Adultery கதை 02: சித்தர் சல்யூட்

[AvanAvalAvarkal]

03
அவள்

---

நான் அவனைத் திரும்பிப் பார்த்த நேரம், எனக்கு அவன் முதுகு மட்டுமே தெரிந்தது.

நாங்கள் இப்படி ஹோட்டலில் தனிமையில் இருக்கும் அளவுக்கு நடந்த எல்லாவற்றுக்கும்  காரணம், நான் அந்த முதுகு மீது நான் என் முலைகளை அழுத்தியதுதான்.

ஆமா.. ஆக்சுவலி, நானும் என் கணவரும், ரோல் பிளே (Role play) செய்யும்போது என்னதான் விதவிதமாகப் பேசினாலும், அதெல்லாம் அந்தத் தருணத்தில் கிடைக்கும் தற்காலிகச் சுகம் தான்.

அவருடைய கற்பனையும் சரி, எனது கற்பனையும் சரி... Role play-ல எல்லை மீறிச் சென்றாலும், அது எதார்த்தத்தில் நேரில் நடக்கப் போவதில்லை என்ற தெளிவு எனக்கு இருந்தது. அதனால் அது எனக்கு எந்தப் பெரிய பாதிப்பையும் கொடுக்கவில்லை.

அதற்கு என் மனசுல இரண்டு வலுவான காரணங்கள் இருந்தன. ஒன்று, என் கற்பனைகள் நிஜத்தில் ஒருபோதும் சாத்தியமில்லை. இரண்டு, அவனும் என் சக ஊழியரரும செக்ஸ் பண்ற அந்த வீடியோல  அவன் உடலுறவில் தாக்குப் பிடித்தது வெறும் 3 முதல் 4 நிமிடங்கள் மட்டுமே. ஆனால், என் கணவரோ அப்படியல்ல; அவர் எப்படியெல்லாம் கட்டுப்பாடாக இருப்பார்னு எனக்குத் தெரியாது , பெரும்பாலும் 10 நிமிடங்களுக்கு மேல எனக்குள்ள விட்டு ஆட்டுவார். சோ நிச்சயமா, என் கணவரை அளவுக்கு உடலுறவு மூலம் அவனால சுகம் கொடுக்க முடியாதுன்னு எனக்குத் தெளிவா தெரியும்..

ஆனா... எப்படி அவனை வழிக்கு கொண்டு வருவன்னு என் புருஷன் பேசுன அந்த பைக் விஷயம் அப்படியில்லை..

“நீ பைக்கில் பின்னால் இருக்க, நான் சொன்ன இடம் வரும்போது, நீ அப்படியே உன் முலைகளை அவன் முதுகில் அழுத்து” என்று செடக்ஷன் பற்றி அவரு பேசுனது எனக்குள்ள ஒருவிதமான பேதையை குடுத்துச்சு.

என்னதான் ரோல் ப்ளேயில் அவனைப் பற்றி ஆயிரம் விஷயங்களைக் கற்பனையாகப் பேசினாலும், எதார்த்தமாக நடந்தேறக்கூடிய ஒரு விஷயம்னா, அது இந்த பைக் விசயம்.

கணவர் சிடக்ஷன் பத்தி பேசும்போது, அவருக்கும் இது பிடிக்குமா? அவருக்கும் சம்மதமா? என்ற குழப்பம் என் உள்ளே இருந்தது. அந்தக் குழப்பத்தில்தான், முதன்முறை இலேசாக என் முலைகளை அவன் முதுகில் அழுத்தினேன்.

அன்றைக்கு என் கணவர், “என்ன ஆச்சு முலைகளை அழுத்தினாயா?” என்று கேட்டதும், உடம்பெல்லாம் சும்மா ஜிவ்வுன்னு ஏறியது. அந்தக் கேள்வி என் உள்ளே இருந்த குற்ற உணர்வையும், அதையும் மீறிய ஒருவித உற்சாகத்தையும் ஒரே நேரத்தில் தட்டி எழுப்பியது

அதன் தொடர்ச்சியாகத்தான், அடுத்த முறை பைக்கில் வரும்போது, மொபைலில் டபுள் டாப் (Double tap) செய்வது போல என் முலைகளை அவன் முதுகில் இரண்டு முறை அழுத்தி இடித்தேன்.

அவன் சற்றும் எதிர்பாராமல் பயந்துபோய், பதறிப்போய் கொஞ்சம் முன்னால் தள்ளி டாங் (Tank) மீது உட்கார்ந்து பைக் ஓட்டுவது போல ஓட்ட, எனக்கே ஒரு மாதிரி ஆகிவிட்டது. சொல்லப்போனால், almost ஒரு ஆக்சிடென்ட் ஆகும் நிலைமை! "ஒழுங்காக உட்கார்ந்து வண்டி ஓட்டு" என்று அவனிடம் சொன்ன பிறகு முலைகளை அவன் மேல் அழுத்தாமலல் வீட்டுக்கு வந்தேன்.

அந்தப் பயங்கரமான ஆக்சிடென்ட் சூழ்நிலை என்னை ரொம்பவே டென்ஷன் பண்ணிவிட்டது. அதனால்தான், “முலைகளை அழுத்தினாயா?” என்று என் கணவன் கேட்டதும், பதற்றத்திலும் பயத்திலும் அவரைக் கன்னாபின்னாவென்று திட்டினேன். அந்தத் திட்டலுக்குப் பின்னால் என் குற்ற உணர்வுதான் அதிகமாகப் பேசியது.

அப்புறம் ரொம்ப நேரத்துக்குப் பிறகு அவனுக்குக் கால் பண்ணி மன்னிப்பும் கேட்டேன்.

அவனோ, “பரவாயில்லக்கா… ஆக்சிடெண்டலா நடந்ததுதானே...” என்று இயல்பாகச் சொன்னான்.

“அப்படியா நினைக்கிற?” என்று போனில் அவனிடம் கேட்டுக்கொண்டே இருந்த என் உதடுகளில் ஒரு சிறிய புன்னகை தவழ்ந்தது. அந்தப் புன்னகையில் நான் என்ன நினைத்தேன் என்பது எனக்கே நன்றாகப் புரியும். அந்த நினைப்பு என்னைச் சற்று வெட்கப்படுத்தியது. ஆனால், அந்த வெட்கத்தை விட அதிகமாக, ஒருவித இனிமையான கலக்கம் என் நெஞ்சை அடைத்தது.

அதே மாதிரியான உணர்வுடன், இப்போது கட்டிலின் ஓரத்தில் இருந்து எழுந்து, கட்டிலில் இருந்த ரிமோட்டை எடுத்து டிவி-யை ஆன் செய்த பிறகு, கட்டில் தலைமாட்டில் முதுகைச் சாய்த்தபடி உட்கார்ந்து, கண்ணாடியில் அவனைப் பார்த்தேன். அவன் என்னைப் பார்த்தான். நான் சின்ன புன்னகை செய்தேன். அவனும் பதிலுக்குப் புன்னகைத்தான்.

அவன் அந்தப் புன்னகையை எனக்குச் சாதகமான அனுமதியாக எடுத்துக்கொண்டானோ என்னவோ...

தைரியம் வந்தவன் போல, கைகளை பெட் மேல் ஊன்றி, பின்புறமாகவே என்னை நோக்கி நகரத் தொடங்கினான். [/align]