26-09-2026, 03:00 PM
அடுத்த நாள் காலை.
மலர்விழி வழக்கம்போல சீக்கிரமே எழுந்து சமையல் வேலையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
சமையலறையில் பாத்திரங்கள் உருளும் சத்தம் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது.
ராகவ் ஹாலில் அமர்ந்து கைப்பேசியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
நேற்று கவிதா கொடுத்த பரிசுப்பெட்டி அவன் அருகிலேயே இருந்தது.
அதைப் பார்த்ததும் அவன் முகத்தில் தெரியாமல் ஒரு சின்ன சிரிப்பு வந்தது.
அப்போது கவிதா அறையிலிருந்து வெளியே வந்தாள்.
ராகவ் அவளைப் பார்த்தான்.
கவிதாவும் அவனைப் பார்த்தாள்.
இருவரும் சில நொடிகள் எதுவும் பேசவில்லை.
பிறகு கவிதாதான் முதலில் பேசினாள்.
கவிதா: “என்ன அந்தப் பெட்டியை இன்னும் அங்கேயே வச்சிருக்க?”
ராகவ்: “அதை என்ன பண்ணணும்?”
கவிதா: “உனக்கு பிடிக்கலன்னா தூக்கிப் போடு.”
ராகவ்: “யாரு சொன்னா பிடிக்கலன்னு?”
கவிதா: “நேத்து முகத்தைப் பார்த்தா அப்படித்தான் இருந்தது.”
ராகவ்: “எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு.”
கவிதா: “சரி. அப்படின்னா எடுத்துட்டுப் போ.”
ராகவ்: “சரி.”
கவிதா சமையலறைக்குள் போனாள்.அப்போ அவளுக்கு ஒரு போன் வந்தது. அவள் தோழி காயத்ரி தான்.
கவிதா : " சொல்லு டி. இப்போ என்ன போன் பண்ணி இருக்க..?
அப்போ காயத்ரி முனங்கள் சத்தம் கேட்டது.
காயத்ரி : ""ஹ்ம்ம்ம்... ஹ்ம்ம்ம்.. அப்படி தான் டா நக்கு டா மகேஷ் ஹ்ம்ம்ம்.."
கவிதா : ".. மகேஷா அது அவ அண்ணனாச்சே..' "ஹேய் என்ன டி பண்ற "".?
காயத்ரி : " ஆமா டி என் அண்ணா தான்".. கீழ என் புண்டையை நக்கிட்டு இருக்கான்.' அப்பறம் பேசுறேன் ஸ்ஸ்ஸ்ஸ். ".. ஸ்ஸ்ஸ்ஸ் " என்று முணங்கி கொண்டே போனை வைத்தாள்.
அந்த நேரத்தில் மாறன் வெளியிலிருந்து வீட்டுக்குள் வந்தான்.
மாறன்: “ராகவ்…”
ராகவ்: “என்ன?”
மாறன்: “ டேய் நா உன் அண்ணன் டா. இனி பெரியவங்களுக்கு மரியாதை கொடுப்பேன்,.. "
ராகவ் :""பாப்போம். ""
மாறன் : "இன்னைக்கு எங்கயாவது போறியா?”
ராகவ்: “இல்ல. ஏன்?”
மாறன்: “அம்மா சொன்னாங்க. மளிகை சாமான் வாங்கிட்டு வரணுமாம்.”
ராகவ்: “சரி. நான் போயிட்டு வர்றேன்.”
மாறன்: “நான் போறேன். நீ வீட்டுல இரு.”
ராகவ்: “சரி.”
மாறன் அவனைப் பார்த்தான்.
மாறன்: “நீயும் கவிதாவும் இப்ப கொஞ்சம் பேச ஆரம்பிச்சுட்டீங்களா?”
ராகவ் உடனே அமைதியாகிவிட்டான்.
ராகவ்: “அப்படி ஒன்றுமில்லை.”
மாறன்: “நான் கேட்கத்தான் கேட்டேன்.”
ராகவ்: “எதுவும் இல்லை.”
மாறன்: “சரி.”
மாறன் உள்ளே சென்றான்.
ராகவ் பெருமூச்சு விட்டான்.
சிறிது நேரத்தில் மலர்விழி ஹாலுக்கு வந்தாள்.
