2 hours ago
02
கணவன்
கணவன்
இந்த முறை நான் கப்பலில் ஏறிச் சுமார் ஆறு மாதங்கள் ஆகின்றன. பிரேசிலை நோக்கிய என் பயணம் தொடர்கிறது. பிரசிலை அடைந்த பிறகு இன்னும் ஒரு பயணம் மேற்கொண்டால் மட்டுமே, இந்த வருடத்தில் 184 நாட்களுக்கு மேற்பட்ட என்ஆர்ஐ (NRI) கோட்டாவை என்னால் நிறைவேற்ற முடியும். ஆனால், என் மனமோ பிரசிலை அடைந்த மறுகணம் வீட்டை நோக்கிச் செல்ல விமானத்தைப் பிடிக்க வேண்டும் என்றே தவிக்கிறது.
நான் சில மணி நேரங்களுக்கு முன்பு அனுப்பிய செய்திக்கு இன்னும் எந்தப் பதிலும் வரவில்லை. அடுத்து என்ன நடக்குமோ என்ற கலக்கத்துடன் என் நெற்றியைத் தடவியபடி அமர்ந்திருந்தேன்.
ஈவினிங் வாக்கிங் தவிர்த்து, இந்த 6 மாதத்தில், என் மனைவி வார இறுதி நாட்களில் அவள் வெளியே செல்வது இதுவே இரண்டாவது முறை; முதல் முறை அலுவலக ஊழியர்களுடன் ஒரு டீம் அவுட்டில் சென்றிருந்தாள். எல்லாமே ஆன்லைன் பர்சேஸ் தான்.
இன்று அவள் எதற்காக வெளியில் சென்றாள் என்ற எண்ணம் என் மண்டையைக் குடைந்து கொண்டிருந்தது. நான் விதைத்த அந்த விபரீத விளையாட்டு, இப்போது என்னை எப்படி எல்லாம் வதைக்கிறது என்பதை எண்ணி மனம் பதறியது.
குறிப்பாக, என்னை நடுங்க வைக்கும் அந்த ஒரு நாளை என் மனதுக்குள் மீண்டும் நினைத்துப் பார்த்தேன்.
அவ்வப்போது ரோல் ப்ளே (Role play) செய்தாலும், கிட்டத்தட்ட ஒரு மாதத்திற்கு முன்பு, வழக்கமான "வந்தான், சென்றான், போட்டான்" என்ற பாணி கொஞ்சம் சோர்வைத் தந்த தினத்தில், "நீ எப்படி அவனை கரெக்ட் பண்ணுவ?" என்று அவளிடம் கேட்டேன்.
"அவனை வீட்டுக்கு வர வைத்து முலைகளைக் காமித்து என் வழிக்கு கொண்டு வருவேன்" என்றாள். "உங்க அம்மா வீட்டுல இருக்கும்போது எப்படி பண்ணுவ?" என்ற எனது எதிர் கேள்விக்கு அவளிடம் உடனடியாகப் பதில் இல்லை.
"அம்மாவை அவங்க ரூமுக்கு அனுப்பிவிட்டுச் செய்வேன்" என்றாள். "கொஞ்சம் லாஜிக்கலா பேசு" என்று நான் அவளைக் கிண்டல் செய்தேன்.
அவள் மேலும் சில விஷயங்களைச் சொன்னாள்; ஆனால், நான் அவைகளைச் சரியென்று ஏற்காமல், தொடர்ந்து எதிர் கேள்விகளைக் கேட்டேன்.
பலமுறை முயன்ற பிறகு, அவளுக்குக் கோபம் வந்தது; "நீ என்னோட இடத்துல இருந்தா என்ன பண்ணுவ?" என்று என்னை நோக்கிக் கேட்டாள்.
அப்போதுதான், அலுவலகத்திலிருந்து வீட்டுக்கு வரும் வழியில் இருக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தைச் சொல்லி, அந்த வழியில் பைக்கில் செல்லும் போது முலைகளை முதுகில் அழுத்திச் செதுக்குவேன் எனச் சொன்னேன். பொதுவாக அந்த இடத்தில் நெரிசல் இருக்காது; வாகனங்களும் வேகமாகச் செல்லும்.
அன்று அதைப் பேச ஆரம்பித்து, பிறகு, வீட்டிற்குச் சென்ற பிறகு என்ன செய்வோம் என நாங்கள் ஒரு ரோல் ப்ளே செய்தோம். என் கதையில் ஏகப்பட்ட ஓட்டைகள் இருந்தன; ஆனால், அவள் என்னைப் போல என்னிடம் எதிர் கேள்வி கேட்கவில்லை.
சில நாட்களுக்குப் பிறகு அவள் பைக்கில் அவனுடன் பயணித்தாள்.
அதைக் கேட்டதும் எனக்குள் ஒருவிதக் கிளர்ச்சி எழுந்தது; "முலைகளை அவன் முதுகில் அழுத்தினியா?" என்று அவளிடம் கேட்டேன்.
ஆனால், அவள் எதற்கும் பதில் பேசாமல் மௌனமாக இருந்தாள். அன்றைய தினம், பைக்கில் முலைகளை அழுத்தியிருந்தால் எப்படியிருக்கும் என அந்தத் தருணத்தைப் பற்றிப் பேசி, அப்படியே ரோல் ப்ளேயை முடித்துக் கொண்டோம்.
அதற்குப் பிறகு சில நாட்கள் கழித்து, மீண்டும் அவள் பைக்கில் அவனுடன் பயணம் செய்தாள். நானும் அவளிடம், "முலைகளை அழுத்தினாயா?" என்று கேட்டேன். இந்த முறை அவள் என் மீது கோபப்பட்டு எரிச்சலாகச் சத்தமிட்டாள்.
கப்பல் பிரேசிலை நெருங்கும் இந்தத் தருணத்தில், கல்யாணத்திற்கு முன்பு நான் பிரேசிலுக்கு வந்த நேரங்களில் உள்ளூர் அழகிகளுடன் செலவழித்த இன்பமான நினைவுகளைப் பற்றி யோசிக்கக் தோன்றவில்லை.
ஒரு புறம், என் மனைவியின் மௌனம் எனக்குள் ஒரு பெரும் புயலைக் கிளப்பிவிட, மறுபுறம், என் மனைவி அவனுடைய உடலில் தன் முலைகளை அழுத்தியிருப்பாளோ என்ற சந்தேகம் என்னை வதைக்கிறது.
நடந்ததா இல்லையா என்றுகூடத் தெரியாத ஒரு விசயத்தை நினைத்து என் மனம் புழுங்குகிறது. இது போன்ற கெட்ட எண்ணங்களும் கற்பனைகளும் என் நெஞ்சைப் பிழியும் வலியையும் தந்து கொண்டிருக்க, இந்தத் தனிமை என்னை உயிரோடு கொல்கிறது...


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)