Incest அன்புள்ள அம்மா

[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 12:

​தேவயானியின் கை பித்தளைத் தாழ்ப்பாளிலேயே உறைந்து நின்றது.

​கதவுக்குப் பின்னால் நின்றிருந்த சுமனின் மூச்சுக்காற்று கதவின் இடுக்கின் வழியே ஊடுருவி அவளது முகத்தில் படுவது போல அவளுக்குள் ஒரு பிரமை ஏற்பட்டது. அவளது அடிவயிறு கூசியது. முழங்கால்கள் நடுங்கின. மார்பில் சுற்றியிருந்த அந்த எளிய பருத்திச் சேலையின் முந்தானையைத் தன் இடது கையால் மேலும் இறுக்கமாகப் போர்த்திக் கொண்டாள்.

​சுமன் : (தாழ்ந்த, கிசுகிசுப்பான குரலில்) "அம்மா... தயவுசெஞ்சு கதவைத் திறங்கம்மா... நான் உங்ககிட்ட பேசியே ஆகணும். அப்பா வெளியே தான் போயிருக்காரு... தயவுசெஞ்சு..."

​சுமனின் குரலில் இருந்த அந்த ஆளுமை கலந்த தவிப்பு, தேவயானியின் மனசாட்சியை சுக்குநூறாக உடைத்தது.

​தன் மகனின் முன் சில நிமிடங்களுக்கு முன்புதான் குளியலறையில் ஒரு நூலிழை ஆடை கூட இல்லாமல் நிர்வாணமாக நின்றிருந்தோம் என்ற அவமானத்தின் கொதிப்பு ஒருபுறம்; அவனது பார்வையில் தெரிந்த அந்த அலாதியான காமக் கிளர்ச்சியை நினைக்கும் போது தன்னையும் அறியாமல் தன் நரம்புகளில் பரவும் சோமாடிக் கிளர்ச்சி மறுபுறம்.

​தேவயானி : (தொண்டை உலர் உடைந்த குரலில்) "சு... சுமன்... வேண்டாம்டா... நாம... நாம பேசக் கூடாதுப்பா... நீ உன் அறைக்கு போடா... அப்பா வந்துடப் போறாரு..."

​சுமன் : "அப்பா வர இன்னும் அரை மணி நேரம் ஆகும்மா. நீங்க கதவைத் திறக்கலனா... நான் இங்கேயே தான் நிப்பேன். திறங்கம்மா..."

​தேவயானி தன் கீழ் உதட்டைக் கடித்துக்கொண்டாள். கண்ணீர் அவளது கண்ணோரங்களில் கசிந்தது. தன் கையை மெதுவாக அசைத்து, பித்தளைத் தாழ்ப்பாளை மெல்ல உயர்த்தினாள்.

​'கிரீச்...!'

​அந்த மெல்லிய ஒலி தேவயானியின் இதயத்தில் இடியாக இறங்கியது. கதவின் தாழ்ப்பாள் முழுமையாக விலகியது.

​அவள் கதவின் பிடியைப் பிடித்து மெதுவாக உள்நோக்கி இழுத்தாள். கதவு அரை அடியளவிற்குத் திறந்தது.
​வாசலில் சுமன் நின்றிருந்தான். வெறும் மார்புடன், ட்ராக் பேண்ட்டுடன், அகன்ற தோள்களும், கலைந்த தலைமுடியுமாக அவன் நின்றிருந்த கோலம் தேவயானியின் விழிகளை ஒரே வினாடியில் ஆக்கிரமித்தது. அவனது கண்கள் சிவந்திருந்தன. அவனது பார்வையில் இருந்த வெப்பம் தேவயானியின் ஈரமான மேனியைச் சுட்டெரித்தது.

