01-10-2026, 08:22 PM
మధ్యాహ్నం 1 గంటలు.
నేను గది నుంచి బయటకు వచ్చాను. వంటగది నుంచి మసాలా వాసన వస్తోంది. వదిన వంట చేస్తూ ఉంది.
“రాహుల్… రా, లంచ్ రెడీ అయింది” అని పిలిచింది.
నేను వంటగదిలోకి వెళ్లాను. ఆమె ఇంకా స్టవ్ దగ్గరే ఉంది. వెనక నుంచి చూస్తే ఆమె జుట్టు సడగా కట్టుకుంది. మెడ మీద చెమట చుక్కలు కనిపిస్తున్నాయి. టాప్ వెనక వైపు కొంచెం తడిసి ఉంది.
“ఏం చేశావ్ వదిన?” అని అడిగాను.
“నీకు ఇష్టమైన చికెన్ ఫ్రై, రైస్, రసం. కూర కూడా ఉంది. కూర్చో” అని చెప్పి ప్లేట్ పెట్టింది.
నేను టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్నాను. ఆమె కూడా నా ఎదురుగా కూర్చుంది. ఇద్దరం కలిసి తినడం ఇదే మొదటిసారి అనిపించింది. సాధారణంగా అన్నయ్య ఉన్నప్పుడు ముగ్గురం కలిసి తింటాం. ఇప్పుడు ఇద్దరం మాత్రమే.
కొంతసేపు మౌనం.
తర్వాత ఆమె మెల్లగా అడిగింది.
“రాహుల్… నీకు ఏమైనా ప్రాబ్లం ఉందా? చాలా రోజుల నుంచి నువ్వు ఎక్కువగా గదిలోనే ఉంటున్నావ్.”
నేను తల ఊపాను.
“ఏమీ లేదు వదిన. జాబ్ గురించి ఆలోచిస్తూ ఉంటాను.”
ఆమె నా వైపు చూస్తూ నవ్వింది.
“జాబ్ వస్తుంది. నువ్వు ఒత్తిడి పెట్టుకోకు. ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు కనీసం సేద తీర్చుకో. నాతో మాట్లాడు. ఒంటరిగా ఉండొద్దు.”
ఆమె మాటల్లో ఒక రకమైన ఆప్యాయత ఉంది. నేను కూడా చూశాను. ఆమె కళ్లు నా కళ్లలోకి చూస్తున్నాయి. కొన్ని సెకన్లు అలాగే ఉండిపోయాం.
తర్వాత ఆమె కళ్లు తగ్గించుకొని మళ్లీ తినడం మొదలుపెట్టింది.
లంచ్ అయిన తర్వాత నేను ప్లేట్లు తీసుకెళ్లి కడుక్కోవాలని లేచాను. వదిన అడ్డుపడింది.
“వదిలేయ్. నేను చేస్తాను.”
“లేదు వదిన, నేను చేస్తాను” అని నేను పట్టుబట్టాను.
ఇద్దరం కలిసి సింక్ దగ్గర నిలబడ్డాం. ఆమె నా పక్కనే ఉంది. చేతులు కడుక్కుంటూ ఉన్నప్పుడు మా చేతులు ఒకసారి తగిలాయి. ఆమె మెల్లగా నవ్వి “సారీ” అన్నది.
నేను కూడా నవ్వాను. కానీ లోపల ఏదో అనిపించింది.
తర్వాత ఆమె సోఫా మీద కూర్చొని టీవీ చూడడం మొదలుపెట్టింది. నేను కూడా అక్కడే కూర్చున్నాను. కొంచెం దూరంగా.
సినిమా నడుస్తోంది. ఆమె అప్పుడప్పుడు నా వైపు చూస్తూ ఉంది. నేను కూడా చూస్తే ఆమె నవ్వి మళ్లీ టీవీ వైపు చూసేది.
సాయంత్రం 4:30కి అన్నయ్య లేచే టైం అయింది.
వదిన లేచి వంటగదిలోకి వెళ్లింది. వెళ్తూ నా వైపు తిరిగి చూసి అన్నది:
“రాహుల్… నువ్వు ఇలా ఇంట్లో ఉంటే బాగుంటుంది. నాకు ఒంటరిగా ఉండటం ఇష్టం లేదు.”
ఆ మాట చెప్పి వెళ్లిపోయింది.
నేను అక్కడే కూర్చొని ఆలోచిస్తూ ఉన్నాను.
ఆమె నాతో ఎందుకు ఇంతగా మాట్లాడుతోంది?
ఎందుకు అలా చూస్తోంది?
ఎందుకు నా సమీపంలో ఉండాలని అనుకుంటోంది?
ఏదో మొదలైంది అనిపించింది.
