[tweeny_fory]

பிரியா வெள்ளைத் துணியின் மேல் முழுவதுமாக நிர்வாணமாகப் படுத்திருந்தாள். இடுப்பின் கீழ் தலையணை வைக்கப்பட்டிருந்ததால் அவளது புண்டை சற்று உயர்ந்து தெரிந்தது. கால்கள் விரிந்து, முட்டிகள் மடங்கியிருந்தன. டாக்டர் ரமேஷ் அவளது தொடைகளுக்கு இடையில் உட்கார்ந்திருந்தார். சங்கர் பக்கவாட்டில் நெருக்கமாக உட்கார்ந்து எல்லாவற்றையும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். 

 
சிறிய கூர்மையான கத்தரிக்கோல், சீப்பு, டவல் ஆகியவை தயாராக இருந்தன. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் முதலில் தன் விரல்களால் பிரியாவின் அடர்த்தியான, கருமையான முடியை மெதுவாகச் சீவினார். முடிகள் அடர்த்தியாகவும், சுருள் சுருளாகவும் இருந்தன. அவர் மேட்டின் மேல் ஒரு நீண்ட முடியை இரண்டு விரல்களால் பிடித்து, லேசாக இழுத்தார். 
 
பிரியா வாயைத் திறந்து மூச்சை இழுத்தாள். அவளது இடுப்பு தானாகவே துடித்தது. 
 
“ஆஹ்… டாக்டர்…” 
 
ரமேஷ் மென்மையாகச் சிரித்தார். வேறு ஒரு இடத்தில் இன்னொரு முடியைப் பிடித்து மீண்டும் லேசாக இழுத்தார். பிரியா மீண்டும் நடுங்கினாள். 
 
“பார் சங்கர்… எவ்வளவு நீளமா வளர்ந்திருக்கு,” என்று அவர் அமைதியாகச் சொன்னார். அவர் இடது பக்க முடியைத் தூக்கிக் காட்டினார். பிறகு வலது பக்கம். பிறகு கீழே, பெரினியத்திற்கு அருகிலுள்ள முடியைத் தூக்கினார். ஒவ்வொரு முறையும் முடியை இறுக்கமாக இழுத்தபோது, மூடிய கத்தரிக்கோலின் குளிர்ந்த உலோகம் அவளது தோலைத் தொட்டது. 
 
டாக்டர் கத்தரிக்கோலை எடுத்து பிரியாவுக்கு முன் காட்டினார். 
 
“இதுதான் இப்போ பயன்படுத்தப் போறது. பயப்படாதே. நான் கவனமா செய்யறேன்.” 
 
அவர் இடது பக்க மேட்டிலிருந்து தொடங்கினார். சிறிய, துல்லியமான வெட்டுக்கள். கருமையான முடிக் குவியல்கள் டவலின் மேல் விழுந்தன. பிறகு வலது பக்கம். சமமாகக் குறைத்தார். 

அடுத்து மேல் பகுதி — கிளிட்டுக்கு மேலுள்ள முடியைக் குறைத்தார். இறுதியாக கீழே, வெளிப்புற உதடுகளுக்கு அருகிலும், சூத்தை நோக்கிய பகுதியிலும் மிகக் கவனமாக வெட்டினார். கத்தரிக்கோல் அவளது தோலுக்கு மிக அருகில் சென்றது. 
 
வெட்டும்போது அவர் வேண்டுமென்றே கத்தரிக்கோலின் தட்டையான, குளிர்ந்த பக்கத்தை அவளது வெளிப்புற உதடுகளின் மேல் சில விநாடிகள் வைத்தார். 

பிரியா நடுங்கினாள். மூடிய பிளேடுகளை அவளது இடது வெளிப்புற உதட்டின் ஓரத்தில் மெதுவாக ஓட்டினார். பிறகு வலது பக்கம். வெட்டாமல், வெறும் குளிர்ந்த உலோகத்தை உணரவைத்தார். 
 
“ஆஹ்… குளிர்… டாக்டர்…” பிரியா மென்மையாக முனகினாள். வெட்கமும், உணர்ச்சியும் கலந்த முனகல். 
 
கிளிட்டைச் சுற்றிய முடியைக் குறைத்த பிறகு, டாக்டர் கத்தரிக்கோலை சற்று திறந்து, ஒரு பிளேடின் மழுங்கிய வெளிப்புறப் பக்கத்தை அவளது வெளிப்பட்ட கிளிட்டின் மேல் மிக மெதுவாகத் தொட்டார். ஒரு கணம் அப்படியே வைத்திருந்தார். லேசான அழுத்தம். பிறகு சிறிய வட்டம் வரைந்தார். 
 
பிரியாவின் தொடைகள் பலமாக நடுங்கின. அவளது இடுப்பு தானாகவே உயர்ந்தது. அவள் முனகி, கால்களை மூட முயன்றாள். ஆனால் சங்கர் ஒரு தொடையை உறுதியாகப் பிடித்து வைத்தான். 
 
“நிக்கறது… ஆஹ்… ப்ளீஸ்…” பிரியாவின் குரல் நடுங்கியது. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் புதிதாகக் குறைக்கப்பட்ட பகுதிகளின் மேல் மெதுவாக ஊதினார். குட்டையான முடிகளும், ஈரமான தோலும் சிலிர்த்தன. அவர் இரண்டு விரல்களால் வெளிப்புற உதடுகளைச் சற்று பிரித்து, உள்ளே மறைந்திருந்த சில முடிகளை வெட்டினார். 
 
“இப்போவே நேர்த்தியா தெரியுது பார்த்தியா சங்கர்?” என்று அவர் கேட்டார். 
 
அவர் மூடிய கத்தரிக்கோலின் நுனியை அவளது யோனி வாயின் மேல் லேசாக அழுத்தினார் — உள்ளே செலுத்தாமல், வெறும் குளிர்ந்த உலோகத்தை உணரவைக்க. ஒவ்வொரு சில வெட்டுகளுக்கும் பிறகு நின்று, குறைக்கப்பட்ட பகுதியைத் தன் கட்டைவிரலால் வருடி, சங்கரிடம் வித்தியாசம் தெரிகிறதா என்று கேட்டார். 
 
முழு மேடும் சமமாகக் குறைக்கப்பட்டதும் (இன்னும் முழுவதுமாக மழிக்கப்படவில்லை), டாக்டர் ரமேஷ் தளர்ந்த முடிகளை மென்மையான டவலால் துடைத்தார். அவர் தன் உள்ளங்கையை இப்போது குட்டையான, முள் போன்ற மேற்பரப்பின் மேல் ஓட்டினார். பிரியாவும் சங்கரும் அந்த மாறிய உணர்வை உணரட்டும் என்பதற்காக. 
 
பிரியா கனமாக மூச்சு விட்டுக்கொண்டிருந்தாள். ஆழையான வெட்கம் இருந்தபோதிலும் அவள் தெளிவாக உணர்ச்சிவசப்பட்டிருந்தாள். அவளது புண்டை தொடங்கியதை விட அதிகமாக ஈரமாகத் தெரிந்தது.