02-10-2026, 04:39 PM
టీవీ ఇంకా నడుస్తోంది. కానీ ఇద్దరం కూడా దాన్ని చూడటం లేదు. సోఫా మీద మా దూరం మరింత తగ్గింది. ఆమె భుజం నా భుజానికి తగిలి ఉంది.
కొంతసేపు మౌనం తర్వాత ఆమె మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… నీకు ఏమైనా అనిపిస్తుందా? నేను ఇలా దగ్గరగా కూర్చుంటే…”
నేను తల తిప్పి చూశాను. ఆమె కళ్లు నా కళ్లలోకి చూస్తున్నాయి.
“ఏమీ అనిపించడం లేదు వదిన. బాగానే ఉంది.”
ఆమె నవ్వింది. ఈసారి నవ్వు కొంచెం సిగ్గుగా ఉంది.
“నాకు కూడా బాగానే అనిపిస్తోంది” అని చెప్పి, తన తలను నా భుజం మీద పెట్టుకుంది.
నా శరీరం ఒక్కసారిగా గడ్డకట్టినట్టు అయింది. ఆమె జుట్టు నా మెడ మీద పడి ఉంది. ఆమె నుంచి వచ్చే సువాసన నా ముక్కులోకి వచ్చింది. ఆమె ఊపిరి నా భుజం మీద తగులుతోంది.
కొన్ని నిమిషాలు అలాగే ఉన్నాం. ఎవరూ మాట్లాడలేదు.
తర్వాత ఆమె మెల్లగా తల ఎత్తి నా వైపు చూసింది. మా ముఖాలు చాలా దగ్గరగా ఉన్నాయి. ఆమె కళ్లు నా పెదాల వైపు కొంచెం కదిలాయి… తర్వాత మళ్లీ కళ్లలోకి చూసింది.
నేను ఊపిరి ఆపుకున్నాను.
ఆమె మెల్లగా నవ్వి, తన తలను మళ్లీ నా భుజం మీద పెట్టుకుంది.
“క్షమించు… నేను ఎక్కువ అయిపోయానేమో” అని మెల్లగా అన్నది.
“పర్వాలేదు వదిన” అన్నాను. నా గొంతు కొంచెం మారిపోయింది.
మళ్లీ మౌనం.
కొంతసేపు తర్వాత ఆమె లేచి నిలబడింది.
“నేను పడుకుంటాను రాహుల్. నువ్వు కూడా పడుకో. ఆలస్యం అయింది.”
నేను తల ఊపాను.
ఆమె కొన్ని అడుగులు వెళ్లి, తిరిగి చూసింది.
“గుడ్ నైట్…” అని చెప్పింది.
“గుడ్ నైట్ వదిన.”
ఆమె గదిలోకి వెళ్లిపోయింది. తలుపు మూసేసింది. కానీ పూర్తిగా మూయలేదు. కొంచెం తెరిచి ఉంచింది.
నేను సోఫా మీదనే కూర్చొని ఉన్నాను. ఆమె తల నా భుజం మీద పెట్టుకున్న స్పర్శ ఇంకా అలాగే అనిపిస్తోంది. ఆమె ఊపిరి, ఆమె సువాసన… అన్నీ గుర్తుకు వస్తున్నాయి.
ఆ రాత్రి నాకు నిద్ర పట్టలేదు.ఉదయం 7:30.
అన్నయ్య ఇంకా రాలేదు. నేను లేచి బయటకు వచ్చాను. వదిన ఇప్పటికే లేచి ఉంది. వంటగదిలో టీ చేస్తోంది.
నేను వెళ్లి నిలబడ్డాను. ఆమె నన్ను చూసి నవ్వింది.
“గుడ్ మార్నింగ్… నిద్ర పట్టిందా నీకు?”
నేను తల ఊపాను.
“పూర్తిగా పట్టలేదు వదిన.”
ఆమె నవ్వి టీ ఇచ్చింది.
“నాకు కూడా అంతగా పట్టలేదు.”
ఆమె ఇప్పుడు లైట్ పర్పుల్ కలర్ నైటీ వేసుకుంది. సన్నని బట్ట. భుజాలు కొంచెం బయటకు కనిపిస్తున్నాయి. జుట్టు వదులుగా ఉంది.
మేము హాలులో కూర్చుని టీ తాగసాగాం. ఈసారి ఆమె మరీ దగ్గరగా కూర్చుంది. మా చేతులు అప్పుడప్పుడు తగులుతున్నాయి.
కొంతసేపు మౌనం తర్వాత ఆమె మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… నిన్న రాత్రి నేను నీ భుజం మీద తల పెట్టుకున్నప్పుడు… నీకు బాగా అనిపించిందా? లేక ఇబ్బందిగా అనిపించిందా?”
నేను ఆమె వైపు చూశాను.
“ఇబ్బంది కాదు వదిన. బాగానే అనిపించింది.”
ఆమె కళ్లు నా కళ్లలోకి చూస్తూ ఉన్నాయి.
“నాకు కూడా… చాలా బాగా అనిపించింది.”
ఆ మాట చెప్పిన తర్వాత ఆమె కళ్లు కొంచెం తగ్గించుకుంది. సిగ్గుగా నవ్వింది.
అప్పుడు బయట తలుపు శబ్దం వినిపించింది. అన్నయ్య వచ్చేశాడు.
వదిన త్వరగా లేచి వంటగదిలోకి వెళ్లింది. నేను కూడా లేచి నా గదిలోకి వెళ్లాను.
