27-09-2026, 10:38 PM
அத்தியாயம் 25 – வீட்டு நெருக்கம் – ஒருவரையொருவர் ஆராய்தல்
கிளினிக்கிலிருந்து வீடு திரும்பும் ஆட்டோ பயணம் அமைதியாக இருந்தது. ஆனால் உணர்ச்சிகளால் நிரம்பியிருந்தது. சென்னை காற்று ஈரப்பதமாகவும், கனமாகவும் இருந்தது.
தூரத்தில் வாகனங்களின் ஓசையும், கோயில் மணிகளின் ஓசையும் கேட்டுக்கொண்டிருந்தன. பிரியா சங்கருக்கு அருகில் அழுத்தமாக உட்கார்ந்திருந்தாள். அவளது தலை அவன் தோளில் சாய்ந்திருந்தது. அவளது விரல்கள் அவன் விரல்களுடன் இறுக்கமாகப் பின்னியிருந்தன. தீவிரமான விரல் புணர்ச்சி அமர்விலிருந்து அவள் இன்னும் நடுங்கியபடி இருந்தாள்.
அவளது புடவைக்குள் தொடைகள் பிசுபிசுப்பாக இருந்தன. அவளது புண்டை இன்னும் எஞ்சிய அதிர்வுகளுடன் துடித்துக்கொண்டிருந்தது.
சங்கர் மெதுவாக அவளது கையைப் பிழிந்தான். “அம்மா… தளைப்பா இருக்கா?”
பிரியா தலையை உயர்த்தாமல் தலையாட்டினாள். “ரொம்ப… ஆனா மனசு full-ஆ இருக்கு டா.” அவளது குரல் மென்மையாக, கிட்டத்தட்ட உடையும் அளவுக்கு இருந்தது.
அண்ணா நகரில் உள்ள அவர்களின் சிறிய 1BHK குடியிருப்பை அடைந்ததும், பிரியாவின் கால்கள் இன்னும் நிலையற்று இருந்தன. சங்கர் அவளைத் தாங்கி உள்ளே அழைத்துச் சென்றான். அவர்களின் எளிமையான வீட்டின் பரிச்சயமான வாசனை — மஞ்சள், தேங்காய் எண்ணெய், மற்றும் லேசான மல்லிகை — அவர்களை வரவேற்றது. அவர்கள் பிரகாசமான விளக்குகளை ஏற்றவில்லை. படுக்கையறையில் மென்மையான இரவு விளக்கு மட்டும் ஒளிர்ந்தது.
அவர்கள் பழைய மரக் கட்டில் விளிம்பில் உட்கார்ந்தார்கள். இன்னும் ஆடைகளுடனே. நீண்ட நேரம் யாரும் பேசவில்லை. பிறகு சங்கர் அவளைத் தன் கைகளுக்குள் இழுத்தான்.
சங்கரின் எண்ணங்கள்:
*என் அம்மா… என் உயிர்… அவளுக்கு என்ன தப்பு தெரியுதுன்னு தெரியும். ஆனா நான் அவளை ரொம்ப லவ் பண்றேன். இப்போ அவங்க பாடி எனக்கு மட்டும்.*
“அம்மா,” என்று அவன் கிசுகிசுத்தான், அவளது முடியை வருடியபடி, “நான் உனக்கு ரொம்ப தேங்க்ஸ். நீ எனக்கு எல்லாம் கொடுத்திருக்கே. உன் புண்டை என் விரல்களை எவ்ளோ டைட்-ஆ பிசைஞ்சுச்சு… எவ்ளோ வெட்-ஆ, வார்ம்-ஆ இருந்தச்சு… நீ என் கைல வரும்போது என்ன ஃபீல் பண்ணி இருப்பேன்னு எனக்குத் தெரியும். நீ ரொம்ப ஸ்ட்ராங் அம்மா. நான் உன்னை ரொம்ப லவ் பண்றேன்.”
பிரியாவின் கண்கள் கண்ணீரால் நிறைந்தன. அவள் அவனை இன்னும் இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டாள். முகம் அவன் மார்பில் புதைந்தது.
