[Aisshu]

கதை 4 - குடும்பத்துக்குள் குதூகலம் - பகுதி 14 


அவளும் அவன் தலையை ஆசையாக தடவி கொடுத்தாள்.  அவனின் ஒரு கால் அவள் கால் மேலே போட்டு கொண்டு "அம்மா.. கால் போட்டா.. உங்களுக்கு வெயிட்டா இருக்கா" 

"அதெல்லாம் இல்லை டா.." 

சில நிமிடம் கழித்து.. "அம்மா உங்க முந்திய குடுங்க." என்று அவள் புடவை முன் முந்தியை எடுத்து விரலில் ஒரு சுத்தி சுத்தி அதில் இருந்த ஒரு நூல் கற்றை தன் முகத்தில் தேய்த்து கொண்டே இருந்தான். 

அவள் "இப்படி தான் சின்ன வயசுல தூங்குவே" என்று சிரித்தாள்.  அவன் புடவையை விரலில் சுத்த ஆரம்பித்தான்.  அவனின் கண்கள் மூடி கொள்ள கொஞ்சம் கொஞ்சமாக புடவை அவன் கையில் பந்து போல சுத்த ஆரம்பித்தது.  அவள் மார்பை விட்டு முந்தி விலகியது.  அவனை பார்க்க அவன் 10 வயதில் பண்ணது ஞாபகம் வந்தது.  அப்படியே அவனை பார்த்து கொண்டிருக்க அவன் கண்களை மூடி கொண்டு மேலும் சுத்தினான்.  அவள் புடவை கொஞ்சம் இறங்கி வந்தது.  அவன் நிறுத்துவான் என்று எதிர்பார்த்தால்.  ஆனால் அவன் சுத்தி கொண்டே இருக்க அவள் இடுப்பில் புடவை இறுக்கியது.  அவள் விரலை மெல்ல கீழே இறக்கி இடுப்பில் சொருகி இருக்கும் புடவையை கொஞ்சம் லூசாக்கி விட்டாள்.  அவன் சுத்தி கொண்டே இருக்க அவளும் கொஞ்சம் சுருண்டு கொண்டு புடவையை அவனுக்கு கொடுத்தாள்.  முக்கால் வாசி புடவை கழண்ட இருந்த நிலையில் அன்பு கண் விழித்தான்.  "அம்மா.. இப்படி தான் சுத்திட்டு இருந்தேனா" 

"ஹ்ம்ம்.." என்று அவன் பக்கம் திரும்பி இருந்தாள்.  அவன் கண் முன்னே அவள் ப்ளௌஸ் மூடிய மொலை.  அந்த மொலை ரெண்டுக்கும் நடுவே ஒரு பெரிய பள்ள தாக்கு.  அவனின் நாக்கு வறண்டது.  புடவை பந்தில் இருந்து கையை விளக்கி அவள் இடுப்பில் போட்டான்.  ப்ளௌஸ் பாவாடை நடுவே அவளின் வெண்ணை இடுப்பு அழகாக இருந்தது.  "அம்மா.. செம்ம சாஃப்ட்டா இருக்கீங்க" என்று அவளை நெருக்கி அனைத்து கொண்டான். 

அவள் உடலிலும் ஒரு வித சுகமான சூடு பரவிட ஆரம்பித்தது.  அவன் கொஞ்சம் மேலே எழுந்து அவள் முகத்தருகே அவன் முகத்தை கொண்டு வந்தான்.  மீண்டும் நெருங்கி வந்தான்.  அவள் பேச ஆரம்பிக்கும் முன் அவனின் உதடு அவள் கன்னத்தில் முத்தமிட ஆரம்பித்தது.  ஒன்று இரண்டு என்று பத்துக்கும் மேலே மாறி மாறி முத்தங்கள் பொழிந்தான்.  அவள் கன்னத்தை மாற்றி மறுகன்னத்தை காமிக்க அதிலும் முத்தங்கள் இட்டான். 

"செம்ம அழகா இருக்கீங்கம்மா" என்று அவள் மூக்கில் முத்தம் பதித்தான். 

"அன்பு.. தேங்க்ஸ் டா.." என்று அவள் அவன் கன்னத்தை திருப்பி முத்தம் வைத்தாள்.  அவனும் மாறி மறுகன்னத்தை காமிக்க அதிலும் முத்தங்கள் வைத்து விட்டு "அன்பு.. நீ எப்போவும் என் கூடவே இருக்கணும்" என்று மாறி மாறி முத்தம் பொழிந்தாள். 

