Incest அன்புள்ள அம்மா

[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 13:

​வீட்டின் ஹாலில் இருந்து ராஜின் குரல் ஒலித்து அடங்கிய மறுவினாடி, தேவயானியின் படுக்கையறைக்குள் நிலவிய உஷ்ணம் ஒரே நொடியில் உறைபனியாக மாறியது.

​ராஜ் : (ஹால்Corridor-ல் நடந்து வரும் சத்தத்துடன்) "தேவயானி... என்ன பண்ற உள்ளே? டீ போடலையா இன்னும்? தலை பிளக்குதுப்பா!"

​ராஜின் காலடிகள் தேவயானியின் படுக்கையறை வாசலை நோக்கி அடிமேல் அடி வைத்து நெருங்கி வந்து கொண்டிருந்தன!

​படுக்கையின் மெத்தையில் தேவயானி அரைக்குறையாகச் சாய்ந்து கிடந்தாள். அவளது தோளிலிருந்து நழுவிய மெரூன் நிறச் சேலையின் முந்தானை தரையில் சுருண்டு கிடந்தது. இறுக்கமான ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகள் நெகிழ்ந்து, அவளது பருத்த மார்பகங்கள் சுமனின் கைகளால் பிசையப்பட்ட அழுத்தத்தில் மேலெழும்பித் தவித்தன. அவளது பருத்த இடுப்பு மடிப்புகளும், ஆழமான தொப்புள் குழியும், பாவாடை நாடாவின் மடிப்புகளும் சுமனின் விழிகளுக்கு அப்பட்டமாக வெளிப்பட்டுக்கிடந்தன.
​அவளது தொடைகளுக்கு நடுவே, வெறும் மார்புடன், விறைத்த ஆண்மையுடன் சுமன் உறைந்துபோய் நின்றிருந்தான்! அவனது முகத்திற்கு அரை மில்லிமீட்டர் தூரத்தில் தேவயானியின் சிவந்த உதடுகள் துடித்துக் கொண்டிருந்தன.

​அந்த வினாடி... தேவயானியின கண்கள் அதிர்ச்சியில் அகல விரிந்தன. அவளது உடலின் இரத்தம் முழுவதும் ஒரே நொடியில் உறைந்துபோனது.

​தேவயானி : (தொண்டை அடைக்க, மரண பயத்தில் கிசுகிசுப்பான குரலில்) "சு... சுமன்... அப்பா... அப்பா வாசலுக்கு வந்துட்டாருடா...!"

​சுமனின் விறைத்த உடலும் அப்படியே விறைத்து நின்றது. அவனது அகன்ற கண்கள் படுக்கையறையின் கதவையே வெறித்துப் பார்த்தன. அவனது நெஞ்சுக் கூடு வேகமாக எகிறி அடித்தது.

​இன்னும் ஒரு வினாடி... இன்னும் ஒரே ஒரு வினாடி தாமதித்தால், ராஜ் கதவின் பிடியைத் தள்ளி உள்ளே வந்துவிடுவார்! ஆடையிழந்து படுக்கையில் கிடக்கும் தேவயானியையும், அவளது தொடைகளுக்கு நடுவே வெறும் மார்புடன் நிற்கும் தன் மகனையும் நேருக்கு நேர் கண்டுவிடுவார்!

​​ராஜ் படுக்கையறை வாசலுக்கு வந்துவிட்டார்! அவனது காலடிச் சத்தம் கதவுக்கு அரை அடி தூரத்தில் நின்றது.
​தேவயானியின மூளை ஆபத்தின் உச்சத்தை உணர்ந்தது. அவளது கை விரல்கள் தன்னிச்சையாகச் சுமனின் அகன்ற தோள்களைப் பற்றி, அவனைத் தன் உடலிலிருந்து பலமாகத் தள்ளின!

​தேவயானி : (அடக்கப்பட்ட, நடுக்கம் நிறைந்த குரலில் விம்மி) "சுமன்... நகருடா... ஐயோ... நகரு!"

