26-09-2026, 08:21 PM
![[Image: download.png]](https://i.ibb.co/5Pq9nV8/download.png)
"என்னங்க... பாருங்களேன், நம்ம ராசகுட்டி வரப்போறான். எனக்கு என்னவோ அவன் மட்டும் வரல, நீங்களே நேர்ல வர்ற மாதிரி ஒரு உணர்வு. அதே நிறம், அதே பேச்சு... என் புள்ளையப் பார்க்கும்போது உங்களைப் பார்க்கிற மாதிரியே இருக்குமே!"
அம்பிகா அந்தப் புகைப்படத்தைப் பார்த்துப் பேசும்போது, உண்மையில் மாணிக்கமே அங்கே நின்று பதில் சொல்வது போல் ஒரு பிரமை. கணவன் இறந்த அந்த 16 வயதிலிருந்து, தன் மகனைத்தான் அவள் தன் கணவனாக, தந்தையாக, தெய்வமாகப் பார்த்து வளர்ந்தாள். அவன் ஒருநாள் கூட அவளை எதிர்த்துப் பேசியதில்லை, ஒரு சிறு அடம் பிடித்ததில்லை. அந்தப் பண்புதான் இன்று அவளை ஒரு ராணியாக உணரச் செய்கிறது.
நந்தினியோ அண்ணன் வரும்போது அணிய வேண்டிய புது உடைகளை எடுத்து வைப்பதும், ஊரில் உள்ள தன் தோழிகளிடம் "எங்க அண்ணன் ஃபாரின்ல இருந்து வர்றான் தெரியுமா?" என்று பெருமையாகச் சொல்லிக் கொள்வதுமாக இருக்கிறாள்.
![[Image: download-1.png]](https://i.ibb.co/PXcRxm4/download-1.png)
இன்னும் 48 மணி நேரம்தான்..."
அந்தக் கூரை வீட்டின் ஒவ்வொரு மூலையும் ராசகுட்டியின் வருகைக்காகக் காத்துக் கிடக்கிறது.
அதே நாள் , வளைகுடா தேசத்தின் கடும் வெப்பம். வேலையை முடித்துவிட்டுச் சோர்ந்து போய் தன் அறைக்குத் திரும்பிய ராசகுட்டிக்கு, அந்தச் சோர்வெல்லாம் ஒரு நொடியில் மறைந்து போனது. சுவரில் தொங்கிக் கொண்டிருந்த அந்த அரபு நாட்டு காலண்டரை வெறித்துப் பார்த்தான்.
அவன் இதழ்களில் ஒரு மெல்லிய புன்னகை. கடந்த ஒரு மாதமாகவே அவனுடைய உலகம் அந்த காலண்டரைச் சுற்றியே சுழன்றது. சரியாக முப்பது நாட்களுக்கு முன்னால்... "இன்னும் 28 நாள்... இன்னும் 20 நாள்..." என்று ஒவ்வொரு நாளையும் அவன் ஆசையோடு குறித்துக் கொண்டு வந்தான்.
அவன் மனதுக்குள் ஒரு பெரிய போர்க்களமே நடந்து கொண்டிருந்தது. அந்தச் சின்னஞ்சிறு வயதில், தன் 16 வயதிலேயே தந்தையை இழந்து, குடும்பப்


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)