​சுமன் கதவின் இடுக்கின் வழியே மெதுவாக அறைக்குள் நுழைந்தான்.
​அவன் உள்ளே வந்த அடுத்த வினாடி, தன் பின்னால் கையை நீட்டி படுக்கையறைக் கதவை மெல்ல மூடினான். தாழ்ப்பாளைப் போடாவிட்டாலும், கதவு மரச்சட்டத்தோடு கச்சிதமாக அடைத்துக் கொண்டது.

​அறையின் கதவு மூடியதும், தேவயானி பயத்தில் இரண்டு அடிகள் பின்னுக்கு நகர்ந்தாள். அவளது பின்புறம் கண்ணாட மேஜையின் விளிம்பில் உரசியது.

​தேவயானி : (கைகளா மார்பை இறுக்கிப் பிடித்தபடி, நடுங்கும் குரலில்) "சுமன்... நீ... நீ எதுக்கு உள்ள வந்த? கதவை எதுக்கு மூடுற? போடா வெளியே... யாராவது பார்த்தா என்ன நினைப்பாங்க?"

​சுமன் அவளது வார்த்தைகளுக்குப் பதில் சொல்லவில்லை. அவன் அடிமேல் அடி வைத்து தேவயானியை நோக்கி நகர்ந்தான். அவனது கண்கள் தேவயானியின் சிவந்த முகம், ஈரம் சொட்டும் பிடரிக் கூந்தல், நனைந்த ஜாக்கெட்டின் மீது இறுக்கமாகப் போர்த்தப்பட்டிருந்த மெரூன் நிறச் சேலை முந்தானை என அனைத்தையும் ஊடுருவிப் பார்த்தன.

​சுமன் : (தேவயானியின் மிக அருகில் வந்து நின்று, குரலைத் தாழ்த்தி) "அம்மா... முதல்ல அமைதியா இருங்கம்மா. ஏன் இப்படி பயந்து நடுங்குறீங்க?"

​தேவயானி : (மூச்சுத் திணறியபடி) "நான்... நான் எப்படிடா பயப்படாம இருப்பேன்? பாத்ரூம்ல... நீ... நீ என்னை..."

​சுமன் தன் வலது கையை மெதுவாக உயர்த்தி, தேவயானியின நடுங்கும் இடது தோளின் மீது வைத்தான்.
​அவனது சூடான கை விரல்கள் தேவயானியின் சேலையையும் தாண்டி அவளது தோள் சதையைத் தொட்ட நொடி... தேவயானியின் உடம்பில் ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது! அவளது இமைகள் தன்னிச்சையாக மூடிக்கொண்டன. அடிவயிற்றில் ஒரு மெல்லிய சுகமான சிலிர்ப்பு மின்னல் போலச் சுழன்றடித்தது.

​சுமன் : (அவளது தோளை மென்மையாக அழுத்திக் தடவியபடி) "அம்மா... பாத்ரூம்ல நடந்தது வேணும்னே நடந்தது இல்லம்மா... கதவு சாத்தியிருக்குனு நெனச்சுதான் நான் தள்ளினேன். ஆனா... ஆனா அங்கே உங்களை... அப்படி பார்த்ததும்... என்னால கண்ணை திருப்ப முடியலம்மா... என்னை மன்னிச்சிடுங்கம்மா..."

​அவன் வாய் வார்த்தையாக 'மன்னிச்சிடுங்க' என்று சொன்னாலும், அவனது கைகள் தேவயானியின தோளிலிருந்து நழுவி, அவளது ஈரம் தோய்ந்த பிடரிக் கூந்தலை மெல்லத் தடவத் தொடங்கின.

​தேவயானி : (தலையை ஆட்டி, கண்களைத் திறக்க முடியாமல் விம்மி) "சுமன்... வே... வேண்டாம்டா... கை... கையை எடுடா... நீ என் பையன்டா... நான் உன் அம்மா..."