​சுமன் தன் நிலைக்கு வந்து, படுக்கையை விட்டு உடனடி மின்னல் வேகத்தில் விலகினான். ஆனால், அந்தச் சிறிய அறைக்குள் அவன் ஓடி மறைவதற்கு எந்த ஒளிவிடமும் உடனடியாகக் கிடைக்கவில்லை. அவன் படுக்கையின் பக்கவாட்டு சுவரோரம் ஒடுங்கி, மூச்சுப் பேச்சில்லாமல் நின்றான். அவனது ட்ராக் பேண்ட்டின் உள்ளே அவனது விறைத்த ஆண்மை இன்னமும் அடங்காமல் துடித்துக் கொண்டிருந்தது.

​தேவயானி அவசர அவசரமாகப் படுக்கையிலிருந்து எழுந்து அமர முயன்றாள். ஆனால் அவளது முழங்கால்கள் நடுங்கித் தளர்ந்தன. தரையில் சுருண்டு கிடந்த சேலை முந்தானையை அள்ளி எடுத்துத் தன் மார்பில் போர்த்திக் கொள்ள முயன்றாள். அவளது விரல்கள் நடுக்கத்தில் தளர்ந்து சேலையைப் பிடிக்க முடியாமல் தடுமாறின.

​அதே வினாடி…

​கதவின் மரப்பிடியில் ராஜின் கை பட்டது!

​'கிளிக்...'

​பித்தளைக் தாழ்ப்பாள் முன்னரே விலக்கப்பட்டு இருந்ததால், கதவு மரச்சட்டத்திலிருந்து அரை மில்லிமீட்டர் உள்நோக்கி நகர்ந்தது! தேவயானியின் நெஞ்சு வெடித்துவிடும் போல அடித்தது. அவள் தன் கைகளால் தன் வாயைப் பொத்திக் கொண்டு, விழிகளை அகல விரித்து கதவையே பயத்துடன் பார்த்தாள்.

​தேவயானி : (மனதுக்குள் கதறியபடி) 'கடவுளே... என் மானத்தைக் காப்பாத்து... என் புருஷன் உள்ளே வந்தா நான் செத்தே போயிடுவேன்... கடவுளே!'

​கதவு அரை அங்குலம் நகர்ந்த அதே நொடி…

​ராஜின் சட்டைப் பையிலிருந்து அவனது கைப்பேசி உரத்த குரலில் அலறத் தொடங்கியது!

​'ட்ரிங்... ட்ரிங்...!'

​கதவின் பிடியைப் பிடித்திருந்த ராஜின் கை சட்டென்று உரசியபடி பின்வாங்கியது. ராஜ் கதவைத் தள்ளுவதை நிறுத்திவிட்டு, தன் பையிலிருந்து போனை எடுத்துத் திரையைப் பார்த்தான்.

​ராஜ் : (உரத்த குரலில், ஹாலை நோக்கித் திரும்பியபடி)தேவயானி, டீ அப்புறம் போடு, நான் போன் பேசிட்டு வர்றேன்!"

​ராஜின் காலடிச் சத்தம் படுக்கையறை வாசலிலிருந்து விலகி, மீண்டும் ஹாலை நோக்கி விரைவாக நடந்து சென்றது!

​'சடக்... சடக்...'

​அவன் ஹாலிற்குச் சென்று போனை எடுத்துப் பேசத் தொடங்கும் சத்தம் கேட்டது.

​அந்த வினாடி…

​படுக்கையின் ஓரத்தில் அமர்ந்திருந்த தேவயானியின உடம்பிலிருந்து சக்தி முழுவதும் வடிந்தது போல இருந்தது. அவள் தன் தலையை பின்புற சுவரில் சாய்த்து, நெஞ்சில் கை வைத்துக்கொண்டு பெருமூச்சு விட்டாள். அவளது சொட்டுச் சொட்டான கண்ணீர் கன்னங்களில் வழிந்தது.

​தேவயானி : (மூச்சுத் திணறியபடி, விம்மி) "அம்மாடி... கடவுளே... காப்பாத்திட்ட..."

​சுமன் சுவரோரம் ஒடுங்கி நின்றபடியே தன் நெஞ்சைப் பிடித்துக்கொண்டு நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டான். அவனது உடலிலிருந்த நடுக்கம் மெல்லத் தணிந்தது.

