Yesterday, 06:16 PM
கணவன், கடலில் கப்பலில் வேலை பார்க்கும் இன்ஜினியர்.
Tax காரணங்களுக்காக ஆண்டுக்கு குறைந்தது 184 நாட்களுக்கு மேல் இன்டர்நேஷனல் வாட்டரிலும், வெளிநாடுகளில்தான் என் வாழ்க்கை கழியும். பல மாதங்களாகக் கரையைத் தொட்டுவிட்டு வீடு திரும்பும்போது, மனைவியுடன் செலவிடும் அந்தச் சில நாட்கள்தான் எனக்கு உலகமே.
குழந்தை பிறந்த பிறகு அவளது ஆசைகள் அதிகரித்திருந்தது..
இந்நிலையில், மூன்று மாதங்களுக்கு முன்பு, அவனும் அவனது சக ஊழியரான ஒரு பெண்ணும் தனிமையில் இருந்த வீடியோ குறித்து பேசினாள். அன்று அவள் பேசும்போது அவள் கண்களில் இருந்த அந்தத் தவிப்பு எனக்குப் புரியாமல் இல்லை..
வீடியோவை அனுப்பச் சொல்லிக் கேட்டேன். ஆனால், அவள் டெலீட் பண்ணிட்டேன் என்றாள். ரீ-சைக்கிள் பின்ல இருந்து எடுத்து அனுப்ப சொன்னேன். அவள் மறுத்து விட்டாள்.
ஆரம்பத்தில், அந்த வீடியோ அவனது ஆண்குறி சைஸ் எவ்வளவு பெரியது, தடித்தது என்பதைப் பற்றிய விவரங்களை அவளிடம் வற்புறுத்திக் கேட்டுத் தெரிந்து கொண்டபோது, எனக்குள் ஒருவித வக்கிரமான போதைதான் உருவானது. அவளது கற்பனையைத் தூண்டிவிட்டு ரசிக்க நினைத்தேன்.
கப்பலில் தனிமையில் இருக்கும்போது, "ரோல் ப்ளே" (Role play) என்ற பெயரில் அவளை நானே அவனது பெயரைச் சொல்லிச் சீண்டினேன்.
நான் அவளை மகிழ்விக்க விரும்பிச் சொன்ன அந்த விஷயங்கள், "கணவன் அனுமதித்துவிட்டான்; அவனுக்குத் தடையில்லை" என்ற சுதந்திரம் அவளுக்கு ஒரு துணிச்சலைக் கொடுத்தது. அவளும் ரோல் ப்ளே செய்யும் நேரங்களில், அவனை நினைத்துக் கற்பனை செய்து பார்க்கத் தொடங்கினாள். நான்தான் அவளுக்கு அந்த வழியைத் திறந்துவிட்டேன்; அவளது இச்சையைத் தூண்டிவிட்டேன்.
நாட்கள் செல்லச் செல்ல, role play செய்யும் தருணங்களில், அவளது வாயிலிருந்து வந்த வார்த்தைகள் என் நெஞ்சுக்குள் குழப்பத்தை உருவாக்கின.
குறிப்பாக, கடந்த சில வாரங்களாக அந்தந்தக் குழப்பம் உச்சத்தைத் தொட்டிருந்தது. நான் கப்பலில் இருந்து நான் அவளுக்கு போன் செய்யும் போதெல்லாம், அவளிடமிருந்து பதில் வர தாமதமானது. "வெளியே இருக்கேன்", "பிறகு பேசுகிறேன்" என்று போன் அழைப்புகள் காத்திருப்பில் (waiting) நின்றன. அந்தத் தருணங்களில் கடலின் நடுவே தனிமையில் இருந்த என் நெஞ்சு படபடத்தது. நான் விளையாட்டுக்காகத் தொடங்கிய அந்த விபரீதம், இப்போது நிஜமாகவே என் எல்லைகளை மீறி வேறொரு திசையை நோக்கி நகர்வதை அந்த அமைதி எனக்கு உணர்த்தியது.
அவள் என் அனுமதியோடுதான் ரோல் ப்ளே-வில் அவன் குறித்து பேசுவதைத் தொடங்கினாள் என்றாலும், இப்போது அவளுக்கும் அவனுக்கும் இடையே நிஜமாகவே தனிமைத் தருணங்கள் உருவாகிவிட்டனவோ என்ற எண்ணம் என் மனதின் உள்ளூர ஒரு பயத்தையும் கூர்மையான வலியையும் ஈட்டியாய் இறக்குகிறது.
நான் அவளுக்குத் கொடுத்த அந்த சுதந்திரம், இப்போது என்னையே சுட்டெரிக்கத் தொடங்கியிருந்தது. சொந்தக் கற்பனையால் நானே விதைத்த நெருப்பு, இப்போது என் குடும்பத்தின் நிம்மதியையே பொசுக்கத் தொடங்கிவிட்டதோ என்ற குற்ற உணர்ச்சி என்னைச் செதில்களாக உதிர்க்கிறது. அவளது மௌனமும், அந்தத் தாமதமான பதில்களும் ஒவ்வொரு நொடியும் என்னை உயிரோடு கொல்கின்றன; என் கைகளாலேயே என் கோட்டையை நானே தகர்த்துக் கொண்டேன் என்ற கோழைத்தனமான இயலாமை என் தொண்டையை அடைக்கிறது..