​சுமன் : (அவளது ஈரக் கூந்தலை விரல்களால் கோதியபடி, அவளது முகத்திற்கு அருகில் குனிந்து) "அம்மா... நீங்க என் அம்மாதான்... ஆனா... ஆனா மரத்தடியில இருந்து என்னால உங்களை வெறும் அம்மாவா மட்டும் பார்க்க முடியலம்மா... உங்க உடம்பு... உங்க அழகு... என்னை பித்தனாக்குதும்மா..."

​சுமனின் இந்த ரகசிய, காமம் கலந்த ஒப்புகை தேவயானியின் காதுகளில் விழுந்ததும், அவளது முழு உடலும் நடுங்கத் தொடங்கியது.

​​சுமன் தன் இரண்டு கைகளாலும் தேவயானியின் குறுகிய இடுப்பை இறுக்கமாகப் பிடித்தான்!
​அவனது அகன்ற கைகள் தேவயானியின் சேலை மடிப்புகளின் வழியே அவளது பருத்த இடுப்புச் சதையை அழுத்திக் கசக்கின.

​தேவயானி அதிர்ச்சியில் 'ஆஹ்...!' என்று லேசாக முனகியபடி தன் கரங்களால் சுமனின் வெறும் மார்பைப் பிடித்துத் தள்ள முயன்றாள்.

​தேவயானி : (விம்மி அழுதபடி) "சுமன்... வேண்டாம்டா... ஐயோ... விடுடா என்னை! இது மாபெரும் பாவம்டா... கடவுள் நம்மைச் சும்மா விடமாட்டாருடா... வேண்டாம்டா சுமன்...!"

​ஆனால் அவளது கைகளுக்குச் சுமனைத் தள்ளிவிடும் வலிமை இருக்கவில்லை. அவளது உடலின் நரம்புகள் அனைத்தும் சுமனின் தொடுதலின் சூடான சுகத்தில் அடிபணிந்து கொண்டிருந்தன. அவளது சோமாடிக் கிளர்ச்சி அவளது தாய்மை ஒழுக்கத்தை அடியோடு சுட்டெரித்துக் கொண்டிருந்தது.

​சுமன் தேவயானியைத் தன் உடலோடு இன்னும் நெருக்கமாக இழுத்து அணைத்தான். அவனது விறைத்த சுண்ணி ட்ராக் பேண்ட்டின் உள்ளே தேவயானியின் அடிவயிற்றில் பலமாக அழுத்திக் கொண்டது.
​சுமன் தன் முகத்தை தேவயானியின் கழுத்துவளைவில் புதைத்தான்.
​அவனது சூடான உதடுகள் தேவயானியின் ஈரமான, சிவந்த கன்னத்தில் பதிந்தன.

​'முத்தா...!'

​ஒரு தாயின் கன்னத்தில் அவளது மகன் பதித்த முதல் ரகசிய, காமம் நிறைந்த முத்தம்!

​தேவயானியின் தலை பின்னுக்குச் சாய்ந்தது. அவளது தொண்டையிலிருந்து ஒரு சுகமான முனகல் ஒலி வெளியேறியது.

​தேவயானி : "ஆஹ்... சு... சுமன்... ஆஹ்... வேண்டாம்டா..."

​சுமன் தன் உதடுகளைக் கீழே இறக்கி, தேவயானியின் கழுத்து வளைவிலும், அவளது தாலிக் கொடி கிடந்த தோள்பட்டையிலும் தன் உதடுகளால் அழுத்தமாக முத்தமிட்டான். அவனது நாக்கு தேவயானியின் கழுத்திலிருந்த ஈர வியர்வைத் துளியை மெல்ல நக்கியது.

​தேவயானியின முழங்கால்கள் தளர்ந்தன. அவளால் நிற்க முடியாமல் தன் இரு கைகளாலும் சுமனின் அகன்ற தோள்களை இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டு அவனது மார்பிலேயே சாய்ந்தாள்!

​அவளது பருத்த மார்பகங்கள் சுமனின் வெறும் மார்பில் நசுங்கி அழுந்தின.