​மரண பயத்தின் உச்சக்கட்டத்திலிருந்து தப்பிய அந்தத் தருணம், தாய்-மகன் இருவரின் நரம்புகளுக்குள்ளும் ஒரு புதுவிதமான உளவியல் மாற்றத்தையும், அதிதீவிரமான கிளர்ச்சியையும் பாயச் செய்தது. தப்பித்துவிட்டோம் என்ற நிம்மதி, அவர்களின் உடலின் ரகசிய ஆசையை மேலும் தூண்டிவிட்டது.

​
​ஹாலில் ராஜ் மேனேஜரிடம் உரத்த குரலில் ஆபீஸ் விஷயங்களைப் பேசிக் கொண்டிருக்கும் சத்தம் தூரத்தில் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது.

​அறைக்குள்... ஆபத்து தப்பிய அடுத்த ஐந்தாவது நிமிடம், சுமனின் விழிகளில் இருந்த பயம் விலகி, மீண்டும் அந்தத் தணியாத காம வெறி சுடரத் தொடங்கியது.

​தேவயானி கட்டிலின் ஓரத்தில் நின்றிருந்தாள். அவளது சேலை முந்தானை இன்னும் தரையிலேயே கிடந்தது. அவளது இறுக்கமான மெரூன் ஜாக்கெட்டிற்கு கீழே, அவளது வெள்ளாம்பல் போன்ற வெற்று வயிறும், ஆழமான தொப்புள் குழியும், இடுப்பின் மிருதுவான மடிப்புகளும் வெளிப்பட்டு நின்றன. அவளது மார்பு மூச்சு வாங்குவதில் மேலும் கீழும் ஏறி இறங்கிக் கொண்டிருந்தது.

​சுமன் மெல்ல தேவயானியை நோக்கி அடிமேல் அடி வைத்து நகர்ந்தான்.
​தேவயானி நிமிர்ந்து அவனைப் பார்த்தாள். அவளது கண்கள் இன்னும் பயத்தில் கலங்கியிருந்தன.

​தேவயானி : (நடுங்கும் குரலில் கிசுகிசுப்பாக) "சுமன்... வே... வேண்டாம்டா... அப்பா ஹால்ல தான் இருக்காரு... நீ உன் அறைக்கு போடா..."

​ஆனால் சுமன் அவளது வார்த்தைகளைக் கேட்கவில்லை. அவன் தேவயானியின் முன் தரையில் தன் இரண்டு முழங்கால்களையும் ஊன்றி மண்டியிட்டு அமர்ந்தான்!
​அவன் முகத்தின் உயரம், தேவயானியின் வெளிப்பட்ட தொப்புள் குழிக்கும், அகன்ற இடுப்பிற்கும் நேராக வந்தது.

​தேவயானி அதிர்ச்சியில் 'ஆஹ்...!'
என்று லேசாக முணுமுணுப்பதற்குள்... சுமன் தன் இரண்டு அகன்ற கரங்களாலும் தேவயானியின இடுப்புச் சதையை இறுக்கமாகப் பிடித்தான்!
அவனது விரல்கள் அவளது மென்மையான இடுப்பு மடிப்புகளுக்குள் புதைந்தன.
​சுமன் தன் முகத்தை தேவயானியின வெற்று வயிற்றில் புதைத்தான். அவனது சூடான உதடுகள் தேவயானியின ஆழமான, வியர்வை கோர்த்த தொப்புள் குழியின் மீது அழுத்தமாகப் பதிந்தன!

​'முத்தம் ...!'

​சுமனின் சூடான நாக்கு தேவயானியின தொப்புள் குழிக்குள் நுழைந்து, சுழன்று, அவளது வியர்வைத் துளியைச் சுவைத்தது!

​தேவயானியின உடம்பில் ஒரு பயங்கரமான மின்சாரம் பாய்ந்தது! அவளது முழங்கால்கள் நடுங்கின. அவளது தலை பின்னுக்குச் சாய்ந்தது. தொண்டையிலிருந்து சுகமான முனகல் ஒலி வெளியே வரத் துடித்தது.

​தேவயானி : (சுமனின் தலைமுடியைத் தன் விரல்களால் கோதிப் பிடித்தபடி, சுகமான தவிப்பில்) "ஆஹ்ஹ்... சு... சுமன்... ஆஹ்... அங்கே... அங்கே முத்தம் கொடுக்காதடா... ஐயோ... அம்மா...!"