மலர்விழி: “ராகவ், நீ இன்னும் சாப்பிடலையா?”
ராகவ்: “இல்லம்மா.”
மலர்விழி: “கவிதா, அவனுக்கு சாப்பாடு போடு.”
அவள் யோசனை செய்து கொண்டு இருந்தாள். என்ன கொடுமை இது. அண்ணன் தங்கச்சி இப்படி இருக்காங்க. இது தப்பா ஆச்சே. நானே அது தப்புனு சொல்லிட்டு ராகவ் கிட்ட கோவப்பட்டு இருக்கேன். இன்னொரு குரல் ஹேய் கவிதா. என்று சமையல் அறையில் இருந்து மலர்விழி கத்தினால்..அப்போ தான் சுயநினைவுக்கு வந்தா. என்ன மா..?
மலர்விழி : " காது கேக்கலையா".? போய் அண்ணனுக்கு சாப்பாடு போடு இப்போ வரேன். "
கவிதா: “அவன் சின்ன குழந்தையா? அவனே போட்டுக்கட்டும்.”
மலர்விழி சிரித்தாள்.
மலர்விழி: “நேத்து வரைக்கும் பேசாம இருந்தவங்க இன்னைக்கு இப்படிப் பேசுறீங்களே. போதும். எனக்கு அதுவே சந்தோஷம்.”
கவிதா உடனே அமைதியானாள்.
ராகவ் மலர்விழியைப் பார்த்தான்.
மலர்விழிக்கு எதுவும் தெரியவில்லை.
அவள் முகத்தில் இருந்த அந்த இயல்பான சிரிப்பு ராகவுக்கு இன்னும் குற்ற உணர்வை ஏற்படுத்தியது.
மலர்விழி: “என்னடா? ஏன் அப்படிப் பார்க்கிற?”
ராகவ்: “ஒண்ணுமில்லம்மா.”
மலர்விழி: “எதுவும் மனசுல வச்சுக்காதே. வீட்டுல எல்லாரும் ஒண்ணா இருந்தாலே போதும்.”
ராகவ்: “சரி மா.”
அவள் உள்ளே சென்றதும் கவிதா மெதுவாக ராகவிடம் வந்தாள். ராகவ் டைனிங் டேபிள் சேர் உக்காந்து இருந்தான். அப்போ எனக்கு ஒரு யோசனை வந்தது. நா டேபிள் உக்காந்து கிட்டு. இவனுக்கு என் புண்டையை நக்க கொடுத்தா எப்படி இருக்கும் "..? ச்சீ.. ச்சீ எனக்கு ஏன் இப்படி தோணுது.:அப்படியே டைனிங் டேபிள் கிட்ட போனாள் “ராகவ்…”
ராகவ்: “என்ன?”
கவிதா: “அம்மா முன்னாடி எதுவும் பேசாதே.”
ராகவ்: “எதைப் பற்றி?”
கவிதா: “உனக்குத் தெரியும்.”
ராகவ்: “சரி.”
கவிதா: “நம்மிடையே நடந்த விஷயத்தால வீட்டுல இன்னும் பிரச்சனை வரக்கூடாது.”
ராகவ்: “வராது.”
கவிதா: “நீயும் கொஞ்சம் கவனமா இரு.. அக்கா கூட சேட்டை எதாவது ஆரம்பிச்ச.. அப்பறம் இந்த கவிதா உன் தங்கச்சி இல்ல ”
ராகவ்: “ஐயோஓஓ கவி அப்படியெல்லாம் சொல்லாத. இனி ஒழுங்கா இருப்பேன் .”
கவிதா: “சரி. சாப்பிடு.”
ராகவ் அவளைப் பார்த்தான்.
ராகவ்: “நேத்து நீ கொடுத்த பரிசு…”
கவிதா: “என்ன?”
ராகவ்: “நன்றி.”
கவிதா: “அதுக்காக தினமும் நன்றி சொல்ல வேண்டாம்.”
ராகவ்: “சரி.”
கவிதா: “போய் சாப்பிடு.”
ராகவ்: “சரி, போறேன்.”
அவள் திரும்பிச் சென்றாள்.
அந்தச் சிறிய உரையாடல் ராகவுக்கு பெரிய மாற்றமாக இருந்தது.