ஒரு நிமிடம் நடந்த இந்த முத்தங்கள் ஒரு வழியாக நின்றது.  இருவரும் ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்த்து லேசாக வெக்கத்தில் சிரித்து கொண்டனர்.  அன்பு இன்னும் கொஞ்சம் முன்னேறி அவள் இடுப்பை தன் உடலோடு ஒட்டி அழுத்தி கொண்டான்.  அவளுக்கு லேசாக மூச்சு முட்டியது.  அவனின் கை அப்படியே அவள் முதுகு எங்கும் படர்ந்து தடவி கொடுத்தது.  அவளுக்கு ஒரு மாதிரி உடம்பு கூசியது.  அவள் கண்கள் கொஞ்சம் சொருகியது.  அவனது நெத்தியும் அவளது நெத்தியும் ஒட்டி கொண்டது.  இருவரும் கண்ணுக்குள் கண்ணை பார்த்து கொண்டு இருந்தனர்.  அவனது உதடு அவள் உதட்டை நெருங்கிட அவள் கண்கள் மயக்கத்தில் மூடியது.  அவன் ஒரு நிமிடம் அப்படியே நிறுத்தினான்.  அவளும் என்ன என்று புரியாமல் கண் திறந்து அவனை பார்க்க, அவன் கண்ணில் ஒரு வித மிரட்சி தெரிந்தது.  அவள் அவன் முதுகை தடவி தன்னோடு இழுத்து கொள்ள இருவர் உதடும் ஒன்றோடு ஒன்று ஒட்டி கொண்டது.  மீண்டும் அவள் கண் மூடி கொண்டு அவன் உதட்டை ஒத்தி ஒத்தி "உம்மா.. உம்மா.." என்றாள்.  அவனும் அதே போல "உம்மா..உம்மா.." என்றான்.  இருவரும் மாறி மாறி உதட்டை தொட்டு தொட்டு முத்தம் கொடுத்து கொண்டே இருக்க இருவரது கையும் மற்றவர் முதுகை ஆற தழுவி கொண்டு இருந்தது. 

ஒரு கட்டத்தில் இருவரும் மூச்சு விட லேசாக விலகினர்.  அன்பு அவளை பார்த்து "அம்மா.. தேங்க்ஸ்..ஐ பீல் சோ லக்கி" என்று அவள் தோளில் முகத்தை புதைத்து அவள் கழுத்து பிடரியில் ஒரு சின்ன முத்தம் கொடுத்தான்.  அவளுக்கு கழுத்து பிடரி ரொம்ப சென்சிட்டிவான இடம்.  அந்த இடத்தில அவன் சில முத்தங்களிட ஆரம்பிக்க அவள் நிப்பிள் ரெண்டும் புல்லட் போல நீண்டு கொள்ள ஆரம்பித்தது.  அவள் காலிடுக்கில் லேசான நீர் சொட்டி இருந்தது.  அவள் லேசாக "ஹான்.. ஹான்.. அன்பு.. ப்ளீஸ்.." என்று முனங்கினாள்.  அன்புக்கு அந்த வாய்ஸ் ஒரு வித போதையை கொடுத்தது.  அப்படியே திருப்பி அவளது மறுக்கழுத்து பக்கம் அதே இடத்தில சில முத்தங்கள் வைத்தான்.  அவள் புழுவாக துடிக்க ஆரம்பித்தாள்.  அவள் மேலும் நெளிந்து கழுத்தை தூக்கி காட்டிட அவள் கழுத்தில் அங்குலம் அங்குலமாக முத்தங்கள் பதித்தான்.  சில நிமிடங்கள் நடந்தது அந்த முத்த விளையாட்டு. 

அவன் மெல்ல எக்கி அவள் முகத்தை பார்த்திட அவள் முகத்தில் ஒரு வித போதை இருந்தது.  அவள் கண்கள் மெல்ல திறந்திட அவனின் கண்ணுள் பார்த்தான்.  இருவருக்குள்ளும் என்ன சொல்ல என்று புரியாமல் தப்பின் எல்லையில் இருக்கிறோமோ என்று பயந்தனர்.  அவனை தள்ளி விடவும் அவளுக்கு மனசில்லை.  அன்பு மீண்டும் அவள் உதட்டருகே தன் உதடை கொண்டு வந்து மெல்ல அவன் மேல் உதட்டை அவள் இரு உதட்டுக்கு நடுவே பொறுத்தினான்.  இதற்கு முன்பெல்லாம் இருவரின் உதடும் மேலோட்டமாகவே ஒட்டியது.  ஆனால் அவன் பொருத்திய விதம் இப்போது வேறொரு விதமாக இருந்தது.  அவனது இதழில் அவளின் கீழுதடு மாட்டி இருக்க மெல்ல அதை சப்பிட ஆரம்பித்தான்.  அவளுக்கு என்ன சொல்ல என்று புரியாமல் கண்களை இறுக்கமாக மூடி கொண்டாள்.  அவனது கை அவள் முதுகெங்கும் தேய்த்து கொண்டே அவன் அவள் கீழுதட்டை சப்பி சப்பி இழுத்திட அவள் உதடுகள் லேசாக விரிந்தது.  அவனுக்கு இப்போது கொஞ்சம் வசதியாக இருந்தது.  சில நிமிடம் அப்படி செய்து விட்டு கொஞ்சம் மேலே நகர்ந்து அவன் இப்போது அவனின் கீழுதட்டை அவள் இரு உதட்டுக்கு நடுவே வைத்து அழுத்தினான்.  அவளுடைய உதடுகள் தானாக மூடிட அவனின் கீழுதடு அவளின் இருஉதட்டுக்கு நடுவே மாட்டியது.  அவளும் மெல்ல சப்ப ஆரம்பித்தாள்.  அவனுக்குள்ளும் காமம் கொழுந்து விட்டு எழ ஆரம்பித்தது. 