“சங்கர் டா… என் பையன்… நான் உன் அம்மா. உன்னைப் பெற்ற அம்மா. என் புண்டையை நீ விரல் பண்ணி, நாக்கு வச்சு சாப்பிடுறது… ரொம்ப தப்பு டா. என் மனசு ரொம்ப கன்ஃப்யூஸ்-ஆ இருக்கு. வெட்கம்… பாவமா இருக்கு… ஆனா… ப்ளெஷரும் வந்துருச்சு. நீ எனக்கு நல்லா இருந்ததுனு தெரிஞ்சா என் மனசு கொஞ்சம் ரிலீஃப்-ஆ இருக்கு. உன் ஃபியூச்சர் எனக்கு முக்கியம் டா. என் பாடி வேணும்னாலும் எடுத்துக்கோ… ஆனா நான் உன் அம்மா தான்… எப்படியும்.”
அவர்கள் ஒன்றாக அழுதார்கள். ஒருவரையொருவர் இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டு. குற்ற உணர்வு, அன்பு, வெட்கம், மற்றும் ஆழமான பிணைப்பின் கண்ணீர் சுதந்திரமாக வழிந்தன.
சங்கர் அவளது நெற்றியில், ஈரமான கன்னங்களில், இறுதியாக அவளது உதடுகளில் முத்தமிட்டான் — மெதுவான, அன்பான, உணர்ச்சி நிறைந்த முத்தம்.
“அம்மா… நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒரு டீம். டாக்டர் ட்ரீட்மென்ட் தான்… ஆனா நான் உன்னை வைஃப் மாதிரி லவ் பண்றேன். நீ என் எவரித்திங்,” என்று அவன் கிசுகிசுத்தான்.
பிரியா தலையாட்டி, அவன் முகத்தை வருடினாள். “என் பையன்… என் ராகம். நான் உனக்கு எல்லாம் செய்யும் டா.”
அவர்கள் டாக்டரின் அறிவுரையை முழுமையாகப் பின்பற்ற முடிவு செய்தார்கள். “ஃபுல்லி நேக்கட்-ஆ தூங்கலாம் டா,” என்று சங்கர் மென்மையாகப் பரிந்துரைத்தான்.
பிரியா தயங்கினாள். கன்னங்கள் எரிந்தன. ஆனால் தலையாட்டினாள். அவர்கள் ஒருவரையொருவர் மெதுவாக ஆடைகளைக் கழற்றினார்கள். சங்கர் மென்மையான கைகளால் அவளது புடவையையும் பிளவுஸையும் கழற்றினான். பிரியா அவன் லுங்கியை அவிழ்த்தாள். விரைவில் இருவரும் முழுவதுமாக நிர்வாணமாக இருந்தார்கள்.
அவர்கள் பிரியாவின் பாயில் தரையில் படுத்தார்கள். அது அதிக நெருக்கமாக உணர்ந்தது. தோல் தோலோடு, சங்கரின் மார்பு அவளது கனமான முலைகளுக்கு எதிராக, அவன் தடிமனான சுன்னி அவளது மென்மையான தொடையில் வெதுவெதுப்பாக ஓய்ந்திருக்க, அவளது கை அவன் இடுப்பைச் சுற்றி. அவர்கள் இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டார்கள். கால்கள் பின்னியிருந்தன.
மென்மையான முத்தங்கள் தொடர்ந்தன — உதடுகளில், கழுத்தில், தோள்களில். அதிக இன்பத்திற்கான அவசரம் இல்லை. வெறும் தூய நெருக்கம் மட்டும்.
“தூங்கு டா… அம்மா இருக்கேன்,” என்று பிரியா கிசுகிசுத்தாள். அவன் நெற்றியில் குழந்தையாக இருந்தபோது போல் முத்தமிட்டாள்.
சங்கர் புன்னகைத்து, அவளது முலைகளில் முகத்தைப் புதைத்தான். “நீ எனக்குப் போதும் அம்மா.”
அவர்கள் ஒருவர் கைகளில் ஒருவர் தூங்கினார்கள். இதயங்கள் ஒன்றாகத் துடித்தபடி.
