[tweeny_fory]

டாக்டர் ரமேஷ் வெள்ளைத் துணியை மெதுவாகவும், நேர்த்தியாகவும் விரித்தார். துணி தரையில் சமமாகப் பரவியது. அவர் பிரியாவைப் பார்த்து மென்மையான குரலில் சொன்னார். 

 
“படு பிரியா. மெதுவாக.” 
 
பிரியா நடுங்கும் கால்களுடன் முன்னேறினாள். அவள் முழுவதுமாக நிர்வாணமாக இருந்தாள். 

அவளது கனமான, வட்டமான முலைகள் இருபுறமும் சாய்ந்தபடி அசைந்தன. வயிறு மென்மையாக உயர்ந்திருந்தது. இடுப்பு பரந்ததாக இருந்தது. 

அவளது முகம் வெட்கத்தால் ஆழமாக சிவந்திருந்தது. கண்களை இறுக்க மூடிக்கொண்டிருந்தாள். அவளால் யாரையும் பார்க்க முடியவில்லை. 
 
அவள் துணியின் மேல் மெதுவாகப் படுத்தாள். முதுகு குளிர்ந்த துணியைத் தொட்டதும் அவள் உடல் சிலிர்த்தது. அவளது மூச்சு வேகமாக இருந்தது. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் அவளது கால்களுக்கு அருகில் முழங்கால் ஊன்றி உட்கார்ந்தார். 
 
“கால்களை விரி. முட்டிகளை மடக்கி மேலே தூக்கு,” என்று அவர் அமைதியாக ஆனால் தெளிவாகச் சொன்னார். 
 
பிரியாவின் உடல் நடுங்கியது. அவள் மெதுவாகக் கால்களை விரித்தாள். முட்டிகளை மடக்கியதும், அவளது புண்டை முழுமையாக, தடையின்றி வெளிப்பட்டது. 

டாக்டர் ஒரு தலையணையை எடுத்து அவளது இடுப்பின் கீழ் வைத்தார். தலையணை அவளது இடுப்பை சற்று உயர்த்தியது. அதனால் அவளது புண்டை மேலே தூக்கி, விரிவாக, தெளிவாகத் தெரிந்தது. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் அவளது கால்களுக்கு நடுவே உட்கார்ந்தார். அவனது முழங்கால்கள் பிரியாவின் தொடைகளுக்கு அருகில் இருந்தன. சங்கர் பக்கவாட்டில், சற்று முன்னால் உட்கார்ந்தான். அவனுக்கு முழுமையான, நெருக்கமான, தடையில்லாத பார்வை கிடைக்கும்படி. 
 
அருகில் ஒரு சிறிய தட்டில் வெதுவெதுப்பான தண்ணீர் நிறைந்த கிண்ணம், ஷேவிங் கிரீம் டியூப், புதிய டிஸ்போசபிள் ரேஸர், தேங்காய் எண்ணெய் பாட்டில், மற்றும் சுத்தமான டவல் ஆகியவை ஒழுங்காக வைக்கப்பட்டிருந்தன. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் பிரியாவின் புண்டையை ஒரு நீண்ட கணம் அமைதியாகப் பார்த்தார். அவனது பார்வை ஆராயும் தன்மையுடன் இருந்தது. பின்னர் சங்கரிடம் மெதுவாகத் திரும்பினார். 
 
“பார் சங்கர். நன்றாகப் பார். இதுதான் இப்போதைய நிலை.” 
 
பிரியாவின் புண்டை மேடு முழுவதும் அடர்த்தியான, கருமையான, சுருள் சுருளான முடியால் அடர்த்தியாக மூடப்பட்டிருந்தது. முடி மேட்டிலிருந்து தொடங்கி வெளிப்புற உதடுகள் முழுவதையும் மறைத்திருந்தது. 

முடிகள் ஒன்றுடன் ஒன்று பின்னிக் கொண்டு, அடர்ந்த காடு போல் காணப்பட்டன. சில முடிகள் நீளமாக இருந்தன. சில குட்டையாகச் சுருண்டிருந்தன. காலையில் குளித்த பிறகும், சில இடங்களில் இன்னும் லேசான பிசுபிசுப்பு இருந்தது — நேற்றைய இரவின் சாறுகளின் எஞ்சிய அடையாளம். 

அந்த பிசுபிசுப்பு முடிகளைச் சற்று ஒட்ட வைத்திருந்தது. கீழே உள்ள இளஞ்சிவப்பு, மென்மையான தோல் அந்த அடர்த்தியான முடிகளுக்கு இடையே சற்றே மட்டுமே தெரிந்தது. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் கையை நீட்டினார். அவனது விரல்கள் மெதுவாக அந்த அடர்த்தியான முடியைத் தொட்டன. முதலில் மேட்டின் மேல். பின்னர் வெளிப்புற உதடுகளின் மேல். 