ஒரு கட்டத்தில் இருவரும் மாறி மாறி உதட்டை சப்பிட ஆரம்பித்தனர்.  தாய் மகன் என்ற மனநிலை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவர்கள் இருவரை விட்டு விலக ஆரம்பித்தது.  அன்புவின் வலது கால் அப்படியே அவள் மேலே போட்டு தன்னுள் வளைத்து புடித்து கொண்டான்.  அவள் புடவை ஏற்கனவே கலைந்திருக்க அவனின் கைகள் அவளின் வெற்று இடுப்பை சுத்தி வளைத்திருந்தது.  ஒரு கட்டத்தில் திடீர் என்று லேசான இருமல் சத்தம் கேட்டிட இருவரும் திடுக்கிட்டு விலகினர்.  செல்வி அப்படியே அந்த பக்கம் திரும்பி கொண்டாள்.  அன்பு அதே மாதிரி மறுபக்கம் திரும்பி கொண்டான்.  செல்வி அவிழ்ந்த புடவையை தன் மேலே இழுத்து போர்த்தி கொண்டாள்.  லதா கொஞ்சம் இருமி கொண்டே எழுந்து உக்கார்ந்தாள்.  தொண்டை வறண்டு போயிருக்க எழுந்து சென்று தண்ணீர் குடித்து விட்டு வந்து படுக்கும் போது செல்வி அன்புவின் கட்டிலில் படுத்திருப்பதை பார்த்து "அப்பாடா.. தனியா படுத்துக்கலாம்" என்று சிரித்து விட்டு குப்புற கவிழ்ந்தாள். 

மறுநாள் பொழுது விடிய அன்பு கண்விழித்தான்.  மணி பார்க்க 8 ஆகி இருந்தது.  சுத்தி பார்க்க ரெண்டு கட்டிலும் காலியாக இருந்தது.  நேற்று நடந்த விஷயங்கள் அவன் கண்ணில் வந்து போனது.  அது கனவா இருக்குமா என்று யோசித்தான்.  தியாகு செல்வியிடம் ஏதோ பேசி கொண்டிருந்தார்.  அன்பு எழுந்து சென்று அம்மா முகத்தில் எப்படி முழிக்க என்று யோசித்தான்.  நேற்று வரை முத்தம் இடுவதில் தப்பில்லை என்று இருந்தவன் அதில் காமம் கலந்து விட்டதை உணர்ந்தான்.  மகா பெரிய தப்பாச்சே என்று தனக்கும் நொந்து கொண்டிருந்தான். 

லதா குளித்து விட்டு ஒரு நயிட்டி அணிந்து கொண்டு தலையில் துண்டை கட்டி கொண்டு பாத்ரூம் கதவை திறந்து வெளியே வந்தாள்.  பனித்துளி சொட்டும் ரோஜா போல அவள் முகத்தில் சில முடி தொங்கிட்டு அதில் சொட்டு சொட்டாக நீர் வடிந்தது. 

"டேய் என்ன இப்போ தான் முழிச்சியா.." 

"ஹ்ம்ம்.. செம்ம டைர்ட்.. சரி நீ ஸ்கூல் கிளம்பலையா" 

"இன்னைக்கு 2nd சாட்டர்டே.  ஸ்கூல் லீவு" அவள் தலையில் இருந்த துண்டை உருவி விட்டு வேகமாக அடித்து துவட்ட ஆரம்பித்தாள்.  "அண்ணா.. நீ எங்கயும் வெளியே போறியா" 

"இப்போதைக்கு போற பிளான் இல்லை.  ஏன் கேக்குறே" 

"அப்பா காசு கொடுக்குறேன்னு சொல்லி இருக்காங்க.  தீபாவளி டிரஸ் எடுக்கணும்.  கூட்டிட்டு போறீயா" 

"உனக்கு மட்டும் காசு தந்திருக்காங்களா" 

"நீயும் கேளு அப்பா கிட்ட.  ரெண்டு பெரும் சேர்ந்து போயி வாங்கிட்டு வந்துடலாம்" 

"சரி.. அம்மாவும் வர்ராங்களான்னு கேக்கலாமா" 

"ஐயோ அண்ணா.. அம்மா வேணாம்.  நாம ரெண்டு பேரு மட்டும் போயிட்டு வந்துடலாம். ப்ளீஸ். ப்ளீஸ்.." 

"ஏண்டி.. அம்மா வேணாம்னு சொல்லுறே" 

"அது உனக்கு புரியாது.  நான் அப்புறம் சொல்லுறேன்.  அண்ணா நீ கொஞ்சம் வெளியே போ.. நான் டிரஸ் மாத்தணும்" 

அன்பு கட்டில் விட்டு எழுந்து வெளியே செல்ல லதா கதவை மூடினாள்.  வெளியே வரும் போது தியாகு தோசை சாப்பிட்டு கொண்டு இருந்தார்.  அன்பு வந்து செல்வியை பார்க்க அவள் அவன் பார்வையை தவிர்த்து திரும்பி கொண்டாள்.  அன்பு டூத்ப்ரஷ் எடுத்து கொண்டு வாஸ்பேசின் முன் நின்றான்.  தியாகு "டேய் அன்பு.. டிவி பக்கத்துல 1000 ரூபாய் வச்சிருக்கேன்.  தீபாவளிக்கு உனக்கு டிரஸ் எடுத்துக்கோ" 

"அப்பா.. அம்மாக்கு எடுக்கலையா" 

"எனக்கும் அம்மாக்கும் தீபாவளி சீட்டு போட்டிருக்கேன்.  அடுத்த வாரம் அந்த ஃபண்ட்ல இருந்து அம்மாக்கு ஒரு புடவையும், எனக்கு வேஷ்டி சட்டையும் வந்திடும்" 

