Adultery કાંતા

[SexyHansaKaki]

માધવે કાંતાનો હાથ પોતાના હાથમાં લીધો. એની આંખોમાં આ વખતે કોઈ અધીરાઈ કે પજવણી નહોતી, પણ એક જવાબદાર અને સમર્પિત પુરુષની મક્કમતા હતી.

"કાંતા..." માધવે સાવ ધીમા પણ દ્રઢ અવાજે કહ્યું, " હવે હું વધારે સમય તારી વાટ જોઈ શકું એમ નથી. આ સમાજ, આ મહેણાં અને આ અધીરાઈનો કાયમી ઉકેલ લાવવાનો સમય આવી ગયો છે."
કાંતાએ આશ્ચર્ય અને આશા ભરેલી નજરે માધવ સામે જોયું.
"ચાર દિવસ પછી આપણે મંદિરમાં પરણી જઈશું" માધવે પોતાનો મક્કમ નિર્ણય સંભળાવ્યો. "તારી બહેનપણી કમળા, એનો ઘરવાળો અને તારા ઘરડાં બા-બાપુજીની સાક્ષીએ લગ્ન થશે. કોઈ ભભકો નહીં, બસ સાદગીથી તારી સાથે અગ્નિની સાક્ષીએ ફેરા ફરીશ."
માધવના મોઢેથી લગ્નની આટલી મોટી વાત સાંભળીને કાંતાની આંખોમાંથી હરખનાં આંસુ ફૂટવા લાગ્યાં. ૪૮ વર્ષની આધેડ વિધવા સ્ત્રીને સમાજના મહેણાંમાંથી ઉગારીને પોતાની ઘરવાળીનો દરજ્જો આપવા માધવ તૈયાર હતો.
"અને હા, કાંતા..." માધવે કાંતાના ચહેરાને પંપાળતાં પંપાળતાં કહ્યું "લગ્ન પછી તારા ઘરડાં બા-બાપુજી પણ આપણી સાથે જ આપણા નવા ઘરમાં રહેશે. તારે હવે ફેક્ટરીમાં સાફસફાઈની મજૂરી કરવા જવાની કોઈ જરૂર નથી. તું ઘરે રહીને શાંતિથી બા-બાપુજીને સાચવજે અને ઘર સંભાળજે. બાકીની બધી જ જવાબદારી હવેથી મારી રહેશે."
આ શબ્દો સાંભળીને કાંતાનું હૃદય ભરાઈ આવ્યું. જે સમાજે એને માત્ર વાસનાની નજરે જોઈ હતી અને જે સસરા-જેઠે એને હેરાન કરીને કાઢી મૂકી હતી, તે દુનિયા સામે માધવ એના અને એના ઘરડાં મા-બાપ માટે મજબૂત આશ્રય બનીને ઉભો હતો.

માધવના પ્રેમભર્યા સ્પર્શ અને આશ્વાસને કાંતાના હૃદય પર લાગેલા વર્ષો જૂના કેટલાય ઘા પર મલમ લગાડી દીધો હતો. ભૂતકાળનું એ તોફાન શમી જતાં જ, અંધારાની ઓટમાં કાંતાના સ્ત્રીસહજ વહાલ અને નખરાં ફરી જાગી ઉઠ્યાં.
કાંતાએ માધવના ગાલ પર હળવેથી લાડમાં એક થપ્પડ ચોડી દીધી! એની આ થપ્પડમાં ક્રોધ નહોતો, પણ પ્રેમમાં ભળેલો મીઠો અધિકાર હતો.
એણે પોતાના હાથ વડે માધવની છાતી પર હળવો મુક્કો માર્યો અને ચહેરા પર શરમાળ સ્મિત સાથે, નખરાળા અવાજે પૂછ્યું:
"માધવ... સાચું સાચું બોલજો, તમને મારામાં એવું તો શું ગમી ગયું કે તમે આટલા બધા મારી પાછળ ઘેલા થઈ ગયા છો? હું ૪૮ વરસની આધેડ ઉંમરની વિધવા બાઈ છું! મારી કમર અને શરીર પર ઉંમરની કરચલીઓ અને પરિપક્વતા દેખાય છે. એવું તો શું છે મારામાં કે એક ઝૂંપડપટ્ટીમાં રહેતી ગરીબ સાફસફાઈવાળી બાઈ પર તમારી દાનત આમ બગડી ગઈ?"
કાંતાએ પોતાના સાડીના પાલવને છાતી પર કસતાં, માધવની આંખોમાં આંખ પરોવીને કટાક્ષ કર્યો:
"શું હું કોઈ સ્વર્ગમાંથી ઉતરેલી અપ્સરા રંભા છું? ફેક્ટરીમાં અને શહેરમાં કેટલીય કુંવારી, જુવાન અને રૂપાળી છોકરીઓ રખડે છે. તો પછી આ ગરીબ વિધવા કાંતાની કાયા પાછળ તમે શા માટે તમારા હોશકોશ ખોઈ બેઠા છો?"
કાંતાના આ રમુજી, શરમાળ અને આગ્રહભર્યા પ્રશ્નો સાંભળીને અંધારામાં માધવના ચહેરા પર અદભુત, ઘેરી ચમક આવી ગઈ. એણે કાંતાના લાડભર્યા થપ્પડ વાળા હાથને પકડી લીધો અને પોતાના હોઠ પર ચાંપી દીધો.

માધવ જાણતો હતો કે કાંતાનો આ પ્રશ્ન કોઈ શંકા નહોતી, પણ એક સ્ત્રી તરીકે પોતાના મનગમતા પુરુષના મોઢેથી પોતાની સુંદરતા અને પોતાના શરીરની પ્રશંસા સાંભળવાની સહજ ઈચ્છા હતી. ઓરડાના અંધારા વાતાવરણમાં માધવના ઉત્તરની વાટ જોતી કાંતાની છાતી અસહ્ય ગતિથી ધડકી રહી હતી.