Tax காரணங்களுக்காக ஆண்டுக்கு குறைந்தது 184 நாட்களுக்கு மேல் இன்டர்நேஷனல் வாட்டரிலும், வெளிநாடுகளில்தான் என் வாழ்க்கை கழியும். பல மாதங்களாகக் கரையைத் தொட்டுவிட்டு வீடு திரும்பும்போது, மனைவியுடன் செலவிடும் அந்தச் சில நாட்கள்தான் எனக்கு உலகமே.
குழந்தை பிறந்த பிறகு அவளது ஆசைகள் அதிகரித்திருந்தது..
இந்நிலையில், மூன்று மாதங்களுக்கு முன்பு, அவனும் அவனது சக ஊழியரான ஒரு பெண்ணும் தனிமையில் இருந்த வீடியோ குறித்து பேசினாள். அன்று அவள் பேசும்போது அவள் கண்களில் இருந்த அந்தத் தவிப்பு எனக்குப் புரியாமல் இல்லை..
வீடியோவை அனுப்பச் சொல்லிக் கேட்டேன். ஆனால், அவள் டெலீட் பண்ணிட்டேன் என்றாள். ரீ-சைக்கிள் பின்ல இருந்து எடுத்து அனுப்ப சொன்னேன். அவள் மறுத்து விட்டாள்.
ஆரம்பத்தில், அந்த வீடியோ அவனது ஆண்குறி சைஸ் எவ்வளவு பெரியது, தடித்தது என்பதைப் பற்றிய விவரங்களை அவளிடம் வற்புறுத்திக் கேட்டுத் தெரிந்து கொண்டபோது, எனக்குள் ஒருவித வக்கிரமான போதைதான் உருவானது. அவளது கற்பனையைத் தூண்டிவிட்டு ரசிக்க நினைத்தேன்.
கப்பலில் தனிமையில் இருக்கும்போது, "ரோல் ப்ளே" (Role play) என்ற பெயரில் அவளை நானே அவனது பெயரைச் சொல்லிச் சீண்டினேன்.
நான் அவளை மகிழ்விக்க விரும்பிச் சொன்ன அந்த விஷயங்கள், "கணவன் அனுமதித்துவிட்டான்; அவனுக்குத் தடையில்லை" என்ற சுதந்திரம் அவளுக்கு ஒரு துணிச்சலைக் கொடுத்தது. அவளும் ரோல் ப்ளே செய்யும் நேரங்களில், அவனை நினைத்துக் கற்பனை செய்து பார்க்கத் தொடங்கினாள். நான்தான் அவளுக்கு அந்த வழியைத் திறந்துவிட்டேன்; அவளது இச்சையைத் தூண்டிவிட்டேன்.
நாட்கள் செல்லச் செல்ல, role play செய்யும் தருணங்களில், அவளது வாயிலிருந்து வந்த வார்த்தைகள் என் நெஞ்சுக்குள் குழப்பத்தை உருவாக்கின.
குறிப்பாக, கடந்த சில வாரங்களாக அந்தந்தக் குழப்பம் உச்சத்தைத் தொட்டிருந்தது. நான் கப்பலில் இருந்து நான் அவளுக்கு போன் செய்யும் போதெல்லாம், அவளிடமிருந்து பதில் வர தாமதமானது. "வெளியே இருக்கேன்", "பிறகு பேசுகிறேன்" என்று போன் அழைப்புகள் காத்திருப்பில் (waiting) நின்றன. அந்தத் தருணங்களில் கடலின் நடுவே தனிமையில் இருந்த என் நெஞ்சு படபடத்தது. நான் விளையாட்டுக்காகத் தொடங்கிய அந்த விபரீதம், இப்போது நிஜமாகவே என் எல்லைகளை மீறி வேறொரு திசையை நோக்கி நகர்வதை அந்த அமைதி எனக்கு உணர்த்தியது.
அவள் என் அனுமதியோடுதான் ரோல் ப்ளே-வில் அவன் குறித்து பேசுவதைத் தொடங்கினாள் என்றாலும், இப்போது அவளுக்கும் அவனுக்கும் இடையே நிஜமாகவே தனிமைத் தருணங்கள் உருவாகிவிட்டனவோ என்ற எண்ணம் என் மனதின் உள்ளூர ஒரு பயத்தையும் கூர்மையான வலியையும் ஈட்டியாய் இறக்குகிறது.
நான் அவளுக்குத் கொடுத்த அந்த சுதந்திரம், இப்போது என்னையே சுட்டெரிக்கத் தொடங்கியிருந்தது. சொந்தக் கற்பனையால் நானே விதைத்த நெருப்பு, இப்போது என் குடும்பத்தின் நிம்மதியையே பொசுக்கத் தொடங்கிவிட்டதோ என்ற குற்ற உணர்ச்சி என்னைச் செதில்களாக உதிர்க்கிறது. அவளது மௌனமும், அந்தத் தாமதமான பதில்களும் ஒவ்வொரு நொடியும் என்னை உயிரோடு கொல்கின்றன; என் கைகளாலேயே என் கோட்டையை நானே தகர்த்துக் கொண்டேன் என்ற கோழைத்தனமான இயலாமை என் தொண்டையை அடைக்கிறது..


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)