செல்வி ஒரு தோசை எடுத்து கொண்டு வந்தாள் "என்னங்க கொஞ்சம் சீக்கிரமா புடவைய கொடுக்க சொல்லுங்க. ப்ளௌஸ் தைக்கணும்.  டைலர் கடைசி நேரத்துல கொடுத்தா வாங்கிக்க மாட்டாரு" 

அன்பு பல்துலக்கி முடித்திட செல்வி அவனருகே காபி டம்பளர் கொண்டு வந்து வைத்தாள்.  அதை எடுத்து குடித்து முடித்தான்.  அவன் பாத்ரூமினுள் சென்றிட, லதா செல்வி தோசை சுட்டு சாப்பிட்டு முடித்தனர்.  தியாகு ஆபீஸ் கிளம்பி சென்றார்.  அன்பு குளித்து முடித்து ஒரு பனியன் ஷார்ட்ஸ் போட்டு கொண்டு வந்தான்.  செல்வி அவனுக்கு தோசை சுட்டு கொடுக்க ஆரம்பித்தாள். 

"லதா.. ஹோம்ஒர்க் இருந்தா எழுதி முடிச்சிட்டு.  நாளைக்கு வரைக்கும் வச்சிட்டு இருக்காதே" 

"சரிம்மா.. இன்னைக்கு மத்தியானம் நானும் அண்ணனும் போயி டிரஸ் எடுத்துட்டு வந்துடட்டுமா" 

"எங்க டி எடுக்க போறே" 

"அது வந்து.." என்று கொஞ்சம் முழுங்கி கொண்டே "நீ சொன்னா திட்டுவே.." 

அவள் முறைத்து விட்டு "அந்த உன் ஃபிரெண்ட் சொன்ன கடையா டி" 

"ஆமாம் ம்மா.. அங்கே தான் நியூ காலெக்ஷன்ஸ் எல்லாம் நெறய இருக்கு.  அதுவும் இல்லாம கடையும் ரொம்ப ஸ்பெஸியஸ்" 

"ஆனா.. விலையும் அதுக்கேத்தாப்பல டபுள் மடங்கா ள்ள இருக்கும்" 

"அம்மா.. அப்பா எனக்கு 1000 ரூபாய் கொடுத்திருக்காங்க.  அதுக்குள்ள வாங்கிக்குறேனே" 

"என்னமோ செய்யுடி" என்று சொல்லிவிட்டு "அன்பு.. நீ எங்க போயி எடுக்க போறே" அவள் முகம் கொடுத்து பேசிய வார்த்தை அது.  லதா முன்னால் நார்மலாக இருக்க வேண்டும் என்று அவளுக்கு தோன்றி இருக்க வேண்டும். 

"தெரியல.. லதா கூட்டிட்டு போற கடைல பாக்கணும்.  புடிச்சா எடுத்துக்குறேன்" 

செல்வி கிட்சன் உள்ளே சென்று ஒரு 500 ரூபாய் நோட்டு எடுத்து வந்து "டேய் இது நான் சேத்து வச்சது.  டிரஸ் கொஞ்சம் கூட ஆனாலும் இதை வச்சு அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கோங்க" 

லதா "தேங்க்ஸ் ம்மா.. அம்மான்னா அம்மா தான்" என்று அவள் கன்னத்தை கிள்ளி விட்டு தன் ஸ்கூல் பேக் எடுத்து ஒரு ஓரத்தில் அமர்ந்தாள். 

அன்பு பயத்தோடு கிட்சனில் நுழைந்து தண்ணீர் குடிக்கும் போது செல்வி "அன்பு.. அங்கே பாத்ரூம்ல துணி தோச்சு பக்கெட்ல வச்சிருக்கேன்.  எடுத்துட்டு மாடிக்கு போ.  நானும் வர்றேன்". 

அவள் வார்த்தையில் ஒரு வித கடுமை இருப்பதை உணர்ந்தான்.  அவன் பக்கெட் எடுத்து கொண்டு மாடி சென்று ஒவ்வொரு துணியாக காயப்போட்டு கொண்டிருக்கும் போது செல்வி படி ஏறி வந்தாள்.  இருவரும் எதுவும் பேசிக்கொள்ளாமல் துணிகளை காயப்போட்டு முடித்தனர்.  முடித்ததும் செல்வி தண்ணி தொட்டி ஓரத்தில் போய் நின்றாள்.  எதுவும் பேசவில்லை.  அன்புக்கு அவள் மனநிலை புரிந்தது. 

அவன் அவளருகே வந்து நின்று kondu  "அம்மா.."  அவள் சேலை முந்தியை எடுத்து தன் கண்ணில் பொத்தி கொண்டு அழ ஆரம்பித்தாள்.  "அம்மா.. எதுக்கு அழறீங்க" 

அவள் கண்ணை துடைத்து விட்டு "அன்பு நேத்து நைட் நீ ஏன்.. என்னோட கழுத்துல உதட்டுல முத்தம் கொடுத்தே.." 

அவன் அவளை பார்த்து கொண்டே "அது ஏதோ.. ஒரு உணர்ச்சில கொடுத்துட்டேன்.  அங்கெல்லாம் கொடுக்க கூடாதா" 

"உதட்டுல கொடுக்கும் போது ஏன் அப்படி பண்ணே" 

"அது தெரியலம்மா.  அப்படி கொடுத்தா நல்லா இருந்துச்சு.. அது தான்.." 

"இது தப்பு அன்பு." என்று அவள் கண்ணில் நீர் கோர்த்து வடிந்திட அதை துடைத்து கொண்டாள். 