માધવે એના કોમળ હાથને હોઠે ચાંપ્યા પછી, ક્ષણવારનો પણ વિલંબ કર્યા વગર કાંતાને હળવેથી પોતાની હેઠે દબાવી દીધી.
માધવના આ મજબૂત, ૨૨ વર્ષના જુવાન કાયાના ભાર નીચે ૪૮ વર્ષની કાંતાનું પરિપક્વ અને કસાયેલું શરીર દબાઈ ગયું. માધવે પોતાના હાથ વડે કાંતાના બંને ભરાવદાર બાવડાં જોરથી દબાવી રાખ્યાં. કાંતાની આંખો શરમ અને આશ્ચર્યથી પહોળી થઈ ગઈ, પણ એણે કોઈ વિરોધ ન કર્યો. એના શ્વાસોચ્છવાસ માધવના મોંની ગરમાહટથી ભરાઈ ગયા.
માધવે કાંતાના ચહેરાની સાવ નજીક પોતાનું મોં લાવીને, ઘેરા અને કામાતુર પણ સચ્ચાઈભર્યા અવાજે કહ્યું:
"કાંતાડી... જો સાચું કહું ને, તો શરૂઆતમાં જ્યારે તું શરૂઆતમાં ફેક્ટરીમાં કામ કરતી હતી ત્યારે હું તને મારી માની નજરે જ જોતો હતો. પણ જેમ જેમ દિવસો વીતતા ગયા, તેમ તેમ તારા આ ઘાટીલા શરીરની અદાઓએ મારો હોશ છિનવી લીધો. તારી આ ટાઈટ અને ભરાવદાર છાતી, આ પાતળી કમર અને ચાલતી વખતે લચકમચક થતા કૂલાએ મારી ઉંઘ હરામ કરી નાંખી હતી!"
માધવના મોઢેથી આટલી સીધી અને નગ્ન સચ્ચાઈ સાંભળીને કાંતાનો ચહેરો શરમથી સાવ લાલચોળ થઈ ગયો, પણ એનું હૃદય માધવની આ નિખાલસતા પર આફરીન થઈ ગયું.
માધવે કાંતાના બાવડાં પર પોતાની પકડ થોડી વધુ મજબૂત કરી અને આગળ કહ્યું :
"તારું આ રૂપ અને કસાયેલી કાયા જ તારી દુશ્મન બની ગઈ હતી, કાંતાડી! મને દરરોજ અંદરથી ખૂબ જ બીક લાગતી હતી કે આટલી રૂપાળી અને ભરાવદાર શરીરવાળી વિધવા સ્ત્રી ક્યાંક કોઈ નીચ અને બદમાશ પુરુષના હાથોમાં ના સપડાઈ જાય! મને સતત ચિંતા થતી હતી કે તારી ગરીબી, લાચારી અને વિધવા હોવાની મજબૂરીનો દુરુપયોગ કરીને ફેક્ટરીનો કે ઝૂંપડપટ્ટીનો કોઈ હેવાન તારી ઈજ્જત સાથે ખિલવાડ કરશે તો?"
માધવે કાંતાની આંખોમાં આંખ પરોવીને અત્યંત ગંભીર અને મક્કમ અવાજે ઉમેર્યું:
"એ જ દિવસે મેં મનોમન નક્કી કરી લીધું હતું કે હું તને કોઈપણ ભોગે, ગમે એ કિંમતે મારી બનાવીને જ રહીશ! એકવાર તું મારી ઘરવાળી બની જઈશ, તારા સેંથામાં મારા નામનું સિંદૂર પૂરાઈ જશે, પછી કોઈ પુરુષની હિંમત નહીં થાય કે તારી તરફ ખરાબ નજરે પણ જોઈ શકે. હું તને ભોગવીશ પણ તને સમાજમાં મારી પત્નીનો દરજ્જો આપીને."
કાંતાની આંખોમાંથી ખુશી અને સમર્પણના અશ્રુ ફૂટવા લાગ્યાં. જે કાયા માટે આખી દુનિયા એની વાસના સંતોષવા પાછળ પડી હતી, તે જ કાયાને સાચવવા અને માન આપવા માટે આ ૨૨ વર્ષનો જુવાન પોતાનું સર્વસ્વ આપવા તૈયાર હતો.