கிளினிக்கிலிருந்து வீடு திரும்பும் ஆட்டோ பயணம் அமைதியாக இருந்தது. ஆனால் உணர்ச்சிகளால் நிரம்பியிருந்தது. சென்னை காற்று ஈரப்பதமாகவும், கனமாகவும் இருந்தது.
தூரத்தில் வாகனங்களின் ஓசையும், கோயில் மணிகளின் ஓசையும் கேட்டுக்கொண்டிருந்தன. பிரியா சங்கருக்கு அருகில் அழுத்தமாக உட்கார்ந்திருந்தாள். அவளது தலை அவன் தோளில் சாய்ந்திருந்தது. அவளது விரல்கள் அவன் விரல்களுடன் இறுக்கமாகப் பின்னியிருந்தன. தீவிரமான விரல் புணர்ச்சி அமர்விலிருந்து அவள் இன்னும் நடுங்கியபடி இருந்தாள்.
அவளது புடவைக்குள் தொடைகள் பிசுபிசுப்பாக இருந்தன. அவளது புண்டை இன்னும் எஞ்சிய அதிர்வுகளுடன் துடித்துக்கொண்டிருந்தது.
சங்கர் மெதுவாக அவளது கையைப் பிழிந்தான். “அம்மா… தளைப்பா இருக்கா?”
பிரியா தலையை உயர்த்தாமல் தலையாட்டினாள். “ரொம்ப… ஆனா மனசு full-ஆ இருக்கு டா.” அவளது குரல் மென்மையாக, கிட்டத்தட்ட உடையும் அளவுக்கு இருந்தது.
அண்ணா நகரில் உள்ள அவர்களின் சிறிய 1BHK குடியிருப்பை அடைந்ததும், பிரியாவின் கால்கள் இன்னும் நிலையற்று இருந்தன. சங்கர் அவளைத் தாங்கி உள்ளே அழைத்துச் சென்றான். அவர்களின் எளிமையான வீட்டின் பரிச்சயமான வாசனை — மஞ்சள், தேங்காய் எண்ணெய், மற்றும் லேசான மல்லிகை — அவர்களை வரவேற்றது. அவர்கள் பிரகாசமான விளக்குகளை ஏற்றவில்லை. படுக்கையறையில் மென்மையான இரவு விளக்கு மட்டும் ஒளிர்ந்தது.
அவர்கள் பழைய மரக் கட்டில் விளிம்பில் உட்கார்ந்தார்கள். இன்னும் ஆடைகளுடனே. நீண்ட நேரம் யாரும் பேசவில்லை. பிறகு சங்கர் அவளைத் தன் கைகளுக்குள் இழுத்தான்.
சங்கரின் எண்ணங்கள்:
*என் அம்மா… என் உயிர்… அவளுக்கு என்ன தப்பு தெரியுதுன்னு தெரியும். ஆனா நான் அவளை ரொம்ப லவ் பண்றேன். இப்போ அவங்க பாடி எனக்கு மட்டும்.*
“அம்மா,” என்று அவன் கிசுகிசுத்தான், அவளது முடியை வருடியபடி, “நான் உனக்கு ரொம்ப தேங்க்ஸ். நீ எனக்கு எல்லாம் கொடுத்திருக்கே. உன் புண்டை என் விரல்களை எவ்ளோ டைட்-ஆ பிசைஞ்சுச்சு… எவ்ளோ வெட்-ஆ, வார்ம்-ஆ இருந்தச்சு… நீ என் கைல வரும்போது என்ன ஃபீல் பண்ணி இருப்பேன்னு எனக்குத் தெரியும். நீ ரொம்ப ஸ்ட்ராங் அம்மா. நான் உன்னை ரொம்ப லவ் பண்றேன்.”
பிரியாவின் கண்கள் கண்ணீரால் நிறைந்தன. அவள் அவனை இன்னும் இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டாள். முகம் அவன் மார்பில் புதைந்தது.