பல நாட்களுக்குப் பிறகு கவிதா அவனிடம் கோபமாக இருந்தாலும் இயல்பாகப் பேசியிருந்தாள். ராகவனுக்கு தெரியல கவிதா நினைத்து போல டைனிங் டேபிள் கவிதாவை படுக்க வைத்து அவள் புண்டையை நக்குவான் என்று
அன்று மாலை.
மாறன் வேலை முடிந்து வீட்டுக்கு வந்தான்.
வாசலில் இருந்த ராகவிடம் மாறன் பேசினான்.
மாறன்: “ராகவ், ஒரு நிமிஷம்.”
ராகவ்: “சொல்லு.”
மாறன்: “நீ சமீபத்துல கொஞ்சம் மாறிட்ட மாதிரி இருக்கு.”
ராகவ்: “எப்படி?”
மாறன்: “எப்பவும் அமைதியா இருக்க. கவிதாவும் அமைதியா இருக்கா. வீட்டுல ஏதோ நடந்திருக்குன்னு தோணுது.”
ராகவ்: “ஒண்ணும் நடக்கல.”
மாறன்: “உண்மையாவா?”
ராகவ்: “ஆமா.”
மாறன்: “சரி. உனக்கு என்ன பிரச்சனை இருந்தாலும் என்கிட்ட சொல்லலாம். ( என்கிட்ட இருந்து கவிதாவை பிரிச்சிட்டல்ல உன்ன பழிவாங்குவதற்கு நாள் பாத்து காத்துட்டு இருக்கேன் என்று மனதில் நினைத்து கொண்டான் )”
ராகவ்: “சொல்றேன்.”
மாறன் அவன் தோளைத் தட்டிவிட்டு உள்ளே சென்றான்.
ராகவ் அங்கேயே நின்றான்.
அந்த இரவு.
எல்லோரும் தூங்கச் சென்ற பிறகு, ராகவ் மட்டும் ஹாலில் அமர்ந்திருந்தான்.
கவிதா தண்ணீர் குடிக்க வெளியே வந்தாள்.
ராகவ்: “கவிதா…”
கவிதா: “என்ன?”
ராகவ்: “மாறன் இன்னைக்கு என்னை ஏதோ கேட்டான்.”
கவிதா: “என்ன கேட்டான்?”
ராகவ்: “நம்ம இருவருக்கும் ஏதோ பிரச்சனை இருக்கிற மாதிரி தெரியுதுன்னு சொன்னான்.”
கவிதா சில நொடிகள் அமைதியாக இருந்தாள்.
கவிதா: “நீ என்ன சொன்ன?”
ராகவ்: “ஒண்ணுமில்லன்னு சொன்னேன்.”
கவிதா: “சரி.”
ராகவ்: “அவன் சந்தேகப்படுற மாதிரி இருந்தது.”
கவிதா: “அவனுக்கு சந்தேகம் வரக்கூடாது.”
ராகவ்: “அதனால்தான் பயமா இருக்கு.”
கவிதா: “பயப்படாதே. நாம எதுவும் பேசாம இருந்தாலே போதும்.”
ராகவ்: “நீ இப்ப என்னோட பேசுறதே எனக்கு பெரிய விஷயம்.”
கவிதா: “நான் உன்னை மன்னிச்சுட்டேன்னு நினைக்காதே.”
ராகவ்: “நினைக்கல.”
கவிதா: “நான் முயற்சி பண்றேன். அவ்வளவுதான்.”நீ செஞ்சது எல்லாம் என்னால மறக்க முடியாது.. " நீ ஒழுங்கா இருந்தா எல்லாம் மாறும்..'
ராகவ்: “அதுவே போதும்.”
கவிதா அவனைப் பார்த்தாள்.
கவிதா: “நீ உண்மையிலேயே மாறணும் ராகவ்.”
ராகவ்: “மாறுவேன்.”
கவிதா: “வார்த்தையில மட்டும் சொல்லாதே.”
ராகவ்: “செயல்ல காட்டுறேன்.”
கவிதா: “பார்ப்போம்.”
அவள் அறைக்குள் சென்றாள். ரூம் போய் நயிட்டி கழட்டி போட்டு குளிக்கும் போது கீழ அவள் புண்டையில் காம நீர் சொட்டு விட்டு வடிந்து இருந்தது ச்ச என்ன இது ஏன் இப்படி. அடியே காயத்ரி எல்லாம் உன்னால தான் டி நாளைக்கு காலேஜ் வந்துட்டு உனக்கு இருக்கு என்று குளித்து முடித்தாள்
ராகவ் தனியாக அமர்ந்திருந்தான்.
