02-10-2026, 05:47 AM
అన్నయ్య లేచి బాత్రూంకి వెళ్లాడు. వదిన వంటగదిలో టీ చేస్తోంది. నేను హాలులోనే ఉన్నాను.
కొద్దిసేపటికి వదిన టీ తీసుకొని వచ్చింది. అన్నయ్యకి ఒక కప్పు, నాకు ఒక కప్పు.
“రాహుల్… నీది” అని ఇచ్చింది.
ఆమె ఇప్పుడు మారి ఉంది. మధ్యాహ్నం వేసుకున్న లైట్ బ్లూ టాప్ బదులు లైట్ పింక్ కలర్ లూజ్ టాప్ వేసుకుంది. జుట్టు తడిగా ఉంది. స్నానం చేసి వచ్చినట్టు ఉంది. టాప్ కొంచెం తడిసి, శరీరానికి అతుక్కుని ఉంది.
నేను తీసుకుంటూ ఆమె చేతిని తాకాను. ఆమె చేయి చల్లగా ఉంది.
అన్నయ్య బయటకు వచ్చి టీ తాగుతూ టీవీ చూడడం మొదలుపెట్టాడు. వదిన అతని పక్కన కూర్చుంది. నేను కొంచెం దూరంగా ఉన్నాను.
కొంతసేపు తర్వాత అన్నయ్య ఫోన్ చూస్తూ అన్నాడు:
“స్వాతి, నేను ఇవాళ కాస్త లేట్గా వెళ్తాను. 8:30కి బయలుదేరాలి. నువ్వు రాత్రి ఫుడ్ స్టార్ట్ చేయ్.”
వదిన తల ఊపింది.
అన్నయ్య గదిలోకి వెళ్లి సిద్ధం కావడం మొదలుపెట్టాడు. వదిన నా వైపు చూసి మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… నువ్వు ఇవాళ రాత్రి ఏం చేస్తావ్? బయటికి వెళ్తావా?”
“లేదు వదిన. ఇంట్లోనే ఉంటాను.”
ఆమె నవ్వింది.
“అయితే నాతో కలిసి డిన్నర్ తిను. ఒంటరిగా తినడం నాకు ఇష్టం లేదు.”
ఆ మాట చెప్పి లేచి వంటగదిలోకి వెళ్లింది.
నేను అక్కడే కూర్చొని ఆలోచిస్తూ ఉన్నాను. ఆమె ఎప్పుడూ “నాతో కలిసి తిను” అని అడగడం లేదు. ఇప్పుడు రెండు సార్లు అడిగింది.
కొద్దిసేపటికి అన్నయ్య బయలుదేరాడు.
“రాత్రికి లేట్గా వస్తా. లాక్ వేసుకో” అని చెప్పి వెళ్లిపోయాడు.
ఇంట్లో మళ్లీ ఇద్దరం మాత్రమే.
వదిన వంట చేస్తూ ఉంది. నేను హాలు నుంచి ఆమెను చూస్తున్నాను. ఆమె టాప్ వెనక వైపు కొంచెం ఎగిరి, నడుము కనిపిస్తోంది. జుట్టు వీపు మీద పడి ఉంది.
అప్పుడు ఆమె తిరిగి చూసింది. నేను చూస్తున్నానని తెలిసింది. కానీ ఏమీ అనలేదు. కేవలం నవ్వి మళ్లీ వంట వైపు చూసింది.
నా గుండె కొంచెం వేగంగా కొట్టుకుంది.
కొద్దిసేపటికి వదిన టీ తీసుకొని వచ్చింది. అన్నయ్యకి ఒక కప్పు, నాకు ఒక కప్పు.
“రాహుల్… నీది” అని ఇచ్చింది.
ఆమె ఇప్పుడు మారి ఉంది. మధ్యాహ్నం వేసుకున్న లైట్ బ్లూ టాప్ బదులు లైట్ పింక్ కలర్ లూజ్ టాప్ వేసుకుంది. జుట్టు తడిగా ఉంది. స్నానం చేసి వచ్చినట్టు ఉంది. టాప్ కొంచెం తడిసి, శరీరానికి అతుక్కుని ఉంది.
నేను తీసుకుంటూ ఆమె చేతిని తాకాను. ఆమె చేయి చల్లగా ఉంది.
అన్నయ్య బయటకు వచ్చి టీ తాగుతూ టీవీ చూడడం మొదలుపెట్టాడు. వదిన అతని పక్కన కూర్చుంది. నేను కొంచెం దూరంగా ఉన్నాను.
కొంతసేపు తర్వాత అన్నయ్య ఫోన్ చూస్తూ అన్నాడు:
“స్వాతి, నేను ఇవాళ కాస్త లేట్గా వెళ్తాను. 8:30కి బయలుదేరాలి. నువ్వు రాత్రి ఫుడ్ స్టార్ట్ చేయ్.”
వదిన తల ఊపింది.
అన్నయ్య గదిలోకి వెళ్లి సిద్ధం కావడం మొదలుపెట్టాడు. వదిన నా వైపు చూసి మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… నువ్వు ఇవాళ రాత్రి ఏం చేస్తావ్? బయటికి వెళ్తావా?”
“లేదు వదిన. ఇంట్లోనే ఉంటాను.”
ఆమె నవ్వింది.
“అయితే నాతో కలిసి డిన్నర్ తిను. ఒంటరిగా తినడం నాకు ఇష్టం లేదు.”
ఆ మాట చెప్పి లేచి వంటగదిలోకి వెళ్లింది.
నేను అక్కడే కూర్చొని ఆలోచిస్తూ ఉన్నాను. ఆమె ఎప్పుడూ “నాతో కలిసి తిను” అని అడగడం లేదు. ఇప్పుడు రెండు సార్లు అడిగింది.
కొద్దిసేపటికి అన్నయ్య బయలుదేరాడు.
“రాత్రికి లేట్గా వస్తా. లాక్ వేసుకో” అని చెప్పి వెళ్లిపోయాడు.
ఇంట్లో మళ్లీ ఇద్దరం మాత్రమే.
వదిన వంట చేస్తూ ఉంది. నేను హాలు నుంచి ఆమెను చూస్తున్నాను. ఆమె టాప్ వెనక వైపు కొంచెం ఎగిరి, నడుము కనిపిస్తోంది. జుట్టు వీపు మీద పడి ఉంది.
అప్పుడు ఆమె తిరిగి చూసింది. నేను చూస్తున్నానని తెలిసింది. కానీ ఏమీ అనలేదు. కేవలం నవ్వి మళ్లీ వంట వైపు చూసింది.
నా గుండె కొంచెం వేగంగా కొట్టుకుంది.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)