Incest தவறவிட்ட கதை

[Beautyajitha2]

மதனும் லலிதாவும் குளித்து முடித்துவிட்டுப் புதிய ஆடைகளை அணிந்துகொண்டிருந்த அந்தத் தருணத்தில், லலிதாவின் போன் ரிங் ஆனது. போனை எடுத்துப் பார்த்தால் அது அம்மா லட்சுமிதான்.

லலிதா: "சொல்லுங்கம்மா..."

அம்மா: (மறுமுனையில் எச்சரிக்கும் குரலில்) "லலிதா... நீங்க ரெண்டு பேரும் அங்க போய் என்ன பண்ணப் போறீங்கன்னு எனக்கு நல்லாவே தெரியும். ஆனா ஒன்னு நல்லா ஞாபகம் வச்சுக்கோங்க; நாளைக்குக் காலையில தாத்தாவை ஹாஸ்பிடலில் இருந்து பார்க்க நீங்க ரெண்டு பேரும் சீக்கிரமா இங்க வந்துடணும். நீங்க ராத்திரி முழுக்க போடுற அந்த ஆட்டத்தால, காலைல லேட்டா எந்திரிச்சிடக் கூடாது! அதனால ஃபர்ஸ்டே தாத்தாவுக்குத் தேவையான துணிமணிகள் மற்றும் அவரோட முக்கியமான டாக்குமெண்ட்ஸ் எல்லாத்தையும் எடுத்து வச்சிடுங்க, அப்புறம் என்ன வேணாலும் பண்ணுங்க!" என்று கண்டிப்புடன் சொல்லிவிட்டு போனைத் துண்டித்தார்.

அம்மா போனை வைத்ததும், லலிதா மதனிடம் திரும்பிச் சிரித்துக்கொண்டே சொன்னாள்: "கேட்டீங்களா அண்ணா... அம்மாவுக்கு நம்ம மேல எவ்வளவோ அக்கறை இருக்கு பாருங்க! ஃபர்ஸ்ட் தாத்தாவுக்குத் தேவையான டிரஸ்ஸையும் பொருள்களையும் எடுத்து வச்சிடச் சொல்றாங்க. அதுக்கப்புறம்தான் நாம நம்ம வேலையைப் பார்க்கணுமாம்!"

மதன் சிரித்துக்கொண்டே, "சரி வா, சீக்கிரமா வேலையை முடிப்போம்" என்றான்.

இருவரும் சேர்ந்து தாத்தாவின் பெட்ரூமிற்குச் சென்றார்கள். அங்கே ஒரு ஓரத்தில் தாத்தாவின் பழங்காலத்து மரப்பெட்டி (Wooden Box) ஒன்று பூட்டப்படாமல் அப்படியே வைக்கப்பட்டிருந்தது. பார்ப்பதற்கு ரொம்பவும் பாரம்பரியமாக இருந்த அந்தப் பெட்டியை இருவரும் சேர்ந்து திறந்தார்கள்.



உள்ளே தாத்தாவின் சில துணிமணிகளும், சிறிய அளவிலான பணமும், சில முக்கியமான ஆவணங்களும் இருந்தன. மதன் தாத்தாவுக்கான துணிகளை எடுத்து ஒரு பையில் கவனமாக அடுக்கி வைக்கத் தொடங்கினான். அப்போது அந்தப் பெட்டியின் அடியில் காகிதங்களுக்கு நடுவே மூன்று பழைய டைரிகள் (Diaries) இருப்பதை லலிதா பார்த்தாள்.

லலிதா ஆச்சரியத்துடன் அந்த டைரிகளை வெளியே எடுத்து, "அண்ணா... இங்க பாரு, தாத்தாவோட பழைய டைரி மூணு இருக்கு!" என்றாள்.

மதன் திரும்பிப் பார்த்துவிட்டு, "சரி, அதைக் கீழே வை, நமக்கு எதுக்கு தாத்தாவோட பழைய டைரி?" என்றான்.

ஆனால் லலிதாவுக்குள் ஒருவித ஆர்வம் தொற்றிக் கொண்டது. அவள் அதைத் தடவிப் பார்த்தபடியே, "இரு அண்ணா... இதுல தாத்தா என்னதான் எழுதியிருக்காருன்னு சும்மா ஒரு பார்வை பார்ப்போம்" என்றாள்.

மதன் அவளைத் தடுத்து, "லலிதா, வேண்டாம்... அடுத்தவங்க டைரியை நம்ம படிக்கக் கூடாது, அது தப்பு" என்று எச்சரித்தான்.

ஆனால் லலிதா அதைக் கேட்கும் மனநிலையில் இல்லை. அவள் குறும்புச் சிரிப்புடன், "நீ படிக்கலைனா போடா... நான் போய் என்ன எழுதியிருக்குன்னு படிக்கப் போறேன்!" என்று சொல்லிக்கொண்டே அந்த டைரிகளை எடுத்துக் கொண்டு ஹாலில் இருந்த சோபாவை நோக்கி ஓடினாள்.

மதன் தன் தலையில் அடித்துக்கொண்டே, "சரி, நீ என்னமோ பண்ணு... போய் தொலை!" என்று சொல்லிட்டுத் தாத்தா துணிகளை அடுக்கும் வேலையைத் தொடர்ந்தான்.




ஹாலில் சோபாவில் வந்து அமர்ந்த லலிதா, தன் கால்களை மடக்கிக் கொண்டு உட்கார்ந்து, அந்தப் பழங்காலத்துத் தாத்தா எழுதிய டைரியின் முதல் பக்கத்தைத் திறக்கத் தொடங்கினாள். பல வருடங்களுக்கு முன்பு தாத்தா எழுதிய அந்த இரகசிய டைரிப் பக்கங்களில் என்னதான் மறைந்திருக்கிறது?