માધવે હળવેથી પોતાની હેઠે દબાયેલી કાંતાના ભરાવદાર ચહેરાને પોતાના હાથમાં લીધો અને એના ગાલ પર વહાલભરી કિસ કરી.
"કાંતાડી..." માધવે ચહેરા પર એક અનોખી ચમક લાવતાં અત્યંત ઉત્સાહથી કહ્યું, "ચાર દિવસ પછી જ્યારે મંદિરમાં આપણાં લગ્ન થાય, ત્યારે હું તને સાવ એ જ રૂપમાં અને એવાં જ ગામઠી કપડાંમાં દુલ્હન બનેલી જોવા માગું છું, જ્યારે તું વરસો પહેલાં પહેલીવાર દુલ્હન બની હતી. મને એ જૂના ગામઠી સાજ-શણગારમાં તારો આ પરિપક્વ કાયા બહુ રૂડી લાગશે."
માધવે કાંતાના ચહેરાની સાવ નજીક મોં લાવીને કૂતુહલથી પૂછ્યું, "મને કહે તો ખરી, એક સાચી ગામઠી દુલ્હનનો અસલી પોશાક કેવો હોય? અને એવાં ક્યાં ઘરેણાં હોય જે એના રૂપને દીપાવે?"
માધવના આ નિર્દોષ અને વહાલભર્યા પ્રશ્ન સાંભળીને કાંતાના ગાલ પર ફરી શરમની ઘેરી લાલી છવાઈ ગઈ. ૪૮ વર્ષની ઉંમરે ફરી એકવાર દુલ્હન બનવાની વાત સાંભળીને એનું ભરાવદાર શરીર હળવેથી ધ્રૂજી ઉઠ્યું. એણે સાડીનો પાલવ છાતી પર સરખો કર્યો અને માધવની ગરદનમાં મોં પરોવીને શરમાતાં, ધીમા અવાજે જવાબ આપ્યો:
"અરે... માધવ! આ ઉંમરે મને આવી દુલ્હન બનાવવાની વાતો કરતાં તમને જરાય શરમ નથી આવતી? પણ જો તમારે જાણવું જ હોય તો સાંભળો..."
કાંતાએ અંધારામાં માધવની છાતી પર આંગળીઓ ફેરવતાં જૂના દિવસોની યાદમાં ખોવાઈને કહ્યું, "અમારા ગામડામાં સાચી દુલ્હન પરંપરાગત બાંધણી કે ઘરચોળું પહેરે. એ પણ લાલ અને લીલા રંગના સમન્વયવાળું, જેના પર રેશમની રૂડી કસબી ભરતકામની કિનારી અને ચાંદીના તારનું ઝરીકામ હોય. ચણિયા-ચોળી પર કાચનાં આભલાં જડેલા હોય જે દીવાના અંજવાળે ઝળહળી ઊઠે."
ઘરેણાંની વાત કરતાં કાંતાનો અવાજ વધુ મીઠો અને શરમાળ થઈ ગયો:
"અને ઘરેણાંમાં... માથે સુંદર દામણી કે ટીકો, કાનોમાં ઝૂલતાં ઝુમ્મર, ગળામાં પરંપરાગત ચાંદીની હાંસડી  અને હાથમાં લાલ ચૂડા સાથે કલાઈ પર રણકતી કાચની બંગડીઓ હોય. નાકમાં નાની નથડી હોય અને કમર પર ભરાવદાર શરીરને કસી રાખતો ચાંદીનો કંદોરો બાંધવામાં આવે. પગમાં ઝાંઝર અને કડાં, પગની આંગળીઓમાં વીંછિયા... બસ, આ જ એક સાચી ગુજરાતી દુલ્હનની ઓળખ છે."
કાંતાએ માધવની આંખોમાં જોઈને શરમાઈને નજરો નીચી કરી લીધી. "વરસો પહેલાં હું આ જ સજાવટમાં દુલ્હન બની હતી, માધવ... પણ આજે આ પાકી ઉંમરે શું આ બધું મારા પર શોભશે?"

માધવે કાંતાની કમર પર હાથ કસીને એને પોતાની વધુ નજીક ખેંચી લીધી અને દ્રઢ અવાજે કહ્યું  "તારા આ પરિપક્વ અને કસાયેલા શરીર પર આ જ ગામઠી સજાવટ સોનામાં સુગંધ બનીને ભળશે, મારી કાંતાડી! હું તને આ જ રૂપે મંદિરમાં મારી ધર્મપત્ની બનાવીશ."

માધવના મોઢેથી ગામઠી શણગાર સજીને દુલ્હન બનવાની વાત સાંભળીને ૪૮ વર્ષની કાંતાનું પરિપક્વ દિલ અંદરથી સાવ રોમાંચિત થઈ ઉઠ્યું હતું. પણ એક સ્ત્રી સહજ સંકોચ અને ઉંમરની મર્યાદા વચ્ચે એની અંદરની શરમ ફરી જાગી ઉઠી. એણે પોતાના ભરાવદાર શરીરને માધવની કાયા સાથે વધુ ભીંસી દીધું.
"હાય રામ!" કાંતાએ અત્યંત નખરાળા, શરમાળ અને રડમસ અવાજે ગાલ પર લાલી લાવીને કહ્યું, "મને તો અત્યારથી જ વિચાર કરીને શરમ આવે છે, માધવ! મારી ૪૮ વરસની આ પાકટ ઉંમરે શું મારે તમારા માટે આ બધો સોળે શણગાર સજવો પડશે? આ માથે ટીકો, નાકમાં નથણી અને કમરે ચાંદીનો કંદોરો... લોકો જોશે તો શું કહેશે? એમ નહીં થાય કે આ આધેડ વયની વિધવાને કેવો ચસકો ઉપડ્યો છે!"
કાંતાએ પોતાના હાથ માધવની ગરદન પરથી હળવેથી સરકાવીને, કરુણ અને આજીજીભરી નજરે અંધારામાં માધવ સામે જોયું.
"માધવ... મારી એક વાત માનો ને!" કાંતાએ ધીમા અવાજે કહ્યું, "હું કોઈ ચમકધમકવાળું ઘરચોળું કે ભારે ઘરેણાં નથી પહેરવા માગતી. હું એકદમ સાદી, મરૂન કે ગુલાબી સાડી પહેરીને તમારી સાથે ફેરા ફરૂં  તો ના ચાલે? મારે કોઈ દેખાડો નથી કરવો. મારે તો બસ અગ્નિની સાક્ષી તમારો હાથ પકડવો છે. આટલી ઉંમરે દુલ્હન બનતાં મને સાચે જ બહુ શરમ આવે છે!"
કાંતાના આ મીઠા નખરાં, એનો બાળસહજ સંકોચ અને એની શરમાળ આંખો અંધારામાં ચાંદનીના પ્રકાશમાં ચમકી રહી હતી.

માધવે હસીને કાંતાના ચહેરા પરથી હાથ હટાવ્યા અને એની આંખોમાં આદરપૂર્વક જોઈને કહ્યું, "તારા આ સંકોચ અને શરમમાં જ તો તારું અસલી સુંદર રૂપ છુપાયેલું છે, કાંતાડી! તને ગામઠી ઘરચોળું સરસ લાગશે... મારી નજરે તો તું જ આ દુનિયાની સૌથી રૂપાળી દુલ્હન બનીશ."