அவனுடைய முகத்தில் முதல் முறையாக கொஞ்சம் நிம்மதி தெரிந்தது.
அடுத்த நாள் காலை மலர்விழி எல்லோரையும் அழைத்தாள்.
மலர்விழி: “இந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை எல்லாரும் வீட்டுல இருக்கணும்.”
மாறன்: “ஏன் மா?”
மலர்விழி: “வீட்டுல சின்ன பூஜை வைக்கலாம்னு நினைக்கிறேன்.”
வைதேகி: “அம்மா, நான் குழந்தையோட இருக்கேன். எனக்கு கொஞ்சம் கஷ்டமா இருக்கும்.”
மலர்விழி: “நீ எதுவும் செய்ய வேண்டாம். உட்கார்ந்திருந்தாலே போதும்.”
ராகவ் அமைதியாக இருந்தான்.
கவிதா அவனைப் பார்த்தாள்.
இருவருக்கும் மட்டும் தெரிந்த ஒரு பதற்றம் மீண்டும் வந்தது.
அந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை வீட்டில் எல்லோரும் ஒன்று கூடப் போகிறார்கள்.
மலர்விழிக்கு உண்மையான காரணம் தெரியாது.
மாறனுக்கு சந்தேகம் இருக்கிறது.
கவிதாவின் மனதில் இன்னும் கோபம் இருக்கிறது.
வைதேகி மட்டும் அமைதியாக இருக்கிறாள்.
ராகவோ, குடும்பம் மீண்டும் பழையபடி ஆகுமா என்ற கேள்வியோடு நிற்கிறான்.
அந்த நாள் இந்த வீட்டில் என்ன நடக்கப் போகிறது?
யாருடைய மனதில் என்ன இருக்கிறது?
யாருடைய வாயிலிருந்து என்ன வார்த்தை வெளியே வரப் போகிறது?
என்பது அடுத்த பாகத்தில்...
மலர்விழி வழக்கம்போல சீக்கிரமே எழுந்து சமையல் வேலையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
சமையலறையில் பாத்திரங்கள் உருளும் சத்தம் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது.
ராகவ் ஹாலில் அமர்ந்து கைப்பேசியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
நேற்று கவிதா கொடுத்த பரிசுப்பெட்டி அவன் அருகிலேயே இருந்தது.
அதைப் பார்த்ததும் அவன் முகத்தில் தெரியாமல் ஒரு சின்ன சிரிப்பு வந்தது.
அப்போது கவிதா அறையிலிருந்து வெளியே வந்தாள்.
ராகவ் அவளைப் பார்த்தான்.
கவிதாவும் அவனைப் பார்த்தாள்.
இருவரும் சில நொடிகள் எதுவும் பேசவில்லை.
பிறகு கவிதாதான் முதலில் பேசினாள்.
கவிதா: “என்ன அந்தப் பெட்டியை இன்னும் அங்கேயே வச்சிருக்க?”
ராகவ்: “அதை என்ன பண்ணணும்?”
கவிதா: “உனக்கு பிடிக்கலன்னா தூக்கிப் போடு.”
ராகவ்: “யாரு சொன்னா பிடிக்கலன்னு?”
கவிதா: “நேத்து முகத்தைப் பார்த்தா அப்படித்தான் இருந்தது.”
ராகவ்: “எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு.”
கவிதா: “சரி. அப்படின்னா எடுத்துட்டுப் போ.”
ராகவ்: “சரி.”
கவிதா சமையலறைக்குள் போனாள்.அப்போ அவளுக்கு ஒரு போன் வந்தது. அவள் தோழி காயத்ரி தான்.
கவிதா : " சொல்லு டி. இப்போ என்ன போன் பண்ணி இருக்க..?
அப்போ காயத்ரி முனங்கள் சத்தம் கேட்டது.
காயத்ரி : ""ஹ்ம்ம்ம்... ஹ்ம்ம்ம்.. அப்படி தான் டா நக்கு டா மகேஷ் ஹ்ம்ம்ம்.."