"அம்மா.. சாரி.. இனிமே அப்படி.." 

"அன்பு.. இனிமே எனக்கு முத்தம் கொடுக்க கூடாது.. சொல்லிட்டேன்.. " என்று தீர்க்கமான குரலில் சொன்னாள். 

அவனும் என்ன சொல்ல என்று புரியாமல் அவளை பார்த்து லேசாக தலையசைத்தான். 

"சரி வா.. கீழே போகலாம்" என்று முகத்தில் புன்னகையை கஷ்டப்பட்டு வரவழைத்து கொண்டு கீழே சென்றாள்.  அவனும் பின் தொடர்ந்தான்.  அவள் கிட்சன் சென்று மதிய வேலைகளை பார்க்க தொடங்கினாள்.  அன்பு மனசு சரியில்லாமல் அப்படியே சென்று பெட்டில் படுத்து கிடந்தான்.  நேரம் ஓடியது.  மதிய சாப்பாடு முடிந்தது. 

லதாவும், அன்புவும் சைக்கிள் எடுத்து கொண்டு கடைக்கு சென்றனர்.  அந்த கடை நல்லா விசாலமான கடை தான்.  ஆனால் மதிய நேரமானதால் அவ்வளவாக கூட்டம் இல்லை. 

"அண்ணா.. என்ன ஆச்சு.  பேசாம வர்றே.  அம்மா ஏதாவது சொன்னாங்களா" 

"ஒன்னும் இல்ல டி" 

"உன் வாய் தான் ஒன்னும் இல்லைன்னு சொல்லுது.  ஆனா ஏதோ மனசுல ஒளிச்சு வச்சிருக்கே.  கிட்ட தட்ட அரை மணி நேரமா ஒண்ணுமே நீ பேசல தெரியுமா.  என்ன கடைக்கு கூட்டிட்டு வந்தது புடிக்கலைன்னா சொல்லுன்னா..திரும்பிடலாம்." 

"ஏய் அப்படிலாம் இல்லடி." கொஞ்சம் யோசிச்சிட்டு "காலேஜ் படிப்பு பத்தி அம்மா கொஞ்சம் கடுமையா சொன்னாங்க." பொய் சொன்னான். 

"என்ன ஆச்சுன்னா.. ஏதாவது இன்டெர்னல் மார்க் கொறஞ்சிடுச்சா" 

"ஹ்ம்ம்.. சரி அதை விடு" என்று புன்னகைத்து "சொல்லு.. என்ன மாதிரி டிரஸ் எடுக்க போறே" 

அவளும் சிரித்து விட்டு "வழக்கம் போல சுடிதார் தான்." இருவரும் சுடி செக்ஷன் சென்றார்கள்.  அங்கே இருந்த பணிப்பெண் அவர்களை வரவேற்று சில சுடிதார் எடுத்து காமிக்க ஆரம்பித்தாள்.  சில கலர், டிசைன் சரி இல்லை என்று புரட்டி புரட்டி பார்த்து கொண்டு இருந்தனர். 

அன்பு அந்த கடைப்பெண்ணிடம் "சுடிதார் தவிர பொண்ணுங்களுக்கு வேற துணி இல்லையா" 

"ஏன் இல்லை.  உங்க சிஸ்டர் வெஸ்டர்ன் போடுவாங்கன்னா ஜீன் பாக்கலாம், ஸ்கிர்ட் நெறய இருக்கு.. இது தவிர பங்க்சன் போடுற மாதிரி லெஹெங்கா இருக்கு.  ரொம்ப நல்லா இருக்கும்" 

"லெஹெங்கா அப்படின்னா என்ன?" 

அந்த பணிப்பெண் ஒரு கேட்டலாக் கொண்டு வந்து காமித்தாள்.  அதில் சில மாடல் பெண்கள் லெஹெங்கா சோலி அணிந்து மேலே ஒரு துப்பட்டா போட்டு இருந்தனர்.  வடஇந்தியாவில் இது ரொம்ப பேமஸ் என்று புரிந்தது.  சில படங்களில் சிம்ரன், ஜோதிகா அந்த மாதிரி டிரஸ் போட்டு ஆடியது ஞாபகம் வந்தது.  அவன் லதாவை பார்த்து "ஏன் லதா இந்த மாதிரி டிரஸ் எடுக்கலாமே தீபாவளிக்கு" 

அவள் பார்வையிலும் ஒரு மின்னல் தெரிந்தது.  அந்த பணிப்பெண் அவர்களை அடுத்த செக்சன் வருமாறு அழைத்து சென்று ஒவ்வொரு லெஹெங்கா பேக் எடுத்து வைத்து பிரித்து காமிக்க ஆரம்பித்தாள்.  மேலே ஒரு ப்ளௌஸ் டாப்ஸ் டிசைன் செய்யப்பட்டது.  கீழே ஒரு நீல பாவாடை மாதிரி இருக்கும்.  மேலே ஒரு ட்ரான்ஸ்பரென்ட் துப்பட்டா.  பாக்க ரொம்ப அழகா இருந்தது.  அதில் பல துணிகளை எடுத்து பார்க்கும் போது லதா "அண்ணா.. விலை பாத்தியா.. எல்லாமே 1500 ரூபாய்க்கு மேல தான் இருக்கு" 

