Adultery తడిసిన నైటీ

[Thimmappa]

రాత్రి 8:45.
అన్నయ్య వెళ్లి దాదాపు ఒక గంట అయింది. వదిన వంట పూర్తి చేసి టేబుల్ మీద ప్లేట్లు పెట్టింది.
“రాహుల్… రా, డిన్నర్” అని పిలిచింది.
నేను వెళ్లి కూర్చున్నాను. ఆమె నా ఎదురుగా కాకుండా, నా పక్కనే కూర్చుంది. టేబుల్ చిన్నది కాబట్టి మా మోకాళ్లు దాదాపు తగిలేలా ఉన్నాయి.
తింటూ ఉండగా ఆమె మెల్లగా అడిగింది.
“రాహుల్… నీకు ఇలా ఇంట్లో ఉండటం బోరుగా అనిపించడం లేదా?”
“కొంచెం అనిపిస్తుంది వదిన. కానీ నువ్వు ఉంటే అంతగా అనిపించదు.”
ఆ మాట చెప్పగానే ఆమె చెయ్యి ఆపేసింది. నా వైపు చూసింది. కళ్లలో ఏదో మార్పు కనిపించింది.
“నేను ఉంటేనా?” అని మెల్లగా అడిగింది.
నేను తల ఊపాను. మాట్లాడలేకపోయాను.
కొన్ని సెకన్లు మౌనం.
తర్వాత ఆమె నవ్వి మళ్లీ తినడం మొదలుపెట్టింది. కానీ ఆమె మోకాలి నుంచి నా మోకాలికి తగిలిన స్పర్శ ఇంకా అలాగే ఉంది. ఆమె తీసేసుకోలేదు.
డిన్నర్ అయిన తర్వాత నేను ప్లేట్లు తీసుకెళ్లి కడుక్కోవాలని లేచాను. వదిన కూడా లేచి వచ్చింది.
“నేను చేస్తాను” అని చెప్పింది.
“లేదు, నేను చేస్తాను వదిన.”
ఇద్దరం మళ్లీ సింక్ దగ్గర నిలబడ్డాం. ఈసారి ఆమె నా పక్కనే చాలా దగ్గరగా ఉంది. ఆమె చేయి నీళ్లు కడుగుతూ ఉండగా, నా చేతికి తగిలింది. ఈసారి ఆమె “సారీ” అనలేదు. కేవలం చూసి నవ్వింది.
ప్లేట్లు కడిగిన తర్వాత హాలులోకి వచ్చాం. ఆమె సోఫా మీద కూర్చుంది. నేను కూడా కూర్చున్నాను. ఈసారి ఆమె మరీ దగ్గరగా కూర్చుంది. మా భుజాలు దాదాపు తగిలేలా.
టీవీ ఆన్ చేసింది. కానీ ఇద్దరం టీవీ చూడటం లేదు. అప్పుడప్పుడు ఒకరినొకరు చూసుకుంటున్నాం.
కొంతసేపు తర్వాత ఆమె మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… నీ అన్నయ్య రాత్రంతా బయట ఉంటాడు కదా. నాకు ఒంటరిగా ఉండటం చాలా కష్టం అనిపిస్తుంది. నువ్వు ఉంటే… బాగుంటుంది.”
ఆ మాట చెప్పి ఆమె నా వైపు చూసింది. ఈసారి కళ్లు తప్పించుకోలేదు.
నేను కూడా చూశాను.
గొంతు మెల్లగా వచ్చింది.
“నేను ఉన్నాను వదిన.”
ఆమె నవ్వింది. కానీ ఆ నవ్వులో ఏదో వేరే భావం ఉంది.