கவிதா : ".. மகேஷா அது அவ அண்ணனாச்சே..' "ஹேய் என்ன டி பண்ற "".?
காயத்ரி : " ஆமா டி என் அண்ணா தான்".. கீழ என் புண்டையை நக்கிட்டு இருக்கான்.' அப்பறம் பேசுறேன் ஸ்ஸ்ஸ்ஸ். ".. ஸ்ஸ்ஸ்ஸ் " என்று முணங்கி கொண்டே போனை வைத்தாள்.
அந்த நேரத்தில் மாறன் வெளியிலிருந்து வீட்டுக்குள் வந்தான்.
மாறன்: “ராகவ்…”
ராகவ்: “என்ன?”
மாறன்: “ டேய் நா உன் அண்ணன் டா. இனி பெரியவங்களுக்கு மரியாதை கொடுப்பேன்,.. "
ராகவ் :""பாப்போம். ""
மாறன் : "இன்னைக்கு எங்கயாவது போறியா?”
ராகவ்: “இல்ல. ஏன்?”
மாறன்: “அம்மா சொன்னாங்க. மளிகை சாமான் வாங்கிட்டு வரணுமாம்.”
ராகவ்: “சரி. நான் போயிட்டு வர்றேன்.”
மாறன்: “நான் போறேன். நீ வீட்டுல இரு.”
ராகவ்: “சரி.”
மாறன் அவனைப் பார்த்தான்.
மாறன்: “நீயும் கவிதாவும் இப்ப கொஞ்சம் பேச ஆரம்பிச்சுட்டீங்களா?”
ராகவ் உடனே அமைதியாகிவிட்டான்.
ராகவ்: “அப்படி ஒன்றுமில்லை.”
மாறன்: “நான் கேட்கத்தான் கேட்டேன்.”
ராகவ்: “எதுவும் இல்லை.”
மாறன்: “சரி.”
மாறன் உள்ளே சென்றான்.
ராகவ் பெருமூச்சு விட்டான்.
சிறிது நேரத்தில் மலர்விழி ஹாலுக்கு வந்தாள்.
மலர்விழி: “ராகவ், நீ இன்னும் சாப்பிடலையா?”
ராகவ்: “இல்லம்மா.”
மலர்விழி: “கவிதா, அவனுக்கு சாப்பாடு போடு.”
அவள் யோசனை செய்து கொண்டு இருந்தாள். என்ன கொடுமை இது. அண்ணன் தங்கச்சி இப்படி இருக்காங்க. இது தப்பா ஆச்சே. நானே அது தப்புனு சொல்லிட்டு ராகவ் கிட்ட கோவப்பட்டு இருக்கேன். இன்னொரு குரல் ஹேய் கவிதா. என்று சமையல் அறையில் இருந்து மலர்விழி கத்தினால்..அப்போ தான் சுயநினைவுக்கு வந்தா. என்ன மா..?
மலர்விழி : " காது கேக்கலையா".? போய் அண்ணனுக்கு சாப்பாடு போடு இப்போ வரேன். "
கவிதா: “அவன் சின்ன குழந்தையா? அவனே போட்டுக்கட்டும்.”
மலர்விழி சிரித்தாள்.
மலர்விழி: “நேத்து வரைக்கும் பேசாம இருந்தவங்க இன்னைக்கு இப்படிப் பேசுறீங்களே. போதும். எனக்கு அதுவே சந்தோஷம்.”
கவிதா உடனே அமைதியானாள்.
ராகவ் மலர்விழியைப் பார்த்தான்.
மலர்விழிக்கு எதுவும் தெரியவில்லை.
அவள் முகத்தில் இருந்த அந்த இயல்பான சிரிப்பு ராகவுக்கு இன்னும் குற்ற உணர்வை ஏற்படுத்தியது.
மலர்விழி: “என்னடா? ஏன் அப்படிப் பார்க்கிற?”
ராகவ்: “ஒண்ணுமில்லம்மா.”
மலர்விழி: “எதுவும் மனசுல வச்சுக்காதே. வீட்டுல எல்லாரும் ஒண்ணா இருந்தாலே போதும்.”
ராகவ்: “சரி மா.”
