptoms) எல்லாம் வெச்சுப் பார்க்கும்போது, இது சாதாரண யூராலஜி பிரச்சனை இல்லை. இதுக்குச் சரியான தீர்வு ஒரு 'நியூரோ-யூராலஜிஸ்ட்' (Neuro-Urologist) கிட்டதான் இருக்கு."

கதிர் ஆச்சரியமாக அவளைப் பார்த்தான்.

"நான் கூகுள்ல தேடி, பெங்களூர்லயே ஒரு பெரிய ஹாஸ்பிட்டல்ல, ஒரு சிறந்த டாக்டருக்கு நாளைக்கு ஈவினிங் அப்பாயிண்ட்மென்ட் புக் பண்ணிட்டேன்," என்றாள் சந்தியா மிகச் சாதாரணமாக.

கதிர் அதிர்ச்சியிலும் வியப்பிலும் உறைந்து போனான். "பானு... நீங்க..."

"நாளைக்கு ஈவினிங் நீங்க நேரா ஹாஸ்பிட்டலுக்கு வந்துடுங்க. நானும் அங்க வந்துடுறேன். நாம ரெண்டு பேரும் ஒண்ணாவே போய் டாக்டரைப் பார்க்கலாம். நான் உங்க கூட வருவேன். கண்டிப்பா உங்க பிரச்சனையைச் சரி பண்ணிடலாம், ஓகேவா?" என்று ஒரு தாயின் பரிவோடு, ஆனால் ஒரு தோழியின் உரிமையோடு சொன்னாள்.

தன்னுடைய வாழ்நாள் முழுவதும் எந்தப் பெண்ணிடமும் தன் குறையை முழுமையாகச் சொல்ல முடியாமல் கூனிக்குறுகி நின்ற கதிருக்கு, இன்று ஒரு பெண்... அதுவும் தான் ரசிக்கும் ஒரு பெண், தன்னிடம் எந்த அருவருப்பும் காட்டாமல், தன் குறையைப் புரிந்துகொண்டு அதற்கான தீர்வையும் தேடிக் கொடுப்பதைப் பார்த்ததும் அவனால் உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.

கண்கள் கலங்க, நெகிழ்ச்சியின் உச்சத்திற்கே சென்ற கதிர், டேபிளின் மீதிருந்த சந்தியாவின் கைகளைத் தன்னிச்சையாக இறுகப் பற்றிக்கொண்டான். "தேங்க்ஸ் பானு... ரொம்ப தேங்க்ஸ்..." என்று அவனது வார்த்தைகள் தொண்டையில் சிக்கிக்கொண்டன. அவனது அந்த இறுக்கமான பிடியில் ஆயிரம் உணர்வுகள் கலந்திருந்தன.