માધવે કાંતાની શરમાળ અને ચમકતી આંખોમાં સીધું જોઈને સાવ ઘેરા, આગ્રહભર્યા અને દિલના ઉંડાણમાંથી નીકળતા અવાજે કહ્યું:
"કાંતા... તું ભલે ૪૮ વરસની હોય કે તારા મનમાં આટલો સંકોચ હોય, પણ એક વાત કેમ ભૂલી જાય છે? તારા માટે આ ભલે બીજી વારનાં લગ્ન હોય, પણ મારા તો આ જિંદગીમાં પહેલી જ વખત લગ્ન થઈ રહ્યાં છે! મારી ઉંમર ૨૨ વરસની છે અને મેં મારી ધર્મપત્ની તરીકે તને પસંદ કરી છે. શું મારાં આ લગ્નનાં કોઈ અરમાન ન હોય?"
માધવના મોઢેથી 'મારા લગ્ન' શબ્દો સાંભળતાં જ કાંતાનું હૃદય એક ક્ષણ માટે થંભી ગયું. એની આંખોમાં આશ્ચર્ય અને માધવના પ્રેમ પ્રત્યેની કૃતજ્ઞતા ઉભરાઈ આવી.
માધવે કાંતાના ગાલ પર પોતાની આંગળીઓ ફેરવતાં આગળ કહ્યું:
"મારે તને સાવ સાદી નથી જોવી, મારી કાંતાડી! મારે તને એ જ પરંપરાગત ગામઠી પહેરવેશમાં સોળે શણગાર સજેલી જોવી છે. તારા આ પરિપક્વ અને કસાયેલા શરીર પર મારે પોતાના હાથે તારા ગળામાં મંગળસૂત્ર પહેરાવવું છે. તારી ભરાવદાર કેડ પર ચાંદીનો કંદોરો કસેલો જોવો છે. તારા ગોરા અને મજબૂત પગમાં રણકતાં ઝાંઝર અને ચાંદીના કડાં જોવાં છે... અને તારા આ બંને હાથ તથા પગમાં મારા નામની ઘેરી મહેંદી રચાયેલી જોવી છે."
માધવે કાંતાની છાતી સાથે પોતાની છાતી ભીંસીને અત્યંત કાકલૂદીભર્યા અવાજે પૂછ્યું:
"બોલ, મારી કાંતાડી... મારી ખુશી માટે, મારા આ અરમાનો પૂરા કરવા માટે તું મારા માટે આટલુંય નહીં કરે? શું તું તારા આ માધવની આટલી નાની ઈચ્છા પણ પૂરી નહીં કરે?"
માધવના આ આત્મીય પ્રશ્ને કાંતાના મનની બધી જ શરમ અને સંકોચનો કિલ્લો એક જ ક્ષણમાં તોડી પાડ્યો. એક કુંવારો છોકરો ૪૮ વર્ષની વિધવાને આટલો આદર અને પ્રેમ આપી રહ્યો હતો, તેના અરમાનો તોડવાની હિંમત કાંતામાં ક્યાંથી હોય?
કાંતાની આંખોમાંથી હરખ અને પ્રેમશક્તિના આંસુ વહી નીકળ્યાં. એણે માધવની ગરદનને સજ્જડ રીતે વળગાડી દીધી અને એના કાન પાસે મોં લાવીને ધ્રૂજતા, શરમાળ અવાજે કહ્યું:

"હું કરીશ, માધવ... તમે કહો એમ જ કરીશ! તમારા આ લગ્નના એકેય અરમાન હું અધૂરા નહીં રહેવા દઉં. તમે જેમ કહેશો તેમ સોળે શણગાર સજીને, તમને ગમે છે એવી ગામડિયણ દુલ્હન બનીશ."

૨૨ વર્ષના તડપતા માધવના લોહીમાં અચાનક જ એક તીવ્ર કામુકતા અને વિરહનો ઉકળાટ જાગી ઉઠ્યો.
એણે કાંતાને પોતાની નીચે સજ્જડ ભીંસી લીધી. બંનેના શ્વાસોચ્છવાસ એકબીજાના ચહેરા પર અથડાવા લાગ્યા. માધવે કાંતાના કસાયેલા ખભા અને કમર પર પોતાની પકડ કસીને અત્યંત ઘેરા, કામુક અને આગ્રહભર્યા અવાજે કહ્યું:
"કાંતાડી... જો એક વાત સાંભળી લે! મેં મારી આખી જિંદગીમાં આજ સુધી કોઈ પણ બીજી સ્ત્રી તરફ ખરાબ નજરે જોયું નથી કે નજર બગાડી નથી. મારો પહેલો અને છેલ્લો પ્રેમ માત્ર તું જ છે. પણ આ લગ્ન પછી... તારે મને અઢળક પ્રેમ આપવો પડશે! મારી ૨૨ વરસની આ જવાનીનો બધો જ ઉકળાટ તારા આ ભરાવદાર શરીરે શાંત કરવો પડશે."
માધવે કાંતાની આંખોમાં સીધું જોઈને આગળ ઉમેર્યું:
"જો લગ્ન પછી હું તને આખી આખી રાત ચોદવાનું કહું, આખી રાત તને મારી બાહોંમાં કસી રાખવાનું કહું... તો તું મને ક્યારેય ના નહીં પાડે! બોલ, તું મને આ વચન આપે છે?"
માધવના મોઢેથી આટલો તીવ્ર કામુક આવેગ અને સીધી માંગણી સાંભળીને ૪૮ વર્ષની કાંતાના શરીરમાંથી એક અનોખી મધુર ધ્રુજારી પસાર થઈ ગઈ. એના ગાલ શરમથી સાવ લાલચોળ થઈ ગયા. પણ માધવની આ માંગણીમાં કોઈ અહંકાર નહોતો, એના નિર્મળ અને અણમોલ પ્રેમની તરસ હતી.
કાંતાએ પોતાના બંને હાથ લંબાવીને માધવના ચહેરાને પંપાળ્યો. એણે હળવેથી આગળ નમીને માધવના ચળકતા કપાળ પર અત્યંત વહાલભર્યું ચુંબન અંકિત કરી દીધું.
કાંતાએ માધવની આંખોમાં પોતાની આત્મિયતા અને સમર્પણ છલકાવતાં, ધીમા અને મૃદુ અવાજે કહ્યું:
"માધવ... તમે મારા મનથી માનેલા પુરુષ છો, મારા ધણી છો. હવેથી મારો આ આખોય દેહ, મારું આ શરીર અને મારો આત્મા માત્ર તમારા જ છે. લગ્ન પછી જ્યારે પણ તમારું મન થાય, જે સમયે મન થાય, ત્યારે તમે મારી સાથે જે કરવું હોય એ કરજો. હું તમારી ઘરવાળી બનીને તમારો દરેક આવેગ ઝીલવા તૈયાર છું."
કાંતાએ શરમાઈને નજરો નીચી કરી લીધી અને આગળ અત્યંત સમર્પિત અવાજે ઉમેર્યું:

"અને સાંભળો, માધવ... જો ક્યારેક થાકના કારણે કે મારી શરમના કારણે હું તમને ભૂલથી ના પણ પાડું ને... તોય તમારે મારી કોઈ ના વાત સાંભળવાની નથી! તમારે તમારી મર્દાનગી અને હકથી બળજબરી કરીને પણ મારી સાથે જે કરવું હોય એ કરી લેવાનું. કાંતા પર હવે પૂરેપૂરો હક માત્ર તમારો જ છે."