కానీ ఇంకా అర్థం కాలేదు.
నేను గది నుంచి బయటకు వచ్చాను. వంటగది నుంచి మసాలా వాసన వస్తోంది. వదిన వంట చేస్తూ ఉంది.
“రాహుల్… రా, లంచ్ రెడీ అయింది” అని పిలిచింది.
నేను వంటగదిలోకి వెళ్లాను. ఆమె ఇంకా స్టవ్ దగ్గరే ఉంది. వెనక నుంచి చూస్తే ఆమె జుట్టు సడగా కట్టుకుంది. మెడ మీద చెమట చుక్కలు కనిపిస్తున్నాయి. టాప్ వెనక వైపు కొంచెం తడిసి ఉంది.
“ఏం చేశావ్ వదిన?” అని అడిగాను.
“నీకు ఇష్టమైన చికెన్ ఫ్రై, రైస్, రసం. కూర కూడా ఉంది. కూర్చో” అని చెప్పి ప్లేట్ పెట్టింది.
నేను టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్నాను. ఆమె కూడా నా ఎదురుగా కూర్చుంది. ఇద్దరం కలిసి తినడం ఇదే మొదటిసారి అనిపించింది. సాధారణంగా అన్నయ్య ఉన్నప్పుడు ముగ్గురం కలిసి తింటాం. ఇప్పుడు ఇద్దరం మాత్రమే.
కొంతసేపు మౌనం.
తర్వాత ఆమె మెల్లగా అడిగింది.
“రాహుల్… నీకు ఏమైనా ప్రాబ్లం ఉందా? చాలా రోజుల నుంచి నువ్వు ఎక్కువగా గదిలోనే ఉంటున్నావ్.”
నేను తల ఊపాను.
“ఏమీ లేదు వదిన. జాబ్ గురించి ఆలోచిస్తూ ఉంటాను.”
ఆమె నా వైపు చూస్తూ నవ్వింది.
“జాబ్ వస్తుంది. నువ్వు ఒత్తిడి పెట్టుకోకు. ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు కనీసం సేద తీర్చుకో. నాతో మాట్లాడు. ఒంటరిగా ఉండొద్దు.”
ఆమె మాటల్లో ఒక రకమైన ఆప్యాయత ఉంది. నేను కూడా చూశాను. ఆమె కళ్లు నా కళ్లలోకి చూస్తున్నాయి. కొన్ని సెకన్లు అలాగే ఉండిపోయాం.
తర్వాత ఆమె కళ్లు తగ్గించుకొని మళ్లీ తినడం మొదలుపెట్టింది.
లంచ్ అయిన తర్వాత నేను ప్లేట్లు తీసుకెళ్లి కడుక్కోవాలని లేచాను. వదిన అడ్డుపడింది.
“వదిలేయ్. నేను చేస్తాను.”
“లేదు వదిన, నేను చేస్తాను” అని నేను పట్టుబట్టాను.
ఇద్దరం కలిసి సింక్ దగ్గర నిలబడ్డాం. ఆమె నా పక్కనే ఉంది. చేతులు కడుక్కుంటూ ఉన్నప్పుడు మా చేతులు ఒకసారి తగిలాయి. ఆమె మెల్లగా నవ్వి “సారీ” అన్నది.
నేను కూడా నవ్వాను. కానీ లోపల ఏదో అనిపించింది.
తర్వాత ఆమె సోఫా మీద కూర్చొని టీవీ చూడడం మొదలుపెట్టింది. నేను కూడా అక్కడే కూర్చున్నాను. కొంచెం దూరంగా.
సినిమా నడుస్తోంది. ఆమె అప్పుడప్పుడు నా వైపు చూస్తూ ఉంది. నేను కూడా చూస్తే ఆమె నవ్వి మళ్లీ టీవీ వైపు చూసేది.
సాయంత్రం 4:30కి అన్నయ్య లేచే టైం అయింది.
వదిన లేచి వంటగదిలోకి వెళ్లింది. వెళ్తూ నా వైపు తిరిగి చూసి అన్నది:
“రాహుల్… నువ్వు ఇలా ఇంట్లో ఉంటే బాగుంటుంది. నాకు ఒంటరిగా ఉండటం ఇష్టం లేదు.”
ఆ మాట చెప్పి వెళ్లిపోయింది.
నేను అక్కడే కూర్చొని ఆలోచిస్తూ ఉన్నాను.
ఆమె నాతో ఎందుకు ఇంతగా మాట్లాడుతోంది?
ఎందుకు అలా చూస్తోంది?
ఎందుకు నా సమీపంలో ఉండాలని అనుకుంటోంది?
ఏదో మొదలైంది అనిపించింది.
కానీ ఇంకా అర్థం కాలేదు.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)