அதை கேட்ட கடைப்பெண் "ஆமாங்க இந்த ஆர்ட் ஒர்க் எல்லாம் ரொம்ப காஸ்டலி.  பங்க்சனுக்கு வியர் பண்ணினா ரொம்ப க்ராண்டா இருக்கும்" 

லதா சில துணிகளை எடுத்து பார்த்துட்டு "அண்ணா.. இதெல்லாம் எனக்கு செட் ஆகுமான்னு தெரியல.  பேசாம சுடி வாங்கிக்கலாம்" 

அன்பு "ஏய் லதா காசை பத்தி யோசிக்காதே.  அப்பா எனக்கு கொடுத்த 1000 ருபாய் இருக்கு.  அதையும் சேத்து நீ வாங்கிக்கோ" 

"அப்போ உனக்கு" 

"எனக்கு தான் அம்மா 500 ருபாய் தனியா கொடுத்திருக்கங்கள்ல.. அதுல ஏதாவது டிஷர்ட் வாங்கிக்குறேன். நீ இந்த தடவை லெஹெங்கா தான் வாங்குறே.. உன்ன அதுல பாக்கணும்னு இப்போவே என்னோட மனசு துடிக்குது" என்று உற்சாகமூட்டினான். 

"அண்ணா அதெல்லாம் வேணம்னா..உன்னோட காசுக்கு நீ வாங்கிக்கோ. என்னோட காசுக்கு நான் வாங்கிக்குறேன்" 

அன்பு கொஞ்சம் அதட்டலாக "நான் சொல்லுறத கேக்கப்போறியா இல்லையா.. பேசாம இதை வாங்கிக்கோ" 

"அம்மா திட்ட போறாங்கன்னா" 

"ஏய் நான் அம்மாவை சமாளிச்சுக்குறேன்.  நீ இந்த லெஹெங்கால உனக்கு புடிச்சத செலக்ட் பண்ணு" என்று மீண்டும் அவளை சமாதானப்படுத்தினான். 

அவளுக்கும் சரி என்று பட்டது.  ஒவ்வொரு மாடலையும் பிரித்து காமித்தால் அந்த கடைப்பெண்.  அன்பு, லதா புரட்டி புரட்டி பார்த்து விட்டு கடைசியாக ஒரு மாடல் சூஸ் பண்ணினார்கள்.  நல்ல ஜரிகைல டிசைன் செய்யப்பட்டு இருந்தது.  சிவப்பு கலர். 

"அண்ணா.. இது நல்லா இருக்கும்ல" 

"வேணும்னா ட்ரயல் பாத்து செக் பண்ணிக்கோ" 

"அதுவும் நல்லது தான்" 

அவள் அந்த லெஹெங்கா செட் எடுத்து கொண்டு ட்ரயல் ரூமுக்குள் சென்றாள்.  அன்பு அங்கேயே வேடிக்கை பார்த்து கொண்டு இருந்தான்.  கொஞ்சம் நேரத்தில் லதா தேவதை போல அந்த லெஹெங்கா பாவாடையை கீழே படாமல் இரு கையால் லேசாக தூக்கி கொண்டு வெளியே வந்தாள்.  ட்ரயல் பார்க்க தானே என்று மேலே துப்பட்டா அணியாமல் வந்து நின்றாள்.  அந்த சோலி (ப்ளௌஸ்) அவள் மொலை ரெண்டையும் அழகாக பற்றி இருந்தது.  அப்படியே அவளை உறைந்து போய் பார்த்து நின்றான் "அண்ணா.. எப்படி இருக்கு" 

"என்னடி ஆளே மாறிட்டே.  சேட்டு விட்டு பொண்ணு மாதிரி சும்மா கும்முன்னு இருக்கே" 

அவள் கன்னம் சிவந்திட "அண்ணா.. இந்த சோலி ல பின் ஜிப் போட முடியல கொஞ்சம் போட்டு விடேன்" என்று சொல்லி தன் தலை முடியை முன்னாள் நகர்த்தி அவனுக்கு முதுகை காமித்தால்.  பாதி வரை ஏத்தி விடப்பட்டிருந்த ஜிப் புடித்து மெல்ல மேல் நகர்த்திட அவளுக்கு கொஞ்சம் டைட் ஆகியது.  "அண்ணா போதும்.  ரொம்ப டைட் ஆ இருக்கு" என்று அந்த கடைப்பெண்ணை கூப்பிட்டாள்.  அவள் வந்து பார்த்துட்டு, அடுத்த சைஸ் சோலி எடுத்து கொடுத்து, அதை ட்ரை பண்ண சொன்னாள்.  லதா மீண்டும் ட்ரயல் ரூம் சென்று மாத்தி விட்டு வந்தாள்.  இம்முறையும் "அண்ணா.. கொஞ்சம் ஜிப் ஏத்தி விடு" என்று திரும்பினாள்.  இம்முறை ஜிப் கொஞ்சம் கீழே இருந்தது.  அவள் உள்ளே அணிந்திருந்த ப்ரா பட்டை தெரிந்தது.  அதை பார்த்ததும் அவனுக்குள் ஒரு இனம் புரியாத கிளர்ச்சி ஏற்பட்டது.  அவள் மீண்டும் "அண்ணா.. சீக்கிரம் ஏத்தி விடு" என்று சொன்னதும் தன்னிலைக்கு வந்து சட்டென்று ஏத்தி விட்டான். 