​தேவயானி : (சுமனின் மார்பில் தன் முகத்தைப் புதைத்து, கதறியபடி) "சுமன்... நீ என்னை என்னடா பண்ற? நான் செத்துப்போயிடுவேண்டா... என் உடம்பு பூரா என்னவோ பண்ணுதுடா... வேண்டாம்டா தங்கமே..."

​அவள் 'தங்கமே' என்று கெஞ்சினாலும், அவளது இடுப்பு தன்னிச்சையாகச் சுமனின் விறைத்த உடலோடு உரசியது. தாய்மை தோற்று, ஒரு பெண்ணின் கட்டுப்படுத்த முடியாத காமத் தவிப்பு அவளை முழுமையாக ஆக்கிரமித்திருந்தது.
​
​சுமன் தேவயானியை அப்படியே படுக்கையின் ஓரத்திற்கு அழைத்துச் சென்றான்.

​அவளது தோளிலிருந்த மெரூன் நிறச் சேலையின் முந்தானையைத் தன் கைகளால் பிடித்து மெல்ல இழுத்தான்.

​'சலசல...'

​தேவயானியின் மார்பைப் போர்த்தியிருந்த முந்தானை நெகிழ்ந்து, அவளது தோளிலிருந்து நழுவி கீழே தரையில் சுருண்டு விழுந்தது!

​இப்போது தேவயானி இறுக்கமான மெரூன் நிற ஜாக்கெட்டுடனும், பாவாடையுமாக சுமனின் முன் நின்றாள். அவளது பருத்த, கனிந்த மார்பகங்கள் ஜாக்கெட்டின் துணியை முட்டித் தள்ளிக்கொண்டு வெளியே வரத் துடித்தன. அவளது அகன்ற இடுப்பு மடிப்புகளும், தொப்புள் குழிக்கு மேல் இருந்த வெற்று வயிறும் சுமனின் விழிகளுக்கு விருந்தாயின.

​சுமனின் அடிவயிற்றில் எரக்சன் நிலை 100%-ஐத் தொட்டது.
​அவன் தன் இரு கைகளையும் தேவயானியின் ஜாக்கெட்டின் மீது வைத்தான். அவளது பருத்த மார்பகங்களை தன் அகன்ற உள்ளங்கைகளால் மென்மையாகப் பிடித்துப் பிசைந்தான்!

​'அழுத்தம்...!'
​தேவயானி : (தலையை பின்னுக்குச் சாய்த்து, உதடுகளைக் கடித்தபடி) "ஆஹ்ஹ்... சுமன்... ஆஹ்... மெதுவாடா... ஐயோ... அம்மா...!"

​அவளது கைகள் சுமனின் தலைமுடியைக் கோதி இறுக்கமாகப் பிடித்தன. அவன் தன் விரல்களால் அவளது மார்பகக் காம்புகளை ஜாக்கெட்டோடு சேர்த்து லேசாகக் கிள்ளிப் பிசைந்தபோது, தேவயானியின முழு உடலும் படுக்கையில் லேசாகத் தூக்கிப்போட்டது.

​சுமன் தன் முகத்தை அவளது மார்க்கச்சில் புதைத்தான். ஜாக்கெட்டின் மேலேயே அவளது பருத்த மார்பகங்களை தன் வாயால் கவ்வி உறிஞ்சினான்.

​தேவயானி : (கண்களை இறுக்கமாக மூடி, சுகமான தவிப்பில்) "ஆஹ்... சுமன்... குடிக்காதடா... ஆஹ்... என் முலையை இப்படிப் பண்ணாதடா... ஆஹ்ஹ்... சுகமா இருக்குடா... வேண்டாம்டா...!"

​அவளது உதடுகளிலிருந்து வந்த சொற்கள் முரண்பட்டன. 'வேண்டாம்' என்று மூளை கத்தியது, ஆனால் 'இன்னும் வேணும்' என்று அவளது உடல் கூச்சலிட்டது.