కానీ ఆమె మాటలు నా చెవుల్లో మార్మోగుతూనే ఉన్నాయి.
“నాకు కూడా… చాలా బాగా అనిపించింది.”
కొంతసేపు మౌనం తర్వాత ఆమె మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… నీకు ఏమైనా అనిపిస్తుందా? నేను ఇలా దగ్గరగా కూర్చుంటే…”
నేను తల తిప్పి చూశాను. ఆమె కళ్లు నా కళ్లలోకి చూస్తున్నాయి.
“ఏమీ అనిపించడం లేదు వదిన. బాగానే ఉంది.”
ఆమె నవ్వింది. ఈసారి నవ్వు కొంచెం సిగ్గుగా ఉంది.
“నాకు కూడా బాగానే అనిపిస్తోంది” అని చెప్పి, తన తలను నా భుజం మీద పెట్టుకుంది.
నా శరీరం ఒక్కసారిగా గడ్డకట్టినట్టు అయింది. ఆమె జుట్టు నా మెడ మీద పడి ఉంది. ఆమె నుంచి వచ్చే సువాసన నా ముక్కులోకి వచ్చింది. ఆమె ఊపిరి నా భుజం మీద తగులుతోంది.
కొన్ని నిమిషాలు అలాగే ఉన్నాం. ఎవరూ మాట్లాడలేదు.
తర్వాత ఆమె మెల్లగా తల ఎత్తి నా వైపు చూసింది. మా ముఖాలు చాలా దగ్గరగా ఉన్నాయి. ఆమె కళ్లు నా పెదాల వైపు కొంచెం కదిలాయి… తర్వాత మళ్లీ కళ్లలోకి చూసింది.
నేను ఊపిరి ఆపుకున్నాను.
ఆమె మెల్లగా నవ్వి, తన తలను మళ్లీ నా భుజం మీద పెట్టుకుంది.
“క్షమించు… నేను ఎక్కువ అయిపోయానేమో” అని మెల్లగా అన్నది.
“పర్వాలేదు వదిన” అన్నాను. నా గొంతు కొంచెం మారిపోయింది.
మళ్లీ మౌనం.
కొంతసేపు తర్వాత ఆమె లేచి నిలబడింది.
“నేను పడుకుంటాను రాహుల్. నువ్వు కూడా పడుకో. ఆలస్యం అయింది.”
నేను తల ఊపాను.
ఆమె కొన్ని అడుగులు వెళ్లి, తిరిగి చూసింది.
“గుడ్ నైట్…” అని చెప్పింది.
“గుడ్ నైట్ వదిన.”
ఆమె గదిలోకి వెళ్లిపోయింది. తలుపు మూసేసింది. కానీ పూర్తిగా మూయలేదు. కొంచెం తెరిచి ఉంచింది.
నేను సోఫా మీదనే కూర్చొని ఉన్నాను. ఆమె తల నా భుజం మీద పెట్టుకున్న స్పర్శ ఇంకా అలాగే అనిపిస్తోంది. ఆమె ఊపిరి, ఆమె సువాసన… అన్నీ గుర్తుకు వస్తున్నాయి.
ఆ రాత్రి నాకు నిద్ర పట్టలేదు.ఉదయం 7:30.
అన్నయ్య ఇంకా రాలేదు. నేను లేచి బయటకు వచ్చాను. వదిన ఇప్పటికే లేచి ఉంది. వంటగదిలో టీ చేస్తోంది.
నేను వెళ్లి నిలబడ్డాను. ఆమె నన్ను చూసి నవ్వింది.
“గుడ్ మార్నింగ్… నిద్ర పట్టిందా నీకు?”
నేను తల ఊపాను.
“పూర్తిగా పట్టలేదు వదిన.”
ఆమె నవ్వి టీ ఇచ్చింది.
“నాకు కూడా అంతగా పట్టలేదు.”
ఆమె ఇప్పుడు లైట్ పర్పుల్ కలర్ నైటీ వేసుకుంది. సన్నని బట్ట. భుజాలు కొంచెం బయటకు కనిపిస్తున్నాయి. జుట్టు వదులుగా ఉంది.
మేము హాలులో కూర్చుని టీ తాగసాగాం. ఈసారి ఆమె మరీ దగ్గరగా కూర్చుంది. మా చేతులు అప్పుడప్పుడు తగులుతున్నాయి.
కొంతసేపు మౌనం తర్వాత ఆమె మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… నిన్న రాత్రి నేను నీ భుజం మీద తల పెట్టుకున్నప్పుడు… నీకు బాగా అనిపించిందా? లేక ఇబ్బందిగా అనిపించిందా?”
నేను ఆమె వైపు చూశాను.
“ఇబ్బంది కాదు వదిన. బాగానే అనిపించింది.”
ఆమె కళ్లు నా కళ్లలోకి చూస్తూ ఉన్నాయి.
“నాకు కూడా… చాలా బాగా అనిపించింది.”
ఆ మాట చెప్పిన తర్వాత ఆమె కళ్లు కొంచెం తగ్గించుకుంది. సిగ్గుగా నవ్వింది.
అప్పుడు బయట తలుపు శబ్దం వినిపించింది. అన్నయ్య వచ్చేశాడు.
వదిన త్వరగా లేచి వంటగదిలోకి వెళ్లింది. నేను కూడా లేచి నా గదిలోకి వెళ్లాను.
కానీ ఆమె మాటలు నా చెవుల్లో మార్మోగుతూనే ఉన్నాయి.
“నాకు కూడా… చాలా బాగా అనిపించింది.”


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)