​அவள் சுமனைத் தள்ளிவிட முயலவில்லை. மாறாக, அவளது நடுங்கும் விரல்கள் தன்னிச்சையாகச் சுமனின் அடர்ந்த தலைமுடியைக் கோதி, அவனது முகத்தை இன்னும் அழுத்தமாகத் தன் தொப்புள் குழியை நோக்கி இழுத்து அணைத்துக் கொண்டன!

​சுமன் தன் உதடுகளால் அவளது தொப்புளை உறிஞ்சி, தன் நாக்கால் அவளது வயிற்று மடிப்புகளை நக்கினான். அவனது மூச்சுக்காற்று தேவயானியின் அடிவயிற்றில் சுட்டெரித்தது.

​தேவயானியின் சரணடைதல் முழுமையடைந்தது. தாய்மை என்ற வேலி உடைந்து, ஒரு பெண்ணின் கட்டுப்படுத்த முடியாத இச்சை அவளை அடிமைப்படுத்தியது.

​மாலை இருள் மெல்லப் படரும் தனிமை.
ஒலி: தேவயானியின தாழ்ந்த விம்மலும் முனகலும், சுமனின் கனத்த மூச்சு ஓசை, ஹாலில் ராஜின் குரல் பின்னணியில்.
அடர்ந்த உடல்களின் வியர்வை வாசம், சாம்பிராணி மற்றும் மல்லிகைப் பூவின் உஷ்ணமான சுகந்தம்.
​சுமன் தேவயானியின் தொப்புளையும் இடுப்பையும் தன் உதடுகளால் சுவைத்தபடியே மெல்ல எழுந்து நின்றான்.
​தேவயானியின கண்கள் அரை மூடிய நிலையில் இருந்தன. அவளது உதடுகள் லேசாகத் திறந்து, மூச்சுக்காற்று சூடாக வெளிவந்தது. அவளது கன்னங்களில் கண்ணீரும், காமத்தின் சிவப்பும் ஒன்றாகக் கலந்திருந்தன.

​சுமன் அவளது முகத்தை அருகில் கொண்டு வந்தான். தேவயானி தன் இரண்டு கரங்களாலும் சுமனின் அகன்ற தோள்களைப் பற்றினாள்.
​அவள் அவனைத் தள்ளவில்லை... மாறாக, சுமனின் தலையைத் தன் மார்போடு சேர்த்து இறுக்கமாக அணைத்துக் கொண்டாள்!

​சுமனின் முகம் தேவயானியின் பருத்த, ஜாக்கெட் அணிந்த மார்பகங்களின் நடுவே புதைந்தது. அவளது இதயத் துடிப்பு அவன் முகத்தில் பலமாக அடித்தது.

​தேவயானி : (சுமனின் தலையைத் தன் மார்போடு அணைத்தபடி, விம்மி அழுது முணுமுணுத்தாள்) "சுமன்... நீ என்னை என்னடா பண்ணி வச்சிருக்க? நான் உன் அம்மாதான்டா... ஆனா... ஆனா என் உடம்பு உனக்கு கடவுளே... நான் என்ன செய்வேன்?"
​அவளது சொற்களில் குற்ற உணர்ச்சியும், அதே சமயம் மகனின் தொடுதலால் கிடைத்த ஈடு இணையற்ற சுகத்தின் சரணடைதலும் கலந்திருந்தன.

​சுமன் தன் இரு கைகளாலும் தேவயானியின் பின்புறத்தை (Ass) சேலையோடு சேர்த்து இறுக்கமாகப் பிடித்துத் தன் உடலோடு அணைத்தான். அவனது விறைத்த ஆண்மை தேவயானியின அடிவயிற்றில் பலமாக அழுத்திக் கொண்டது.

​ஹாலில் கணவன் ராஜ் போனில் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போதே... அறைக்குள்ளே தாய்-மகன் இருவரும் எல்லைகளைக் கடந்து, உடலாலும் மனதாலும் ஒன்றுபட்டு உறைந்து நின்றிருந்தனர்!