அவள் உள்ளே சென்றதும் கவிதா மெதுவாக ராகவிடம் வந்தாள். ராகவ் டைனிங் டேபிள் சேர் உக்காந்து இருந்தான். அப்போ எனக்கு ஒரு யோசனை வந்தது. நா டேபிள் உக்காந்து கிட்டு. இவனுக்கு என் புண்டையை நக்க கொடுத்தா எப்படி இருக்கும் "..? ச்சீ.. ச்சீ எனக்கு ஏன் இப்படி தோணுது.:அப்படியே டைனிங் டேபிள் கிட்ட போனாள் “ராகவ்…”
ராகவ்: “என்ன?”
கவிதா: “அம்மா முன்னாடி எதுவும் பேசாதே.”
ராகவ்: “எதைப் பற்றி?”
கவிதா: “உனக்குத் தெரியும்.”
ராகவ்: “சரி.”
கவிதா: “நம்மிடையே நடந்த விஷயத்தால வீட்டுல இன்னும் பிரச்சனை வரக்கூடாது.”
ராகவ்: “வராது.”
கவிதா: “நீயும் கொஞ்சம் கவனமா இரு.. அக்கா கூட சேட்டை எதாவது ஆரம்பிச்ச.. அப்பறம் இந்த கவிதா உன் தங்கச்சி இல்ல ”
ராகவ்: “ஐயோஓஓ கவி அப்படியெல்லாம் சொல்லாத. இனி ஒழுங்கா இருப்பேன் .”
கவிதா: “சரி. சாப்பிடு.”
ராகவ் அவளைப் பார்த்தான்.
ராகவ்: “நேத்து நீ கொடுத்த பரிசு…”
கவிதா: “என்ன?”
ராகவ்: “நன்றி.”
கவிதா: “அதுக்காக தினமும் நன்றி சொல்ல வேண்டாம்.”
ராகவ்: “சரி.”
கவிதா: “போய் சாப்பிடு.”
ராகவ்: “சரி, போறேன்.”
அவள் திரும்பிச் சென்றாள்.
அந்தச் சிறிய உரையாடல் ராகவுக்கு பெரிய மாற்றமாக இருந்தது.
பல நாட்களுக்குப் பிறகு கவிதா அவனிடம் கோபமாக இருந்தாலும் இயல்பாகப் பேசியிருந்தாள். ராகவனுக்கு தெரியல கவிதா நினைத்து போல டைனிங் டேபிள் கவிதாவை படுக்க வைத்து அவள் புண்டையை நக்குவான் என்று
அன்று மாலை.
மாறன் வேலை முடிந்து வீட்டுக்கு வந்தான்.
வாசலில் இருந்த ராகவிடம் மாறன் பேசினான்.
மாறன்: “ராகவ், ஒரு நிமிஷம்.”
ராகவ்: “சொல்லு.”
மாறன்: “நீ சமீபத்துல கொஞ்சம் மாறிட்ட மாதிரி இருக்கு.”
ராகவ்: “எப்படி?”
மாறன்: “எப்பவும் அமைதியா இருக்க. கவிதாவும் அமைதியா இருக்கா. வீட்டுல ஏதோ நடந்திருக்குன்னு தோணுது.”
ராகவ்: “ஒண்ணும் நடக்கல.”
மாறன்: “உண்மையாவா?”
ராகவ்: “ஆமா.”
மாறன்: “சரி. உனக்கு என்ன பிரச்சனை இருந்தாலும் என்கிட்ட சொல்லலாம். ( என்கிட்ட இருந்து கவிதாவை பிரிச்சிட்டல்ல உன்ன பழிவாங்குவதற்கு நாள் பாத்து காத்துட்டு இருக்கேன் என்று மனதில் நினைத்து கொண்டான் )”
ராகவ்: “சொல்றேன்.”
மாறன் அவன் தோளைத் தட்டிவிட்டு உள்ளே சென்றான்.
ராகவ் அங்கேயே நின்றான்.
அந்த இரவு.
எல்லோரும் தூங்கச் சென்ற பிறகு, ராகவ் மட்டும் ஹாலில் அமர்ந்திருந்தான்.
கவிதா தண்ணீர் குடிக்க வெளியே வந்தாள்.
ராகவ்: “கவிதா…”
கவிதா: “என்ன?”
ராகவ்: “மாறன் இன்னைக்கு என்னை ஏதோ கேட்டான்.”
