[maitripatel]

પૂજા આનંદમાં અને તેની મસ્તી માં હતી, બાબાજીના મોઢાએ તેના સ્તનો ચૂસ્યા હતા. તેની ચૂત સંપૂર્ણપણે ભીની અને ધબકતી હતી. બાબાજીનો લંડ તેની ચૂતમાં પ્રવેશવા જતો હતો, તે જ સમયે દરવાજા પર જોરથી ટકોરા પડ્યા.

થડ-થડ-થડ!
 
 
હવે આગળ...
 
પૂજા સીધી બેઠી, ચોંકી ગઈ. તેનો ચહેરો ગુસ્સા અને નિરાશાથી લાલ થઈ ગયો. તેણે અંદરથી ગાળો બોલવા લાગી -
 
"બહેનચોદ... શું આ સમયે જ કોઈને આવવાનું હતું? મારી ચૂતમાં આગ લાગી હતી, લંડ મહારાજ અંદર આવવાનો જ હતો... અને આ સાલું ચુતીયો કોણ ટપકી પડ્યું?"
 
બસ ત્યારેજ, બહારથી એક મીઠો અવાજ આવ્યો -
 
"બાબાજી... હું રિચા... દરવાજો ખોલો..."
 
બાબાજીએ તરત જ પૂજાના કાનમાં બડબડાટથી કહ્યું, "આ એ જ છોકરી છે જેને તું આજથી ટ્યુશન આપવાની છે." મૈત્રી ની રચના.
 
એવું લાગતું હતું કે પૂજાના ગરમ શરીર પર ઠંડુ પાણી પડ્યું છે. તેની ચૂત તરત જ સંકોચાઈ ગઈ. બધી ઉત્તેજના એક ક્ષણમાં ઠંડી પડી ગઈ હતી. તેણે લાચારીથી બાબાજી તરફ જોયું. બાબાજીએ તેને કપડાં આપ્યા અને ધીમેથી કહ્યું,
 
"હવે થાય પણ શું રાણી, બાથરૂમમાં જા અને પહેરી લે. હું તને બોલાવું નહિ ત્યાં સુધી બહાર ન આવતી."
 
પૂજાએ અનિચ્છાએ કપડાં લીધા અને બાથરૂમમાં ગઈ. તે જતી વખતે તેના પગલાં ભારે હતા, અને તેની ચૂત હજુ પણ લંડનાં ઝટકા માટે ઝંખતી હતી.
 
બાબાજીએ પોતાનું ટટ્ટાર લોડો પોતાની ધોતીમાં ઘુસાડ્યો, ઊંડો શ્વાસ લીધો અને દરવાજો ખોલ્યો.
 
રિચા તેની સામે ઊભી હતી - લગભગ 18 વર્ષની, ગોરી, નાજુક અને અત્યંત સુંદર. ચુસ્ત સફેદ ટી-શર્ટ અને ઘૂંટણ સુધીનો સ્કર્ટ પહેરેલો. પરંતુ તેના ટી-શર્ટની જમણી બાજુ સંપૂર્ણપણે ભીની થઈ ગઈ હતી. ભીના કપડાથી તેના જમણા સ્તનનો સંપૂર્ણ આકાર સ્પષ્ટપણે દેખાતો હતો. અંદર આછો હલકું પાતળું કમીજ (બ્રા જેવું) હોવા છતાં, તેનું નાનું, ગોળ, મજબૂત સ્તન અને તેનું લાલ-ગુલાબી સ્તનની ડીંટડી સ્પષ્ટપણે દેખાઈ રહી હતી. સહાયિકા સૌની પટેલ.
 
બાબાજીની નજર તરત જ ત્યાં સ્થિર થઈ ગઈ.
 
"અરે રિચા... અંદર આવ... શું થયું? તું કેમ ભીની થઈ ગઈ છે?"
 
બાબાજીએ તેની લાંબી આંગળી સીધી તેની ભીની છાતી તરફ ઈશારો કરીને પૂછ્યું - અને ઈશારા કરતા તેણે જાણી જોઈને તેના સ્તનની ડીંટડીને સ્પર્શ કર્યો.
 
રિચા પહેલેથી જ ગભરાઈ ગઈ હતી. બાબાજીની આંગળીના સ્પર્શથી તે ચોંકી ગઈ. તેનું શરીર ધ્રૂજી ગયું, અને તે બાબાજીના શરીર પર ઘસતી અંદર આવી.
 
રડમસ અવાજે તેણે કહ્યું,
 
"જુઓ, બાબાજી... હોળીને હજુ તો બે દિવસ બાકી છે, છતાં શેરીમાં છોકરાઓ આજે હોળી રમવા લાગ્યા. હું ઘરની બહાર નીકળતાની સાથે જ બે છોકરાઓ મારો પીછો કરવા લાગ્યા. હું જાત ને બચતી-બચાવતી નીકળી ગઈ, પણ એક બદમાશ કમીનાએ મને ફુગ્ગો મારી જ દીધો... અહીં જ..." તેણીએ તેના જમણા સ્તન તરફ ઈશારો કર્યો અને ફ્ક્ક્ક ફ્ક્ક્ક કરતી રડી પડી.
 
બાબાજીએ સહાનુભૂતિ દર્શાવતા, આગળ વધ્યા અને તેના ખભા પર હાથ મૂક્યો. તેની આંખો હવે તેના ભીના, ફૂલેલા સ્તનો તરફ વધુ નજીકથી જોઈ રહી હતી.
 
"ઓહ, ઓહ... રડીશ નહીં, બચ્ચી... ફુગ્ગો જ તો માર્યો છે ને. શું તે ખૂબ જ જોરથી વાગ્યો છે?"
 
બાબાજીનો હાથ ધીમે ધીમે તેના ખભા પરથી નીચે સરકી ગયો. તેની નજર તેના સ્તનની ડીંટડી પર ટકેલી હતી, જે ઠંડી અને શરમથી સખત થઈ ગઈ હતી.
 
બાબાજીએ પોતાનો ગમછો કાઢીને તેને આપતા કહ્યું,
 
"આ લે, આનાથી તારી જાત ને લૂછી નાખ."
 
રિચાએ કોઈ શંકા વિના ગમછો બાબાજીની સામે પોતાની છાતી પર મૂક્યો અને તેને ઘસવા લાગી. જેમ જેમ તેણીએ તેના ભરાવદાર, નરમ સ્તનોને દબાવ્યા અને લૂછી નાખ્યા, તેમ તેમ ટી-શર્ટ વધુ તેના શરીર અને સ્તન સાથે ચીપકી ગયું. ગમછો દબાવતા તેના સ્તનો ઉપર તરફ વધી રહ્યા હતા, જાણે બહાર આવવા માટે ઉત્સુક હોય.
 
બાબાજી શાંતિથી ઉભા રહ્યા, દ્રશ્યનો આનંદ માણતા. બાબાજી મનમાં વિચારી રહ્યો હતો, "કાશ હું ગમછાની જગ્યાએ હોત... હું તે નાજુક, નરમ સ્તનોને ઘસી શકું... હું ક્યારેક તેમને ચૂસી પણ શકું..." સંપાદિકા ફનલવર.
 
રિચા હજુ પણ રડી રહી હતી, પરંતુ તેના સ્તનની ડીંટડીઓ વધુ કડક થઈ ગઈ હતી. તે તેના ટી-શર્ટના ભીના કપડા દ્વારા સ્પષ્ટ દેખાઈ રહી હતી.
 
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


જોડાયેલા રહેજો દોસ્તો.......ક્રમશ:


મૈત્રી રચિત વાર્તા.