அப்போது அந்த கடைப்பெண் வந்து அவளை சுத்தி பாத்துட்டு "இது ரைட்டா இருக்கு தானே" 

"ஆமா.. நல்லா இருக்கு" என்று தலையசைத்து விட்டு அன்புவிடம் "அண்ணா.. நல்லா இருக்கா.. அம்மா திட்ட மாட்டாங்களா" 

அன்பு அவளை கீழிருந்து மேல் வரை பார்த்தான்.  முதல் முறை லதா தொப்புள் கீழே லெஹெங்கா அணிந்திருந்தாள்.  லெஹெங்கா சோலி நடுவே அவளின் சின்ன தொப்பையில் அழகான தொப்புள் பார்க்க ரம்மியமாக இருந்தது.  அப்படியே மேலே கண்கள் மேய்ந்திட அவள் மொலை ரெண்டு பகுதியிலும் சரிகை வேலை செய்ப்பாடு அழகாக இருந்தது.  அதிலும் கழுத்து பகுதி கொஞ்சம் கீழிறக்கி இருந்ததால் அவள் மொலையின் லேசான பிளவும் தெரிந்தது.  அவள் இடது மொலை தொடங்கும் இடத்தில மச்சமும் தெரிந்தது.  அதை பார்த்து அவன் லேசாக சிரித்தான்.  அன்று நடந்த விஷயம் என்று அவளும் உணர்ந்து அந்த மச்சத்தின் மேலே கை வைத்து மறைத்தாள் 

"அண்ணா.. ரொம்ப வல்கரா இல்லைல" 

அவனும் லேசாக சிரித்து விட்டு "வால்கர்ன்னா ??" 

"இல்லைனா.. அது வந்து.. அம்மா பாத்தா கழுத்து ஏன் இவ்வளவு இறக்கமா இருக்குன்னு கேக்க மாட்டாங்களா??" என்று நாணத்தில் கொஞ்சம் தலை குனிந்தாள். 

"எந்த காலத்துல இருக்கே நீ.. எங்க காலேஜ் பொண்ணுங்க எல்லாம் எப்படி டிரஸ் பண்ணுவாங்க தெரியுமா.  அதுவும் இல்லாம நீ இதுக்கு மேலே துப்பட்டா போட போறேல்ல.  அப்புறம் என்ன." 

அவளுக்கும் அது சரி என்று பட்டது.  கண்ணாடி முன் நின்று பார்த்து விட்டு உள்ளே சென்று கழட்டி கொண்டு வந்தாள்.  அதை எல்லாம் எடுத்து கடைப்பெண் மடித்து ஒரு கவரில் வைத்து பில் போட்டாள்.  அதன் விலை 2200 ருபாய் என்று பில் வந்தபோது தான் இருவரும் கொஞ்சம் யோசித்தனர்.  அன்பு "இருக்கட்டும் லதா.. இது உனக்கு புடிச்சிருக்கலா.  இதையே எடுத்துக்கலாம்.  எனக்கு 300 ரூபாய்க்கு வேற சின்ன கடைல பாத்துக்கலாம்" என்று பணம் கொடுத்து விட்டு வெளியே வந்தனர். 

"அண்ணா.. சாரி.." 

"எதுக்கு சாரி எல்லாம்.  என் தங்கச்சி அழகா இருக்கணும்.  அது தான் எனக்கு வேணும்" என்று அடுத்த ஒரு சின்ன கடைக்குள் சென்றனர்.  அங்கே அன்பு தனக்கு ஒரு டீஷர்ட் வாங்கியதும் வீடு வந்து சேர்ந்தனர். 

வீடு வந்ததும் செல்வி அவர்கள் வாங்கி வந்த துணிகளை பார்த்து விட்டு விலையை பார்த்து அதிர்ந்தாள்.  லதாவை திட்ட தொடங்கினாள்.  ஒரு கரண்டி கொண்டு வந்து அடிக்கவும் வந்தாள்.  அன்பு அவள் பக்கம் இருந்து அம்மாவை சமாளித்தான்.  சில நிமிடங்கள் வாக்குவாதம் நடந்து முடிக்க கடைசியில் செல்வி என்னமோ போகட்டும்னு விட்டு விட்டாள்.  செல்வி கிட்சனுக்குள் சென்று "டேய் அன்பு.. இங்க வா" 

"என்னம்மா.." 

இன்னொரு 500 ருபாய் எடுத்து நீட்டி "நீ ஒரு ஜீன் இல்ல வேற பேண்ட் ஏதாவது வாங்கிக்கோ" 

"அம்மா.. இருக்கட்டும்மா." 

"பேசாம வாங்கிக்கோடா.. பெரிய மனுஷா" என்று சிரித்தாள்.  அவள் சிரிக்கும் போது மீண்டும் மயங்கினான்.  ஆனால் அவள் சொன்ன வார்த்தை மீண்டும் நினைவுக்கு வர முகம் கொஞ்சம் சோர்ந்து வாங்கி கொண்டு வெளியே வந்தான். 

லதா அதை கவனித்து "பாத்தியா.. என்ன தான் இருந்தாலும் அம்மாக்கு உன் மேல தான் பாசம் அதிகம்.  என்ஜாய் என்ஜாய்" என்று சிரித்தாள். 

செல்வி "ஏய் லதா.. மேல துணி காயப்போட்டு இருக்கு.  அதை போயி எடுத்துட்டு வா" 

"நான் எதுக்கு போகணும்.  அது தான் உன் செல்ல புள்ளை இருக்கானே.  அவனை போயி எடுத்துட்டு வர சொல்லலாம்ல" என்று நக்கலாக சிரித்தாள். 

