Adultery கதை 02: சித்தர் சல்யூட்

[AvanAvalAvarkal]

04
கணவன்

---

வழக்கமாக ஆபீஸ் / வெளியில் செல்லும் நேரங்களில், "போய்ட்டு வந்துதான் மெசேஜ்/கால் பண்ணுவேன்" என சொல்வதையே இன்றும் சொன்னாள்.

ஏண்டி ஃபோன் எடுக்கல, ரிப்ளை பண்ணல எனக் கேட்டாலும், வழக்கமாக அவள் சொல்வது போல "நான் தான் சொன்னேன்ல", "கப்பல்ல அப்படி என்ன எமர்ஜென்ஸின்னு கால் பண்ணுனீங்க" எனத் தட்டிக் கழிப்பாள்..

பொதுவாகவே, கடற் கொள்ளை அதிகம் நடக்கும் இடங்களை தவிர்த்து, வேறு இடங்களில் என் பயணம் தொடரும் போது என் அழைப்புகளை ஒரு பொருட்டாக எடுத்துக் கொள்ள மாட்டாள்..

கால் / மெசேஜ் விஷயத்தில் அவள் அப்படித்தான் எனத் தெரிந்தாலும், இன்று என் உள்ளுணர்வு அவனும் அவளும் இணைந்து எங்கே சென்றிருக்கிறார்கள் என திரும்பத் திரும்ப சொல்லுகிறது..

இது அவர்களது முதல் பயணம் அல்ல. ஆனால், என்னிடம் அவள் மறைக்கும் முதல் பயணம் என்ற சந்தேகம் இன்று எனக்குள் எழுகிறது..

அப்படி எதுவும் இருக்காது என என்னால் அமைதியாக இருக்க முடியவில்லை.. நாம எதும் தப்பு பண்ணிட்டமா என மீண்டும் மீண்டும் சிந்தித்தேன்..

நிச்சயமாக இது செக்ஸ் உறவு வைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணமாக இருக்காது என என் மனது மீண்டும் மீண்டும் சொன்னது.. அதே நேரத்தில், ஆறு மாதமாக எந்த விதமான ஆண் துணையும் இல்லாமல் இருக்கும் என் மனைவிக்கு காம ஆசை ஒருவேளை தலைதூக்கியிருக்குமோ? அந்த எண்ணம் என் மூளைக்குள் ஒரு நெருப்பைப் போலப் பற்றிக் கொண்டது.

நேரம் செல்லச் செல்ல, வழக்கமான அவளது பதில்களும், அலட்சியமான மௌனமும் இப்போது எனக்குப் புதிதாகப் பொருள் தரத் தொடங்கின.

நான் என்ன தவறு செய்தேன் என்பதை தாண்டி, அவன் மட்டும் தானா இல்லை வேறு யாரும் உண்டா என தொலைதூரத்தில் பசி மற்றும் தூக்க கலக்கத்தில் இருக்கும் என் சிந்தனைகள் சிதறின. என் உலகமே இப்போது என் மனைவியின் மீதான சந்தேகத்தில்தான் சுழன்றது..

எப்போது தூங்கினேன் எனத் தெரியாது. வயிறு கட முட என ஓசை எழுப்ப, மிகுந்த பசியுடன் எழுந்தேன்.

அரை மேனி நேரம் கூட நான் தூங்கியிருக்க வில்லை. எழுந்து ஆரஞ்சு பழம் ஒன்றை உறித்து சாப்பிட ஆரம்பித்த நேரம், ஒரு துளி ஜூஸ் என் கைகளில் வழிந்தது.. அதை நாவால் நல்கிய நேரம் எனக்கு பொறி தட்டியது.

என்ன இருந்தாலும், என் மனைவியடனான செக்ஸ் விஷயத்தில் நான் அவளை அதிகபட்சமாக தட்டிக் கழித்த விஷயம் அதுதானே.

இன்னொரு ஆரஞ்சு எடுத்து, வாயில் வைத்து சுவைத்து பார்ப்பது போல புகைப்படம் ஒன்றை எடுத்து, உன் ஜூன் டேஸ்ட் எ‌ப்படியிருக்கம்னு கேட்க நினைச்சேன். ஆனா, திடிர்னு அப்படி பேசினால் சந்தேகம் வருமோ என்ற எண்ணம்.

"ஹங்ரி, ஜூன் வேணுமா" என்ற மெசேஜூடன் புகைப்படத்தை அனுப்பினேன்.. நான் பசியில் சாப்பிடுகிறேன் எனத் தெரிந்தால் என்னை திட்டி மெசேஜ் அனுப்புவாள் என்பதால் அப்படி செய்தேன்.




நான்கைந்து நிமிடங்கள் மீண்டும் அவளை அழைத்தேன். அவள் இந்த முறையும் எடுக்கவில்லை..

சில விநாடிகளில், நான் அனுப்பிய மெசேஜ்களை படித்ததாக சமிக்கை காட்டியது. சில விநாடிகளில் டைப்பிங் எனக் காட்டியது.

அந்த குறிப்பைப் பார்த்ததுமே, என் இதயத் துடிப்பு பல மடங்கு அதிகரித்த உணர்வு. இந்தத் தூரமும் சந்தேகமும் என்னைப் படுத்திய பாடு ஒருபுறமிருக்க, அவள் என்ன பதில் அனுப்பப் போகிறாள் என்ற தவிப்பு உச்சத்தைத் தொட்டது!

"அழுகிப் போற ஆரஞ்சதான் டேஸ்ட் பண்ணுவீங்க... அழுகாத ஆரஞ்ச உங்களுக்கு பிடிக்காதே!"

நான் ஜூஸ் என்பதற்கு பதிலாக ஜூன் என தவறுதலாக அனுப்பிய மெசேஜ் மற்றும் அவளிடம் கேட்கத் தயங்கிய விஷயத்துக்கும் சேர்த்து அவளுடைய பதில் வந்திருந்தது. அந்த வரிகள் வாளின் கூர்மையை விட ஆழமாக என் நெஞ்சை அந்த தருணத்தில் கிழித்தன.

அது வெறும் கேள்வியல்ல; மாதக்கணக்கில் என்னைப் பிரிந்து வாடும் அவளது ஏக்கமும், என் மீதான தீராத ஆதங்கமும் சொட்டச் சொட்ட வெளிப்பட்ட ஒரு தருணம்..

தூரமும் சந்தேகமும் என்னை ஒருபுறம் அரிக்க, அவளது இந்த வார்த்தைகள் என்னை முற்றிலும் நிலைகுலையச் செய்தன.