માધવના મોઢેથી ચોદવાની તીવ્ર ઈચ્છા સાંભળ્યા પછી અને પોતાના સંપૂર્ણ સમર્પણનું વચન આપ્યા બાદ, કાંતાના ૪૮ વર્ષના કસાયેલા અને ભરાવદાર શરીરમાં એક અદભુત રોમાંચ જાગી ઉઠ્યો હતો. વરસોના આકરા વિધવાપણા અને પુરુષવિહીન જીવન પછી, ૨૨ વર્ષના જુવાન પ્રેમીનો આટલો ગરમ સ્પર્શ, એનો આદર અને કામુક પ્રેમભરી વાતો કાંતાના સ્ત્રીત્વને મૂળમાંથી ઢંઢોળી રહ્યા હતા.
માધવે જ્યારે કાંતાને પોતાની નીચે કસીને દબાવી રાખી હતી, ત્યારે જ માધવના શરીરના ગરમાવા અને એની પ્રેમભરી વાતોના ઘેરા અહેસાસથી કાંતાની ભોસ ક્યારનીય ભીની થઈ ચૂકી હતી. એના મન અને દેહમાં વિરહનો ઉકળાટ શમવા માટે આતુર બની રહ્યો હતો.
માધવની હેઠે દબાયેલી પડી પડી કાંતાનું આખુંય ભરાવદાર શરીર અચાનક તીવ્રતાથી ધ્રૂજવા લાગ્યું. એના શ્વાસોચ્છવાસ અત્યંત ઝડપી બની ગયા અને એણે માધવની પીઠ પાછળ પોતાના હાથ વધુ જોરથી ભીંસી લીધા. માધવે કોઈ શારીરિક સીમા ઓળંગી નહોતી કે કોઈ ઉતાવળ કરી નહોતી, છતાં માત્ર માધવના સાચા પ્રેમ, એના સ્પર્શ અને એની કાયાના ભાર માત્રથી જ કાંતા ધ્રુજતા શરીરે માધવની હેઠે પડી પડી જ ચરમસીમાએ પહોંચી ગઈ, એની ભોસનું પાણી છૂટી ગયું!
કાંતાના કસાયેલા શરીરની આ અણધારી ધ્રુજારી, આહ અને આખી કાયાનો શિથિલ થઈ જવાનો અહેસાસ થતાં જ માધવને તુરંત જ બધી વાતનો અંદાજ આવી ગયો. ૨૨ વર્ષનો માધવ કાંતાની આ સ્થિતિ જોઈને અંદરથી રોમાંચિત થઈ ગયો. એના ચહેરા પર એક રમુજી અને કામુક સ્મિત તરી આવ્યું.
માધવે કાંતાના કાન પાસે પોતાનું મોં લાવીને, અંદરોઅંદર હસતાં હસતાં કાંતાની મીઠી મજાક ઉડાવી:
"હાય રે મારી કાંતાડી! હજી તો મેં તને સરખી રીતે અડ્યો પણ નથી, હજી તો આપણાં લગ્ન પણ નથી થયાં અને સાવ મારી વાતો સાંભળીને જ તારી બોસનું તો પાણી નીતરી ગયું ? હજી તો મેં કંઈ કર્યું જ નથી ત્યાં જ તારા આ હાલ થઈ ગયા! લગ્ન પછી જ્યારે હું આખી રાત તને ચોદીશ ત્યારે તારું શું થશે, મારી રાણી?"
માધવની આ મશ્કરી સાંભળીને કાંતાનો ચહેરો શરમથી સાવ લાલચોળ થઈ ગયો. ૪૮ વર્ષની આ સ્ત્રી પોતાના જ આ અણધાર્યા સ્ત્રીસહજ આવેગથી સાવ શરમાઈ ગઈ. એણે લજ્જાના માર્યા માધવની છાતીમાં પોતાનું મોં છુપાવી દીધું અને પોતાના બંને હાથ વડે માધવને હળવેથી પાછળ ધકેલવાનો નિષ્ફળ પ્રયાસ કરતી બોલી:

"અરેરે... માધવ! બસ કરો હવે... તમને કંઈ વાતની મજાક ઉડાવવી એનું ભાન જ નથી! મને બહુ શરમ આવે છે, મારે નહોતું કરવું પણ એની મેળે થઈ ગયું!"
ચરમસીમાના અહેસાસ અને માધવની મીઠી મજાક પછી કાંતાનો શરમાળ ચહેરો માધવની છાતીમાં જ છુપાયેલો હતો. ૨૨ વર્ષના કસાયેલા માધવના શરીરનો આખોય ભાર ૪૮ વર્ષની કાંતાના ભરાવદાર શરીર પર હતો.
થોડી ક્ષણો પછી કાંતાએ ધીમેથી માધવની ગરદન ફરતે પોતાના હાથ લપેટી લીધા. એણે શ્વાસ હેઠો મૂકતાં, વહાલભર્યા અવાજે કહ્યું:
"માધવ... હવે તમારા આ મજબૂત શરીરનો મને બહુ ભાર લાગે છે. હવે તમે મારી હેઠે સીધા સૂઈ જાઓ અને મને તમારી ઉપર સૂવા દો... સવાર સુધી મને તમારી છાતી પર માથું ઢાળીને પડી રહેવા દો."
માધવે હસીને કાંતાની વાત માની લીધી. એ હળવેથી પથારીમાં સીધો ચત્તાપાટ સૂઈ ગયો અને કાંતાને પોતાની છાતી પર સરકાવી લીધી. કાંતાએ પોતાનું મુખ માધવના ગળા પાસે ટેકવી દીધું.
માધવે કાંતાના ખુલ્લા વાંસા પર વહાલથી હાથ ફેરવતાં યાદ અપાવ્યું "કાંતા... કાલે સવારે આપણે વહેલા ઉઠીને અહીંથી શહેર જવા નીકળી જવાનું છે. ચાર દિવસ પછી આપણાં લગ્ન છે, એટલે શહેરમાં જઈને ઘણી તૈયારીઓ પણ કરવાની છે."
કાંતાએ માધવની છાતી પરથી માથું ઉંચું કરીને સાહજિકતાથી જવાબ આપ્યો "હા, સાચી વાત છે... આપણે બેયને ફેક્ટરીએ નોકરીએ પણ સમયસર જવાનું છે ને! રજાઓ તો કંઈ એમ ને એમ મળે નહીં."
કાંતાના મોઢેથી હજીય 'ફેક્ટરીએ નોકરીએ જવાની' વાત સાંભળીને માધવ સહેજ ગુસ્સે થયો. એણે કાંતાની પાતળી અને ભરાવદાર કમર પર જોરથી ચૂંટલો ખણી લીધો!
"ઓય... માધવ!" કાંતાના મોઢામાંથી ચૂંટલો ભરવાથી મીઠી ચીસ નીકળી ગઈ.
માધવે કાંતાની કમર પરથી પોતાની પકડ વધુ કસીને, રોષ અને વહાલભરેલી ગાળ બોલતાં કહ્યું:
"ભોસમારીની... તને કેટલી વાર કહેવું કે હવે તારે ફેક્ટરીએ સાફસફાઈની મજૂરી કરવા જવાની કોઈ જરૂર નથી! તું હવે મારી ઘરવાળી બનવા જઈ રહી છે એ વાત તું વારંવાર ભૂલી કેમ જાય છે? હવેથી તારે મારૂં ઘર સાચવવાનું છે."

માધવનો આ હકપૂર્વકનો ગાળ અને પ્રેમભર્યો ગુસ્સો સાંભળીને કાંતાની આંખો ફરી ભરાઈ આવી. જે સમાજે એને માત્ર મજૂરણ ગણી હતી, ત્યાં આ છોકરો એને પોતાની રાણી બનાવીને ઘરમાં બેસાડવા માગતો હતો. કાંતાએ માધવની ગરદનને વળગીને એના ગાલ પર વહાલભર્યા ચુંબનોની ઝડી વરસાવી દીધી.

કાંતાએ માધવની છાતી પર પોતાની આંગળીઓ ફેરવતાં અને મનમાં ને મનમાં જૂની વાતો સંભારીને મીઠી મીઠી વાતો મમળાવવા લાગી.
"હાય રામ... જિંદગીના ખેલ પણ કેવા વિચિત્ર છે!" કાંતાએ માધવના કાન પાસે મોં લાવીને મનોમન કહ્યું, "મને ક્યાંય સપનેય ખબર હતી કે જે ફેક્ટરીમાં કાલ સુધી ૨૨ વરસનો છોકરો મને 'માસી માસી' કહીને બોલાવતો હતો અને મારી ખબરઅંતર પૂછતો હતો... એ જ છોકરો એક દિવસ મારો ધણી બનીને મને એની ધર્મપત્ની અને ઘરવાળી બનાવી દેશે!"
કાંતાએ માધવની ગરદન પર પોતાના કસાયેલા હાથની પકડ થોડી વધુ મજબૂત કરી અને વહાલભર્યા અવાજે મનોમન આગળ કહ્યું:
"મને બધી જ ખબર પડે છે, માધવ... હવેથી રોજ સવાર-સાંજ તમારા માટે મારા પોતાના હાથે તાજું, ગરમાગરમ જમવાનું બનાવીને ખવડાવીશ. અને મને એ પણ ખબર છે કે એ તાકાત તમે રોજ રાતે મારી સાથે આખી આખી રાત મને ચોદવામાં જ વાપરવાના છો! તમે મને એક પણ રાત માટે કોરી નહીં રહેવા દો... રોજ રાતે મારી ભોસને તમારા વીર્યથી તરબોળ કરી નાંખશો અને મારી દેહની બધી પ્યાસ બુઝાવી દેશો."
આટલું બોલતાં જ કાંતા મનોમન શરમથી થોડી લજ્જાસ્પદ થઈ ગઈ, પણ એની આંખોમાં ભવિષ્યનું એક અત્યંત સુંદર ચિત્ર ઉપસી આવ્યું. એણે માધવની છાતી પર પોતાનો ચહેરો વધુ ભીંસી દીધો અને મનમાં જાગેલી એક પવિત્ર આશા હતી:

"માધવ... મને તો અંદરથી પૂરો ભરોસો છે કે આવતા વરસે તો મારે આ  ખોળામાં તમારો નાનકડો, રૂડો-રૂપાળો બાબલો રમતો હશે! ૪૮ વરસની આ કાયાને તમે મા બનવાનું સુખ આપશો અને આપણા આ પવિત્ર પ્રેમની છાપ આખા ઘરમાં કિલકારીઓ કરતી હશે..."

