30-09-2026, 10:12 PM
**தொடர்ச்சி காட்சி**
அப்போது தேவசேனா படகின் ஒரு பக்கத்தில் இருந்த கயிறை இழுக்க முயன்றாள். கால் சற்று தவறி, தடுக்கி விழப் போனாள்.
மகேந்திரன் உடனே கையை நீட்டினான். அவன் இரு கைகளும் அவள் இடுப்பை இறுக அழுத்திப் பிடித்தன. அவள் உடல் அவன் மார்போடு ஒட்டிக்கொண்டது. அவன் கைகளின் வெப்பம் அவள் இடுப்பில் பதிந்தது.
இருவரும் அசையாமல் நின்றார்கள்.
கண்கள் சந்தித்தன. மகேந்திரனின் பார்வையில் காமம் தெளிவாக இருந்தது. தேவசேனாவின் கண்களில் முதலில் ஆச்சரியம்… பிறகு ஏதோ ஒரு வெப்பம். அவள் மூச்சு சற்று வேகமானது. அவன் கைகள் இன்னும் அவள் இடுப்பை விடவில்லை. அவள் உள்ளே ஒரு வினோதமான உணர்வு எழத் தொடங்கியது. உடல் சிலிர்த்தது. இதயம் வேகமாகத் துடித்தது. ஒரு நிமிடம்… அவளும் அந்த உணர்வில் மூழ்கினாள். அவன் உதடுகள் மிக அருகில் தெரிந்தன. அவள் பார்வை அங்கேயே நின்றது.
காற்று நின்றது போல. கடல் சத்தம் மங்கிவிட்டது.
ஆனால் திடீரென தேவசேனா தன்னை மீட்டாள். முகம் சிவந்தது. அவன் கைகளை மெதுவாக விலக்கி, சற்று தூரம் நகர்ந்தாள்.
“வேலை பார்ப்போம்…” என்று மட்டும் சொல்லி, மீண்டும் படகை நோக்கிச் சென்றாள்.
மகேந்திரன் இன்னும் அதே இடத்தில் நின்றான். அவன் கைகளில் அவள் இடுப்பின் உணர்வு இன்னும் இருந்தது. அவள் விலகியதைப் பார்த்தான். ஆனால் அவள் கண்களில் தெரிந்த அந்த வெப்பத்தை அவன் மறக்கவில்லை.
இருவரும் மீண்டும் வேலையில் இறங்கினார்கள். பேச்சு குறைந்துவிட்டது. ஆனால் அந்த ஒரு நிமிடத் தொடுதல்… இருவருடைய மனதிலும் ஆழமாகப் பதிந்தது.
அப்போது தேவசேனா படகின் ஒரு பக்கத்தில் இருந்த கயிறை இழுக்க முயன்றாள். கால் சற்று தவறி, தடுக்கி விழப் போனாள்.
மகேந்திரன் உடனே கையை நீட்டினான். அவன் இரு கைகளும் அவள் இடுப்பை இறுக அழுத்திப் பிடித்தன. அவள் உடல் அவன் மார்போடு ஒட்டிக்கொண்டது. அவன் கைகளின் வெப்பம் அவள் இடுப்பில் பதிந்தது.
இருவரும் அசையாமல் நின்றார்கள்.
கண்கள் சந்தித்தன. மகேந்திரனின் பார்வையில் காமம் தெளிவாக இருந்தது. தேவசேனாவின் கண்களில் முதலில் ஆச்சரியம்… பிறகு ஏதோ ஒரு வெப்பம். அவள் மூச்சு சற்று வேகமானது. அவன் கைகள் இன்னும் அவள் இடுப்பை விடவில்லை. அவள் உள்ளே ஒரு வினோதமான உணர்வு எழத் தொடங்கியது. உடல் சிலிர்த்தது. இதயம் வேகமாகத் துடித்தது. ஒரு நிமிடம்… அவளும் அந்த உணர்வில் மூழ்கினாள். அவன் உதடுகள் மிக அருகில் தெரிந்தன. அவள் பார்வை அங்கேயே நின்றது.
காற்று நின்றது போல. கடல் சத்தம் மங்கிவிட்டது.
ஆனால் திடீரென தேவசேனா தன்னை மீட்டாள். முகம் சிவந்தது. அவன் கைகளை மெதுவாக விலக்கி, சற்று தூரம் நகர்ந்தாள்.
“வேலை பார்ப்போம்…” என்று மட்டும் சொல்லி, மீண்டும் படகை நோக்கிச் சென்றாள்.
மகேந்திரன் இன்னும் அதே இடத்தில் நின்றான். அவன் கைகளில் அவள் இடுப்பின் உணர்வு இன்னும் இருந்தது. அவள் விலகியதைப் பார்த்தான். ஆனால் அவள் கண்களில் தெரிந்த அந்த வெப்பத்தை அவன் மறக்கவில்லை.
இருவரும் மீண்டும் வேலையில் இறங்கினார்கள். பேச்சு குறைந்துவிட்டது. ஆனால் அந்த ஒரு நிமிடத் தொடுதல்… இருவருடைய மனதிலும் ஆழமாகப் பதிந்தது.

![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)