​சுமன் தேவயானியை மெல்லப் படுக்கையில் சாய்க்க முயன்றான். தேவயானி படுக்கையின் மெத்தையில் சரிந்து விழ, சுமன் அவளது தொடைகளுக்கு நடுவே தன் உடலைக் கொண்டு வந்து சாய்ந்தான்.
​இருவரின் உடல்களும் முழுமையாக ஒன்றுடன் ஒன்று பிணைந்து, உச்சகட்ட உடல் சேர்க்கைக்குத் தயாராக இருந்தன!
​.
​தேவயானி படுக்கையில் அரைக்குறையாகக் கிடந்தாள். அவளது ஜாக்கெட் கொக்கிகள் கழற்றப்படத் தயாராக இருந்தன. சுமன் அவளது இடுப்பை இறுக்கமாகப் பிடித்து, அவளது உதடுகளை நோக்கித் தன் முகத்தைக் கொண்டு சென்றான்.

​இன்னும் அரை வினாடியில்... தாய்-மகனின் உதடுகள் நேரடியாக ஒன்றோடொன்று இணையப் போயின!
​அந்த நொடி…

​வீட்டின் ஹாலில் இருந்து பிரதான கதவு திறக்கப்படும் சத்தம் கேட்டது!
​'படாக்...!'

​தொடர்ந்து, தேவயானியின் கணவன் ராஜின் உரத்த, இயல்பான குரல் வீடெங்கும் எதிரொலித்தது!

​ராஜ் : (ஹாலில் நின்றபடி) "தேவயானி! என்ன பண்றீங்க ரெண்டு பேரும்? கடை வீதியில ஒரே கூட்டம்ப்பா... தேவயானி, சீக்கிரம் கொஞ்சம் சூடா டீ போட்டு எடுத்துட்டு வாயேன்... தலை பிளக்குது!"
​ராஜின் குரல் தேவயானியின் படுக்கையறைக்கதவைத் தாண்டி இடியாக உள்ளே பாய்ந்தது!

​அந்த வினாடி…

​படுக்கையில் கிடந்த தேவயானியின கண்கள் அதிர்ச்சியில் அகல விரிந்தன. அவளது உடலின் இரத்தம் உறைந்து பனிக்கட்டியானது.

​சுமன் அப்படியே தேவயானியின் மேலே உறைந்துபோய் நின்றான்! அவனது உதடுகள் தேவயானியின உதடுகளுக்கு அரை மில்லிமீட்டர் தூரத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருந்தன.
​ராஜ் வீட்டிற்குத் திரும்பி வந்துவிட்டார்! ஹாலில் நிற்கிறார்! எந்த நேரத்திலும் தேவயானியின் படுக்கையறைக் கதவைத் தள்ளிக் கொண்டு உள்ளே வரக்கூடும்!

​தேவயானி : (கண்களில் மரண பயம் மின்ன, தாழ்ந்த குரலில் கிசுகிசுப்பாக) "சு... சுமன்... அப்பா... அப்பா வந்துட்டாருடா...!"

​அவளது கை சுமனின் மார்பை அதிர்ச்சியில் பலமாகப் பற்றியது.
​சேலை கலைந்து, ஜாக்கெட் நழுவி, படுக்கையில் ஆடையிலக்கத் தவிக்கும் தாய் தேவயானி... அவளது தொடைகளுக்கு நடுவே விறைத்த உடலுடன் உறைந்து நிற்கும் மகன் சுமன்... வெளியே ஹாலில் இருந்து 'தேவயானி...' என்று கூப்பிட்டபடி படுக்கையறையை நோக்கி நடந்து வரும் கணவன் ராஜ்!

​அந்த ஆபத்தான, திக் திக் வினாடியில் தாய்-மகன் இருவரும் மூச்சுப் பேச்சில்லாமல் உறைந்துபோய் நின்றிருந்தனர்!