અંધારા ઓરડામાં પ્રેમ, સમર્પણ અને ભવિષ્યના સપનાઓની અદ્ભુત ક્ષણો વિતાવ્યા પછી માધવ અને કાંતા બંને વહેલી સવારે ખાટલામાંથી ઉભાં થયાં. રાતભરના થાક પછી પણ બંનેના ચહેરા પર એક અનોખી તાજગી અને પરસ્પર પ્રીતનો નિખાર છવાયેલો હતો.
બંને જણ સવારે શહેર પાછા જવાની તૈયારી કરી દીધી.
કાંતાની બહેનપણી રત્ના રસોડામાં ચા બનાવી રહી હતી. એણે આ બંનેના ચહેરા પર છવાયેલી ચમક જોઈને જ સમજી લીધું કે આ રાતે બંનેના હૃદયને સાવ એક કરી દીધા છે. રત્નાએ ગરમાગરમ ચાની વાટકીઓ માધવ અને કાંતા સામે ધરી.
ચા પીધા પછી, જ્યારે બંને શહેર તરફ જવા માટે નીકળવા લાગ્યાં, ત્યારે કમળાએ માધવની નજીક આવીને અત્યંત ગંભીર અને મોટી બહેન જેવા અધિકાર સાથે કહ્યું:
"સાંભળો, માધવ... તમે હવે મારી કાંતાને સાચો આશરો આપ્યો છે. પણ મારી એક વાત કાન ખોલીને સાંભળી લેજો. આજે ઘરે પહોંચીને, સાંજે જ તમારે કાંતાનાં બા-બાપુજી પાસે જઈને તમારા લગ્નની ચોખ્ખી વાત કરી દેવાની છે!"
માધવે રત્ના સામે ધૈર્યથી જોયું.
રત્નાએ આગળ મક્કમ અવાજે ઉમેર્યું: "હવે તમારે વધારે વાટ જોવાની કે સમય બગાડવાની જરૂર નથી. કાંતાએ આખી જિંદગી બહુ દુઃખ વેઠ્યા છે. તમે આજે જઈને બા-બાપુજીને બધી વાત કરજો. જેવા એ રજા આપે એટલે બે દિવસ પછી તરત જ મંદિરે જઈને તમારાં લગ્ન કરાવી દેવાના છે. આમાં હવે વધારે વખત બગાડવાનો નથી!"
રત્નાની આ વાત સાંભળીને કાંતાએ લજ્જાથી નજરો નીચી કરી લીધી. પણ માધવે કમળાના હાથ પર હાથ મૂકીને મક્કમતાથી કહ્યું:
"તમે ચિંતા ન કરો, રત્ના. હું આજે જ સાંજે બા-બાપુજીને મળીને બધી વાત કહી દઈશ. એમની રજા મળતાં જ ચાર દિવસની અંદર કાંતા મારી ઘરવાળી બનીને મારી સાથે હશે."

રત્નાના ચહેરા પર સંતોષનું સ્મિત આવી ગયું. રત્ના અને તેના પતિને મળીને, માધવ અને કાંતા એકબીજાની સાથે સવારના આહ્લાદક વાતાવરણમાં શહેર જવા માટે નીકળી પડ્યાં.

એ સાંજે માધવ પાકા નિશ્ચય સાથે કાંતાના ઘરે પહોંચ્યો. ઝૂંપડપટ્ટીના એ નાના, ઓરડા જેવા ઘરમાં કાંતાના હાથે બનેલી તાજી રસોઈની સોડમ આવી રહી હતી. કાંતા રસોડાના ખૂણામાં બેસીને રોટલા ઘડી રહી હતી. એના ભરાવદાર શરીર પર સુંદર સાડી લપેટેલી હતી અને ગરમીના કારણે એના ચહેરા પર પરસેવાના ટીપાં ચમકી રહ્યા હતા. માધવને જોઈને કાંતાની આંખોમાં શરમાળ હરખ છવાઈ ગયો.
માધવ આદરપૂર્વક કાંતાના ઘરડાં બા-બાપુજીના પગે લાગ્યો.. કાંતાએ બા-બાપુજી અને માધવને ગરમાગરમ રસોઈ પીરસી.
જ્યારે બધા જમવા બેઠા, ત્યારે માધવે પોતાના હાથમાં રહેલો કોળિયો થાળીમાં પાછો મૂક્યો અને અત્યંત ગંભીર તથા નમ્ર અવાજે વાતની શરૂઆત કરી:
"બાપુજી... બા... મારે આજે તમને ખાસ મહત્વની વાત કરવી છે. હું અને કાંતા એકબીજાને પસંદ કરીએ છીએ. તમને વાંધો ના હોય તો હું કાંતા સાથે લગ્ન કરવા માગું છું."
અણધાર્યા શબ્દો સાંભળીને કાંતાના બાપુજીના હાથ જમતાં જમતાં  થંભી ગયા. રસોડામાંથી કાંતાએ શરમ અને ધડકતા હૃદય સાથે નજરો નીચી કરી લીધી.
કાંતાના બાપુજીએ ઊંડો શ્વાસ લીધો અને ચિંતાતુર અવાજે થોડોક વિરોધ દર્શાવતાં કહ્યું, "માધવ... તું આ શું બોલે છે? તું માંડ ૨૨ વરસનો નવજુવાન છે અને મારી કાંતા ૪૮ વરસની આધેડ વિધવા બાઈ છે! તારી અને એની ઉંમરમાં જમીન-આસમાનનો તફાવત છે. આ સમાજ શું કહેશે? તમે આ ઉંમરના તફાવતમાં ક્યાં સંસાર માંડવા જાઓ છો? આપણા સમાજ પણ અલગ છે."
ત્યાં જ પાસે બેઠેલાં કાંતાના ઘરડાં બા પણ ચિંતાતુર અવાજે માધવ સામે જોઈને બોલ્યાં:
"માધવ, તારી વાત સાચી હશે... પણ મા તરીકે મને બહુ બીક લાગે છે. હાલ તો મારી કાંતા દેખાવમાં ભરાવદાર અને રૂડી-રૂપાળી છે એટલે તને ગમે છે. પણ પાંચ-સાત વરસ પછી જ્યારે એનું આ રૂપ ઓસરી જશે, એના શરીર પર ઘડપણની કરચલીઓ પડી જશે અને તું સાવ જુવાન હશે... ત્યારે જો તારું મન બદલાઈ જાય અને તું મારી દીકરીને તરછોડી દે તો? એણે આખી જિંદગી દુઃખ જ વેઠ્યા છે, પછી એ આ ઉંમરે ક્યાં જશે?"