கவிதா: “என்ன கேட்டான்?”
ராகவ்: “நம்ம இருவருக்கும் ஏதோ பிரச்சனை இருக்கிற மாதிரி தெரியுதுன்னு சொன்னான்.”
கவிதா சில நொடிகள் அமைதியாக இருந்தாள்.
கவிதா: “நீ என்ன சொன்ன?”
ராகவ்: “ஒண்ணுமில்லன்னு சொன்னேன்.”
கவிதா: “சரி.”
ராகவ்: “அவன் சந்தேகப்படுற மாதிரி இருந்தது.”
கவிதா: “அவனுக்கு சந்தேகம் வரக்கூடாது.”
ராகவ்: “அதனால்தான் பயமா இருக்கு.”
கவிதா: “பயப்படாதே. நாம எதுவும் பேசாம இருந்தாலே போதும்.”
ராகவ்: “நீ இப்ப என்னோட பேசுறதே எனக்கு பெரிய விஷயம்.”
கவிதா: “நான் உன்னை மன்னிச்சுட்டேன்னு நினைக்காதே.”
ராகவ்: “நினைக்கல.”
கவிதா: “நான் முயற்சி பண்றேன். அவ்வளவுதான்.”நீ செஞ்சது எல்லாம் என்னால மறக்க முடியாது.. " நீ ஒழுங்கா இருந்தா எல்லாம் மாறும்..'
ராகவ்: “அதுவே போதும்.”
கவிதா அவனைப் பார்த்தாள்.
கவிதா: “நீ உண்மையிலேயே மாறணும் ராகவ்.”
ராகவ்: “மாறுவேன்.”
கவிதா: “வார்த்தையில மட்டும் சொல்லாதே.”
ராகவ்: “செயல்ல காட்டுறேன்.”
கவிதா: “பார்ப்போம்.”
அவள் அறைக்குள் சென்றாள். ரூம் போய் நயிட்டி கழட்டி போட்டு குளிக்கும் போது கீழ அவள் புண்டையில் காம நீர் சொட்டு விட்டு வடிந்து இருந்தது ச்ச என்ன இது ஏன் இப்படி. அடியே காயத்ரி எல்லாம் உன்னால தான் டி நாளைக்கு காலேஜ் வந்துட்டு உனக்கு இருக்கு என்று குளித்து முடித்தாள்
ராகவ் தனியாக அமர்ந்திருந்தான்.
அவனுடைய முகத்தில் முதல் முறையாக கொஞ்சம் நிம்மதி தெரிந்தது.
அடுத்த நாள் காலை மலர்விழி எல்லோரையும் அழைத்தாள்.
மலர்விழி: “இந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை எல்லாரும் வீட்டுல இருக்கணும்.”
மாறன்: “ஏன் மா?”
மலர்விழி: “வீட்டுல சின்ன பூஜை வைக்கலாம்னு நினைக்கிறேன்.”
வைதேகி: “அம்மா, நான் குழந்தையோட இருக்கேன். எனக்கு கொஞ்சம் கஷ்டமா இருக்கும்.”
மலர்விழி: “நீ எதுவும் செய்ய வேண்டாம். உட்கார்ந்திருந்தாலே போதும்.”
ராகவ் அமைதியாக இருந்தான்.
கவிதா அவனைப் பார்த்தாள்.
இருவருக்கும் மட்டும் தெரிந்த ஒரு பதற்றம் மீண்டும் வந்தது.
அந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை வீட்டில் எல்லோரும் ஒன்று கூடப் போகிறார்கள்.
மலர்விழிக்கு உண்மையான காரணம் தெரியாது.
மாறனுக்கு சந்தேகம் இருக்கிறது.
கவிதாவின் மனதில் இன்னும் கோபம் இருக்கிறது.
வைதேகி மட்டும் அமைதியாக இருக்கிறாள்.
ராகவோ, குடும்பம் மீண்டும் பழையபடி ஆகுமா என்ற கேள்வியோடு நிற்கிறான்.
அந்த நாள் இந்த வீட்டில் என்ன நடக்கப் போகிறது?
யாருடைய மனதில் என்ன இருக்கிறது?
யாருடைய வாயிலிருந்து என்ன வார்த்தை வெளியே வரப் போகிறது?
என்பது அடுத்த பாகத்தில்...


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)