அவன் விரல்களால் முடியை மெதுவாகப் பிரித்துப் பார்த்தார். முடிகள் அடர்த்தியாகவும், சற்று பிசுபிசுப்பாகவும், கரடுமுரடாகவும் இருந்தன. 
 
“இதைத்தான் நாம் இன்று சுத்தம் செய்யப் போகிறோம்,” என்று அவர் அமைதியாகச் சொன்னார். “முழுவதுமாக. மென்மையாக. எந்த முடியும் இல்லாமல்.” 
 
பிரியாவின் எண்ணங்கள்:


என் புண்டை இப்படி விரித்து வைக்கப்பட்டிருக்கிறது… என் கால்கள் இப்படி பிரித்து வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன… இருவரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்… டாக்டர் என் முடியைத் தொடுகிறார்… என் பையன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான்… என் அங்கத்தை… என் முடியை… நான் என்ன செய்கிறேன்? நான் ஒரு அம்மா… ஒரு விதவை… இப்போ என் புண்டை இப்படி ஆளுக்கெல்லாம் காட்டப்பட்டு… மழிக்கப்படப் போகிறது… வெட்கம்… ரொம்ப வெட்கம்… ஆனால் என் உடல் ஏன் இப்படி சிலிர்க்கிறது? என் இதயம் ஏன் இப்படி துடிக்கிறது?
 
சங்கர் மூச்சை அடக்கிப் பார்த்தான். அவன் கண்கள் அம்மாவின் புண்டையை விட்டு ஒரு கணமும் நகரவில்லை. அவன் தொண்டை உலர்ந்தது. அவன் சுன்னி மெதுவாகக் கடினமாகத் தொடங்கியது. 
 
சங்கரின் எண்ணங்கள்:

*அம்மாவின் முடி இவ்வளவு அடர்த்தியா… கருமையா… சுருளா… இதுவரை நான் இவ்வளவு நெருக்கமாகப் பார்த்ததே இல்லை… இப்போ இது மழிக்கப்படப் போகுது… டாக்டர் மழிக்கப் போறாரு… அம்மா முழுமையாக மென்மையாகப் போகப் போகிறாள்… எந்த முடியும் இல்லாமல்… அவளது இளஞ்சிவப்பு தோல் முழுவதுமாகத் தெரியும்… என் நாக்கு அங்கே போகும்போது எப்படி இருக்கும்? என் விரல்கள் அங்கே செல்லும்போது எப்படி இருக்கும்? fuck… என் அம்மா…* 
 

டாக்டர் ரமேஷ் மீண்டும் முடியைத் தொட்டார். இந்த முறை அவர் முடியை இரண்டு விரல்களால் பிடித்து மெதுவாக மேலே தூக்கினார். அதனால் கீழே உள்ள தோல் இன்னும் தெளிவாகத் தெரிந்தது. அவர் சங்கரிடம் திரும்பினார். 
 
“பார். முடி எவ்வளவு அடர்த்தியா இருக்கு. இதை விலக்காமல் நக்குறது கஷ்டம். விரல் போடுறதும் கஷ்டம். மழிச்சிட்டா எல்லாம் சுலபமா இருக்கும். உணர்ச்சியும் அதிகரிக்கும்.” 
 
டாக்டர் ரமேஷ் ஒரு சிறிய கண்ணாடியை எடுத்து, பிரியாவின் கால்களுக்கு இடையில் வைத்து, அவளது அடர்த்தியான முடியுள்ள புண்டையை நேராகப் பிரதிபலிக்கும்படி காட்டினார்.   
 
“பார் பிரியா… உன் புண்டையை நன்றாகப் பார்,” என்று அவர் அமைதியாகச் சொன்னார்.   
 
பிரியா கண்களை மெதுவாகத் திறந்து கண்ணாடியைப் பார்த்தாள். அவளது சொந்த அடர்த்தியான, கருமையான, சுருள் முடியால் மூடப்பட்ட புண்டை தெளிவாகத் தெரிந்தது. அவளது முகம் மேலும் சிவந்தது. அவள் வெட்கத்தில் கண்களை மூடிக்கொண்டாள். 

அவர் பிரியாவின் தொடையை மெதுவாகத் தடவினார். 
 
“அமைதியா இரு பிரியா. நான் கவனமா செய்யறேன். வலிக்காம பாத்துக்கிறேன்.” 
 
பிரியா கண்களை இன்னும் இறுக்க மூடியபடி இருந்தாள். அவளது உதடுகள் நடுங்கின. அவளது முலைகள் வேகமாக ஏறி இறங்கின. அவளது புண்டை மேடு டாக்டரின் விரல்களின் கீழ் சற்று துடித்தது. 
 
அறை அமைதியாக இருந்தது. ஃபேனின் ஓசை மட்டும் கேட்டது. மூன்று பேரின் மூச்சுகளும் தெளிவாக ஒலித்தன. 
 
இப்போ தொடங்குறோம்.”