એક મા-બાપ તરીકે પોતાની આધેડ દીકરીના ભવિષ્યની આ ચિંતા સાવ વ્યાજબી હતી. ઓરડામાં એક ગંભીર શાંતિ છવાઈ ગઈ. કાંતા રસોડામાંથી આતુર નજરે માધવ સામે જોઈ રહી કે માધવ એના મા-બાપના આ ભય અને શંકાનો શું જવાબ આપે છે.
માધવે શાંત અવાજે એ બંને વડીલોની સામે જોઈને કહ્યું:
"બાપુજી... બા... તમારી ચિંતા સાવ સાચી છે. પણ તમે મારી વાત વિશે જરાક ધ્યાનથી સાંભળો. કાંતા આ દુનિયામાં એકલી અને વિધવા છે, તો હું પણ આ દુનિયામાં સાવ અનાથ છું! મારેય કોઈ મા-બાપ કે પરિવાર નથી. ભગવાને જ મને અને કાંતાને એકબીજા માટે કદાચ સર્જ્યા છે. હું તમને ખાતરી આપું છું કે હું મારી આખી જિંદગી કાંતાને માત્ર મારી પત્ની તરીકે જ નહીં, પણ મારા ઘરની લક્ષ્મી બનાવીને પૂરા સન્માન સાથે સાચવીશ."
માધવે કાંતાના બા-બાપુજી આગળ ભાવુક થઈને ઉમેર્યું:
"અને બા... તમે એવું કેમ વિચારો છો કે હું કાંતાનું રૂપ જોઈને એની પાછળ ઘેલો થયો છું? રૂપ તો આજે છે ને કાલે જતું રહેશે, પણ કાંતાનું મન અને એનો સાદગીભર્યો સ્વભાવ ક્યારેય ઓસરવાનો નથી. પાંચ-સાત વરસ પછી જ નહીં, હું ક્યારેય કાંતાનો સાથ નહીં છોડું. લગ્ન પછી અમે તમને અમારી સાથે જ રાખવાના છીએ. હું અને કાંતા એક થઈને તમારા ઘડપણની લાકડી બનીશું અને આખી જિંદગી તમારી સેવા કરીશું."
માધવે રસોડાની દિશામાં જોઈને, જ્યાં કાંતા અશ્રુભીની આંખોથી ઉભી હતી, અત્યંત મક્કમ અને આત્મીય અવાજે આખરી શબ્દો કહ્યા:
"હવે અમે બંને એકબીજા વગર જીવી શકીએ એમ નથી, બાપુજી! જો તમે અમને આશીર્વાદ નહીં આપો તો અમારો આત્મા રોઈ ઉઠશે. તમે સંકોચ છોડી દો અને તમારી દીકરીનો હાથ મારા હાથમાં સોંપી દો."
માધવના આ નિખાલસ અને શુદ્ધ હૃદયના સાચા શબ્દો સાંભળીને કાંતાના ઘરડાં બા-બાપુજીના દિલમાં છવાયેલો બધો જ ભય અને શંકા ઓગળી ગયાં. બાની આંખોમાંથી હરખના આંસુ વહેવા લાગ્યાં. બાએ માધવના માથા પર હાથ મૂકીને ગદગદ અવાજે કહ્યું, "માધવ... આજે મારી કાંતાને સાચો સહારો અને અમને દીકરો મળી ગયો! ભગવાન તમારી જોડીને કાયમ સુખી રાખે."

રસોડામાંથી કાંતાએ પોતાના મોં પર પાલવ ઢાંકીને અશ્રુભરી આંખો સાથે માધવ સામે જોયું. એનું હૃદય પોતાના મનના માણીગર પર આફરીન થઈ ગયું હતું.

બા-બાપુજીની સંમતિ મળતાં જ ઓરડામાં છવાયેલો ભારેખમ અસંજસ અને ચિંતાનો માહોલ એકાએક હળવોફૂલ થઈ ગયો. કાંતાના ઘરડાં મા-બાપના ચહેરા પર પોતાની દીકરીના સુરક્ષિત ભવિષ્યની સંતોષભરી ચમક છવાઈ ગઈ હતી.
માધવે બાને કહ્યું :
"બા... આપણે કોઈ મોટો ભપકો કે સમાજનો નકામો દેખાડો નથી કરવો. આમેય આ સમાજે આપણને ક્યારેય સુખ નથી આપ્યું. એટલે અમે બે દિવસ પછી નજીકના જ મંદિરમાં સાવ સાદગીથી લગ્ન કરીશું. ત્યાં માત્ર તમે બંને, રત્ના અને એમના પતિ હાજર રહેશે."
માધવે રસોડાના દરવાજે શરમાઈને ઉભેલી કાંતા તરફ એક પ્રેમભરી નજર નાખી અને કહ્યું:
"કાલે સવારે જ હું અને કાંતા બજારમાં જઈને લગ્ન માટેની બધી ખરીદી કરી લાવીશું. કાંતાને માટે જરૂરી હોય એની ખરીદી, બા-બાપુજી માટે નવાં કપડાં અને બીજું બધું... બધું જ કાલે અમે સાથે મળીને નક્કી કરી લઈશું."
માધવના આ જવાબદાર આયોજન સાંભળીને બાએ કહ્યું, "માધવ દીકરા, તું જે કરે એમાં અમારો રાજીપો છે. મારી દીકરીના નસીબ ઉઘડી ગયા કે તારા જેવો ભોળો અને રૂપાળો ધણી મળ્યો."

રસોડામાં ઉભેલી ૪૮ વર્ષની કાંતાનું દિલ હરખથી ઉભરાઈ રહ્યું હતું. કાલે સવારે પોતાના થનાર પતિ સાથે બજારમાં જઈને પોતાના જ લગ્નની ખરીદી કરવા જવાનો વિચાર જ એના શરીરમાં રોમાંચની નવી લહેર દોડાવી રહ્યો હતો. કાલ સુધી જે સ્ત્રી પોતાની ગરીબી અને વિધવાપણાના બોજ નીચે દબાયેલી હતી, તે જ કાંતા હવે માધવની દુલ્હન બનવા માટેના શણગાર પસંદ કરવાની હતી.