அன்பு எழுந்து மாடிக்கு செல்ல வெளியேறினான்.  செல்வி லதாவை முறைத்திட, அவளும் உடனே அவன் பின்னாடியே ஓடி வந்து "அண்ணா.. நான் எடுத்துட்டு வர்றேன்.  நீ இரு" 

"இருக்கட்டும் டி.  நான் பாத்துக்குறேன்" 

இருவரும் சேர்ந்து மாடிக்கு வந்தனர்.  ஆளுக்கு ஒரு பக்கமாக இருந்து துணிகளை எடுக்க ஆரம்பித்தனர்.  சில நிமிடங்களில் இருவர் கையிலும் துணிகள் நிறைந்து இருந்தன.  "அண்ணா ஒரு நிமிஷம்.. கொஞ்சம் இங்க நின்னு பேசிட்டு போகலாமா" என்று தண்ணி தொட்டி பக்கம் சென்றாள்.  காலைல அம்மா இந்த தொட்டி கீழே தான் நின்று பேசினா என்று ஞாபகம் வந்தது. 

இருவரின் துணிகளை ஒரு திண்டில் வைத்து விட்டு லதா "அண்ணா.. தேங்க்ஸ் ன்னா.. நீ இருந்தா தான் வீடு வீடு மாதிரி இருக்கு" 

"இதை சொல்ல தான் இருக்க சொன்னியா" 

"அண்ணா.. உண்மைல அந்த டிரஸ் எனக்கு நல்லா இருந்துச்சா" 

"ஏண்டி இப்போ அந்த சந்தேகம்.  கடைல அவ்வளவு மாடல் பாத்து எடுத்தே" 

"நல்லா தான் இருந்துச்சு.  ஆனா இப்போ ஏதோ ஒரு மாதிரி இருக்கு" என்று அவள் வெட்கப்பட்டாள். 

அவள் முகத்தை அன்பு புடித்து நிமிர்த்தி பார்த்தான்.  "பாரு டா.. என் தங்கச்சிக்கு வெக்கத்தை.  அதெல்லாம் அந்த டிரஸ் ரொம்ப நல்லா இருந்துச்சு" 

"தேங்க்ஸ் ன்னா.. சரி நீ இந்த டிரஸ் எனக்கு எடுத்து தந்தத்துக்கு நான் உனக்கு ஏதாவது செஞ்சாகனும்.  சொல்லு.. உனக்கு என்ன வேணும்னு" 

"உன் கிட்ட ஏது காசு" என்று சிரித்தான். 

"உனக்கு வேணுங்கிறத சொல்லு.  காசை பத்தி நான் யோசிச்சுக்குறேன்" என்று குறும்பாக சிரித்தாள்.  அவளின் குறும்பு சிரிப்பும் உதடும் அவனுக்குள் ஒரு வித கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.  தனக்குள்ளே பேசி கொண்டான்.  இது என்ன அம்மா, தங்கச்சி மேல காதல் உணர்வு வருது.  இது தப்பில்லையா.. என்று யோசித்தான்.  "என்னனா ஏதோ யோசிச்சிட்டு இருக்கே" என்று அவனை குலுக்கிட அவன் சுயநினைவுக்கு வந்தான். 

"ரொம்ப அழகா இருக்கே.  உன்ன கட்டிக்க போறவன் குடுத்து வச்சவன்" 

"ஐயோ போண்ணா..உனக்கு என்ன வேணும்னு கேட்டா.. என்ன என்னவோ பேசிட்டு இருக்கே" 

"சரி.. நான் ஒன்னு கேப்பேன்.  முடிஞ்சா கொடு.  ஆனா அப்பா அம்மா கிட்ட சொல்ல கூடாது" 

"நீ ஏதாவது பெருசா கேட்டா.. அப்புறம் காசுக்கு எங்க போறது" 

"இது காசு சம்மந்தப்பட்டது இல்லை.  கண்டிப்பா உன்னாலே கொடுக்க முடியுறது தான்" 

"அப்படின்னா.. ஓகே.  சொல்லு.  என்ன வேணும்"  அன்பு மெல்ல அவள் கையை புடித்து கொண்டான்.  "ஏய் எதுக்கு கைய புடிச்சுக்குறே" 

"நான் கேட்டதும்.. நீ அறைஞ்சிட்டேன்னா" என்று சிரித்தான். 

"அதெல்லாம் அடிக்க மாட்டேன்.  சொல்லு" 

அன்பு கொஞ்சம் எச்சிலை முழுங்கி கொண்டு "லதா.. தப்பா நினைக்காதே.  உன்னை பாக்கும் போதெல்லாம் எனக்குள்ளே ஏதோ ஒரு விதமான ஏக்கம் ஏற்படுது.  இதை என்ன சொல்லன்னு தெரியல." என்று நிறுத்தினான்.  அவளும் ஏதோ ஒரு ஆச்சரியத்தில் அவனை பார்த்து கொண்டு இருக்க அவன் தொடர்ந்தான் "அது வந்து.. எனக்கு ஒரு முத்தம் கொடுக்குறியா" என்று தலை குனிந்து நின்றான். 

அவன் அப்படி கேப்பான் என்று அவள் நினைக்கவில்லை.  அப்படியே ஒரு சில நிமிடங்கள் உறைந்தாள். 

தொடரும்