“சங்கர் டா… என் பையன்… நான் உன் அம்மா. உன்னைப் பெற்ற அம்மா. என் புண்டையை நீ விரல் பண்ணி, நாக்கு வச்சு சாப்பிடுறது… ரொம்ப தப்பு டா. என் மனசு ரொம்ப கன்ஃப்யூஸ்-ஆ இருக்கு. வெட்கம்… பாவமா இருக்கு… ஆனா… ப்ளெஷரும் வந்துருச்சு. நீ எனக்கு நல்லா இருந்ததுனு தெரிஞ்சா என் மனசு கொஞ்சம் ரிலீஃப்-ஆ இருக்கு. உன் ஃபியூச்சர் எனக்கு முக்கியம் டா. என் பாடி வேணும்னாலும் எடுத்துக்கோ… ஆனா நான் உன் அம்மா தான்… எப்படியும்.”
அவர்கள் ஒன்றாக அழுதார்கள். ஒருவரையொருவர் இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டு. குற்ற உணர்வு, அன்பு, வெட்கம், மற்றும் ஆழமான பிணைப்பின் கண்ணீர் சுதந்திரமாக வழிந்தன.
சங்கர் அவளது நெற்றியில், ஈரமான கன்னங்களில், இறுதியாக அவளது உதடுகளில் முத்தமிட்டான் — மெதுவான, அன்பான, உணர்ச்சி நிறைந்த முத்தம்.
“அம்மா… நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒரு டீம். டாக்டர் ட்ரீட்மென்ட் தான்… ஆனா நான் உன்னை வைஃப் மாதிரி லவ் பண்றேன். நீ என் எவரித்திங்,” என்று அவன் கிசுகிசுத்தான்.
பிரியா தலையாட்டி, அவன் முகத்தை வருடினாள். “என் பையன்… என் ராகம். நான் உனக்கு எல்லாம் செய்யும் டா.”
அவர்கள் டாக்டரின் அறிவுரையை முழுமையாகப் பின்பற்ற முடிவு செய்தார்கள். “ஃபுல்லி நேக்கட்-ஆ தூங்கலாம் டா,” என்று சங்கர் மென்மையாகப் பரிந்துரைத்தான்.
பிரியா தயங்கினாள். கன்னங்கள் எரிந்தன. ஆனால் தலையாட்டினாள். அவர்கள் ஒருவரையொருவர் மெதுவாக ஆடைகளைக் கழற்றினார்கள். சங்கர் மென்மையான கைகளால் அவளது புடவையையும் பிளவுஸையும் கழற்றினான். பிரியா அவன் லுங்கியை அவிழ்த்தாள். விரைவில் இருவரும் முழுவதுமாக நிர்வாணமாக இருந்தார்கள்.
அவர்கள் பிரியாவின் பாயில் தரையில் படுத்தார்கள். அது அதிக நெருக்கமாக உணர்ந்தது. தோல் தோலோடு, சங்கரின் மார்பு அவளது கனமான முலைகளுக்கு எதிராக, அவன் தடிமனான சுன்னி அவளது மென்மையான தொடையில் வெதுவெதுப்பாக ஓய்ந்திருக்க, அவளது கை அவன் இடுப்பைச் சுற்றி. அவர்கள் இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டார்கள். கால்கள் பின்னியிருந்தன.
மென்மையான முத்தங்கள் தொடர்ந்தன — உதடுகளில், கழுத்தில், தோள்களில். அதிக இன்பத்திற்கான அவசரம் இல்லை. வெறும் தூய நெருக்கம் மட்டும்.
“தூங்கு டா… அம்மா இருக்கேன்,” என்று பிரியா கிசுகிசுத்தாள். அவன் நெற்றியில் குழந்தையாக இருந்தபோது போல் முத்தமிட்டாள்.
சங்கர் புன்னகைத்து, அவளது முலைகளில் முகத்தைப் புதைத்தான். “நீ எனக்குப் போதும் அம்மா.”
அவர்கள் ஒருவர் கைகளில் ஒருவர் தூங்கினார்கள். இதயங்கள் ஒன்றாகத் துடித்தபடி.

![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)